ചെന്നിനായകം

ചെന്നിനായകച്ചുണ്ടാ-

ലുമ്മവെച്ചവരെല്ലാം

ചെന്നുചേർന്നിടത്തൊക്കെ പൊള്ളവാക്കലയുന്നു

ചെന്നിരിക്കുവാനിട-

മില്ലാത്ത തീരത്തിന്റെ

മൺതുരുത്തിടിയുന്ന

നടനം തുടരുന്നു

പെറ്റ മാതാവിൻ ചൂടു

മറന്ന നദീതടം

ദുഃഖവഹ്നിയിൽ ജന്മം

ചുട്ടെടുത്തകലുന്നു.

കണ്ണുകീറിയാൽ കാണും

കള്ളിമുൾച്ചിത്രത്തിന്റെ-

യുള്ളിലെ രക്തക്കറ

പൂക്കളാൽ മറയ്ക്കുന്നു

പണ്ടുപണ്ടാരോ കണ്ട നാടകപ്പുരാവൃത്തം

കൊള്ളിവച്ചിരുട്ടിനെ

തുള്ളിച്ചു നടിക്കുന്നു

ഉച്ചിയിൽ തളംകെട്ടും

ഭാഷകൾ കവർന്നവ-

രുച്ചത്തിലുരുവിട്ട

പ്രണയം മരിക്കുന്നു

കെട്ടുകൾ പൊട്ടിപ്പോയ

പട്ടമേ, നിന്നെപ്പോലെ

നിശ്ചലം നിരാലംബ-

മാകാശമൊടുങ്ങുന്നു

ഒറ്റുകാരൊടുങ്ങാത്ത

രാവിന്റെയത്താഴത്തി-

ലെത്ര പേർ വേവിക്കുന്ന

കാപട്യം വിളമ്പുന്നു

യുദ്ധങ്ങൾ കഴിഞ്ഞില്ല

നഗ്നദേഹത്തിൽനിന്നു

കെട്ടതും കെടാത്തതു-

മെടുത്തു വിഴുങ്ങുന്നു

അഗ്നിശുദ്ധിയെന്നാർത്തു

കൂവുന്ന ജനത്തിന്റെ

ശബ്ദരാക്ഷസം വീണ്ടു-

മൊളിച്ചു വസിക്കുന്നു

മറ്റൊരാൾ ജീവിക്കുന്ന

കഥയിൽ കയ്പും മുള്ളും

കൽപിച്ചു ദാനംചെയ്ത

ശിക്ഷകൾ ജയിക്കുന്നു

നിന്നനിൽപിലെ പാദം

പിൻവലിച്ചൊടുങ്ങാത്ത

മണ്ണുമീ വിണ്ണും വീണ്ടും

സംശയിച്ചളക്കുന്നു

ഉള്ളറിഞ്ഞെറുമ്പിനും

കൊമ്പനാനയ്ക്കും കാട്ടു-

സംഗീതമൊഴുക്കുന്ന

നീർച്ചോല നശിക്കുന്നു

ഒന്നുമില്ലെങ്കിൽപ്പോലും

കൺതടം നനയ്ക്കുന്ന

പിൻവിളിക്കുയിലിന്റെ നാദങ്ങളിടറുന്നു

പച്ചജീവിതത്തിന്റെ-

യൊച്ചയും വിളിയും കേ-

ട്ടിപ്പൊഴും നമ്മൾ രണ്ടും

നടക്കാനിറങ്ങുന്നു.

മുന്നിലുണ്ടാരോ പാഞ്ഞു

പോകുന്നു, മൗനത്തിന്റെ

പിന്നിലുണ്ടാരോ മെല്ലെ-

യിഴഞ്ഞു മുന്നേറുന്നു!