ഇ​ല​ക്കാ​രി

ആ ​മ​ര​ണ​വാ​ർ​ത്ത കേ​ട്ടാ​ണ് ദി​വ​സ​മു​ണ​ർ​ന്ന​ത്. ഷി​ഫ്റ്റും ക​ഴി​ഞ്ഞു​വ​ന്ന് ഫ്ലാ​റ്റി​ൽ കൂ​ർ​ക്കം വ​ലി​ച്ചു​റ​ങ്ങു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു.​അ​മ്മ​ച്ചി​യാ​ണ് ഫോ​ണി​ൽ വി​വ​ര​മ​റി​യി​ച്ച​ത്: “ജെ​യ്‌​ക്കേ, ന​മ്മ​ടെ വൈ​ദ്യ​ശാ​ല​പ്പ​റ​മ്പി​ന​ടു​ത്താ​ട്ടോ​ടാ ഇ​ല​ക്കാ​രീ​ടെ ബോ​ഡി കി​ട​ന്നെ. ര​ണ്ടു ദി​വ​സ​ത്തെ പ​ഴ​ക്ക​മു​ണ്ടെ​ന്നാ​യി​രു​ന്നു പോ​സ്റ്റ്‌​മോ​ർ​ട്ടം റി​പ്പോ​ർ​ട്ട്. ദി​വ​സ​ങ്ങ​ളാ​യി​ട്ട് പ​ട്ടി​ണി ആ​യി​രു​ന്നെ​ന്ന്. വ​യ​റ്റി​ൽ കു​റ​ച്ച് പ​ച്ചി​ല മാ​ത്രേ ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു​ള്ളൂ​ന്ന് കേ​ട്ട​പ്പോ ച​ങ്ക് കീ​റി.

പി​ന്നെ​യു​ണ്ട​ല്ലോ​ടാ, പ​ഴേ കാ​ര്യ​ങ്ങ​ള് കു​ത്തി​പ്പൊ​ക്കി​യെ​ടു​ത്ത് അ​യ​ലോ​ക്ക​ത്തു​ള്ള​വ​ര് വ്ലോ​ഗ് ചെ​യ്തി​ട്ടു​ണ്ട്. ആ ​വി​ഡി​യോ​ക്ക് താ​ഴെ നാ​ട്ടു​കാ​ര് മു​ഴു​വ​ൻ ലൈ​ക്കും ക​മ​ന്റു​മി​ട്ടി​ട്ടു​ണ്ട്. മി​ല്യ​ൺ വ്യൂ​സ് ഉ​ണ്ടെ​ന്നാ കേ​ട്ട​ത്. എ​ന്നാ തെ​റി​യാ​ണോ നി​ന്റെ വ​ല്യ​പ്പ​ച്ഛ​നേം അ​പ്പ​ച്ഛ​നേം അ​വ​ര് വി​ളി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്ന​തെ​ന്നു ചോ​ദി​ച്ചാ പ​റ​യാ​ൻ മേ​ല! അ​ത് ക​ണ​ക്കാ​യി​പ്പോ​യി.​എ​നി​ക്കും പ​ത്ത് പ​റ​യ​ണ​മെ​ന്നു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. പി​ന്നെ പ്ര​ഷ​റു​ള്ള മ​നു​ഷ്യ​ന​ല്ലേ, അ​തു​കൊ​ണ്ട് വേ​ണ്ടെ​ന്നു​വെ​ച്ചു. വി​ഡി​യോ​ക്കു​വ​രു​ന്ന ക​മ​ന്റു​ക​ളും വാ​യി​ച്ച് മു​റി​യി​ൽ​ക്ക​യ​റി ക​ത​ക​ട​ച്ചി​രി​പ്പു​ണ്ട്. എ​നി​ക്കെ​പ്പോ​ഴും തോ​ന്നും ആ ​ഇ​ല​ക്കാ​രീ​ടെ ശാ​പം കൊ​ണ്ടാ നി​ന്റെ ജീ​വി​തം ഇ​ങ്ങ​നെ​യാ​യി​പ്പോ​യേ​ന്ന്,” അ​മ്മ​ച്ചി സ​മാ​ജ​ത്തി​ൽ പ്ര​സം​ഗി​ക്കു​ന്ന​തു​പോ​ലെ പ​റ​ഞ്ഞു​കൊ​ണ്ടി​രു​ന്നു. ഞാ​ൻ നി​സ്സം​ഗ​ത​യോ​ടെ കേ​ട്ടു​കി​ട​ന്നു.

“നി​ന്നെ വി​ളി​ച്ചു പ​റ​ഞ്ഞ​തി​ന്റെ കാ​ര​ണ​മ​റി​യാ​മോ? മു​ഴു​വ​നും കാ​ണാ​തെ​യും കേ​ൾ​ക്കാ​തെ​യും വ​രു​ന്ന വി​ഡി​യോ​യ്‌​ക്കെ​ല്ലാം ലൈ​ക്കും ഹാ​ർ​ട്ടും ഇ​ടു​ന്ന​വ​നാ​ണ് നീ. ​അ​ങ്ങ​നെ വ​ല്ലോം ചെ​യ്താ നി​ന്റ​പ്പ​ച്ഛ​ന്റെ പ്ര​ഷ​റ് കൂ​ടും, അ​റ്റാ​ക്ക് വ​രും. എ​നി​ക്ക് പ​ണി​യാ​കും’’, മു​ന്ന​റി​യി​പ്പ് ത​ന്നു​കൊ​ണ്ട് അ​മ്മ​ച്ചി സം​സാ​രം അ​വ​സാ​നി​പ്പി​ച്ചു.

എ​ന്റെ ഉ​റ​ക്കം പോ​യി. എ​ഴു​ന്നേ​റ്റ് ചെ​രി​പ്പ് പ​ര​തി. ക​ട്ടി​ലി​നു​കീ​ഴെ സ്ഥി​ര​മാ​യി കി​ട​ക്കു​ന്ന ചെ​രി​പ്പ് കാ​ണാ​നി​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു. കൂ​ടു​ത​ൽ പ​ര​താ​ൻ നി​ൽ​ക്കാ​തെ സി​ഗ​ര​റ്റി​ന് തീ​കൊ​ടു​ത്ത് ബാ​ൽ​ക്ക​ണി​യി​ൽ ചെ​ന്നി​രു​ന്നു. ചാ​റ്റ​ൽ​മ​ഴ പെ​യ്തു​കൊ​ണ്ടി​രു​ന്നു. ഉ​ള്ളി​ൽ ചെ​റി​യൊ​രു നാ​ട്ടു​വ​ഴി തെ​ളി​ഞ്ഞു. ചെ​റു​കാ​റ്റ​ല,ചാ​റ്റ​ൽ മ​ഴ, സ്കൂ​ളി​ൽ നി​ന്നും ബാ​ഗും ത​ല​യി​ൽ വെ​ച്ച്,

“മ​ഴേ….​മ​ഴേ… പോ…​പോ..

വെ​ള്ള​ച്ചി​യ​മ്മേ കെ​ട്ടി​ച്ചു​ത​രാം,” എ​ന്നു പാ​ടി​ക്കൊ​ണ്ട് ഉ​ല്ലാ​സ​ത്തോ​ടെ ന​ട​ന്നു​പോ​കു​ന്ന ഒ​രു​പ​റ്റം കു​ട്ടി​ക​ൾ. പെ​ട്ടെ​ന്ന് അ​വ​രു​ടെ ക​ളി​ചി​രി​ക​ളും ക​ല​പി​ല​ക​ളും നി​ല​ച്ചു.

“ദേ​ടാ, ഇ​ല​പ്രാ​ന്തി വ​രു​ന്നു,” ഒ​ച്ച​വെ​ച്ചു​കൊ​ണ്ട് കൂ​ടെ​യു​ള്ള​വ​രെ​ല്ലാം ഓ​ടി. ഞാ​ൻ നോ​ക്കു​മ്പോ​ൾ മു​ഷി​ഞ്ഞ മു​ണ്ടും ബ്ലൗ​സു​മാ​യി വ​ഴി​യി​ൽ കാ​ണു​ന്ന ഇ​ല​ക​ൾ പൊ​ട്ടി​ച്ച് വ​ട്ടി​യി​ലി​ട്ട് ഇ​ല​ക്കാ​രി ന​ട​ന്ന​ടു​ക്കു​ന്നു. ഞാ​ൻ ന​ടു​ങ്ങി​നി​ന്നു.

പു​തി​യ ചെ​രി​പ്പാ​യി​രു​ന്നു, അ​തും ഇ​ട്ടു​കൊ​ണ്ട് ഓ​ടാ​ൻ പ​റ്റി​യി​ല്ല. ഉ​പേ​ക്ഷി​ച്ചു​പോ​യാ​ൽ അ​പ്പ​ച്ഛ​ൻ ചൂ​ര​ലെ​ടു​ക്കും. ചി​ന്തി​ക്കാ​ൻ സ​മ​യ​മു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നി​ല്ല, ചെ​രി​പ്പു​ക​ള​ഞ്ഞ് ഓ​ടി.

ഒ​ഴി​ഞ്ഞ കാ​ലു​ക​ളു​മാ​യി പ​രു​ക്ക​ൻ വ​ഴി​യി​ലൂ​ടെ​യു​ള്ള ഓ​ട്ട​ത്തി​ൽ കാ​ലു​പൊ​ട്ടി ചോ​ര പൊ​ടി​ഞ്ഞു. പ​ക്ഷേ, അ​ന്നേ​രം വേ​ദ​ന​യ​റി​ഞ്ഞി​ല്ല. വീ​ട്ടി​ൽ​ച്ചെ​ന്നാ​ൽ അ​പ്പ​ച്ഛ​ന്റെ കൈ​യി​ൽ നി​ന്നും കി​ട്ടാ​ൻ​പോ​കു​ന്ന ചൂ​ര​ൽ​ക്കാ​പ്പി​യു​ടെ ക​യ്പ്പാ​യി​രു​ന്നു നാ​വി​ൽ. ഭാ​ഗ്യ​ത്തി​ന് വീ​ടി​ന്റെ മു​ൻ​വ​ശ​ത്ത് ആ​രു​മു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നി​ല്ല. കു​ളി​ച്ചു, വേ​ഷം മാ​റി, ചാ​യ കു​ടി​ച്ചു. ഏ​തു നി​മി​ഷ​വും പി​ടി​ക്ക​പ്പെ​ടു​മെ​ന്ന ഭീ​തി​യും വെ​പ്രാ​ള​വും! ഹോം​വ​ർ​ക്ക് ചെ​യ്യാ​ൻ ത​യാ​റെ​ടു​ക്കു​മ്പോ​ഴാ​ണ് പി​റ​കു​വ​ശ​ത്തെ ഗെ​യി​റ്റ് ചെ​റു​താ​യി ക​ര​ഞ്ഞ​ത്. കാ​റ്റി​ൽ തു​ള​സി​യു​ടെ​യും സ​ർ​പ്പ​പ്പോ​ള​യു​ടെ​യും ഗ​ന്ധം! ഓ​ടി​വ​ന്ന് നോ​ക്കി. ഇ​ല​ക്കാ​രി​യാ​ണ്! ഞാ​ൻ ജ​ന​ല​രി​കി​ൽ ശ്വാ​സ​മ​ട​ക്കി​പ്പി​ടി​ച്ച് നോ​ക്കി​നി​ന്നു. അ​വ​ർ അ​ടു​ക്ക​ള​മു​റ്റ​ത്തേ​ക്ക് സാ​വ​ധാ​നം ന​ട​ന്നു​ക​യ​റി. ത​ല​യി​ൽ​നി​ന്നും വ​ട്ടി​യി​റ​ക്കി​വെ​ച്ച് ഉ​ള്ളി​ലെ ഇ​ല​ച്ച​പ്പു​ക​ൾ​ക്കി​ട​യി​ൽ നി​ന്നും എ​ന്റെ പു​ത്ത​ൻ ചെ​രി​പ്പു​ക​ളെ​ടു​ത്ത് മു​റ്റ​ത്തെ കെ​ട്ടി​ൽ വെ​ച്ചു. പി​ന്നെ വൈ​ദ്യ​രു​പ​റ​മ്പും നോ​ക്കി അ​ൽ​പ​നേ​രം നി​ന്ന​ശേ​ഷം ചെ​റു​കാ​റ്റി​ൽ​പ്പെ​ട്ട ക​രി​യി​ല​യെ​ന്നോ​ണം പോ​യി. അ​തി​ൽ​പ്പി​ന്നെ അ​വ​രെ കാ​ണു​മ്പോ​ൾ പേ​ടി​ച്ചോ​ടി​യി​ട്ടി​ല്ല. അ​ന്ന് രാ​ത്രി അ​മ്മ​ച്ചി​യോ​ട് അ​വ​രെ​ക്കു​റി​ച്ച് തി​ര​ക്കി. അ​പ്പോ​ഴാ​ണ് ഇ​ല​ക്കാ​രി​യു​ടെ ജീ​വി​ത​ക​ഥ അ​മ്മ​ച്ചി പ​റ​ഞ്ഞു​ത​ന്ന​ത്.

“ന​മ്മു​ടെ കു​ടും​ബ​ത്തോ​ട് വ​ള​രെ ആ​ത്മ​ബ​ന്ധ​മു​ള്ള​വ​രാ​യി​രു​ന്നു ഇ​ല​ക്കാ​രി. പ​ണ്ട് നി​ന്റെ വൈ​ദ്യ​ര് വ​ല്ല്യ​പ്പ​ച്ഛ​ന്റെ വൈ​ദ്യ​ശാ​ല​യി​ലേ​ക്കു​വേ​ണ്ട ബ്ര​ഹ്മി, കൂ​വ​ളം,ആ​ര്യ​വേ​പ്പി​ല, ക​റ്റാ​ർ​വാ​ഴ തു​ട​ങ്ങി​യ മ​രു​ന്നി​ല​ക​ളെ​ല്ലാം എ​ത്തി​ച്ചി​രു​ന്ന​ത് അ​വ​രാ​യി​രു​ന്നു. നാ​ട്ടി​ൽ പ്ലാ​സ്റ്റി​ക് ക​വ​റു​ക​ളും വ​ർ​ത്ത​മാ​ന​പ​ത്ര​വും സു​ല​ഭ​മ​ല്ലാ​തി​രു​ന്ന കാ​ല​ത്ത് പ​ല​വ്യ​ഞ്ജ​ന​ക്ക​ട​യി​ൽ​നി​ന്ന് സാ​ധ​ന​ങ്ങ​ൾ വാ​ങ്ങാ​ൻ പാ​ക​ത്തി​നു​ള്ള വ​ട്ടി​ക​ളും കൂ​ട​ക​ളും, ഇ​ല്ലി​യും ഓ​ല​യും കൊ​ണ്ട് നെ​യ്തു​കൊ​ടു​ത്തി​രു​ന്ന​തും തേ​ക്കി​ല​ക​ൾ എ​ത്തി​ച്ചി​രു​ന്ന​തും അ​വ​ർ ത​ന്നെ. അ​മ്പ​ല​ത്തി​ൽ പൂ​ജ​ക്കാ​വ​ശ്യ​മാ​യ ക​റു​ക, അ​ശോ​ക​ത്തി​ന്റെ ഇ​ല, കൈ​മ​രു​തി​ന്റെ ഇ​ല, പ്ര​സാ​ദം കൊ​ടു​ക്കാ​നു​ള്ള പ്ലാ​ശി​ന്റെ ഇ​ല, മ​ന്നാ​ടി​യാ​രു​ടെ ഹോ​ട്ട​ലി​നു വേ​ണ്ട മ​ല്ലി​യി​ല, ക​റു​ക​പ്പ​ട്ട​യി​ല, ചീ​ര​യി​ല, സ​ദ്യ​ക്കു​ള്ള ഞാ​ലി​പ്പൂ​വ​ന്റെ ഇ​ല ഇ​വ​യെ​ല്ലാം എ​ത്തി​ച്ചി​രു​ന്ന​തും അ​വ​രാ​യി​രു​ന്നു.​ന​ല്ല അ​ധ്വാ​നി​യാ​യി​രു​ന്നു.

എ​ത്ര ഉ​യ​ര​മു​ള്ള മ​ര​ത്തി​ലും ക​യ​റി തേ​നെ​ടു​ക്കും. അ​ക്കാ​ല​ത്ത് ന​മ്മു​ടെ നാ​ട്ടി​ൽ മ​രം ക​യ​റ​ണ പെ​ണ്ണു​ങ്ങ​ൾ വേ​റെ​യി​ല്ലെ​ന്ന് ഓ​ർ​ക്ക​ണം. വെ​ള്ള​നി​റ​മു​ള്ള റൗ​ക്ക​യി​ട്ട്, ക​ള്ളി​മു​ണ്ട് താ​റു​ടു​ത്ത് മ​ല​യ​ണ്ണാ​നെ​പ്പോ​ലെ ഒ​രു ക​യ​റ്റ​മാ​ണ്. ഞാ​നും നി​ന്റെ അ​പ്പ​ച്ഛ​നും അ​യ​ൽ​ക്കാ​രാ​യി​രു​ന്ന​ല്ലോ.​പ​ഠി​ത്ത​മി​ല്ലാ​ത്ത ദി​വ​സ​ങ്ങ​ളി​ൽ ഞ​ങ്ങ​ൾ പി​ള്ളേ​രു​സെ​റ്റ് മ​രു​ന്നു​പ​റി​ക്കാ​ൻ അ​വ​ർ​ക്കൊ​പ്പം ചെ​ല്ലും. വ​ലി​യ സ്നേ​ഹ​മാ​യി​രു​ന്നു ഞ​ങ്ങ​ളോ​ട്. ഇ​ട​ക്ക് മു​ണ്ടി​ന്റെ മ​ടി​യി​ൽ നി​ന്ന് പൊ​ട്ടു​ക​ട​ല​യും അ​ച്ചു​വെ​ല്ല​ത്തി​ന്റെ ക​ഷ്ണ​ങ്ങ​ളും എ​ടു​ത്തു​ത​രും.

അ​വ​രു​ടെ ഭ​ർ​ത്താ​വ് നാ​ണു​വാ​ശാ​ൻ മ​രം ക​യ​റ്റ​ക്കാ​ര​നാ​യി രു​ന്നു. എ​ത്ര പൊ​ക്ക​മു​ള്ള മ​ര​ത്തി​ലും ക​യ​റും. മ​ര​ത്തി​ൽ വ​ടം കൊ​ണ്ട് കെ​ട്ടി​വ​രി​ഞ്ഞി​രു​ന്ന് ത​ടി മു​റി​ക്കും. ഈ​ർ​ച്ച​വാ​ളി​ന്റെ താ​ള​ത്തി​നൊ​പ്പം ഊ​ഞ്ഞാ​ലി​ലെ​ന്നോ​ണം അ​യാ​ൾ വ​ട​ത്തി​ലി​രു​ന്നാ​ടു​ന്ന​തു കാ​ണാ​ൻ ന​ല്ല ര​സ​മാ​യി​രു​ന്നു.”

“ഇ​ല​ക്കാ​രി​യു​ടെ നാ​ടെ​വി​ടാ?”, ക​ഥ​ക്കി​ടെ ഞാ​ൻ ചോ​ദി​ച്ചു.

“അ​റി​യി​ല്ല. മ​രം​മു​റി​ക്കും ത​ടി​പ്പ​ണി​ക്കു​മാ​യി കു​ഞ്ഞ​ല​വി സാ​യ്‌​വി​ന്റെ കീ​ഴി​ൽ ത​മി​ഴ്നാ​ട്ടി​ലും കാ​സ​ർ​ഗോ​ഡും മൈ​സൂ​രു​മൊ​ക്കെ നാ​ണു​വാ​ശാ​ൻ പോ​കു​മാ​യി​രു​ന്നു. അ​ങ്ങ​നെ എ​വി​ടെ നി​ന്നോ കൊ​ണ്ടു​വ​ന്ന​താ​ണ്. അ​ന്ന​വ​ർ​ക്ക് എ​ട്ടോ പ​ത്തോ വ​യ​സ്സേ ഒ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു​ള്ളു​വെ​ന്നാ കേ​ൾ​വി.

നാ​ണു​വാ​ശാ​ന് അ​മ്മ മാ​ത്ര​മേ ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു​ള്ളൂ. കൂ​ട്ടു​കു​ടും​ബ​ത്തി​ലാ​യി​രു​ന്നു അ​വ​രു​ടെ താ​മ​സം. ആ​ശാ​നെ ക​റ​വ​പ്പ​ശു​വാ​യി മാ​ത്രം കാ​ണു​ന്ന അ​സൂ​യ​ക്കാ​രു​ടെ അ​ടു​ത്തേ​ക്കാ​ണ് പു​ൽ​നാ​മ്പു പോ​ലൊ​രു പെ​ണ്ണി​നെ​യും കൊ​ണ്ടു​വ​ന്ന​ത്.

“ഇ​വ​ളേ​താ? എ​വി​ടു​ന്നാ?”, വീ​ട്ടു​കാ​രും നാ​ട്ടു​കാ​രും തി​രി​ച്ചും മ​റി​ച്ചും ചോ​ദി​ച്ചി​ട്ടും,

“ഒ​രു പെ​ണ്ണ്, ഭൂ​മീ​ന്ന് മു​ള​ച്ചു​വ​ന്ന​ത്’’ എ​ന്നേ ആ​ശാ​ൻ പ​റ​ഞ്ഞു​ള്ളൂ. ഇ​ല​ക്കാ​രി​യോ​ട് ചോ​ദി​ക്കാ​മെ​ന്നു​വെ​ച്ചാ​ൽ അ​വ​ർ പ​റ​യു​ന്ന​ത് ഇ​വി​ടു​ള്ള​വ​ർ​ക്കോ ഇ​വി​ടെ​യു​ള്ള​വ​ർ പ​റ​യു​ന്ന​ത് അ​വ​ർ​ക്കോ മ​ന​സ്സി​ലാ​യി​ല്ല.

“ഇ​വ​ളൊ​രു വൈ​ദ്യ​ന്റെ മോ​ളാ​ണെ​ന്ന് തോ​ന്നു​ന്നു. മ​രു​ന്നി​ല​ക​ളെ​പ്പ​റ്റി​യെ​ല്ലാം ന​ല്ല ജ്ഞാ​നം,” വൈ​ദ്യ​ര് വ​ല്ല്യ​പ്പ​ച്ഛ​ൻ നി​രീ​ക്ഷി​ച്ചു.

“ഇ​വ​ൾ ആ​ര​ണ്യാ​നി ദേ​വി​യു​ടെ അ​വ​താ​രം ത​ന്നെ! അ​ല്ലെ​ങ്കി​ൽ ഇ​ക്കാ​ര്യ​ത്തി​ലൊ​ക്കെ എ​ങ്ങ​നെ​യാ ഇ​ത്ര നി​ശ്ച​യം?” പൂ​ജാ​രി​ക്ക് അ​ക്കാ​ര്യ​ത്തി​ൽ യാ​തൊ​രു ത​ർ​ക്ക​വും ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നി​ല്ല. അ​ങ്ങ​നെ പൈ​സ​ച്ചെ​ല​വി​ല്ലാ​തെ അ​വ​ളു​ടെ സേ​വ​നം പ​റ്റു​ന്ന​വ​ർ അ​വ​ളെ സ്വ​ന്തം ആ​ളാ​ക്കാ​ൻ മ​ത്സ​രി​ച്ചു.

പ​ത്തു​ജോ​ടി കൈ​ക​ളാ​യി​രു​ന്നു ഇ​ല​ക്കാ​രി​ക്ക്. കു​ത്ത​ഴി​ഞ്ഞു കി​ട​ന്ന നാ​ണു​വാ​ശാ​ന്റെ കു​ടും​ബം അ​ടു​ക്കി​പ്പെ​റു​ക്കാ​ൻ അ​വ​ർ ശ്ര​മി​ച്ചു. ആ​ടി​യ്ക്ക് വീ​ടു​വി​ട്ടാ​ൽ അ​മാ​വാ​സി​ക്ക് തി​രി​ച്ചു​ക​യ​റു​ന്ന പ്ര​കൃ​ത​ക്കാ​ര​നാ​യി​രു​ന്നു നാ​ണു​വാ​ശാ​ൻ. അ​വ​ർ ആ​രോ​ടും ഒ​രു പ​രി​ഭ​വ​വും പ​റ​ഞ്ഞി​ല്ല. വീ​ട്ടു​ചെ​ല​വി​നു​ള്ള മാ​ർ​ഗം സ്വ​യം ക​ണ്ടെ​ത്തി. നാ​ട്ടി​ൽ ആ​ദ്യ​മാ​യി ഇ​ഡ്ഡ​ലി പ​രി​ച​യ​പ്പെ​ടു​ത്തി​യ​ത് അ​വ​രാ​യി​രു​ന്നു.

ദി​വ​സ​വും ത​ല​യി​ൽ ഇ​ല്ലി​കൊ​ണ്ടു​ണ്ടാ​ക്കി​യ വ​ട്ടി​യും കൈ​യി​ൽ ഓ​ടി​ന്റെ ര​ണ്ടു തൂ​ക്കു​പാ​ത്ര​വു​മാ​യി അ​തി​രാ​വി​ലെ ഇ​ല​ക്കാ​രി വീ​ട്ടി​ൽ നി​ന്നി​റ​ങ്ങും. വ​ട്ടി​ക്കു​ള്ളി​ൽ താ​മ​ര​യി​ല​ക​ൾ നി​ര​ത്തി​വെ​ച്ച് മു​ക​ളി​ൽ ഇ​ഡ്ഡ​ലി നി​റ​ച്ച്, കാ​ക്ക കൊ​ത്തി​ക്കൊ​ണ്ടു പോ​കാ​തി​രി​ക്കാ​ൻ മീ​തേ​യും താ​മ​ര​യി​ല​ക​ൾ കൊ​ണ്ട് മൂ​ടും. ത​ല​യി​ൽ വ​ട്ടി​യു​മേ​ന്തി അ​വ​ർ ന​ട​ന്നു​പോ​കു​മ്പോ​ൾ കാ​ക്ക​ക​ൾ അ​തി​നു മു​ക​ളി​ൽ വ​ട്ട​മി​ട്ട് പ​റ​ക്കാ​റി​ല്ല. അ​വ​രെ ക​ണി​ക​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു നാ​ട്ടി​ലെ കു​ട്ടി​ക​ൾ ഉ​ണ​ർ​ന്നി​രു​ന്ന​ത്. വീ​ട്ടു​വ​രാ​ന്ത​യി​ൽ വ​ട്ടി ഇ​റ​ക്കി​വെ​ക്കു​മ്പോ​ഴേ​ക്കും കു​ട്ടി​ക​ൾ വാ​യും മു​ഖ​വും ക​ഴു​കി തി​ണ്ണ​യി​ൽ ചെ​ന്നി​രി​ക്കും. ഇ​ഡ്ഡ​ലി​ച്ചൂ​ടി​ൽ വാ​ടി​യ താ​മ​ര​യി​ല​ക​ളി​ൽ പൂ​പോ​ലെ പ​തു​പ​തു​ത്ത ഇ​ഡ്ഡ​ലി വി​ള​മ്പും. അ​തി​നു മു​ക​ളി​ൽ വെ​ള്ള​ച്ച​മ്മ​ന്തി​യൊ​ഴി​ക്കും. ഒ​രു വ​ശ​ത്ത് എ​ണ്ണ​യി​ൽ ചാ​ലി​ച്ച പൊ​ടി​യു​മു​ണ്ടാ​കും. എ​ല്ലാം കൂ​ട്ടി​ക്കു​ഴ​ച്ച് ക​ഴി​ക്കു​ന്നേ​ന്റെ സ്വാ​ദും മ​ണ​വും !

ഇ​ഡ്ഡ​ലി വി​റ്റ് മ​ട​ങ്ങും​വ​ഴി അ​ന്ന​ന്നു വേ​ണ്ട ഇ​ല​ക​ളെ​ല്ലാം പ​റി​ച്ച് അ​വ​ർ വ​ട്ടി​നി​റ​ക്കും. ആ​വ​ശ്യ​ക്കാ​ർ​ക്ക് ഇ​ല​ക​ളെ​ത്തി​ച്ചു ക​ഴി​ഞ്ഞാ​ൽ നാ​ണു​വാ​ശാ​ന്റെ വ​ക ത​രി​ശു​പ​റ​മ്പി​ലേ​ക്കി​റ​ങ്ങും. വെ​ള്ള​ത്തി​ന് വ​ലി​യ ക്ഷാ​മ​മു​ള്ള കാ​ലം. ര​ണ്ടു കി​ലോ​മീ​റ്റ​റോ​ളം കു​ന്നും കു​ഴി​യും ക​യ​റി​യി​റ​ങ്ങി ത​ല​യി​ലും ഒ​ക്ക​ത്തും കൈ​യി​ലു​മാ​യി മൂ​ന്നു മ​ൺ​കു​ട​ത്തി​ൽ അ​വ​ർ വെ​ള്ളം ചു​മ​ന്നു​കൊ​ണ്ടു​വ​ന്നി​രു​ന്ന​ത് നാ​ട്ടു​കാ​ർ​ക്ക് പു​തു​മ​യു​ള്ള കാ​ഴ്ച​യാ​യി​രു​ന്നു. ആ ​ത​രി​ശി​ൽ അ​വ​രൊ​റ്റ​ക്കാ​ണ് വാ​ഴ​യും പ​ച്ച​ക്ക​റി​ക​ളും ന​ട്ട​ത്.

“ഇ​തൊ​ന്നും വേ​ര് പി​ടി​ക്കി​ല്ല. വെ​റ്തെ പ്രാ​ന്ത്‌,” നാ​ണു​വാ​ശാ​ന്റെ കു​ടും​ബ​ക്കാ​ർ പ​രി​ഹ​സി​ച്ചു. എ​ന്നാ​ൽ, ഇ​ല​ക്കാ​രി​യു​ടെ വി​യ​ർ​പ്പ് പ​ട​ർ​ന്ന് ആ ​പ​ടു​നി​ലം പ​റു​ദീ​സ​യാ​യി. അ​വി​ടെ മാ​ത്ര​മ​ല്ല വ​ല്യ​പ്പ​ച്ഛ​ന്റെ വൈ​ദ്യ​ശാ​ല​പ്പ​റ​മ്പി​ലും അ​മ്പ​ല​പ്പ​റ​മ്പി​ലും അ​വ​ർ നി​റ​യെ ചെ​ടി​ക​ൾ ന​ട്ടു. ന​ട്ട​തി​നെ​ല്ലാം വെ​ള്ള​വും കൊ​ടു​ത്തു.

ഇ​ല​ക്കാ​രി​ക്ക് അ​ക്കാ​ല​ത്ത് നാ​ട്ടി​ൽ അ​ടു​പ്പ​മു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്ന​ത് വൈ​ദ്യ​ര് വ​ല്ല്യ​മ്മ​ച്ചി​യോ​ട് മാ​ത്ര​മാ​ണ്. എ​ന്നും ഉ​ച്ച​നേ​ര​ത്ത് വൈ​ദ്യ​ശാ​ല​യു​ടെ പി​റ​കി​ലെ നാ​ട്ടു​മാ​വി​ന്റെ കീ​ഴി​ൽ ഇ​രു​വ​രും ചെ​ന്നി​രി​ക്കും. പ​ര​സ്പ​രം പേ​ൻ നോ​ക്കി​ക്കൊ​ടു​ക്കും. ത​ല​യോ​ട്ടി​യി​ലൂ​ടെ അ​രി​ച്ചു​നീ​ങ്ങു​ന്ന വി​ര​ലു​ക​ളും ന​ഖ​ങ്ങ​ളി​ൽ ഞെ​രി​യു​ന്ന പേ​നൊ​ച്ച​ക​ളും അ​റി​യാ​ഭാ​ഷ​ക​ളു​ടെ വി​ദ​ഗ്ധ പ​രി​ഭാ​ഷ​ക​രാ​യി.​വ്യ​ത്യ​സ്ത ഭാ​ഷ​യി​ൽ ര​ണ്ടു സ്ത്രീ​ക​ൾ വാ​തോ​രാ​തെ സം​സാ​രി​ക്കു​ന്ന​ത് കൗ​തു​ക​ത്തോ​ടെ നോ​ക്കി​യി​രു​ന്നി​ട്ടു​ണ്ട്.

“വൈ​ദ്യ​ര​മ്മ​ച്ചി​ക്ക് ഇ​ല​ക്കാ​രി പ​റ​യ​ണ​ത് വ​ല്ലോം തി​രി​യു​ന്നു​ണ്ടോ?”, നി​ന്റെ അ​പ്പ​ച്ഛ​നും ഞാ​നും ചോ​ദി​ക്കും.

“പി​ന്നെ​ന്താ?”, വൈ​ദ്യ​ര​മ്മ​ച്ചി ഈ ​പി​ള്ളേ​രെ​ന്താ പ​റ​യു​ന്ന​തെ​ന്ന മ​ട്ടി​ൽ ഞ​ങ്ങ​ളെ തു​റി​ച്ചു​നോ​ക്കും.

മ​ക​നെ ഗ​ർ​ഭം ധ​രി​ച്ച കാ​ല​ത്തും ഇ​ല​ക്കാ​രി വി​ശ്ര​മ​മി​ല്ലാ​തെ പ​ണി​യെ​ടു​ത്തു. പ്ര​സ​വ​ത്തി​ന്റെ ത​ലേ​ന്ന് സ​ന്ധ്യ​ക്കാ​ണ് ഒ​മ്പ​തു മാ​സ​ത്തി​നി​ടെ അ​വ​ർ​ക്കൊ​രു വ്യാ​ക്കൂ​ൺ വ​ന്ന​ത്, അ​രി​നെ​ല്ലി​ക്ക തി​ന്ന​ണം! വീ​ടി​ന്റെ പി​റ​കി​ൽ ഒ​രു ചെ​റി​യ പാ​റ​യാ​ണ്.​അ​തു ക​യ​റി​ച്ചെ​ന്നാ​ൽ ഒ​രു അ​രി​നെ​ല്ലി മ​ര​മു​ണ്ട്. അ​ത് കു​ല​കു​ത്തി കാ​യ്ച്ചു​കി​ട​ക്കു​ന്ന കാ​ലം. അ​വ​ർ ഒ​രു കൊ​ച്ചു തോ​ട്ടി​യു​മാ​യി മു​ക​ളി​ലേ​ക്കു​ള്ള പ​ട​വ് ക​യ​റാ​നൊ​രു​ങ്ങി.

“നീ​യി​വി​ടെ ഇ​രി​ക്ക്. ഞാ​ൻ പ​റി​ച്ചോ​ണ്ട് വ​രാം,” ത​ടി​പ്പ​ണി​യും ഊ​രു​ചു​റ്റ​ലും നി​ർ​ത്തി വീ​ട്ടി​ൽ സ്ഥി​ര​മാ​യ നാ​ണു​വാ​ശാ​ൻ തോ​ട്ടി വാ​ങ്ങി കോ​ഴി​ക്കൂ​ടി​ന്റെ അ​രി​ക​ത്തു​വെ​ച്ച് ക​ത്രി​ക്ക​യു​ടെ മി​നു​പ്പു​ള്ള അ​വ​രു​ടെ ക​ഴു​ത്തി​ൽ ഒ​രു​മ്മ​യും കൊ​ടു​ത്ത് ക​യ​റി​പ്പോ​യി. അ​ന്നേ​രം ഇ​ല​ക്കാ​രി​യു​ടെ ചെ​വി ര​ണ്ടും അ​ട​ച്ചു. പി​ന്നെ​യ​ത് തു​റ​ന്ന​ത് വ​ലി​യൊ​രു ചൂ​ളം വി​ളി​യോ​ടെ​യാ​ണ്. അ​തേ​നേ​രം, വീ​ടി​ന്റെ തെ​ക്കേ​മൂ​ല​യി​ൽ ചൂ​ളം​കു​ത്തു​ന്ന ചെ​വി​ക​ൾ പൊ​ത്തി​പ്പി​ടി​ച്ചു​കൊ​ണ്ട് നാ​ണു​വാ​ശാ​ന്റെ അ​മ്മ ഇ​രി​പ്പു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു.

“സ​ന്ധ്യ​നേ​ര​ത്ത് മ​നു​ഷ്യ​നെ ചു​മ്മാ പേ​ടി​പ്പി​ക്കാ​ൻ’’, അ​വ​ർ പി​റു​പി​റു​ത്തു.

ക​ഷ്ടി ര​ണ്ടാ​ൾ പൊ​ക്ക​മു​ള്ള കു​ട്ടി അ​രി​നെ​ല്ലി മ​ര​മാ​യി​രു​ന്നു അ​ത്. നാ​ണു​വാ​ശാ​ൻ തോ​ർ​ത്തി​ൽ അ​ഞ്ചാ​റു കൊ​ത്തു​നെ​ല്ലി​ക്ക പൊ​ട്ടി​ച്ചി​ട്ട് തു​മ്പു​കൊ​ണ്ട് ചു​റ്റി​ക്കെ​ട്ടി തോ​ള​ത്തി​ട്ടു. നി​റ​യെ ക​വ​ര​ക​ളു​ള്ള മ​ര​മാ​യി​രു​ന്നു. നാ​ണു​വാ​ശാ​നെ പോ​ലൊ​രാ​ൾ​ക്ക് ക​ണ്ണു​മ​ട​ച്ച്, പു​ല്ലു​പോ​ലെ ഇ​റ​ങ്ങാം. പ​ക്ഷേ...​എ​ന്തു പ​റ്റി​യെ​ന്ന​റി​യി​ല്ല, ഇ​റ​ങ്ങാ​ൻ നേ​രം കാ​ലു​തെ​റ്റി വീ​ണ് മ​ര​ണ​പ്പെ​ട്ടു.” അ​മ്മ​ച്ചി ക​ഥ നി​ർ​ത്തി. അ​ൽ​പ​നേ​രം നി​ശ്ശ​ബ്ദ​യാ​യി​രു​ന്നു.

എ​ന്റെ​യു​ള്ളി​ൽ ക​രു​ത്തു​ള്ള കോ​ല​ൻ മു​ടി ഉ​ച്ചി​യി​ൽ കൊ​ണ്ട കെ​ട്ടി​വെ​ച്ച, ഒ​ഴി​ഞ്ഞ ക​ഴു​ത്തും കാ​തും മെ​ലി​ഞ്ഞ ദേ​ഹ​വും വീ​ർ​ത്ത വ​യ​റു​മു​ള്ള ഇ​ല​ക്കാ​രി നി​റ​ഞ്ഞു​നി​ന്നു.

അ​മ്മ​ച്ചി ക​ഥ തു​ട​ർ​ന്നു: “നാ​ണു​വാ​ശാ​നും അ​യാ​ളു​ടെ അ​മ്മ​യും മ​രി​ച്ച​തോ​ടെ കു​ടും​ബ​ക്കാ​രു​ടെ മ​ട്ടു മാ​റി. അ​വ​ർ ഇ​ല​ക്കാ​രി​യെ​യും മ​ക​നെ​യും ഇ​റ​ക്കി​വി​ട്ടു. പി​ന്നീ​ടു​ള്ള കാ​ലം പു​റ​മ്പോ​ക്കി​ൽ കു​ടി​ലു​കെ​ട്ടി​യും കൂ​ലി​പ്പ​ണി​യെ​ടു​ത്തു​മാ​ണ് അ​വ​ർ മ​ക​നെ പോ​റ്റി​യ​ത്.

“ന​മു​ക്ക് വേ​ണ്ടി എ​ന്തോ​രം ക​ഷ്ട​പ്പെ​ട്ട​താ, ഇ​ല​ക്കാ​രി​ക്ക് കൂ​ര വെ​ക്കാ​ൻ അ​ൽ​പം സ്ഥ​ലം കൊ​ടു​ക്ക​രു​തോ?”, വൈ​ദ്യ​ശാ​ല​യു​ടെ ചു​റ്റും പു​റ​വും ത​ഴ​ച്ചു വ​ള​ർ​ന്നു​നി​ൽ​ക്കു​ന്ന ഔ​ഷ​ധ​ത്തോ​ട്ടം നോ​ക്കി വൈ​ദ്യ​ര് വ​ല്ല്യ​മ്മ​ച്ചി ഒ​രി​ക്ക​ൽ കെ​ട്ടി​യ​വ​നോ​ട് ചോ​ദി​ച്ചു.

“ഞാ​ൻ പ​റ​ഞ്ഞി​ട്ടാ​ണോ അ​വ​ള് ഇ​തൊ​ക്കെ ന​ട്ട​ത്? വേ​ണോ​ങ്കി വ​ന്ന് പ​റി​ച്ചോ​ണ്ട് പോ​കാ​മ്പാ​റ. പി​ന്നേ, വേ​ണ്ടാ​ത്ത മ​ന​സ്സ​ലി​വൊ​ന്നും ആ​രോ​ടും കാ​ട്ട​ണ്ട,” മു​റ്റ​ത്ത് പ​ന​മ്പി​ൽ ഉ​ണ​ങ്ങാ​ൻ ഇ​ട്ടി​രു​ന്ന മു​ത്ത​ങ്ങ​ക്കി​ഴ​ങ്ങ് പെ​റു​ക്കി​യെ​ടു​ത്തു​കൊ​ണ്ടി​രു​ന്ന നി​ന്റെ വൈ​ദ്യ​ര് വ​ല്ല്യ​പ്പ​ച്ഛ​ൻ ഒ​ച്ച​യെ​ടു​ത്തു. അ​ങ്ങേ​ർ​ക്ക​പ്പോ​ൾ ഓ​ന്തി​ന്റെ മു​ഖ​ച്ഛാ​യ​യാ​യി​രു​ന്നു.

ഇ​ല​ക്കാ​രി​യു​ടെ മ​ക​നൊ​പ്പം നാ​ടും വ​ള​ർ​ന്നു. ഞാ​ൻ നേ​ഴ്സി​ങ് ക​ഴി​ഞ്ഞ് സൗ​ദി​യി​ലേ​ക്ക് പോ​യി. നി​ന്റ​പ്പ​ച്ഛ​ൻ പ​ത്ത് പ​ല​ത​വ​ണ എ​ഴു​തി ക​ര​ക​യ​റാ​തെ മു​ടി​യ​നാ​യ പു​ത്ര​നാ​യി കൂ​ട്ടും കൂ​ടി ന​ട​ന്നു. നാ​ട്ടി​ൽ ഇ​ല​യ്ക്കു​പ​ക​രം പ്ലാ​സ്റ്റി​ക്കും പ​ത്ര​ക്ക​ട​ലാ​സു​ക​ളും സു​ല​ഭ​മാ​യി. ആ​ളു​ക​ൾ​ക്ക് വേ​ണ്ടു​ന്ന​വ​യെ​ല്ലാം ലോ​റി​ക​ളി​ൽ ദേ​ശം ക​ട​ന്നെ​ത്തി. എ​ന്നാ​ല​തൊ​ന്നും അ​വ​രെ നി​രാ​ശ​യാ​ക്കി​യി​ല്ല. പ​തി​വു​പോ​ലെ ദി​വ​സ​വും കി​ട്ടു​ന്ന വി​ത്തു​ക​ളും ഞാ​ലി​പ്പൂ​വ​ൻ വാ​ഴ​ത്തൈ​ക​ളും കൂ​ര​യോ​ടു​ചേ​ർ​ന്ന ത​രി​ശു പ​റ​മ്പു​ക​ളി​ൽ അ​വ​ർ ന​ട്ടു​ന​ന​ച്ചു.

വ​ർ​ഷ​ങ്ങ​ൾ വെ​ട്ടു​കി​ളി​ക​ളെ​പ്പോ​ലെ മാ​സ​ങ്ങ​ളെ​യും ദി​വ​സ​ങ്ങ​ളെ​യും കൊ​ത്തി​ത്തീ​ർ​ത്തു​കൊ​ണ്ടി​രു​ന്നു. ഒ​ര​വ​ധി​ക്കാ​ല​ത്ത് നാ​ട്ടി​ൽ വ​ന്ന​പ്പോ​ൾ നി​ന്റെ അ​പ്പ​ച്ഛ​നു​മാ​യു​ള്ള എ​ന്റെ വി​വാ​ഹം ന​ട​ന്നു. എ​ന്റെ വീ​ട്ടി​ൽ ആ​ർ​ക്കും താ​ൽ​പ​ര്യ​മു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നി​ല്ല. അ​ങ്ങേ​ര് ന​ന്നാ​വും എ​ന്നെ​നി​ക്കൊ​രു വി​ശ്വാ​സ​മു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. എ​ന്നാ​ൽ, കു​റ​ച്ചു​നാ​ൾ ക​ഴി​ഞ്ഞ​പ്പോ​ൾ അ​തു​പോ​യി. ഞാ​ൻ അ​യ​ച്ചു​കൊ​ടു​ത്ത പ​ണ​മെ​ല്ലാം പ​ല ക​ച്ച​വ​ട​ങ്ങ​ൾ ന​ട​ത്തി പൊ​ട്ടി​ച്ചു​തീ​ർ​ത്തു. അ​ങ്ങേ​രോ​ട് പി​ണ​ങ്ങി ര​ണ്ടു വ​ർ​ഷ​ക്കാ​ലം ഞാ​ൻ നാ​ട്ടി​ൽ വ​ന്ന​തേ​യി​ല്ല. പി​ന്നെ പ​ള്ളീ​ല​ച്ച​ൻ ഇ​ട​പെ​ട്ടാ​ണ് ഒ​ത്തു​തീ​ർ​പ്പാ​യ​ത്. എ​നി​ക്ക് സൗ​ദി​യി​ലെ പ​ണി​യും ക​ള​ഞ്ഞ് ഇ​ങ്ങോ​ട്ടു പോ​രേ​ണ്ടി​വ​ന്നു.

“നീ ​കൂ​ടെ ഉ​ണ്ടെ​ങ്കി​ൽ അ​വ​ൻ ന​ന്നാ​കും. എ​നി​ക്കു​റ​പ്പാ. അ​ല്ലേ​ലും കു​ടും​ബം ക​ള​ഞ്ഞി​ട്ട് എ​ന്തോ​രം സ​മ്പാ​ദി​ച്ചി​ട്ടും ഒ​രു കാ​ര്യ​വു​മി​ല്ല,” അ​ച്ച​ന്റെ ആ ​ഉ​റ​പ്പി​ൽ ഞ​ങ്ങ​ളും ശ്ര​മി​ച്ചു. മാ​സ​ങ്ങ​ൾ കൊ​ണ്ട് ഞ​ങ്ങ​ൾ ത​മ്മി​ലു​ള്ള പി​ണ​ക്ക​ങ്ങ​ളെ​ല്ലാം അ​ലി​ഞ്ഞു.​അ​ങ്ങ​നെ ഒ​രു​വി​ധ​ത്തി​ൽ ന​ന്നാ​യി പൊ​യ്ക്കൊ​ണ്ടി​രി​ക്കു​മ്പോ​ഴാ​ണ് ആ ​ച​തി. വൈ​ദ്യ​ര് പ​റ​മ്പി​ന​പ്പു​റം കി​ട​ക്കു​ന്ന ഇ​രു​പ​ത് സെ​ന്റ് സ്ഥ​ല​ത്ത് നി​ന്റ​പ്പ​ച്ഛ​നും കൂ​ട്ട​രും ചേ​ർ​ന്ന് ക​ഞ്ചാ​വ് കൃ​ഷി ചെ​യ്യു​ന്നു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. വൈ​ദ്യ​ര​പ്പ​ച്ഛ​ന്റെ അ​റി​വോ​ടെ​യാ​യി​രു​ന്നു അ​ത്. പ​ല​വ​ട്ടം വി​ള​വെ​ടു​ത്തെ​ന്നാ അ​റി​വ്. ഒ​രി​ക്ക​ൽ ആ​രോ ഒ​റ്റി.​പോ​ലീ​സ് വ​ന്നു.

“കാ​ശു​ണ്ടാ​ക്കാ​ൻ വേ​റെ എ​ന്തൊ​ക്കെ പ​ണി​ക​ളു​ണ്ട്. ഇ​നി നി​ങ്ങ​ളും ഞാ​നും ത​മ്മീ യാ​തൊ​രു ബ​ന്ധ​വു​മി​ല്ല,”. “കാ​ര്യ​മ​റി​യാ​തെ നീ ​ഓ​രോ​ന്ന് പ​റ​യ​ല്ല്. ആ ​ഭൂ​മി ന​മ്മ​ടെ​യ​ല്ല. അ​ത്‌ ഞാ​ൻ ഇ​ല​ക്കാ​രി​ക്ക് ഇ​ഷ്ട​ദാ​നം കൊ​ടു​ത്ത​താ. അ​തി​ൽ അ​വ​ളും മോ​നും ചേ​ർ​ന്ന് ഇ​ങ്ങ​നൊ​രു കൃ​ഷി ന​ട​ത്തു​മെ​ന്ന് ഞാ​നോ​ർ​ത്തോ? അ​ങ്ങ​റ്റ​ത്തെ സ്ഥ​ല​മ​ല്ല്യോ. ആ​രു​ടേം ക​ണ്ണെ​ത്താ​ത്ത​ത് അ​വ​ർ​ക്ക് ഗു​ണ​മാ​യി,” വൈ​ദ്യ​ര​പ്പ​ച്ഛ​ൻ മ​ക​ന് പി​ന്തു​ണ​യു​മാ​യി വ​ന്നു.​ഞാ​ൻ വൈ​ദ്യ​ര​മ്മ​ച്ചി​യെ നോ​ക്കി.

“കാ​ര്യ​മ​റി​യാ​തെ നീ ​ഇ​റ​ങ്ങി​പ്പോ​യാ നാ​ട്ടു​കാ​ര് എ​ന്റെ മോ​നെ പ​റ​യും. ഒ​രു പ്ര​ശ്നം വ​രു​മ്പോ കു​ടും​ബ​ത്തി​ലു​ള്ളോ​രെ വി​ട്ടു ക​ള​യു​ക​യ​ല്ല, ചേ​ർ​ത്തു​പി​ടി​ക്കു​ക​യാ വേ​ണ്ട​ത്. എ​ന്റെ മോ​ൻ ഒ​രു തെ​റ്റും ചെ​യ്തി​ട്ടി​ല്ല,” നാ​ട്ടി​ൽ സ്ഥി​ര​മാ​യി ഇ​ല്ലാ​ത്ത​തു​കൊ​ണ്ട് അ​വ​രെ ഞാ​ൻ വി​ശ്വ​സി​ച്ചു.

പോ​ലീ​സു​കാ​ർ ഇ​ല​ക്കാ​രി​യെ​യും മ​ക​നെ​യും പി​ടി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടു​പോ​യി. ക​ണ്ടു​നി​ന്ന​വ​രു​ടെ ക​ര​ളു​രു​കു​ന്ന കാ​ഴ്ച​യാ​യി​രു​ന്നു അ​ത്. ഇ​ല​ക്കാ​രി​യു​ടെ മ​ക​നെ​ക്കു​റി​ച്ച് ആ​ർ​ക്കും ഒ​രു ചീ​ത്ത​ക്കാ​ര്യ​വും പ​റ​യാ​നി​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു. വാ​ഴ​യി​ല വി​റ്റാ​ണ് അ​വ​ർ ജീ​വി​ച്ചി​രു​ന്ന​ത്. അ​പ്ര​തീ​ക്ഷി​ത​മാ​യി വ​ന്ന കാ​റ്റും മ​ഴ​യും ഉ​പ​ജീ​വ​ന​ത്തി​ൽ ക​രി​നി​ഴ​ൽ വീ​ഴ്ത്തി​ക്കൊ​ണ്ടി​രു​ന്നെ​ങ്കി​ലും നാ​ട്ടി​ലെ ആ​ഘോ​ഷ​ങ്ങ​ളും സ​ന്തോ​ഷ​ങ്ങ​ളും അ​വ​രെ മു​ന്നോ​ട്ടു​ന​യി​ച്ചു. ക​ഷ്ട​ങ്ങ​ളി​ൽ അ​വ​ർ ആ​രോ​ടും ഒ​ന്നും ഇ​ര​ന്നു വാ​ങ്ങി​യി​ല്ല, വി​ശ​ന്നു ചെ​ല്ലു​ന്ന​വ​രെ നി​രാ​ശ​പ്പെ​ടു​ത്തി​യു​മി​ല്ല.

“പ​ഠി​ക്കാ​ൻ മി​ടു​ക്ക​നാ​യി​രു​ന്നു. കോ​ളേ​ജ് പ​ഠി​ത്ത​ത്തി​ന് പോ​കാ​ൻ ഗ​തി​യി​ല്ലാ​ത്തോ​ണ്ട് ഇ​ല​ക്കാ​രി​ക്കൊ​പ്പം വാ​ഴ​കൃഷി​യും ചെ​യ്ത് സ്വ​സ്ഥ​മാ​യി​ട്ടാ ആ ​കൊ​ച്ച​ൻ ജീ​വി​ച്ച​ത്” –എ​ന്റെ അ​മ്മ ക​ര​ഞ്ഞു.

“നി​ന്റെ കെ​ട്ടി​യോ​നും ത​ന്ത​യും കൂ​ടി ന​ട​ത്തു​ന്ന കൃ​ഷി​യാ അ​ത്. ആ ​പാ​വ​ത്തു​ങ്ങ​ടെ ശാ​പം വീ​ണാ മു​ടി​ഞ്ഞു​പോ​ക​ത്തേ​യു​ള്ളൂ,” അ​യ​ൽ​ക്കാ​ർ​ക്കൊ​പ്പം എ​ന്റെ അ​പ്പ​നും പൊ​ട്ടി​ത്തെ​റി​ച്ചു.

പോ​ലീ​സ് ക്രൂ​ര​മാ​യാ​ണ് ആ ​പ​യ്യ​നോ​ട് പെ​രു​മാ​റി​യ​ത്. അ​വ​നെ​ക്കൊ​ണ്ട് കു​റ്റം ഏ​റ്റെ​ടു​പ്പി​ക്ക​ണ​മെ​ന്ന വാ​ശി​യു​ള്ള​ത് പോ​ലെ​യാ​യി​രു​ന്നു. ഞാ​ൻ എ​ന്റെ അ​പ്പ​ന്റെ കൈ​യി​ൽ പ​ണം കൊ​ടു​ത്ത് അ​വ​ർ​ക്കു​വേ​ണ്ടി വ​ക്കീ​ലി​നെ ഏ​ർ​പ്പാ​ടാ​ക്കി. ക​ഷ്ട​പ്പെ​ട്ടാ​ണ് ജാ​മ്യം കി​ട്ടി​യ​ത്. എ​ന്നാ​ൽ, വീ​ട്ടി​ൽ തി​രി​ച്ചെ​ത്തി​യ പ​യ്യ​ൻ അ​ന്ന് രാ​ത്രി ആ​ത്മ​ഹ​ത്യ ചെ​യ്തു. ഞാ​ൻ സ്തം​ഭി​ച്ചു​പോ​യി. അ​വ​നെ കേ​സി​ൽ നി​ന്നും ര​ക്ഷി​ച്ചെ​ടു​ത്ത് ജീ​വി​ക്കാ​ൻ വേ​ണ്ട​ത് ചെ​യ്തു കൊ​ടു​ക്ക​ണ​മെ​ന്ന് ആ​ത്മാ​ർ​ഥ​മാ​യും ആ​ഗ്ര​ഹി​ച്ചി​രു​ന്ന​താ ണ്. ​അ​വ​ന്റെ മ​ര​ണം ഇ​ല​ക്കാ​രി​യെ​പ്പോ​ലെ ഹൃ​ദ​യ​മു​ള്ള പ​ല​രെ​യും ബാ​ധി​ച്ചു. അ​വ​രെ സ​ഹാ​യി​ക്കാ​മാ​യി​രു​ന്നു എ​ന്ന ചി​ന്ത എ​ന്നെ കാ​ർ​ന്നു​തി​ന്നു​കൊ​ണ്ടി​രു​ന്നു. അ​ത് എ​ന്റെ​മാ​ത്രം കു​റ്റ​മാ​യി​രു​ന്നി​ല്ല. അ​വ​രെ ചൂ​ണ്ടി​ക്കാ​ണി​ച്ചു​ത​രാ​നും ആ​രു​മു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നി​ല്ല, സ്വ​ന്തം കാ​ര്യം മാ​ത്രം ചി​ന്തി​ച്ചു. ചു​റ്റു​വ​ട്ട​ത്തേ​ക്ക് ഒ​രു ചെ​റു​നോ​ട്ടം, അ​തു മ​തി​യാ​യി​രു​ന്നു. പ​ക്ഷേ….​പ​ണ​വും സ്വാ​ധീ​ന​വും ഉ​ള്ള​തു​കൊ​ണ്ടു​മാ​ത്ര​മാ​ണ് നാ​ട്ടു​കാ​ർ ന​മ്മു​ടെ കു​ടും​ബ​ത്തെ അ​ന്ന് വെ​റു​തെ വി​ട്ട​ത്. നി​ന്നെ​യ​ന്ന് ഒ​രു മാ​സം ഗ​ർ​ഭി​ണി​യാ​യി​രു​ന്നു ഞാ​ൻ.

കു​റ​ച്ചു​നാ​ൾ ക​ഴി​ഞ്ഞ​പ്പോ​ൾ ആ ​കേ​സ് തേ​ഞ്ഞു​മാ​ഞ്ഞു പോ​യി. നാ​ട്ടു​കാ​ർ അ​തു​മ​റ​ന്നു. ക്ര​മേ​ണ ഇ​ല​ക്കാ​രി നാ​ടി​ന്റെ കാ​ഴ്ച​ക​ൾ​ക്ക​പ്പു​റ​ത്താ​യി. എ​പ്പോ​ഴോ അ​വ​രെ ക​ണ്ടാ​ൽ ‘ഇ​ല​പ്രാ​ന്തി’ എ​ന്നു​വി​ളി​ച്ച് ഓ​ടി​യ​ക​ലു​ന്ന പു​തി​യ കു​ട്ടി​ക​ൾ വ​ന്നു’’-​അ​മ്മ​ച്ചി നി​സ്സം​ഗ​ത​യോ​ടെ ഇ​ല​ക്കാ​രി​യു​ടെ ച​രി​ത്രം പ​റ​ഞ്ഞു​നി​ർ​ത്തി.

സി​ഗ​ര​റ്റ് ക​ത്തി​ത്തീ​ർ​ന്ന​തി​ന്റെ ചൂ​ട് വി​ര​ലു​ക​ളെ പൊ​ള്ളി​ച്ചു.​ചാ​റ്റ​ൽ​മ​ഴ മാ​റി ന​ഗ​ര​ദൃ​ശ്യ​ങ്ങ​ൾ തെ​ളി​ഞ്ഞു​തു​ട​ങ്ങി. കാ​ഴ്ച​ക​ൾ​ക്ക് സാ​മാ​ന്യം വേ​ഗം വെ​ച്ചു​തു​ട​ങ്ങി​യി​രു​ന്നു. ഞാ​ൻ യൂ​ട്യൂ​ബി​ൽ അ​യ​ൽ​ക്കാ​ര​നി​ട്ട വ്ലോ​ഗ് ക​ണ്ടു. വാ​ഴ​യി​ല​യി​ൽ, ക​ഴു​ത്ത​റ്റം വ​രെ വാ​ഴ​യി​ല​ക​ൾ കൊ​ണ്ടു​മൂ​ടി ഇ​ല​ക്കാ​രി! ത​ല​ഭാ​ഗ​ത്തു​വെ​ച്ച ഒ​റ്റ​ത്തി​രി നി​ല​വി​ള​ക്കി​നേ​ക്കാ​ൾ തി​ള​ക്ക​മു​ള്ള ആ ​മു​ഖ​വും നോ​ക്കി അ​ൽ​പ​നേ​ര​മി​രു​ന്നു. നീ​തി​കി​ട്ടാ​ത്ത ആ​ത്മാ​ക്ക​ൾ ത​ന്റെ കു​ടും​ബ​ത്തി​നു മു​ക​ളി​ൽ നെ​യ്യു​ന്ന അ​ദൃ​ശ്യ​വ​ല​ക​ളെ ഭ​യ​ക്കു​ന്ന അ​മ്മ​ച്ചി​യെ ആ ​പ​രി​സ​ര​ത്തെ​ങ്ങും ക​ണ്ടി​ല്ല. ഒ​രു​പ​ക്ഷേ അ​മ്മ​ച്ചി അ​വി​ടെ ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നെ​ങ്കി​ൽ അ​വ​രു​ടെ വീ​ണ്ടും വ​ര​വി​ന്റെ ഇ​ല​യ​ന​ക്കം അ​നു​ഭ​വ​പ്പെ​ട്ടേ​നെ!

ഞാ​ൻ മൊ​ബൈ​ൽ ടീ​പ്പോ​യി​ൽ വെ​ച്ച് ബാ​ൽ​ക്ക​ണി​യു​ടെ കൈ​വ​രി പി​ടി​ച്ചു​നി​ന്നു. എ​പ്പോ​ഴോ പി​ൻ​വാ​ങ്ങി​യ മ​ഴ​യു​ടെ ഒ​രു തു​ള്ളി ഇ​രു​ണ്ട മേ​ഘ​ങ്ങ​ളി​ൽ നി​ന്നു​മു​തി​ർ​ന്ന് ശി​ര​സ്സി​ൽ വീ​ണു ചി​ത​റി. ത​ണു​ത്ത നി​ല​ത്ത് കാ​ൽ കോ​ച്ചി​വ​ലി​ച്ചു. മു​റി മു​ഴു​വ​ൻ നോ​ക്കി​യി​ട്ടും ചെ​രി​പ്പ് ക​ണ്ടി​ല്ല. ചെ​രി​പ്പി​ല്ലാ​തെ ഓ​ടി​യ കു​ട്ടി​യെ​യെ​ന്ന​പോ​ലെ ഞാ​ൻ കി​ത​ച്ചു. കാ​റ്റി​ൽ തു​ള​സി​യു​ടെ​യും സ​ർ​പ്പ​പ്പോ​ള​യു​ടെ​യും മ​ണം.