സെൽ​ഫ് ലോ​ക്ക്

“ആ​യി​രം തോ​ക്കി​ന് അ​ര സെ​ൽ​ഫോ​ൺ”

ക​ണ്ണ് മാ​ത്രം പു​റ​ത്തു​കാ​ണാ​വു​ന്ന രീ​തി​യി​ൽ ചു​റ്റി​ക്കെ​ട്ടി​യ മാ​സ്കി​നു​ള്ളി​ൽ​നി​ന്നും അ​ക്ര​മി​യു​ടെ പ​രി​ഹാ​സ​വും ചി​രി​യും ധ​ന​ല​ക്ഷ്മി കേ​ട്ടു. നാ​ലു​പാ​ടും വാ​തി​ലു​ക​ൾ അ​ട​ഞ്ഞ വീ​ട്ടി​ൽ താ​നും, ആ ​മു​ഖം മ​റ​ച്ച​വ​നും മാ​ത്ര​മേ​യു​ള്ളൂ എ​ന്ന ബോ​ധ്യ​ത്തി​ൽ അ​വ​ൾ​ക്ക് ശ്വാ​സം വി​ല​ങ്ങി. നോ​ട്ടം ക​ണ്ടാ​ൽ വ​ലി​യ പ്രാ​യ​മി​ല്ലാ​ത്ത ആ​ളാ​ണ്, പ​ക്ഷേ ശ​ബ്ദ​ത്തി​ന്റെ ഗാം​ഭീ​ര്യ​ത്തി​ൽ നി​ന്ന് അ​ങ്ങ​നെ​യ​ല്ല മ​ന​സ്സി​ലാ​വു​ക. നാ​ൽ​പ​ത് ക​ഴി​ഞ്ഞ വീ​ട്ട​മ്മ​യെ മൊ​ബൈ​ൽ ഫോ​ൺ കൈ​ക്ക​ലാ​ക്കി ഭീ​ഷ​ണി​പ്പെ​ടു​ത്ത​ണ​മെ​ങ്കി​ൽ അ​വ​രേ​ക്കാ​ൾ പ്രാ​യ​വും പ​രി​ച​യ​വും വേ​ണ്ടേ? പ​ണ​മോ സ്വ​ർ​ണ​മോ എ​ന്താ​ണാ​വ​ശ്യ​മെ​ന്ന് അ​ര​മ​ണി​ക്കൂ​ർ നേ​ര​മാ​യി​ട്ടും പ​റ​ഞ്ഞി​ട്ടു​മി​ല്ല.

മൊ​ബൈ​ൽ ഫോ​ണി​ലെ ചി​ത്ര​ത്തി​ലേ​ക്ക് നോ​ക്കി അ​യാ​ൾ കൊ​ള്ളാം എ​ന്ന് ആം​ഗ്യം കാ​ണി​ച്ചു. ധ​ന​ല​ക്ഷ്മി​ക്ക് അ​വി​ടെ നി​ന്ന് ഓ​ടി​ര​ക്ഷ​പ്പെ​ട്ടാ​ൽ മ​തി​യെ​ന്നാ​യി. സ്ക്രീ​ൻ ലോ​ക്കാ​വും മു​മ്പേ ഫോ​ണ​യാ​ൾ​ക്ക് കി​ട്ടി​യെ​ങ്കി​ൽ ഫോ​ട്ടോ എ​ടു​ത്ത് അ​യ​ക്കു​ന്ന സ​മ​യ​ത്തും അ​യാ​ൾ മു​റി​ക്കു​ള്ളി​ൽ ത​ന്നെ ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നി​രി​ക്ക​ണം. ഭ​ർ​ത്താ​വ് ഷ​ജി​ത്ത് വീ​ടി​ന് പു​റ​ത്തി​റ​ങ്ങി​യ ഉ​ട​നെ​യാ​ണ് ഈ ​സം​ഭ​വ​മെ​ല്ലാം. അ​ങ്ങ​നെ​യെ​ങ്കി​ൽ ഷ​ജി​ത്ത് വീ​ട്ടി​ലു​ള്ള​പ്പോ​ൾ ത​ന്നെ അ​യാ​ൾ അ​ക​ത്തു​ക​യ​റി​യി​ട്ടു​ണ്ടാ​വി​ല്ലേ? ഏ​ത് വ​ഴി​യാ​വും ക​യ​റി​യ​ത്? ധ​ന​ല​ക്ഷ്മി​ക്ക് ഒ​രെ​ത്തും പി​ടി​യും കി​ട്ടി​യി​ല്ല. മാ​ന​ക്കേ​ടും ഭ​യ​വും ഉ​ട​ലൊ​ന്നാ​കെ വി​റ​പ്പി​ച്ച​പ്പോ​ൾ അ​വ​ൾ പ​തി​യെ ക​ട്ടി​ലി​ൽ ഇ​രു​ന്നു. അ​യാ​ൾ തൊ​ട്ട​ടു​ത്ത് വ​ന്നി​രു​ന്ന​തോ​ടെ അ​വ​ൾ ഞെ​ട്ടി​യെ​ഴു​ന്നേ​റ്റ് വാ​തി​ലി​ന​ടു​ത്തേ​ക്ക് ഓ​ടാ​ൻ തു​നി​ഞ്ഞു.

“ഇ​ങ്ങോ​ട്ട് ഉ​പ​ദ്ര​വി​ക്കാ​ത്തി​ട​ത്തോ​ളം ഞാ​നും മാ​ന്യ​നാ​യി​രി​ക്കും. കു​ടി​ക്കാ​ൻ കു​റ​ച്ച് വെ​ള്ളം വേ​ണം. കൊ​ണ്ടു വാ.”

​കാ​ലി​ന്മേ​ൽ കാ​ൽ ക​യ​റ്റി​വെ​ച്ച് അ​വ​നി​രു​ന്ന് ഓ​ർ​ഡ​ർ ചെ​യ്യു​ന്നു.

ഡൈ​നി​ങ് ഹാ​ളി​ലെ മേ​ശ​പ്പു​റ​ത്തു​വെ​ച്ച ജ​ഗ്ഗി​ൽ​നി​ന്ന് വെ​ള്ള​മെ​ടു​ത്ത് അ​വ​ൾ അ​യാ​ൾ​ക്ക് കൊ​ടു​ത്തു. പു​റം​തി​രി​ഞ്ഞ് മാ​സ്ക് മാ​റ്റി അ​യാ​ൾ വെ​ള്ളം കു​ടി​ച്ച​പ്പോ​ൾ ത​ല​ക്ക​ടി​ച്ച് വീ​ഴ്ത്താ​ൻ പ​റ്റി​യ എ​ന്തെ​ങ്കി​ലും കൈ​യി​ൽ കി​ട്ടു​മോ എ​ന്ന​വ​ളു​ടെ ക​ണ്ണു​ക​ൾ പ​ര​തി.

ഒ​ന്നു നീ​ട്ടി​വി​ളി​ച്ചാ​ൽ കേ​ൾ​ക്കു​ന്ന അ​ക​ല​ത്തു​ണ്ട് അ​യ​ൽ​പ​ക്കം. പ​ക്ഷേ ആ ​ചി​ത്രം, ചാ​റ്റ് ഹി​സ്റ്റ​റി എ​ല്ലാം അ​യാ​ളു​ടെ കൈ​യി​ലെ ഫോ​ണി​ലു​ണ്ട്. ത​ന്ന​ത്താ​ൻ വ​രു​ത്തി​വെ​ച്ച വി​ന​യാ​ണ്. അ​നു​ഭ​വി​ക്കു​ക ത​ന്നെ! ധ​ന​ല​ക്ഷ്മി സ്വ​യം പ​ഴി​ച്ചു. ഷ​ജി​ത്ത് പു​റ​ത്തി​റ​ങ്ങി​യ ഉ​ട​നെ ത​ന്നെ കാ​മു​ക​നെ വി​ളി​ക്കേ​ണ്ട വ​ല്ല കാ​ര്യ​മു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നോ ത​നി​ക്ക്? രാ​ത്രി താ​നി​വി​ടെ ഒ​റ്റ​ക്കാ​ണെ​ന്നും വ​ന്നാ​ൽ ന​ന്നാ​യി​രി​ക്കു​മെ​ന്നും​പ​റ​ഞ്ഞ് കൊ​തി​പ്പി​ച്ചു. എ​പ്പോ​ൾ വി​ളി​ച്ചാ​ലും അ​വ​ൻ ഫോ​ട്ടോ അ​യ​ക്കാ​ൻ പ​റ​യും, ഫോ​ട്ടോ ക​ണ്ടാ​ൽ കി​ന്നാ​രം പ​റ​യാ​ൻ വ​രും എ​ല്ലാം ത​നി​ക്ക​റി​യാം. എ​ന്നി​ട്ടും ആ ​നേ​ര​ത്ത് എ​ടു​പി​ടി​യെ​ന്ന് എ​ല്ലാ​റ്റി​നും നി​ന്നു​കൊ​ടു​ത്തു. ത​ല​ങ്ങും വി​ല​ങ്ങും ഫോ​ട്ടോ​യെ​ടു​ത്ത് അ​യ​ക്കു​മ്പോ​ഴാ​ണ് ടാ​ങ്ക് നി​റ​ഞ്ഞ് വെ​ള്ളം മു​റ്റ​ത്തു​വീ​ഴു​ന്ന ശ​ബ്ദം കേ​ട്ട​ത്. കു​റ​ച്ച് വെ​ള്ളം ഒ​ഴു​കി​പ്പോ​യാ​ൽ എ​ന്താ​യി​രു​ന്നു കു​ഴ​പ്പം? ഒ​ന്നും ഡി​ലീ​റ്റ് ചെ​യ്യാ​ൻ നി​ൽ​ക്കാ​തെ ഫോ​ണ​വി​ടെ വെ​ച്ച് ഓ​ടി​പ്പോ​ന്ന​ത​ല്ലേ കു​ഴ​പ്പ​മാ​യ​ത്? ഉ​ള്ളി​ൽ നി​ന്നു​യ​രു​ന്ന ചോ​ദ്യ​ങ്ങ​ൾ​ക്കൊ​ന്നും ഉ​ത്ത​ര​മി​ല്ല.

മോ​ട്ടോ​ർ ഓ​ഫ് ചെ​യ്ത് ചെ​ന്ന​പ്പോ​ഴേ​ക്കും ഫോ​ൺ അ​യാ​ളു​ടെ കൈ​യി​ലാ​യി. ആ​രാ​ണ​യാ​ൾ? ക​ള്ള​നാ​ണെ​ങ്കി​ൽ ഭീ​ഷ​ണി മു​ഴ​ക്കി ഉ​ള്ള​തൊ​ക്കെ കൈ​ക്ക​ലാ​ക്കി വീ​ട് വി​ട്ടു​പോ​വേ​ണ്ട സ​മ​യം ക​ഴി​ഞ്ഞി​ല്ലേ? ഇ​നി​യി​പ്പോ​ൾ രാ​ത്രി ക​ന​ക്കാ​ൻ കാ​ത്തു​നി​ൽ​ക്കു​ക​യാ​ണോ? രാ​ത്രി​യി​ൽ താ​നി​വി​ടെ ഒ​റ്റ​ക്കാ​ണെ​ന്ന ഉ​റ​പ്പി​ൽ അ​വ​ൻ വ​രു​മ്പോ​ൾ ഇ​യാ​ളെ ക​ണ്ടാ​ൽ? ഷ​ജി​ത്ത് പോ​യി​ല്ലെ​ന്നോ മ​റ്റോ പ​റ​ഞ്ഞ് അ​വ​ന്റെ വ​ര​വ് ത​ട​യ​ണ​മെ​ങ്കി​ലും ഫോ​ൺ കൈ​യി​ൽ കി​ട്ട​ണം. ഈ ​ചെ​കു​ത്താ​ൻ അ​ത് ത​രു​ന്നു​മി​ല്ല. എ​ന്തു​ചെ​യ്യും? ചോ​ദ്യ​ങ്ങ​ൾ സ്വ​യം ചു​ട്ടു​പൊ​ള്ളി​ക്കാ​ൻ തു​ട​ങ്ങി​യ​പ്പോ​ൾ അ​വ​ൾ അ​യാ​ളി​രി​ക്കു​ന്ന മു​റി​യി​ലെ​ത്തി.

“എ​നി​ക്ക് ഫോ​ണൊ​ന്ന് വേ​ണം.”

അ​യാ​ൾ അ​ത് കേ​ട്ട​താ​യി ഭാ​വി​ച്ചി​ല്ല.

ഷ​ജി​ത്തി​ന്റെ യൂ​ണി​ഫോ​മി​ലു​ള്ള ഫോ​ട്ടോ​യി​ൽ തൊ​ട്ട് ‘ഹോ, ​മാ​ഡ​ത്തി​ന്റെ ഹ​സ്ബ​ൻ​ഡാ​ണ​ല്ലേ’ എ​ന്ന ചോ​ദ്യ​​ത്തോ​ടെ ധ​ന​ത്തി​ന് നേ​രെ തി​രി​ഞ്ഞു. അ​തെ എ​ന്ന​വ​ൾ ത​ല​യാ​ട്ടി.

“ക്രൈം​ബ്രാ​ഞ്ചി​ലാ​ണെ​ന്ന് തോ​ന്നു​ന്നു. ന​ല്ല ചു​ള്ള​നാ​ണ​ല്ലോ. പി​ന്നെ​ന്തി​നാ...”

പാ​തി​വി​ഴു​ങ്ങി​യ ശേ​ഷം അ​വ​നൊ​രു നോ​ട്ടം നോ​ക്കി. ക​ണ്ണി​ൽ വി​രി​ഞ്ഞ അ​ശ്ലീ​ല​ച്ചി​രി​യി​ൽ ധ​നം ചൂ​ളി​ച്ചെ​റു​താ​യി.

അ​യാ​ൾ മൊ​ബൈ​ൽ സ്ക്രീ​നി​ലേ​ക്കു​ത​ന്നെ സാ​കൂ​തം നോ​ക്കി​നി​ന്നു.

“ഉം…​ മ​റ്റ​വ​നെ പ​റ​ഞ്ഞി​ട്ട് കാ​ര്യ​മി​ല്ല. എ​മ്മാ​തി​രി…”

പെ​ട്ടെ​ന്ന് ത​ല​വെ​ട്ടി​ച്ച് അ​ൽ​പം ഉ​ച്ച​ത്തി​ൽ

“എ​നി​ക്കാ ഫോ​ണൊ​ന്ന് വേ​ണം ” എ​ന്ന​വ​ൾ

ആ​വ​ർ​ത്തി​ച്ചു.

“ത​രി​ല്ല.”

“ങ്‌​ഹേ.”

“ത​രി​ല്ലാ​ന്ന്.”

“എ​നി​ക്കൊ​രാ​ളെ വി​ളി​ക്ക​ണം. നി​ങ്ങ​ളെ ഉ​പ​ദ്ര​വി​ക്കാ​ന​ല്ല. പ്ലീ​സ്.”

“അ​യാ​ളോ​ട് ഇ​ന്ന് വ​ര​ണ്ട എ​ന്ന് പ​റ​യാ​ന​ല്ലേ? ഞാ​ൻ മെ​സേ​ജി​ട്ടി​ട്ടു​ണ്ട്. വ​ലി​യ അ​ത്യാ​വ​ശ്യ​ക്കാ​ര​നാ​ന്ന് തോ​ന്നു​ന്നു. പ​ല​വ​ട്ടം പ​റ​ഞ്ഞി​ട്ടും എ​ന്തേ​ലും വ​ഴി​യു​ണ്ടോ​ന്ന് ചോ​ദി​ച്ചോ​ണ്ടി​രി​പ്പാ.”

അ​യാ​ൾ വ​ലി​യ ശ​ബ്ദ​ത്തി​ൽ ചി​രി​ച്ചു. പി​ന്നെ ഒ​ച്ച​താ​ഴ്ത്തി ചോ​ദി​ച്ചു.

“മാ​ഡ​ത്തി​ന് സീ​രി​യ​ലൊ​ന്നും കാ​ണ​ണ്ടേ? പോ​യാ​ട്ടേ. ഞാ​നാ​യി​ട്ട് ഒ​ന്നി​നും വ​രി​ല്ല. കേ​ട്ട​ല്ലോ.”

ഒ​ന്നും സം​ഭ​വി​ക്കാ​ത്ത​തു​പോ​ലെ സ്വീ​ക​ര​ണ മു​റി​യി​ലി​രു​ന്ന് ടി.​വി സീ​രി​യ​ൽ കാ​ണാ​വു​ന്ന അ​ത്ര മ​ന​സ്സാ​ന്നി​ധ്യ​മൊ​ന്നും ധ​ന​ത്തി​നി​ല്ല. വീ​ട്ടി​ന​ക​ത്തി​രി​ക്കു​ന്ന അ​യാ​ള​ല്ല, അ​യാ​ളു​ടെ കൈ​യി​ലി​രി​ക്കു​ന്ന ഫോ​ണാ​ണ് സ്വ​സ്ഥ​ത ത​രാ​ത്ത​ത്. ഡി​ലീ​റ്റ് ചെ​യ്താ​ലും ചാ​റ്റ് ഹി​സ്റ്റ​റി ബാ​ക്ക​പ്പ് ചെ​യ്തെ​ടു​ക്കാ​മെ​ന്ന് കേ​ട്ടി​ട്ടു​ണ്ട്. അ​ങ്ങ​നെ​യാ​ണെ​ങ്കി​ൽ അ​യാ​ളെ​ല്ലാം മ​ന​സ്സി​ലാ​ക്കി​യി​ട്ടു​ണ്ടാ​വും. വേ​റെ ആ​ർ​ക്കെ​ങ്കി​ലും ഷെ​യ​ർ ചെ​യ്താ​ൽ? സോ​ഷ്യ​ൽ മീ​ഡി​യ​യി​ൽ പോ​സ്റ്റ് ചെ​യ്താ​ൽ? ധ​ന​ത്തി​ന് ഹൃ​ദ​യം പു​റ​ത്തു​വ​ന്ന് ചാ​ടി​ത്തു​ള്ളു​ന്നു​ണ്ടെ​ന്ന് തോ​ന്നി. അ​ന്നേ ദി​വ​സം ഉ​ച്ച​ക്ക് ഇ​തേ ഹൃ​ദ​യം തു​ള്ളി​ച്ചാ​ടി​യ​ത് ഷ​ജി​ത്തി​ന് അ​ർ​ജ​ന്റാ​യി ബാം​ഗ്ലൂ​ർ വ​രെ പോ​ക​ണ​മെ​ന്ന​റി​ഞ്ഞ​പ്പോ​ഴാ​ണ്. ആ ​തു​ള്ള​ലി​ന് കൂ​ടെ തു​ള്ളാ​ൻ ഒ​രി​മ്പം ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. ഇ​തോ!

അ​ടു​ക്ക​ള​യോ​ടു​ചേ​ർ​ന്ന് ചാ​യ്ച്ച്കെ​ട്ടി​യ വ​ർ​ക്കേ​രി​യ​യു​ടെ പ​ടി​യി​ലാ​ണ് ധ​ന​ത്തി​ന്റെ ഇ​രി​പ്പ്. ആ​സ്ബ​സ്റ്റോ​സ് മേ​ഞ്ഞ, ഹോ​ളോ​ബ്രി​ക്സി​ന്റെ ചു​വ​രു​ള്ള അ​വി​ടെ രാ​ത്രി ഒ​റ്റ​ക്ക് വ​ന്നി​രി​ക്ക​ൽ പ​തി​വി​ല്ലാ​ത്ത​താ​ണ്. ഗ്രി​ൽ​സി​ട്ട മേ​ൽ ഭാ​ഗ​ത്തു​കൂ​ടി കാ​ണു​ന്ന പു​റം കാ​ഴ്ച​യി​ലെ ഇ​രു​ട്ട് അ​വ​ളെ ഭ​യ​പ്പെ​ടു​ത്താ​റു​ണ്ട്. എ​ന്നാ​ൽ, ഇ​പ്പോ​ൾ ആ ​ഇ​രു​ട്ടി​ലാ​ണ് വെ​ളി​ച്ച​മെ​ന്ന് അ​വ​ൾ​ക്ക് തോ​ന്നി.

അ​ടു​ക്ക​ള​യി​ൽ പാ​ത്രം അ​ന​ങ്ങു​ന്ന​തു​കേ​ട്ട് നോ​ക്കി​യ​പ്പോ​ൾ അ​യാ​ൾ ഓ​രോ​ന്നും തു​റ​ന്നു​നോ​ക്കു​ക​യാ​ണ്. പെ​ട്ടെ​ന്ന് പ്ലേ​റ്റെ​ടു​ത്ത് എ​ല്ലാം വി​ള​മ്പി​യെ​ടു​ത്ത് മു​റി​ക്കു​ള്ളി​ലേ​ക്കു​ത​ന്നെ തി​രി​കെ പോ​യി. കൊ​ഞ്ച് ഫ്രൈ​യു​ടെ പാ​ത്രം കാ​ലി​യാ​ക്കി​യ​തു ക​ണ്ട് ധ​ന​ത്തി​ന് സ​ങ്ക​ടം വ​ന്നു. തി​ന്ന് ചാ​വ​ട്ടെ പ​ണ്ടാ​രം ! അ​വ​ൾ​ക്ക് വി​ശ​പ്പൊ​ന്നും ഉ​ണ്ടാ​യി​ല്ല. രാ​ത്രി ക​ന​ക്കും​തോ​റും ഭ​യ​മേ​റി വ​ന്നു. വീ​ട്ടി​ൽ നി​ന്നി​റ​ങ്ങി​യാ​ൽ പി​ന്നെ വി​ളി​ച്ച​ന്വേ​ഷി​ക്കു​ന്ന ആ​ള​ല്ല ഷ​ജി​ത്ത്. താ​ന​ങ്ങോ​ട്ട് വി​ളി​ക്കു​ന്ന​ത് കാ​ണാ​ഞ്ഞാ​ൽ ചി​ല​പ്പോ​ൾ വി​ളി​ക്കാ​ൻ സാ​ധ്യ​ത​യു​ണ്ട്. ഫോ​ൺ കി​ട്ടി​യാ​ൽ അ​തു​മാ​യി പു​റ​ത്തേ​ക്കോ​ടു​ന്ന കാ​ര്യ​ത്തെ​ക്കു​റി​ച്ചാ​ണ് ഇ​പ്പോ​ൾ ആ​ലോ​ച​ന. പു​റ​ത്തി​റ​ങ്ങി വാ​തി​ൽ ലോ​ക്ക് ചെ​യ്ത് ചാ​റ്റ് ഹി​സ്റ്റ​റി ഡി​ലീ​റ്റ് ചെ​യ്യ​ണം. എ​ന്നി​ട്ട് എ​ല്ലാ​വ​രെ​യും വി​ളി​ച്ചു​കൂ​ട്ടി ഈ ​ഭീ​ക​ര​നെ പി​ടി​പ്പി​ക്ക​ണം. അ​തി​ന് ത​ന്നെ ആ​ര് വി​ളി​ക്കാ​നാ​ണ്!

“മു​ക​ളി​ലെ റൂ​മി​ൽ ഫാ​നു​ണ്ടോ? ഈ ​റൂ​മി​ൽ വ​ല്ലാ​ത്ത വാ​ട! ഞാ​ൻ മു​ക​ളി​ൽ കി​ട​ന്നോ​ളാം.”

പി​ന്നേ വി​രു​ന്ന് വ​ന്ന​വ​നാ​ണ​ല്ലോ റൂം ​ഫ്ര​ഷാ​ക്കി​ക്കൊ​ടു​ക്കാ​ൻ! ധ​ന​ത്തി​ന് ദേ​ഷ്യം ഇ​ര​ച്ചു​വ​ന്നെ​ങ്കി​ലും അ​വ​ളൊ​ന്നും മി​ണ്ടി​യി​ല്ല.

“പി​ന്നെ ഉ​റ​ങ്ങു​മ്പോ​ൾ എ​ന്നെ പ​റ്റി​ച്ച് ഫോ​ണെ​ടു​ക്കാം എ​ന്ന് ക​രു​ത​ണ്ട. ഞാ​ൻ ആ ​ഫോ​ട്ടോ​യും ചാ​റ്റും എ​ന്റെ വാ​ട്സാ​പ്പി​ലേ​ക്ക് അ​യ​ച്ചി​ട്ടു​ണ്ട്. അ​പ്പോ ഗു​ഡ് നൈ​റ്റ്.”

മു​റി​യി​ലെ ലൈ​റ്റ് അ​ണ​ച്ച​തോ​ടെ ഇ​രു​ട്ടും പേ​ടി​യും ത​ന്നെ വ​ന്ന് ഇ​റു​ക്കി​യ​മ​ർ​ത്തു​ന്ന​തു​പോ​ലെ ധ​ന​ത്തി​ന് തോ​ന്നി. ആ ​ചൂ​ട​ത്തും അ​വ​ൾ ബ്ലാ​ങ്ക​റ്റ് വാ​രി​പ്പു​ത​ച്ചു. എ.​സി ഓ​ണാ​ക്കാ​ൻ തോ​ന്നി​യി​ല്ല. ബോ​ധം കെ​ട്ട് ഉ​റ​ങ്ങാ​നൊ​ന്നും പോ​വു​ന്നി​ല്ല​ല്ലോ. ആ​രെ​ന്നോ എ​ന്തി​ന് വ​ന്നെ​ന്നോ അ​റി​യാ​ത്ത ഒ​രു​ത്ത​ൻ മു​ക​ളി​ലു​ള്ള​പ്പോ​ൾ എ​ങ്ങ​നെ ഇ​വി​ടെ കി​ട​ക്കാ​ൻ പ​റ്റു​ന്നു എ​ന്ന​വ​ൾ സ്വ​യം ചോ​ദി​ച്ചു. വ​ർ​ക്കേ​രി​യ​യോ​ട് ചേ​ർ​ന്നാ​ണ് അ​വ​ൾ കി​ട​ക്കു​ന്ന റൂം. ​പെ​ട്ടെ​ന്ന് ആ​സ്ബ​സ്റ്റോ​സ് ഷീ​റ്റി​ന് മേ​ലേ​ക്ക് എ​ന്തോ ചാ​ടു​ന്ന ശ​ബ്ദം അ​വ​ൾ കേ​ട്ടു. ആ​രോ മാ​ന്തു​ന്ന പോ​ലെ ഗ്രി​ൽ​സി​ലെ ക​മ്പി​ക​ളു​ടെ കി​രു​കി​രു​പ്പ്. അ​വ​ളെ​ഴു​ന്നേ​റ്റ് വാ​തി​ൽ തു​റ​ന്നു. ചാ​ര​ക്ക​ണ്ണു​ക​ൾ ഇ​രു​ട്ടി​ൽ തി​ള​ങ്ങി ! ഇ​ത​വ​നാ​ണ് ആ ​മ​ര​പ്പ​ട്ടി​ക്കു​ഞ്ഞ് ! അ​വ​ൾ വാ​തി​ല​ട​ച്ച്‌ വീ​ണ്ടും വ​ന്നു കി​ട​ന്നു.

വ​ർ​ഷ​ങ്ങ​ളാ​യി ടെ​റ​സി​ന് മു​ക​ളി​ൽ അ​വ​ന്റെ ത​ള്ള​യു​ണ്ട്. അ​തെ​ത്ര​യോ ത​വ​ണ പെ​റ്റി​ട്ടും ഉ​ണ്ടാ​വാം! എ​ന്നാ​ൽ ഇ​പ്പോ​ഴാ​ണ് ഒ​രെ​ണ്ണ​ത്തെ താ​ഴെ​യി​റ​ങ്ങി​ക്കാ​ണു​ന്ന​ത്. ര​ണ്ടാ​ഴ്ച​യാ​യി രാ​ത്രി​യി​ൽ ഇ​വ​ന്റെ വി​ള​യാ​ട്ട​മാ​ണ്. കെ​ണി​വെ​ക്കാ​നു​ള്ള ഷ​ജി​ത്തി​ന്റെ ത്വ​ര​യെ, കു​ഞ്ഞ് അ​ധി​ക​കാ​ലം ത​ള്ള​യ്ക്കൊ​പ്പം നി​ൽ​ക്കി​ല്ലെ​ന്നും വേ​റെ താ​വ​ളം തേ​ടി പൊ​ക്കോ​ളു​മെ​ന്നും പ​റ​ഞ്ഞ് ത​ട​ഞ്ഞു​വെ​ക്കാ​ൻ ശ്ര​മി​ച്ചു ധ​നം. കെ​ണി​വെ​ക്കു​ന്നെ​ങ്കി​ൽ മു​ക​ളി​ൽ വെ​ച്ച് ത​ള്ള​യെ പി​ടി​ക്കെ​ന്ന് പ​റ​ഞ്ഞ​പ്പോ​ൾ, കെ​ണി കൊ​ണ്ടു​വ​ന്ന് കൊ​ടു​ത്ത​വ​ന് ഇ​ളം ഇ​റ​ച്ചി ത​ന്നെ വേ​ണ​മെ​ന്ന്! പി​ന്നെ​യും പി​ന്നെ​യും ത​ട​യാ​ൻ ചെ​ന്ന​പ്പോ​ൾ ‘ഇ​ത്ര ദെ​ണ്ണ​പ്പെ​ടാ​ൻ നി​ന്റെ കു​ഞ്ഞൊ​ന്നും അ​ല്ല​ല്ലോ’ എ​ന്ന ക്രൂ​ര​മാ​യ ത​മാ​ശ ധ​ന​ത്തി​ന്റെ വാ​യ​ട​ച്ചു. ക​ണ്ണും നി​റ​ച്ചു. പി​ന്നെ അ​വ​ളൊ​ന്നും പ​റ​യാ​ൻ പോ​യി​ട്ടി​ല്ല. കെ​ണി​ക്കൂ​ടി​നു​ള്ളി​ൽ ഷ​ജി​ത്ത് വെ​ക്കു​ന്ന മൈ​സൂ​ർ പ​ഴം അ​യാ​ൾ കാ​ണാ​തെ അ​വ​ളെ​ന്നും പു​റ​ത്തെ​ടു​ത്ത് മാ​റ്റി​വെ​ക്കും. രാ​വി​ലെ അ​യാ​ൾ ഉ​ണ​ർ​ന്ന് വ​രും​മു​മ്പ് കൂ​ടു​തു​റ​ന്ന് അ​ത് തി​രി​കെ​ത്ത​ന്നെ വെ​ക്കും. സ്വ​ന്ത​മാ​യി കു​ഞ്ഞി​ല്ലാ​ത്ത​വ​ൾ​ക്ക് ഏ​ത് കു​ഞ്ഞും സ്വ​ന്തം ത​ന്നെ​യാ​ണെ​ന്ന് ഉ​ള്ളി​ൽ പ​റ​യും.

കു​ഞ്ഞ​ൻ ചാ​ടി​മ​റി​ഞ്ഞ് ഏ​തോ പാ​ത്രം നി​ല​ത്തു​വീ​ഴു​ന്ന ശ​ബ്ദം! ധ​നം അ​ന​ങ്ങി​യി​ല്ല. കൂ​ടെ ആ​രോ ഉ​ണ്ടെ​ന്ന ആ​ശ്വാ​സം! അ​വ​ളൊ​ന്ന് ക​ണ്ണ​ട​ച്ചു. പി​ന്നെ​യെ​പ്പോ​ഴോ ഉ​ണ​ർ​ന്ന​പ്പോ​ൾ ശ​ബ്ദ​മെ​ല്ലാം നി​ല​ച്ചി​രു​ന്നു. അ​വ​ൻ തി​രി​കെ പോ​യ്ക്കാ​ണും! മു​ക​ളി​ലെ റൂ​മി​ൽ പേ​ര​റി​യാ​ത്ത ഒ​രു വി​ല്ല​ൻ കി​ട​ന്നു​റ​ങ്ങു​ന്നു​ണ്ട​ല്ലോ എ​ന്നോ​ർ​മ വ​ന്ന​പ്പോ​ൾ അ​വ​ൾ പ​തു​ക്കെ എ​ണീ​റ്റ് പെ​ൻ​ടോ​ർ​ച്ചി​ന്റെ വെ​ളി​ച്ച​ത്തി​ൽ മു​റി​ക്ക് പു​റ​ത്തി​റ​ങ്ങി. കോ​ണി​പ്പ​ടി​യു​ടെ ചു​വ​ട്ടി​ൽ പോ​യി നി​ന്നു. റൂ​മി​ൽ ഫാ​ൻ ക​റ​ങ്ങു​ന്ന ശ​ബ്ദം. പ​തു​ക്കെ ക​യ​റി അ​യാ​ൾ കി​ട​ക്കു​ന്ന റൂ​മി​ന് മു​ന്നി​ലെ​ത്തി. വാ​തി​ല​ട​ച്ചി​ട്ടി​ല്ലെ​ന്ന​ത് അ​വ​ളെ അ​ത്ഭു​ത​പ്പെ​ടു​ത്തി.

ഉ​റ​ക്ക​ത്തി​ന്റെ താ​ള​മു​ണ്ട് അ​വ​ന്റെ ശ്വാ​സ​ത്തി​ന്. എ​ന്തോ ധൈ​ര്യ​ത്തി​ൽ അ​ക​ത്തു ക​ട​ന്നു. ടോ​ർ​ച്ച് ലൈ​റ്റി​ന്റെ തീ​വ്ര​ത കൈ​പ്പ​ത്തി​കൊ​ണ്ട് മ​റ​ച്ച് നേ​രി​യ വെ​ട്ട​ത്തി​ൽ അ​വ​ൾ തി​ര​ഞ്ഞു. എ​വി​ടെ​യും അ​വ​ളു​ടെ ഫോ​ണി​ല്ല. അ​വ​ന്റെ ത​ല​യ​ണ​ക്കീ​ഴി​ലേ​ക്ക് അ​വ​ൾ താ​ഴ്ന്ന് ചെ​ന്നു. മ​റ​യി​ല്ലാ​ത്ത മു​ഖം ക​ണ്ട​പ്പോ​ൾ ഒ​ന്നു​കൂ​ടി സൂ​ക്ഷി​ച്ചു​നോ​ക്കി. ക​ട്ടി​യു​ള്ള കൂ​ട്ടു​പു​രി​ക​വും നെ​റ്റി​ക്ക് ന​ടു​വി​ൽ രോ​മ​ച്ചു​ഴി​യും. അ​വി​ടെ നി​ന്ന് ഒ​രു വ​രി​യാ​യി ത​ല​യി​ലേ​ക്ക് ക​യ​റു​ന്നു​ണ്ട് രോ​മ​ക്കൂ​ട്ടം. അ​ങ്ങ​നെ ഒ​രു മ​നു​ഷ്യ​മു​ഖം അ​വ​ളാ​ദ്യ​മാ​യി കാ​ണു​ക​യാ​ണ്. മ​ര​പ്പ​ട്ടി​ക്കു​ഞ്ഞ​ന്റെ മു​ഖം പോ​ലെ ! പെ​ട്ടെ​ന്ന​വ​ൻ ക​ണ്ണു​തു​റ​ന്നു, അ​വ​ൾ ഞെ​ട്ടി പി​റ​കോ​ട്ട് നി​വ​ർ​ന്നു. തി​രി​ഞ്ഞോ​ടി​യ ഓ​ട്ട​ത്തി​ൽ ഇ​ട​തു​കാ​ലി​ന്റെ ചെ​റു​വി​ര​ൽ മേ​ശ​ക്കാ​ലി​ൽ ത​ട്ടി ജീ​വ​ൻ പി​ട​യു​ന്ന വേ​ദ​ന തോ​ന്നി. അ​തൊ​ന്നും ശ്ര​ദ്ധി​ക്കാ​തെ കോ​ണി​യി​റ​ങ്ങി മു​റി​യി​ലേ​ക്കോ​ടി. വാ​തി​ല​ട​ക്കും മു​മ്പേ അ​വ​നും ഓ​ടി​വ​ന്ന് അ​ക​ത്തു​ക​ട​ന്നു.

ബെ​ഡി​ലേ​ക്ക് വീ​ഴ്ത്തി അ​വ​ളെ ഞെ​രി​ച്ച​മ​ർ​ത്തി കി​ട​ത്തി അ​വ​ൻ. ഒ​രു കൈ​കൊ​ണ്ട് വാ​യും പൊ​ത്തി​യി​രു​ന്നു.

“ഇ​ങ്ങോ​ട്ട് ഉ​പ​ദ്ര​വി​ക്കാ​ൻ ശ്ര​മി​ച്ചാ​ൽ ഞാ​നും അ​ട​ങ്ങി​യി​രി​ക്കി​ല്ലെ​ന്ന് പ​റ​ഞ്ഞ​ത​ല്ലേ…”

പി​ട​യാ​ൻ പോ​ലു​മാ​വാ​തെ ധ​നം കി​ട​ന്നു. ക്രൂ​ര​മാ​യ ബ​ലാ​ൽ​ക്കാ​ര​ത്തി​ന് വി​ധേ​യ​രാ​യി കൊ​ല്ല​പ്പെ​ട്ട സ്ത്രീ​ക​ളു​ടെ ഓ​ർ​മ​ക​ൾ അ​വ​ളെ ശ്വാ​സം മു​ട്ടി​ച്ചു. അ​ടു​ത്ത നി​മി​ഷം സം​ഭ​വി​ക്കാ​വു​ന്ന അ​ത്ത​ര​മൊ​രാ​ക്ര​മ​ണ​ത്തെ നേ​രി​ടാ​ൻ ധൈ​ര്യം സം​ഭ​രി​ച്ചു. അ​ജ്ഞാ​ത​ന്റെ ചു​ടു​നി​ശ്വാ​സം മു​ഖ​ത്തു​ത​ട്ടി അ​വ​ൾ​ക്ക് പൊ​ള്ളി. അ​യാ​ളു​ടെ പി​ടി അ​യ​ഞ്ഞു​വ​ന്നു. പെ​ട്ടെ​ന്നെ​ണീ​റ്റ് വേ​ഗ​ത്തി​ൽ മു​ക​ളി​ലേ​ക്ക് ന​ട​ന്നു. അ​വ​ൻ ന​ട​ന്ന​ക​ന്നി​ട്ടും ശ്വാ​സം ആ​ഞ്ഞു​വ​ലി​ക്കാ​ൻ ഭ​യ​ന്ന് നെ​ഞ്ച് വി​ല​ങ്ങി​ത്ത​ന്നെ അ​വ​ൾ കി​ട​ന്നു. എ​ഴു​ന്നേ​റ്റ് വാ​തി​ല​ട​ക്ക​ണ​മെ​ന്നു​ണ്ട്. പ​റ്റു​ന്നി​ല്ല. പൊ​ടു​ന്ന​നെ ഫ്ലാ​ഷ് ലൈ​റ്റി​ന്റെ നേ​ർ​ത്ത വെ​ളി​ച്ചം ഹാ​ൾ ക​ട​ന്ന് മു​റി​യി​ലെ​ത്തി. അ​വ​ൻ വീ​ണ്ടും!

ഞെ​ട്ട​ലോ​ടെ അ​വ​ൾ എ​ഴു​ന്നേ​ൽ​ക്കാ​ൻ ശ്ര​മി​ച്ചു. കാ​ൽ ഭാ​ഗ​ത്തേ​ക്ക് വെ​ളി​ച്ചം വീ​ഴ്ത്തി അ​വ​ൻ സൂ​ക്ഷി​ച്ച് നോ​ക്കു​ന്ന​താ​ണ് ധ​നം ക​ണ്ട​ത്.

“എ​ന്താ? എ​ന്താ ത​നി​ക്ക് വേ​ണ്ട​ത്.”

‘കി​ട​ക്ക​വി​ടെ’ എ​ന്നൊ​രൊ​റ്റ​ത്ത​ള്ള്. ശ​ക്തി​യാ​യി പു​റ​മ​ടി​ച്ച് അ​വ​ൾ കി​ട​ക്ക​യി​ലേ​ക്ക് വീ​ണു. ഇ​ട​ത് കാ​ൽ​പാ​ദം പി​ടി​ച്ചു​നോ​ക്കി ചെ​റു​വി​ര​ലി​ൽ അ​വ​നെ​ന്തൊ​ക്കെ​യോ ചെ​യ്യു​ന്നു. ഇ​ട​ക്ക് ചെ​റി​യൊ​രു നീ​റ്റ​ൽ തോ​ന്നി. മ​രു​ന്ന് വെ​ച്ചു​കെ​ട്ടി​യ ശേ​ഷം ഫ്ലാ​ഷ് ലൈ​റ്റ് കോ​ണി ക​യ​റി​പ്പോ​യ​ത് അ​വ​ള​റി​ഞ്ഞു. ക​ത​ക​ട​ക്കു​ന്ന ശ​ബ്ദം കേ​ട്ടി​ട്ടും അ​വ​ളെ​ഴു​ന്നേ​റ്റി​ല്ല. വാ​തി​ല​ട​ക്കാ​തെ അ​വ​ളു​റ​ങ്ങി. ഗാ​ഢ​മാ​യി​ത്ത​ന്നെ!

രാ​വി​ലെ അ​ടു​ക്ക​ള​യി​ൽ പാ​ത്ര​ങ്ങ​ൾ മു​ട്ടു​ന്ന ശ​ബ്ദം കേ​ട്ടാ​ണ് ധ​നം ഉ​ണ​ർ​ന്ന​ത്. അ​ജ്ഞാ​ത​ൻ ചാ​യ​യു​ണ്ടാ​ക്കാ​നു​ള്ള ശ്ര​മ​ത്തി​ലാ​ണ്. ഇ​ഞ്ചി ച​ത​ച്ചി​ട്ട ക​ട്ട​ൻ ചാ​യ ഗ്ലാ​സി​ലേ​ക്ക് പ​ക​ർ​ന്ന് ധ​ന​ത്തി​നെ ഗൗ​നി​ക്കു​ക പോ​ലും ചെ​യ്യാ​തെ മു​ക​ളി​ലേ​ക്ക് ക​യ​റി​പ്പോ​യി. അ​യാ​ൾ മു​ഖം മ​റ​ച്ചി​രു​ന്നി​ല്ല!

ആ​ദ്യ​മാ​യി ഒ​രാ​ണി​ന്റെ സ്പ​ർ​ശ​മേ​റ്റ പാ​ത്ര​ങ്ങ​ൾ കു​ളി​രു​കൊ​ണ്ട പോ​ലെ ചൂ​ളി നി​ൽ​ക്കു​ന്നു. പാ​ത്ര​ത്തി​ൽ ബാ​ക്കി​യു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്ന ക​ട്ട​ൻ ധ​നം കു​ടി​ച്ചു​നോ​ക്കി. പാ​ക​ത്തി​ന് മ​ധു​ര​വും ഇ​ഞ്ചി​യു​ടെ രു​ചി​യും! എ​ഴു​ന്നേ​റ്റു വ​രു​മ്പോ​ൾ ഒ​രു ക​ട്ട​നി​ട്ടു​ത​രാ​ൻ ആ​ളു​ണ്ടാ​വു​ന്ന​ത് ന​ല്ല​താ​ണെ​ന്ന് അ​വ​ൾ​ക്കു തോ​ന്നി. അ​ക്ര​മി​യാ​യാ​ലും ഭീ​ക​ര​നാ​യാ​ലും മ​റ്റൊ​രാ​ളു​ടെ കൈ​കൊ​ണ്ടു കി​ട്ടി​യ ചാ​യ ഊ​തി​യൂ​തി​ക്കു​ടി​ച്ച് അ​വ​ൾ സി​റ്റൗ​ട്ടി​ലി​രു​ന്ന് പ​ത്രം വാ​യി​ച്ചു.

ഷ​ജി​ത്ത് വീ​ട്ടി​ലി​ല്ലാ​ത്ത ദി​വ​സ​ങ്ങ​ളി​ൽ ധ​നം അ​ടു​ക്ക​ള തു​റ​ക്കാ​റി​ല്ല. ചി​ല​പ്പോ​ൾ ഓ​ർ​ഡ​ർ ചെ​യ്ത് ഭ​ക്ഷ​ണം വ​രു​ത്തി​ക്കും. ചി​ല​പ്പോ​ൾ ഒ​ന്നും ക​ഴി​ക്കി​ല്ല. വി​ശ​ന്നാ​ൽ മാ​ത്രം ഭ​ക്ഷ​ണം ക​ഴി​ക്കു​ന്ന മ​റ്റു​ജീ​വി​ക​ളെ​പ്പോ​ലെ അ​വ​ളും സ​മ​യ​ക്ര​മം മ​റ​ക്കും. അ​ന്ന് പ​ക്ഷേ, അ​വ​ൾ പു​ട്ടു​പൊ​ടി കു​ഴ​ച്ചു. ഫ്രി​ഡ്ജി​ലു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്ന മു​ട്ട​യെ​ടു​ത്ത് ക​റി​യും വെ​ച്ചു. ഒ​രു പാ​ത്ര​ത്തി​ൽ പു​ട്ടും ക​റി​യും എ​ടു​ത്ത് അ​വ​ൾ മു​ക​ളി​ലെ​ത്തി. മേ​ശ​പ്പു​റ​ത്ത് വെ​ച്ച​പ്പോ​ഴും അ​വ​ൾ അ​വ​നെ ശ്ര​ദ്ധി​ച്ചി​ല്ല. തി​രി​ച്ചി​റ​ങ്ങു​മ്പോ​ൾ കോ​ണി​പ്പ​ടി​യി​ൽ ര​ക്ത​പ്പാ​ടു​ക​ൾ ക​ണ്ടു. ഇ​ത്ര​യൊ​ക്കെ മു​റി​വ് പ​റ്റി​യി​രു​ന്നോ നി​ന​ക്ക് എ​ന്ന ഭാ​വ​ത്തി​ൽ അ​ലി​വോ​ടെ അ​വ​ൾ കു​ഞ്ഞു​വി​ര​ലി​നെ നോ​ക്കി.

ഉ​ച്ച​ക്ക് ചെ​മ്മീ​ൻ ബി​രി​യാ​ണി​യു​ണ്ടാ​ക്കി മു​ക​ളി​ൽ കൊ​ണ്ടെ​ത്തി​ച്ച​പ്പോ​ൾ അ​വ​ൻ ഫോ​ണെ​ടു​ത്ത് അ​വ​ൾ​ക്കു​നേ​രെ നീ​ട്ടി.

“തു​ട​ർ​ച്ച​യാ​യി വി​ളി​ക്കു​ന്നു​ണ്ട് മ​റ്റേ ക​ക്ഷി. എ​ന്തെ​ങ്കി​ലും പ​റ​ഞ്ഞ് അ​തി​നെ ഒ​ന്ന് സ​മാ​ധാ​നി​പ്പി​ക്ക്. ഓ​ഹ് ഇ​ങ്ങ​നു​ണ്ടോ ഒ​രാ​ക്രാ​ന്തം!”

ധ​നം ഫോ​ൺ വാ​ങ്ങിനോ​ക്കി. പ​തി​മൂ​ന്ന് മി​സ്ഡ് കാ​ൾ​സ്.

“അ​പ​ക​ടം. പി​ന്നെ വി​ളി​ക്കാം” എ​ന്ന് ടൈ​പ്പ് ചെ​യ്ത് അ​വ​ൾ താ​ഴേ​ക്കി​റ​ങ്ങി. ഇ​നി അ​ങ്ങോ​ട്ട് വി​ളി​ക്കാ​തെ ഒ​ന്നും ഉ​ണ്ടാ​വി​ല്ല. പി​ന്നെ ഷ​ജി​ത്തി​ന്റെ ന​മ്പ​റെ​ടു​ത്ത് വി​ളി​ക്ക​ണോ എ​ന്നാ​ലോ​ചി​ച്ചു. ഒ​റ്റ വി​ളി​യും ഇ​ങ്ങോ​ട്ട് വ​ന്നി​ട്ടി​ല്ല. പി​ന്നെ​ന്തി​ന്? ആ​ലോ​ച​ന റ​ദ്ദാ​ക്കി അ​വ​ൾ ഊ​ണു​ക​ഴി​ക്കാ​നി​രു​ന്നു. ക​ഴി​ക്കു​ന്ന​തി​നി​ട​യി​ൽ ചാ​റ്റ് ബോ​ക്സ് പ​രി​ശോ​ധി​ച്ചു. ചി​ത്ര​ങ്ങ​ൾ സ​ഹി​തം എ​ല്ലാം ക്ലി​യ​ർ ചെ​യ്തി​ട്ടു​ണ്ട്. ഇ​ന്ന​ലെ രാ​ത്രി ത​ന്റെ കാ​മു​ക​ന്റെ വ​ര​വ് ത​ട​യാ​ൻ അ​വ​ൻ എ​ന്ത് മെ​സേ​ജാ​വും അ​യ​ച്ചി​ട്ടു​ണ്ടാ​വു​ക എ​ന്നൊ​രു കൗ​തു​കം അ​വ​ളി​ലു​ണ്ടാ​യി. അ​ത് ത​നി​ക്ക് അ​പ​ക​ടം വ​രു​ത്തു​ന്ന ഒ​ന്നാ​യി​രി​ക്കി​ല്ല എ​ന്ന​വ​ൾ​ക്ക് തീ​ർ​ച്ച​യു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു.

പി​ന്നീ​ടു​ള്ള ര​ണ്ട് ദി​വ​സ​ങ്ങ​ളി​ലും രാ​വി​ലെ ക​ട്ട​നി​ട്ട് കൊ​ടു​ത്ത് അ​വ​ളെ വ​ർ​ക്കി​ങ് മോ​ഡി​ലേ​ക്ക് കൊ​ണ്ടു​വ​രു​ന്ന ഗെ​സ്റ്റി​നെ അ​വ​ൾ വി​രു​ന്നൂ​ട്ടി. അ​വ​നെ​ന്തി​ന് വ​ന്നു​വെ​ന്നോ, എ​ന്തേ പോ​വാ​ത്ത​തെ​ന്നോ, ഇ​നി​യെ​ന്ന് പോ​വു​മെ​ന്നോ അ​ന്വേ​ഷി​ക്കാ​ൻ പോ​ലും അ​വ​ൾ​ക്ക് തോ​ന്നി​യി​ല്ല. മൂ​ന്നാം​നാ​ൾ രാ​ത്രി അ​പ്ര​തീ​ക്ഷി​ത​മാ​യി ഷ​ജി​ത്ത് തി​രി​ച്ചെ​ത്തും വ​രെ. സാ​ധാ​ര​ണ ഇ​ത്ത​രം പോ​ക്കു​ക​ൾ ഒ​രാ​ഴ്ച നീ​ളാ​റു​ള്ള​താ​ണ്. ഇ​ൻ​വെ​സ്റ്റി​ഗേ​ഷ​ന്റെ പേ​രും പ​റ​ഞ്ഞു​ള്ള വി​നോ​ദ​യാ​ത്ര​ക​ളാ​ണ് മി​ക്ക​തും. ഇ​തെ​ന്ത് പ​റ്റി​യെ​ന്ന് അ​വ​ൾ​ക്ക് മ​ന​സ്സി​ലാ​യി​ല്ല.

“അ​ന്വേ​ഷി​ച്ച് പോ​യ ആ​ളെ ഇ​ത്ര പെ​ട്ടെ​ന്ന് കി​ട്ടി​യോ?”

“മൊ​ബൈ​ൽ ഫോ​ൺ ബ​സി​ലി​ട്ട് ദൃ​ശ്യം ക​ളി​ച്ച​താ തെ​ണ്ടി. അ​വ​ന​വി​ടേ​ക്കൊ​ന്നും പോ​യി​ല്ല.”

ധ​നം താ​ടി​ക്ക് കൈ​കൊ​ടു​ത്ത് അ​തേ​യോ എ​ന്ന ഭാ​വ​ത്തി​ൽ ഇ​രി​ക്കു​ക​യാ​ണ്.

“മെ​ഡി​ക്ക​ൽ കോ​ളേ​ജി​ലേ​ക്ക് സ്‌​റ്റ​ഫ് പാ​ഴ്സ​ൽ വ​ന്നാ​ൽ ആ​രും അ​റി​യി​ല്ലെ​ന്ന് വി​ചാ​രി​ച്ചി​ട്ട് പി​ടി​ച്ചി​ല്ലേ! അ​വ​നെ​യും കി​ട്ടും.”

“മെ​ഡി​ക്ക​ൽ കോ​ളേ​ജി​ലോ?”

“ആ… ​എ​മ്പീ​ബി​യെ​സ്സി​ന് പ​ഠി​ക്കു​ന്ന​വ​നാ ക​ക്ഷി. ഇ​വ​നൊ​ക്കെ ഡോ​ക്ട​റാ​യി​ട്ട്…”

അ​യാ​ൾ തി​രി​ച്ചു​വ​ന്ന​പ്പോ​ൾ തൊ​ട്ട് കു​ട​ലൊ​ക്കെ ആ​ളി​ക്ക​ത്തു​ന്ന ഫീ​ലാ​ണ് ധ​ന​ത്തി​ന്. മു​ക​ളി​ലേ​ക്ക് ആ​ള​ങ്ങ​നെ ക​യ​റാ​റി​ല്ല. ത്രെ​ഡ് മി​ൽ ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്ന സ​മ​യ​ത്ത് ഇ​ട​ക്ക് ക​യ​റി​യി​രു​ന്നു. അ​തെ​ടു​ത്ത് പെ​ങ്ങ​ളു​ടെ മോ​ന് സ​മ്മാ​നി​ച്ച ശേ​ഷം ക​യ​റി​യി​ട്ടേ​യി​ല്ല. ഇ​പ്പോ​ഴും ക​യ​റാ​ൻ സാ​ധ്യ​ത​യി​ല്ല. എ​ന്നാ​ലും അ​ഥ​വാ ക​യ​റി​യാ​ൽ…

ഷ​ജി​ത്ത് കു​ളി​ക്കാ​ൻ ക​യ​റി​യ നേ​ര​ത്ത് ഒ​രു നേ​ന്ത്ര​പ്പ​ഴ​വു​മാ​യി അ​വ​ൾ മു​ക​ളി​ലെ​ത്തി.

“ഇ​ത് ക​ഴി​ച്ച് എ​ത്ര​യും പെ​ട്ടെ​ന്ന് ഇ​വി​ടെ നി​ന്ന് ര​ക്ഷ​പ്പെ​ട്. ആ​രാ എ​ന്താ ഒ​ന്നും എ​നി​ക്ക​റി​യ​ണ്ട. ടെ​റ​സി​ലേ​ക്കു​ള്ള വാ​തി​ൽ കു​റ്റി​യി​ട്ടി​ട്ടി​ല്ല. അ​തു​വ​ഴി താ​ഴേ​ക്കി​റ​ങ്ങി​ക്കോ. അ​താ സേ​ഫ്.”

ആ ​പെ​ൻ​ടോ​ർ​ച്ചും ധ​നം അ​വ​ന് കൊ​ടു​ത്തു. തി​രി​ച്ചി​റ​ങ്ങാ​ൻ നേ​രം ആ ​ക​ണ്ണു​ക​ൾ ഇ​രു​ട്ടി​ൽ തി​ള​ങ്ങു​ന്നു​ണ്ടെ​ന്ന് അ​വ​ൾ​ക്ക് തോ​ന്നി.

അ​ത്താ​ഴം ക​ഴി​ച്ച് അ​വ​ൾ കി​ട​ന്ന​പ്പോ​ഴും ഷ​ജി​ത്ത് അ​ടു​ക്ക​ള​യി​ലും വ​ർ​ക്കേ​രി​യ​യി​ലു​മാ​യി ചു​റ്റി​ന​ട​ക്കു​ക​യും ഫോ​ണി​ൽ സം​സാ​രി​ക്കു​ക​യും ചെ​യ്തു​കൊ​ണ്ടി​രു​ന്നു. അ​വ​ൾ​ക്ക് പേ​ടി തോ​ന്നി.

“ലൈ​റ്റ് ഓ​ഫ് ചെ​യ്ത് വ​ന്ന് കി​ട​ന്നൂ​ടേ.”

“നീ ​കെ​ട​ന്നോ. എ​നി​ക്കി​ത്തി​രി ജോ​ലി​യു​ണ്ട്.”

കി​ട​ന്നി​ട്ടും അ​വ​ൾ​ക്കു​റ​ക്കം വ​ന്നി​ല്ല. മു​ക​ളി​ലെ വാ​തി​ൽ തു​റ​ക്കു​ന്ന നേ​ർ​ത്ത ശ​ബ്ദ​ത്തി​ന് കാ​തോ​ർ​ത്തു​കി​ട​ന്ന് എ​പ്പോ​ഴോ അ​വ​ളൊ​ന്ന് മ​യ​ങ്ങി. എ​ന്തോ ശ​ബ്ദം കേ​ട്ടാ​ണ് ഉ​ണ​ർ​ന്ന​ത്. ഹാ​ളി​ലും അ​ടു​ക്ക​ള​യി​ലു​മൊ​ന്നും ലൈ​റ്റി​ല്ല. ക​ട്ടി​ലി​ൽ ഷ​ജി​ത്തു​ണ്ടോ എ​ന്ന​വ​ൾ പ​ര​തി. ഇ​ല്ല. ബാ​ത്ത്റൂ​മി​ലും ഇ​ല്ല! എ​വി​ടെ പി​ന്നെ?

ഫ്ലാ​ഷ് ലൈ​റ്റ് ഓ​ണാ​ക്കി പ​തു​ക്കെ മു​ക​ളി​ലേ​ക്ക് ന​ട​ന്നു. ഭാ​ഗ്യം പു​റ​ത്തേ​ക്കു​ള്ള വാ​തി​ൽ തു​റ​ന്നു​കി​ട​ക്കു​ന്നു. റൂ​മി​നു​ള്ളി​ലും അ​വ​നി​ല്ല. ആ​ശ്വാ​സ​ത്തോ​ടെ അ​വ​ളൊ​ന്ന് കി​ട​ക്ക​യി​ലി​രു​ന്നു. അ​ൽ​പം ദൂ​രെ നി​ന്നാ​യി ഏ​തോ വാ​ഹ​നം സ്റ്റാ​ർ​ട്ടാ​യ ശ​ബ്ദം! അ​വ​ൾ വേ​ഗം പ​ടി​യി​റ​ങ്ങി താ​ഴെ​യെ​ത്തി. ഷ​ജി​ത്തെ​വി​ടെ? ഹാ​ളി​ലെ ലൈ​റ്റി​ട്ട​പ്പോ​ൾ പു​റ​ത്തേ​ക്കു​ള്ള വാ​തി​ൽ തു​റ​ന്നു​കി​ട​ക്കു​ന്ന​ത് ക​ണ്ടു. ന​ട്ടെ​ല്ലി​ൽ തേ​ൾ കു​ത്തി​യ പോ​ലൊ​രു പി​ട​ച്ചി​ൽ! സി​റ്റൗ​ട്ടി​ലെ ലൈ​റ്റ് ഓ​ൺ ചെ​യ്ത​പ്പോ​ൾ മു​റ്റ​ത്തെ സ​പ്പോ​ട്ട​യു​ടെ ചു​വ​ട്ടി​ൽ അ​വ​ന്റെ ബാ​ഗ് വീ​ണു​കി​ട​ക്കു​ന്ന​ത് ക​ണ്ടു. ഓ​ട്ട​ത്തി​നി​ട​യി​ൽ അ​ബ​ദ്ധ​ത്തി​ൽ വീ​ണു​പോ​യ​താ​വു​മോ? അ​തോ? ബാ​ക്കി ചി​ന്തി​ക്കാ​ൻപോ​ലു​മാ​വാ​തെ അ​വ​ൾ ത​ല​കു​ട​ഞ്ഞു.

ഇ​റ​ങ്ങി​ച്ചെ​ന്ന് ബാ​ഗെ​ടു​ത്ത് അ​വ​ൾ അ​ക​ത്തേ​ക്കോ​ടി. മു​റി​യി​ലെ​ത്തി തു​റ​ന്നു​നോ​ക്കി. ഫ​സ്റ്റ് എ​യ്ഡ് ബോ​ക്സ്, അ​വ​ൾ കൊ​ടു​ത്ത ടോ​ർ​ച്ച്, കു​റ​ച്ച് കാ​ശ് തി​രു​കി​വെ​ച്ച പേ​ഴ്സ്... അ​ങ്ങ​നെ​യെ​ന്തൊ​ക്കെ​യോ… പേ​ഴ്സി​ൽ ചു​ളി​യാ​തെ നി​വ​ർ​ത്തി​വെ​ച്ച പ​ത്ര​ക്ക​ട്ടി​ങ് അ​വ​ളെ​ടു​ത്ത് നോ​ക്കി.

നീ​റ്റ് പ​രീ​ക്ഷ​യി​ൽ ഉ​ന്ന​ത റാ​ങ്ക് നേ​ടി​യ വി​ദ്യാ​ർ​ഥി അ​ച്ഛ​ന​മ്മ​മാ​രോ​ടൊ​പ്പം ഇ​രു​ന്ന് കേ​ക്ക് പ​ങ്കി​ടു​ന്ന ചി​ത്രം. ട്യൂ​ഷ​ൻ സെ​ന്റ​റി​ലെ പ്ര​ത്യേ​ക കോ​ച്ചി​ങ് ഒ​ന്നു​മി​ല്ലാ​തെ സ്വ​യം പ​ഠി​ച്ച് വി​ജ​യി​ച്ച​വ​ൻ! മൂ​ന്നു​വ​ർ​ഷം മു​മ്പ​ത്തെ പ​ത്ര​മാ​ണ്. മീ​ശ​യി​ത്തി​രി ക​ട്ടിവെ​ച്ച​ത​ല്ലാ​തെ വ​ലി​യ മാ​റ്റ​മൊ​ന്നും ഇ​പ്പോ​ഴും ആ ​മു​ഖ​ത്തി​നി​ല്ല​ല്ലോ​യെ​ന്ന് ധ​നം ചി​ന്തി​ച്ചു.

വ​ർ​ക്കേ​രി​യ​യി​ൽ എ​ന്തോ താ​ഴെ​വീ​ണ ശ​ബ്ദം! വെ​പ്രാ​ള​പ്പാ​ച്ചി​ലും ക​മ്പി​യി​ൽ മാ​ന്ത​ലും ധ​നം വ്യ​ക്ത​മാ​യി കേ​ട്ടു. ഓ​ടി​യെ​ത്തി വാ​തി​ൽ തു​റ​ന്ന​പ്പോ​ൾ കൂ​ടി​നു​ള്ളി​ൽ പ​ക​ച്ചു​വി​റ​ച്ച് കു​ഞ്ഞ​ൻ. ന​ല്ല തു​ടു​ത്ത മൈ​സൂ​ർ പ​ഴ​മു​ണ്ട് അ​ക​ത്ത്. ധ​നം ത​ല​യി​ൽ കൈ​വെ​ച്ച് പ​ടി​യി​ലി​രു​ന്നു.

“അ​വ​സാ​നം കു​ടു​ങ്ങി​യ​ല്ലോ ച​ങ്ങാ​യ്.”

ഷ​ജി​ത്തി​ന്റെ ആ​ഹ്ലാ​ദ​സ്വ​രം.

“പ​ല​ നാ​ൾ ക​ള്ള​ൻ ഒ​രു നാ​ൾ പി​ടി​യി​ൽ എ​ന്ന​ല്ലേ ധ​ന​ല​ക്ഷ്മീ ചൊ​ല്ല്!”

ധ​ന​ത്തി​ന്റെ ക​ണ്ണു​ക​ൾ നി​റ​ഞ്ഞു തൂ​വി. അ​വ​ൾ ഷ​ജി​ത്തി​ന്റെ കാ​ൽ​ക്ക​ലി​രു​ന്ന് ക​ര​ഞ്ഞു.

“മു​ക​ളി​ലു​ള്ള ത​ള്ള​യെ പി​ടി​ക്ക് ഷ​ജീ… അ​തി​നി​യും പെ​റും. ഇ​ത് കു​ഞ്ഞ​ല്ലേ പാ​വം! തു​റ​ന്നു വി​ട്. പൊ​ക്കോ​ളും. തു​റ​ന്നുവി​ട് ഷ​ജീ… പ്ലീ​സ് ”

അ​വ​ളു​ടെ പൊ​ട്ടി​ക്ക​ര​ച്ചി​ൽ ക​ണ്ട് നി​ഷേ​ധാ​ർ​ഥ​ത്തി​ൽ ത​ല വെ​ട്ടി​ച്ച് ഗൂ​ഢ​മാ​യ ചി​രി​യോ​ടെ ഷ​ജി​ത്ത് റൂ​മി​ലേ​ക്ക് ക​യ​റി​പ്പോ​യി.

അ​തേ​സ​മ​യം ഇ​രു​മ്പ​ഴി​ക്കു​ള്ളി​ൽ കി​ട​ക്കു​ന്ന കൂ​ട്ടു​പു​രി​ക​ക്കാ​ര​നും ഇ​തേ​മ​ട്ടി​ൽ പൊ​ലീ​സി​നെ വെ​ല്ലു​വി​ളി​ച്ചു.

“എ​നി​ക്ക് കി​ട്ടി​യ സ്ഥ​ല​വും ത​ന്ന​യാ​ളി​നെ​യും എ​ല്ലാം തെ​ളി​വ് സ​ഹി​തം ഞാ​ൻ കാ​ണി​ച്ചു​ത​രാം. ധൈ​ര്യ​മു​ണ്ടെ​ങ്കി​ൽ പി​ടി​ക്ക് സാ​റേ…