വേ​ളി​മ​ല​യി​ലെ വീ​ട്

‘‘എ​നി​ക്ക് പോ​ക​ണം. പോ​യേ പ​റ്റൂ!’’ എ​ന്ന അ​ച്ഛ​ന്റെ വാ​ശി​ക്ക് വേ​ളി​മ​ല​യി​ലെ ക​റു​ത്ത ക​രി​ങ്ക​ല്ലി​ന്റെ ഉ​റ​പ്പു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. ആ​ന​യി​ട​ഞ്ഞ വീ​റോ​ടെ നി​ന്ന​പ്പോ​ൾ, ഭ​യ​പ്പെ​ടു​ത്താ​ൻ പ​ട​ക്കം പൊ​ട്ടി​ക്കു​ന്ന മ​ട്ടി​ൽ പ​ല​തും പ​റ​ഞ്ഞു​നോ​ക്കി. പ​ന​മ്പ​ട്ട​യും ശ​ർ​ക്ക​ര​യും കൊ​ടു​ക്കു​ന്ന ത​ന്ത്ര​ത്തി​ൽ മെ​രു​ക്കാ​നും നോ​ക്കി. പോ​രാ​തെ തി​ര​ക്കു ഭാ​വി​ച്ചും മു​ഖം കൊ​ടു​ക്കാ​തെ​യും കു​റേ ദി​വ​സം ന​ട​ന്നു. അ​പ്പ​പ്പോ​ൾ ക​ണ്ട നു​ണ​ക​ളി​ൽ ച​വി​ട്ടി ഒ​​​​ഴു​ക​ഴി​വു​ക​ൾ പ​ല​തും പ​റ​ഞ്ഞു. രോ​ഗ​പ്പൂ​ട്ടു​ക​ൾ ഇ​ട്ട് മു​റു​ക്കി ഭ​യ​പ്പെ​ടു​ത്തി​യും വി​ള​ക്കൂ​തി​ക്കെ​ടു​ത്തും​പോ​ലെ നി​രു​ത്സാ​ഹ​പ്പെ​ടു​ത്തി​യു​മെ​ല്ലാം പി​ന്നെ​യും കാ​ലം കു​റേ ത​ള്ളി.

ഒ​രു​ദി​വ​സം ക​ല്ലു​ട​യ്ക്കു​ന്ന ക്ഷ​മ​യോ​ടെ കാ​ര്യ​ങ്ങ​ൾ ന​ന്നാ​യി വി​ശ​ദീ​ക​രി​ച്ചു:

‘‘കേ​ൾ​ക്ക​ച്ഛാ... അ​വി​ടം ഇ​പ്പോ​ൾ കേ​ന്ദ്ര പോ​ലീ​സ് സേ​ന​യു​ടെ നി​രീ​ക്ഷ​ണ​ത്തി​ലു​ള്ള സ്ഥ​ല​മാ​ണ്. രാ​ജ്യ​സു​ര​ക്ഷ​യെ സം​ബ​ന്ധി​ച്ചു​ള്ള നി​ര​വ​ധി ര​ഹ​സ്യ​ങ്ങ​ൾ സൂ​ക്ഷി​ക്കു​ന്ന ഇ​ട​മാ​ണ്. ഉ​ദ്യോ​ഗ​സ്ഥ​രൊ​ഴി​കെ ആ​രെ​യും അ​ങ്ങോ​ട്ട് ക​ട​ത്തി​വി​ടി​ല്ല. പ​ഴ​യ നാ​ട്ടു​കാ​ര​നാ​ണ്, വീ​ടി​രു​ന്ന സ്ഥ​ല​വും കി​ണ​റും പു​ഴ​യും മ​ര​ങ്ങ​ളും ഒ​ക്കെ കാ​ണാ​ൻ വ​ന്ന​താ​ണെ​ന്നൊ​ക്കെ പ​റ​ഞ്ഞാ​ലൊ​ന്നും ഏ​ശി​ല്ല. പ്ര​ധാ​ന​മ​ന്ത്രി നേ​രി​ട്ട് ഭ​രി​ക്കു​ന്ന സ്ഥ​ല​മാ​ണ്. നി​യ​മം തെ​റ്റി​ച്ചാ​ൽ കൈ​യോ​ടെ പി​ടി​ച്ച് അ​ക​ത്തി​ടും!’’

എ​വി​ടെ മ​ന​സ്സി​ലാ​ക്കാ​ൻ? എ​ഴു​ന്ന​ള്ള​ത്തി​ന് പു​റ​ത്തു ക​യ​റി​യ​വ​രെ​യും കാ​ഴ്ച കാ​ണാ​ൻ മു​ന്നി​ൽ നി​ന്ന​വ​രെ​യു​മൊ​ക്കെ കു​ലു​ക്കി​യെ​റി​ഞ്ഞും തു​മ്പി​ക്ക​ടി​ച്ചും ഒ​ക്കെ പാ​യു​ന്ന മ​ദ​പ്പാ​ടാ​യി​രു​ന്നു ആ ​വാ​ക്കി​ലും നോ​ക്കി​ലും!

“ഓ... ​നി​ന്റെ ഒ​രു പ്ര​ധാ​ന​മ​ന്ത്രി​യും പ്ര​സി​ഡ​ന്റും..! ഒ​ന്നു പോ​ടാ… ഈ ​ഹ​രി​ഹ​ര​ൻ പി​ള്ള​യെ ആ​രും തൊ​ടി​ല്ല. ഞ​ങ്ങ​ള​ന്ന് ജ​നി​ച്ച മ​ണ്ണീ​ന്ന് എ​റ​ങ്ങൂ​ല്ലെ​ന്നും ഞ​ങ്ങ​ൾ​ക്ക് നി​ങ്ങ​ളു​ടെ ന​ക്കാ​പ്പി​ച്ച കാ​യി​യൊ​ന്നും വേ​ണ്ടെ​ന്ന് പ​റ​ഞ്ഞ് പാ​റ​പോ​ലെ നി​ന്നി​രു​ന്നെ​ങ്കി​ൽ ഒ​ന്നും ന​ട​ക്കി​ല്ലാ​യി​രു​ന്ന്. റോ​ക്ക​റ്റ് പോ​യി​ട്ട് ഒ​രു എ​ലി​വാ​ണം വി​ടാ​ൻ ഇ​വ​നൊ​ക്കെ പ​റ്റി​ല്ലാ​യി​രു​ന്ന്. സാ​രാ​ഭാ​യി​യും നെ​ഹ്റു​വു​മൊ​ക്കെ വ​ന്ന് കൈ​യും കാ​ലും പി​ടി​ച്ചി​ട്ടാ​ണ് അ​ന്നി​റ​ങ്ങി​ക്കൊ​ടു​ത്ത​ത്. നി​ന്നെ​ക്കൊ​ക്കെ അ​തു​വ​ല്ല​തും അ​റി​യാ​മോ? ഇ​പ്പോ, ജാ​തി​യും മ​ത​വും പ​റ​ഞ്ഞ് കു​റേ പു​തി​യ ക​ഥ​ക​ളു​ണ്ടാ​ക്കു​ക​യാ​ണ് പ​ല​രും! നീ ​ഒ​രു കാ​ര്യം തീ​ർ​ത്തു പ​റ, എ​ന്റെ കൂ​ടെ നീ ​വ​രു​ന്നു​ണ്ടോ? അ​തോ ഞാ​ൻ…’’

സ​ത്യ​ത്തി​ൽ ഇ​തു പ​റ​യു​വാ​ൻ തു​ട​ങ്ങി​യി​ട്ട് വ​ർ​ഷം കു​റേ​യാ​യി. കൃ​ത്യ​മാ​യി പ​റ​ഞ്ഞാ​ൽ അ​മ്മ​യു​ടെ മ​ര​ണ​ശേ​ഷം. അ​തു​വ​രെ ആ​മ​വാ​തം പി​ടി​ച്ച ഈ ​ഒ​റ്റ​ക്കി​രി​പ്പും ആ​ലോ​ച​ന​യു​ടെ പെ​രു​മ​ഴ ന​ന​യ​ലു​മൊ​ന്നും ഇ​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു. ഒ​ന്നു പ​റ​ഞ്ഞ് ര​ണ്ടി​ന് അ​മ്മ​യോ​ട് വ​ഴ​ക്ക​ടി​യ്ക്ക​ലും എ​ങ്ങോ​ട്ടെ​ങ്കി​ലും ഇ​റ​ങ്ങി​പ്പോ​ക്കും യൂ​നി​യ​ൻ പ്ര​വ​ർ​ത്ത​ന​ങ്ങ​ളു​മൊ​ക്കെ​യാ​യി​രു​ന്നു ക​ലാ​പ​രി​പാ​ടി​ക​ൾ.

‘‘ഒ​രു പൊ​ടി​യ്ക്ക് അ​ട​ങ്ങ​ണം. പ്രാ​യം ഏ​റി​വ​രി​ക​യാ​ണ്!’’ എ​ന്ന് പ​റ​ഞ്ഞ​തി​ന് ഒ​രി​ക്ക​ൽ അ​മ്മ​യു​ടെ നേ​ർ​ക്ക് ചാ​ടി​ത്തു​ള്ളി. മു​ന്നി​ൽ ക​ണ്ട ഒ​രു ഇ​രു​മ്പു​ക​സേ​ര ച​വി​ട്ടി​മ​റി​ച്ചി​ട്ടു. കാ​ലു​ളു​ക്കി, കു​റേ നാ​ൾ തൈ​ല​വും വെ​ച്ചു​കെ​ട്ട​ലു​ക​ളു​മാ​യി ന​ട​ന്നു.

‘‘ഇ​നി സം​ഭ​വി​ക്കാ​ൻ പോ​കു​ന്ന​ത് മ​റ്റൊ​ന്നു​മ​ല്ല, ഒ​രു​ദി​വ​സം ആ​ള​ങ്ങ് പോ​വും. അ​ത്രത​ന്നെ! ചോ​ദി​ക്ക​ലും പ​റ​ച്ചി​ലും ഒ​ന്നും ഉ​ണ്ടാ​കി​ല്ല.’’

ഒ​ടു​വി​ൽ മാ​യ പ​റ​ഞ്ഞു.

ചോ​ദ്യ​വും പ​റ​ച്ചി​ലും ഒ​ന്നും ഇ​ല്ലാ​തെ അ​ച്ഛ​ൻ അ​ങ്ങ​നെ പ​ല​വ​ട്ടം ഇ​റ​ങ്ങി പോ​യി​ട്ടു​ണ്ട്. കു​റേ പോ​യി ക​ഴി​യു​മ്പോ​ൾ മ​ട​ങ്ങിവ​രാ​നു​ള്ള ദി​ശാ​സൂ​ചി​ക​ൾ പി​ണ​യും! ത​പ്പി​ത്ത​ട​ഞ്ഞ് പ​ല വ​ഴി​യേ പോ​കും. ആ ​പോ​ക്കി​ൽ വാ​ച്ചും മോ​തി​ര​വു​മൊ​ക്കെ ന​ഷ്ട​പ്പെ​ട്ടി​ട്ടു​ണ്ട്. ത​ട്ടി​മ​റി​ഞ്ഞു വീ​ണ് ക​ണ്ണ​ട പൊ​ട്ടി​യി​ട്ടു​ണ്ട്. മേ​ൽ​ച്ചു​ണ്ടി​നുമേ​ൽ നാ​ല് തു​ന്ന​ലി​ടേ​ണ്ടി വ​ന്നി​ട്ടു​ണ്ട്. ത​ള്ള​വി​ര​ൽ പൊ​ട്ടി​യി​ട്ടു​ണ്ട്. മു​ട്ടും വി​ര​ലു​മൊ​ക്കെ മു​റി​ഞ്ഞ് ഒ​രാ​ഴ്ച​യോ​ളം ആ​ശു​പ​ത്രി​യി​ൽ കി​ട​ന്നി​ട്ടു​ണ്ട്. അ​ത്ത​രം തൊ​ന്ത​ര​വു​ക​ൾ കൊ​ണ്ടുത​ന്നെ പു​റ​ത്തി​റ​ങ്ങി​പ്പോ​യാ​ൽ ഒ​രു സ​മാ​ധാ​ന​വും കി​ട്ടി​ല്ല. പു​ഴു​ങ്ങാ​നി​ടു​ന്ന പു​ക​ച്ചി​ലി​ലാ​കും. കു​റേ ക​ഴി​യു​മ്പോ​ൾ ആ​രെ​ങ്കി​ലു​മൊ​ക്കെ വി​ളി​ക്കും:

“വി​ധൂ... നി​ന്റെ അ​ച്ഛ​ൻ...’’

പ​ല വി​ളി​ക​ളി​ലും പ​രി​ഹാ​സ​ത്തി​ന്റെ ക​യ്പു​ണ്ടാ​കും. ഉ​പേ​ക്ഷ​യോ​ടെ പു​റ​ത്തു​വി​ടു​ന്ന​തി​നു​ള്ള താ​ക്കീ​തു​ണ്ടാ​കും. അ​ടി​ക്കാ​ൻ ഒ​രു വ​ടി കൊ​ടു​ത്ത​തി​ന്റെ ഉ​ത്സാ​ഹം ഉ​ണ്ടാ​കും. നി​യ​ന്ത്രി​ക്കാ​ൻ ശ്ര​മി​ച്ചാ​ൽ കു​ല​ച്ച വി​ല്ലു​പോ​ലെ നി​ൽ​ക്കു​ന്ന ആ ​സ്വ​ഭാ​വം പ​ല​ർ​ക്കും അ​റി​യി​ല്ല​ല്ലോ..!

ഒ​രി​ക്ക​ൽ വ​ന്ന വി​ളി റെ​യി​ൽ​വേ പാ​ള​ത്തി​ൽ കാ​ലുമ​ട​ങ്ങി വീ​ണ് കി​ട​ക്കു​ന്ന​താ​യി​ട്ടാ​ണ്. ചെ​രി​പ്പു പൊ​ട്ടി, തു​ണി​യൊ​ക്കെ ഉ​രി​ഞ്ഞുപോ​യി​രു​ന്നു!

“എ​ടാ… സാ​മ്പാ​റ് മ​ണ​ത്തു തു​ട​ങ്ങി​യ ഈ ​പ്രാ​യ​ത്തി​ൽ മൂ​പ്പി​ലാ​നെ ഒ​റ്റ​യ്ക്ക് പു​റ​ത്തോ​ട്ടൊ​ന്നും വി​ട​ല്ലേ… ഐ​ല​ന്റ് എ​ക്സ്പ്ര​സ് ര​ണ്ടാ​മ​ത്തെ ട്രാ​ക്കി​ലൂ​ടെ പോ​യ​തു​കൊ​ണ്ട് പ​ട​മാ​യി​ല്ല. അ​ല്ലെ​ങ്കി​ൽ…’’ ഇ​ങ്ങ​നെ​യാ​യി​രു​ന്നു അ​ക്കാ​ര്യം വി​ളി​ച്ചു പ​റ​ഞ്ഞ​യാ​ളു​ടെ ചി​രി​യ​ക​മ്പ​ടി​യോ​ടെ​യു​ള്ള ഫ​ലി​ത​ബോ​ധം!

‘‘നാ​ട്ടു​കാ​രെ​ക്കൊ​ണ്ട് അ​തും ഇ​തും ഒ​ക്കെ പ​റ​യി​ച്ചേ അ​ട​ങ്ങൂ, അ​ല്ലേ? എ​വി​ടെ​യാ​ണ് ഇ​ത്ര അ​ത്യാ​വ​ശ്യ​പ്പെ​ട്ട് ഇ​റ​ങ്ങി ന​ട​ക്കു​ന്ന​ത്?’’

ഇ​ങ്ങ​നെ​യൊ​ക്കെ ചോ​ദി​ച്ചു വ​ഴ​ക്കു പ​റ​യു​മ്പോ​ൾ അ​ധോ​മു​ഖ​നാ​കും. ഒ​ര​ക്ഷ​രം മി​ണ്ടി​ല്ല. നീ​രു വീ​ണ വി​ര​ലി​ൽ എ​ണ്ണ​യി​ട്ടു കൊ​ടു​ക്കു​മ്പോ​ഴും മു​റി​വു​ക​ളി​ൽ മ​രു​ന്നു പു​ര​ട്ടി​ക്കൊ​ടു​ക്കു​മ്പോ​ഴു​മൊ​ന്നും വേ​ദ​ന​യു​ള്ള​താ​യി ഭാ​വി​ക്കി​ല്ല.

‘‘എ​ടാ... ന​മു​ക്ക് എ​ന്നു പോ​കാം’’ എ​ന്നു ചോ​ദി​ച്ചു ചോ​ദി​ച്ച് ഒ​രാ​ഴ്ച​യോ​ളം സ്വ​സ്ഥ​ത ത​ന്നി​ല്ല.

‘‘പോ​കാം... ഒ​ന്ന് സ​മാ​ധാ​ന​പ്പെ​ട്...’’ എ​ന്ന് ഒ​ച്ച​യെ​ടു​ത്തും എ​ടു​ക്കാ​തെ​യും പ​ല​വ​ട്ടം പ​റ​ഞ്ഞു. പി​ന്നെ ച​ങ്ങ​ലപ്പൂട്ടി​ട്ട പി​ണ​ക്ക​മാ​ണ്. ഒ​ടു​വി​ൽ എ​ന്തോ വ​ര​ട്ടെ എ​ന്ന് ക​രു​തി.

‘‘ഒ​രു കാ​ര്യം ആ​ദ്യ​മേ പ​റ​ഞ്ഞേ​ക്കാം, സി.​ഐ.​എ​സ്.​എ​ഫുകാ​ർ പി​ടി​ച്ചാ​ൽ ഞാ​ൻ ത​ള്ളി​യി​ട്ട് പോ​രും...’’ ഒ​ടു​ക്ക​ത്തെ ഭീ​ഷ​ണി​യാ​യി​രു​ന്നു അ​ത്.

‘‘പി​ന്നേ... നീ ​വാ​ടാ... എ​ന്റെ ഒ​രു രോ​മ​ത്തി​ൽ ഒ​രു​ത്ത​നും തൊ​ടി​ല്ല...’’

സ​ത്യ​ത്തി​ൽ അ​ങ്ങ​നെ​യൊ​ക്കെ കേ​ൾ​ക്കു​മ്പോ​ൾ കു​റ്റി​ത്ത​ല മു​ടി​യു​ള്ള ഒ​രു അ​ഞ്ചു വ​യ​സ്സു​കാ​ര​നാ​കും. മൂ​ക്ക​ള​യൊ​ലി​പ്പി​ച്ച് ആ ​കൈ​വി​ര​ലി​ൽ തൂ​ങ്ങി ന​ട​ക്കു​ന്ന​താ​യി തോ​ന്നും. കോ​രി​യെ​ടു​ത്ത് തോ​ള​ത്തി​ട്ട് ശ​ബ​രി​മ​ല​യി​ലും പ​ഴ​നി​യി​ലും അ​ഗ​സ്ത്യാ​ർ​കൂ​ട​ത്തി​ലു​മെ​ല്ലാം കൊ​ണ്ടു​പോ​യി​ട്ടു​ള്ള അ​ച്ഛ​ൻ!

ഒ​ന്നും ര​ണ്ടും പ​റ​ഞ്ഞ് അ​ങ്ങ​നെ രാ​കി രാ​കി നി​ന്ന ദി​വ​സ​ങ്ങ​ളി​ലൊ​ന്നി​ൽ മാ​യ ചോ​ദി​ച്ചു:

‘‘ഇ​തെ​ന്താ​ണ് ഇ​പ്പോ​ൾ ഇ​ത്ര പെ​ട്ടെ​ന്ന് ഇ​ങ്ങ​നെ ഒ​രു വാ​ശി? ഇ​ന്ന​ലെ​വ​രെ വേ​ളി​മ​ല കാ​ണാ​ൻ പോ​ക​ണം എ​ന്ന് പ​റ​ഞ്ഞി​രു​ന്ന​ത​ല്ലാ​തെ ഇ​ത്ര​യും ദു​രി​ശ​മൊ​ന്നും ഇ​ല്ലാ​യി​രു​ന്നി​ല്ല​ല്ലോ? ഇ​തി​പ്പോ​ൾ?’’

‘‘ശ​രി​യാ​ണ്... ചി​ല കാ​ര്യ​ങ്ങ​ളു​ണ്ട്. അ​തൊ​ക്കെ ഓ​ർ​ത്താ​ൽ ഈ ​വാ​ശി​ക്കു പി​ന്നി​ൽ ചി​ല സ​ത്യ​ങ്ങ​ൾ ഇ​ല്ലാ​തെ​യു​മി​ല്ല!’’

ഞാ​ൻ അ​ച്ഛ​ൻ കേ​ൾ​ക്കു​ന്നു​ണ്ടോ എ​ന്ന് മു​റി​യി​ലേ​ക്ക് എ​ത്തിനോ​ക്കി​ക്കൊ​ണ്ട് പ​തി​യെ പ​റ​ഞ്ഞു.

ച​പ്പാ​ത്തി ഉ​ണ്ടാ​ക്കു​വാ​നു​ള്ള ഒ​രു​ക്ക​ത്തി​ലാ​യി​രു​ന്നു ഞ​ങ്ങ​ൾ. ഒ​രു ക​പ്പ് ഗോ​ത​മ്പു​പൊ​ടി​ക്ക് അ​ര​ക്ക​പ്പ് വെ​ള്ളം എ​ന്ന ക​ണ​ക്കി​ന് ചെ​റി​യ ചൂ​ടു​വെ​ള്ള​ത്തി​ൽ ഗോ​ത​മ്പ് പൊ​ടി കു​ഴ​ച്ചു​കൊ​ണ്ടി​രു​ന്ന മാ​യ ഞാ​ൻ പ​റ​യു​ന്ന​തെ​ല്ലാം ശ്ര​ദ്ധി​ക്കു​ന്ന​മ​ട്ടി​ൽ മൂ​ളി​ക്കൊ​ണ്ടി​രു​ന്നു.

യൂ​ട്യൂ​ബി​ലും ഇ​ൻ​സ്റ്റ​യി​ലു​മൊ​ക്കെ​യാ​യി ഏ​ക​ദേ​ശം അ​മ്പ​തോ​ളം തു​ന്ന​ൽ, കൃ​ഷി, പാ​ച​കം എ​ന്നീ ചാ​ന​ലു​ക​ൾ അ​വ​ൾ സ​ബ്സ്ക്രൈ​ബ് ചെ​യ്തി​ട്ടു​ണ്ട്. ഊ​ർ​ന്ന് കി​ട്ടു​ന്ന ഇ​ട​വേ​ള​ക​ളി​ൽ ക​ട്ടി​ലി​ൽ ത​ല​യി​ണ ചാ​രി​വ​ച്ച് അ​വ​യി​ൽ​നി​ന്നും ഏ​താ​നും വീ​ഡി​യോ​ക​ൾ ക​ണ്ടു ക​ണ്ട് ഉ​റ​ങ്ങു​ക. അ​താ​ണ് ന​ട​പ്പു​ശീ​ലം. അ​തി​നി​ട​യി​ൽ ഗസ്സ​യി​ലെ ആ​ശു​പ​ത്രി​യി​ൽ ജൂ​ത​ന്മാ​ർ ന​ട​ത്തി​യ ഷെ​ല്ലാ​ക്ര​മ​ണ​മോ, ച​ന്ദ്ര​യാ​ൻ മൂ​ന്നി​ന്റെ വി​ജ​യ​മോ, അ​യോ​ധ്യ​യി​ലെ ഭൂ​മി​പൂ​ജ​യോ ഒ​ന്നും അ​വ​ൾ അ​റി​യാ​റി​ല്ല. ശ്ര​ദ്ധി​ക്കാ​റു​മി​ല്ല. അ​തു​കൊ​ണ്ടു​ത​ന്നെ ഇ​ത്ത​രം കാ​ര്യ​ങ്ങ​ൾ പ​റ​യേ​ണ്ടി​വ​രു​മ്പോ​ഴെ​ല്ലാം ന​ന്നാ​യി വ​റു​ത്തും പൊ​ടി​ച്ചും അ​രി​ച്ചു​മൊ​ക്കെ​യാ​ണ് എ​നി​ക്ക് പ​റ​ഞ്ഞു​കൊ​ടു​ക്കേ​ണ്ടി വ​രാ​റ്.

‘‘നീ ​കേ​ട്ടി​ട്ടു​ണ്ടാ​കും, അ​ച്ഛ​ന്റെ കു​ടും​ബം ആ ​വേ​ളി​മ​ല​യു​ടെ താ​ഴ്‌​വാ​ര​ത്താ​യി​രു​ന്നു താ​മ​സി​ച്ചി​രു​ന്ന​ത്. ഏ​ക​ദേ​ശം പ​ത്ത​റു​പ​ത് വ​ർ​ഷ​ങ്ങ​ൾ​ക്കു മു​മ്പ്. കു​ന്നും പു​ഴ​യും മ​ല​യും കാ​ടും ഒ​ക്കെ ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്ന ഒ​രി​ടം. അ​വി​ടെ ഒ​രു റോ​ക്ക​റ്റ് വി​ക്ഷേ​പ​ണ കേ​ന്ദ്രം ആ​രം​ഭി​ക്കു​വാ​നാ​യി സ​ർ​ക്കാ​ർ തീ​രു​മാ​നി​ച്ച​പ്പോ​ൾ, ആ​ദ്യം കു​ടി​യി​റ​ക്ക​പ്പെ​ട്ട കു​ടും​ബ​ങ്ങ​ളി​ൽ ഒ​ന്നാ​യി​രു​ന്നു അ​ച്ഛ​ന്റെ കു​ടും​ബ​വും!’’

മ​റ്റൊ​രു വ​ലി​യ ബൗ​ളി​ൽ ര​ണ്ട് ക​പ്പ് ഗോ​ത​മ്പു​മാ​വ് എ​ടു​ത്ത് അ​തി​ലേ​ക്ക് ഒ​രു ടേ​ബി​ൾ സ്പൂ​ൺ എ​ണ്ണ, ഒ​രു ടീ​സ്പൂ​ൺ ഉ​പ്പ് ഇ​വ ചേ​ർ​ത്ത് കൈ​കൊ​ണ്ട് ന​ന്നാ​യി കു​ഴ​ച്ച് തി​രു​മ്മു​ന്ന​തി​നി​ട​യി​ൽ അ​വ​ൾ ചോ​ദി​ച്ചു:

‘‘അ​വി​ടം വി​ട്ടു പോ​കു​മ്പോ​ൾ അ​ച്ഛ​നെ​ത്ര വ​യ​സ്സെ​ന്നാ​ണ് പ​റ​ഞ്ഞ​ത്..?’’

‘‘ഒ​രു പ​തി​നെ​ട്ട്..., ഇ​രു​പ​ത്... അ​ൽ​പം എ​ണ്ണ​യും മ​ധു​ര​വു​മൊ​ക്കെ ക​ല​ർ​ത്തി ഇ​തു​പോ​ലെ പ​തം വ​രു​ത്തി പ​റ​യു​ക​യാ​ണെ​ങ്കി​ൽ, ഒ​രു യു​വാ​വ് ജീ​വി​ത​ത്തെ​ക്കു​റി​ച്ച് അ​ൽ​പ​മൊ​ക്കെ ഗൗ​ര​വ​പ്പെ​ടു​ന്ന പ്രാ​യം...’’

ഒ​രു വ​ലി​യ ഉ​ണ്ട​യാ​യി കു​ഴ​ച്ചു​രു​ട്ടി​യ മാ​വി​നെ പാ​ത്ര​ത്തി​നു​ള്ളി​ൽ അ​ഞ്ചാ​റ് വ​ട്ടം ഊ​ക്കി​ന് അ​ടി​ച്ചു​രു​ട്ടി, ചു​ണ്ടി​നു മീ​തെ വ​ര​ച്ചു ചേ​ർ​ത്ത ഒ​രു ചെ​റി​യ ചി​രി​യോ​ടെ മാ​യ നി​ന്നു. അ​വ​ൾ എ​ന്താ​ണ് ചി​ന്തി​ക്കു​ന്ന​തെ​ന്ന് എ​നി​ക്ക് ഊ​ഹി​ക്കാ​നാ​വും. അ​ച്ഛ​ൻ മു​റ​പ്പെ​ണ്ണാ​യി​രു​ന്ന അ​മ്മ​യെ സാ​ഹ​സി​ക​മാ​യി പ്ര​ണ​യി​ക്കാ​ൻ തു​ട​ങ്ങി​യ കാ​ല​മാ​യി​രു​ന്നു അ​ത്. ആ ​പ്ര​ണ​യ​ത്തി​നി​ട​യി​ൽ ഈ ​പ​ലാ​യ​ന​മൊ​ക്കെ വ​ലി​യ വി​ല്ല​നാ​യി മാ​റി​യി​ട്ടു​ണ്ട്. മ​റ്റെ​ന്തി​നെ​ക്കാ​ളും ഒ​രു കാ​ലം ക​ഴി​ഞ്ഞാ​ൽ, മ​നു​ഷ്യ​ർ ഓ​ർ​ക്കാ​ൻ ഇ​ഷ്ട​പ്പെ​ടു​ന്ന​ത് ക​രു​ത​ലും സ്നേ​ഹ​വും പ്ര​ണ​യ​വും ഒ​ക്കെ​യാ​ണ​ല്ലോ...

ചെ​റു ചൂ​ടോ​ടെ ഒ​രു​ക​പ്പ് വെ​ള്ളം​കൂ​ടി ഒ​ഴി​ച്ച് ഏ​ക​ദേ​ശം അ​ഞ്ചു മി​നി​റ്റോ​ളം ന​ല്ല മ​യം വ​രു​ന്ന​തു​വ​രെ കു​ഴ​യ്ക്കു​ന്ന​തി​നി​ട​യി​ൽ ഞ​ങ്ങ​ൾ പ​ര​സ്പ​രം ഒ​ന്നും മി​ണ്ടി​യി​ല്ല. പ​തം വ​ന്ന മാ​വി​ൽ​നി​ന്നും ഉ​രു​ള​ക​ൾ ഉ​രു​ട്ടു​ന്ന​തി​നി​ട​യി​ൽ അ​വ​ൾ വീ​ണ്ടും ചോ​ദി​ച്ചു:

‘‘അ​ന്ന​ങ്ങ​നെ പോ​രേ​ണ്ടി​വ​ന്ന​തി​ന്റെ സ​ങ്ക​ട​മാ​ണോ, ഇ​പ്പോ​ൾ ഈ ​പ്രാ​യ​ത്തി​ൽ?’’ ആ ​ചോ​ദ്യ​ത്തി​ൽ പ​രി​ഹാ​സ​ത്തി​ന്റെ ഒ​രു കു​ത്ത​ലു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. മൊ​ട്ടു​പി​ന്നു​കൊ​ണ്ടു​ള്ള ഒ​രു കൊ​ത്ത്.

‘‘അ​തൊ​ന്നു​മ​ല്ല, ച​ന്ദ്ര​യാ​ൻ റോ​ക്ക​റ്റി​ന്റെ വി​ജ​യ​ത്തി​നു ശേ​ഷം രാ​ജ്യ​ത്തെ​മ്പാ​ടും വ​ലി​യ ആ​ഘോ​ഷ​ങ്ങ​ൾ ന​ട​ക്കു​ക​യാ​ണ​ല്ലോ... ആ ​ആ​ഘോ​ഷ​ങ്ങ​ൾ ന​ട​ക്കു​മ്പോ​ൾ പു​തി​യ കാ​ല​ത്തെ കു​റേ പ​ണ്ഡി​ത​ന്മാ​ർ കാ​ല​ത്തി​നും ച​രി​ത്ര​ത്തി​നും മീ​തെ ജാ​തി​യു​ടെ​യും മ​ത​ത്തി​ന്റെ​യും ക​റു​പ്പ് പു​ര​ട്ടു​ക​യാ​ണ്. തീ​ര​ദേ​ശ​ത്തെ കു​റേ മ​ത്സ്യ​ത്തൊ​ഴി​ലാ​ളി​ക​ളു​ടെ ത്യാ​ഗ​മാ​ണ് ഇ​ന്ന​ത്തെ വ​ലി​യ റോ​ക്ക​റ്റ് സ്റ്റേ​ഷ​ൻ എ​ന്ന് വ​രു​ത്തി​ത്തീ​ർ​ക്കാ​നു​ള്ള ശ്ര​മം!

എ​ന്താ​യാ​ലും ആ ​വാ​ർ​ത്ത കേ​ട്ട സ​മ​യം മു​ത​ൽ അ​ച്ഛ​ൻ അ​സ്വ​സ്ഥ​നാ​ണ്.’’

ച​പ്പാ​ത്തി ഉ​ണ്ടാ​ക്കു​മ്പോ​ഴെ​ല്ലാം അ​ത് പ​ര​ത്തു​ന്ന ജോ​ലി എ​ന്റേ​താ​ണ്. പ​ല​ക​യി​ൽ അ​ൽ​പം മാ​വ് തൂ​വി, ഉ​രു​ള​ക​ളെ ഏ​ഷ്യ, യൂ​റോ​പ്, ആ​ഫ്രി​ക്ക, അ​ന്റാ​ർ​ട്ടി​ക്ക എ​ന്നി​ങ്ങ​നെ​യു​ള്ള വ​ൻ​ക​ര​ക​ളാ​ക്കി പ​ര​ത്തി​യെ​ടു​ക്കും. എ​ളു​പ്പം വ​ൻ​ക​ര​ക​ളാ​ണ്. രാ​ജ്യ​ങ്ങ​ൾ പ്ര​യാ​സ​മാ​ണ്. നാ​ല് ച​പ്പാ​ത്തി പ​ര​ത്തു​ന്ന​തി​നി​ട​യി​ൽ ഞാ​ൻ പ​റ​ഞ്ഞു.

‘‘ഇ​ന്ന​ത്തെ ച​പ്പാ​ത്തി മു​ഴു​വ​ൻ ക​റു​ത്ത ആ​ഫ്രി​ക്ക​യാ​ണ​ല്ലോ...’’ എ​ന്ന് മ​ക​ൾ പ​റ​ഞ്ഞ​തും അ​ച്ഛ​ൻ അ​വി​ടേ​ക്ക് ക​യ​റി​വ​ന്ന​തും ഒ​ന്നി​ച്ചാ​യി​രു​ന്നു.

‘‘ഇ​പ്പോ​ൾ എ​ല്ലാ​ർ​ക്കും ക​റു​പ്പാ​ണി​ഷ്ടം.’’ അ​ച്ഛ​ൻ പ​റ​ഞ്ഞു. രാ​ത്രി ഏ​ഴു മ​ണി​ക്കു മു​ന്നെ അ​ച്ഛ​ന് അ​ത്താ​ഴം വേ​ണം. ഞാ​ൻ ര​ണ്ട് ആ​ഫ്രി​ക്ക​യെ​യെ​ടു​ത്ത് വേ​ഗം ഫ്രൈ​യി​ങ് പാ​നി​ലി​ട്ടു. പാ​ൻ ചൂ​ടാ​യി തു​ട​ങ്ങി​യി​ട്ടേ ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു​ള്ളൂ. ചു​ട്ടെ​ടു​ക്കു​ന്ന​ത് മ​ക്ക​ളു​ടെ ജോ​ലി​യാ​യി​രു​ന്നു. ക​രി​യാ​തെ അ​വ​ൾ അ​ച്ചി​ച്ച​ന് നാ​ല് ആ​ഫ്രി​ക്ക കൊ​ടു​ത്തു.

‘‘ഓ... ​ദാ​റ്റീ​സ് ദ ​റീ​സ​ൺ. പു​വ​ർ അ​ച്ചി​ച്ച​ൻ! ഒ​ന്ന് കൊ​ണ്ടു പോ ​അ​ച്ഛാ...’’

ഞ​ങ്ങ​ളു​ടെ എ​ല്ലാ വ​ർ​ത്ത​മാ​ന​വും കേ​ട്ടി​രു​ന്ന കു​ട്ടി​ക​ൾ പ​റ​ഞ്ഞു. അ​ങ്ങ​നെ​യാ​ണ് ഒ​രു ര​ണ്ടാം ശ​നി​യാ​ഴ്ച അ​ച്ഛ​നു​വേ​ണ്ടി ആ ​സ്മൃ​തി​ക​ൾ ഉ​റ​ങ്ങു​ന്ന ഭൂ​മി​യി​ലേ​ക്ക് ന​ട​ന്നു​ക​യ​റാം എ​ന്ന് ഞാ​ൻ തീ​രു​മാ​നി​ച്ച​ത്. എ​ന്നെ സം​ബ​ന്ധി​ച്ചി​ട​ത്തോ​ളം ഭ​യം എ​ന്ന പെ​രു​മ്പാ​മ്പി​ന്റെ പി​ള​ർ​ന്ന വാ​യി​ൽ അ​ര​യോ​ളം പെ​ട്ടു ക​ഴി​ഞ്ഞ അ​വ​സ്ഥ​യാ​യി​രു​ന്നെ​ങ്കി​ൽ, അ​ച്ഛ​നെ സം​ബ​ന്ധി​ച്ചി​ട​ത്തോ​ളം ആ​യി​രം ഫ​ണ​ങ്ങ​ൾ വി​ട​ർ​ത്തി​യാ​ടു​ന്ന അ​സ​ത്യ​ത്തി​ന്റെ നെ​റു​ക​യി​ൽ ച​വി​ട്ടി​നി​ന്ന് സ​ത്യ​ത്തി​നു​വേ​ണ്ടി ആ​ന​ന്ദ​ന​ട​നം​ചെ​യ്യു​ന്ന ല​ഹ​രി​യാ​യി​രു​ന്നു.

അ​തു മാ​ത്ര​മ​ല്ല, എ​ന്നെ അ​തി​ശ​യി​പ്പി​ച്ച​ത്, സൂ​ക്ഷ്മ ശ​സ്ത്ര​ക്രി​യ​ക്ക് ഒ​രു​ങ്ങു​ന്ന ഒ​രു ഭി​ഷ​ഗ്വ​ര​ന്റെ ത​യാ​റെ​ടു​പ്പി​ലെ​ന്നോ​ണം അ​ച്ഛ​ൻ എ​ടു​ത്ത ചി​ല മു​ൻ​ക​രു​ത​ലു​ക​ളും ഒ​രു​ക്ക​ങ്ങ​ളു​മാ​യി​രു​ന്നു.

മ​റ​വി​യു​ടെ മ​ൺ​കു​ടു​ക്ക​യി​ൽ ക്ലാ​വുപി​ടി​ച്ചു കി​ട​ന്ന പ​ഴ​യ നാ​ട്ടു​കാ​രു​ടെ ന​മ്പ​റു​ക​ളെ​ല്ലാം ത​പ്പി​പ്പെ​റു​ക്കി​യെ​ടു​ത്ത് അ​വ​രെ​യൊ​ക്കെ ത​ച്ചി നി​രു​ന്ന് വി​ളി​ച്ചു. പു​തി​യ ച​രി​ത്ര​മെ​ഴു​ത്തു​കാ​ർ അ​വ​രു​ടെ​യെ​ല്ലാം പ​ലാ​യ​ന​ങ്ങ​ളെ അ​വ​ഗ​ണി​ച്ചു​കൊ​ണ്ട് പ​ണി​യു​ന്ന കൂ​റ്റ​ൻ ജാ​തി​വേ​ലി​ക​ളെ​ക്കു​റി​ച്ചു പ​റ​ഞ്ഞു. കു​ത്തി​ന് പി​ടി​ച്ച് പു​റം​ത​ള്ളു​ന്ന ക​റു​ത്ത നീ​തി​യെ​ക്കു​റി​ച്ച് പ​റ​ഞ്ഞ് ഉ​ത്ക​ണ്ഠ​പ്പെ​ട്ടു. ഒ​പ്പം എ​ല്ലാ ത​ട​സ്സ​ങ്ങ​ളെ​യും വെ​ല്ലു​വി​ളി​ച്ചു​കൊ​ണ്ട് പ​ഴ​യ മ​ണ്ണി​ലേ​ക്ക് അ​വ​സാ​ന​മാ​യി ന​ട​ത്താ​ൻ പോ​കു​ന്ന സാ​ഹ​സി​ക​മാ​യ യാ​ത്ര​യെ​ക്കു​റി​ച്ചു പ​റ​ഞ്ഞു.

പ​രി​ഷ്കാ​രം കു​റ​വെ​ന്നു പ​റ​ഞ്ഞ് കു​ട്ടി​ക​ൾ എ​ന്നോ ഉ​പേ​ക്ഷി​ച്ച പ​ച്ച​നി​റ​മു​ള്ള ഒ​രു തോ​ൾ​സ​ഞ്ചി​യി​ൽ ര​ണ്ട് ബോ​ട്ടി​ൽ വെ​ള്ളം ആ​പ്പി​ൾ, ബി​സ്ക​റ്റ്, പ​ഴം, ബ്ര​ഡ് എ​ന്നി​വ ക​രു​തി. അ​ച്ഛ​ന്റെ അ​ച്ഛ​ൻ പാ​ക്കു​വെ​ട്ടാ​നും വെ​റ്റ നു​റു​ക്കാ​നു​മെ​ല്ലാം സൂ​ക്ഷി​ച്ചി​രു​ന്ന ഇ​രു​ത​ല മൂ​ർ​ച്ച​യു​ള്ള ഒ​രു ക​ത്തി, വ​ലി​യ ചു​ട്ടി തോ​ർ​ത്ത്, മ​ല​ദ്വാ​ര​ത്തി​ൽ വ​രെ ക​യ​റു​ന്ന ര​ക്ത​ദാ​ഹി​ക​ളാ​യ അ​ട്ട​ക​ളു​ടെ കു​ത്തേ​റ്റാ​ൽ അ​വി​ടെ വെ​ക്കാ​നു​ള്ള പു​ക​യി​ല​യും ഉ​പ്പും, ഒ​രു പോ​ക്ക​റ്റ് ഡ​യ​റി​യി​ൽ കു​റ്റി​പ്പെ​ൻ​സി​ൽ​കൊ​ണ്ട് തെ​ക്കും വ​ട​ക്കും വ​ര​ച്ച് ത​യാ​റാ​ക്കി​യ റൂ​ട്ട് മാ​പ്പ്. കു​ത്തി ന​ട​ക്കാ​ൻ ഉ​യി​രോ​ളം പോ​ന്ന ഒ​രു മു​ള​വ​ടി. മ​ട​ങ്ങി വ​രാ​നാ​കാ​ത്ത വി​ധം പെ​ട്ടു​പോ​യാ​ൽ മാ​റി ഉ​ടു​ക്കാ​ൻ ഒ​രു ജോ​ടി വ​സ്ത്രം... അ​ങ്ങ​നെ അ​ക​ത്തും പു​റ​ത്തും അ​ണു​യി​ട വി​ട്ടു​വീ​ഴ്ച​ക​ൾ​ക്ക് വ​ഴ​ങ്ങാ​ത്ത ഒ​രു​ക്ക​മാ​ണ് അ​ച്ഛ​ൻ ന​ട​ത്തി​യ​ത്.

ഞാ​ൻ ഒ​രു കു​ഴ​പ്പ​മി​ല്ലാ​ത്ത വ​ഴി തു​റ​ന്നു​കി​ട്ട​ണ​മെ​ന്ന ആ​ഗ്ര​ഹ​ത്തോ​ടെ വി.​എ​സ്.​എ​സ്.​ഇ​യി​ൽ ജോ​ലി ചെ​യ്യു​ന്ന ര​ണ്ട് സ്നേ​ഹി​ത​രെ വി​ളി​ച്ച് ഇ​ങ്ങ​നെ​യൊ​രു യാ​ത്ര​ക്ക് അ​നു​മ​തി ല​ഭി​ക്കു​മോ എ​ന്ന് അ​ന്വേ​ഷി​ച്ചെ​ങ്കി​ലും അ​വ​ർ ക​ട​ലി​ലേ​ക്ക് നേ​രെ പ​തി​ച്ച ഒ​രു വി​ക്ഷേ​പ​ണ​ത്തി​ന്റെ നി​രാ​ശ​യാ​ണ് പ​ക​ർ​ന്നു ത​ന്ന​ത്. അ​വ​ർ​ക്ക​റി​യാം, എ​ത്ര​യി​ല്ലെ​ന്ന് പ​റ​ഞ്ഞാ​ലും, പു​റ​ത്താ​ക്കി​യ​വ​നി​ൽ ഒ​രു പ​ക​യു​റ​ഞ്ഞ ശ​ത്രു ഉ​ണ്ട്. അ​വ​ന്റെ ഉ​ള്ളി​ൽ ഇ​ടം​കി​ട്ടി​യാ​ൽ തു​ള​ച്ചു ക​യ​റ്റു​വാ​നു​ള്ള ആ​യു​ധ​ങ്ങ​ൾ തു​രു​മ്പു ക​യ​റാ​ത്ത മൂ​ർ​ച്ച​യോ​ടെ ഉ​ണ്ടാ​കും. വാ​ഗ്ദ​ത്ത ഭൂ​മി തേ​ടി അ​ല​യു​ന്ന മ​നു​ഷ്യ​ർ ഉ​ള്ളി​ൽ, വി​ശ​ന്ന പു​ലി​യെ പൂ​ച്ച​യു​ടെ മൃ​ദു​ല​ത​യി​ൽ പ​തു​ക്കു​ന്നു. ഉ​ണ​ങ്ങാ​ത്ത മു​റി​വു​ക​ളെ ന​ക്കി ന​ക്കി മി​നു​ക്കു​ന്നു.

‘‘ജീ​വ​നോ​ടെ മ​ട​ങ്ങി​വ​ന്നാ​ൽ കാ​ണാം’’ എ​ന്ന് മാ​യ​യു​ടെ സം​ഘ​ർ​ഷം മു​റ്റി​യ മു​ഖ​ത്തു നോ​ക്കി പ​റ​ഞ്ഞു. ശ​രി​ക്കും ഒ​രു ക​ട​ന്ന​ൽ​ക്കൂ​ടി​നു നേ​ർ​ക്കു​ള്ള വാ​ക്കേ​റാ​യി​രു​ന്നു, അ​ത്. ഒ​രു നി​മി​ഷം അ​ത് വേ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു എ​ന്ന് തോ​ന്നി. പി​ന്നെ ഒ​ട്ടും സ​മ​യം ക​ള​യാ​തെ അ​ച്ഛ​നോ​ടൊ​പ്പം ഇ​റ​ങ്ങി. പ്ര​ത്യേ​കി​ച്ച് വ​ലി​യ ഒ​രു​ക്ക​ങ്ങ​ളൊ​ന്നും ഇ​ല്ലാ​തെ! പു​റ​ത്ത് തീ ​വെ​യി​ൽ എ​മ്പാ​ടും ന​ക്കി​ത്തു​ട​യ്ക്കാ​ൻ തു​ട​ങ്ങി​യി​രു​ന്നു.

വ​ഴി​യി​ലൂ​ടെ ന​ട​ന്നു തു​ട​ങ്ങി​യ​പ്പോ​ൾ​ത​ന്നെ അ​ച്ഛ​നി​ൽ പാ​ല​പ്പൂ​വാ​യും അ​ര​ളി​യാ​യും കാ​ട്ടു​ചെ​മ്പ​ക​മാ​യു​മെ​ല്ലാം ഓ​ർ​മ​ക​ൾ പൂ​ക്കാ​ൻ തു​ട​ങ്ങി. ഓ​ർ​മ​ക​ളെ മ​ഴ​പ്പാ​റ്റ​ക​ളാ​യി കു​ലു​ക്കി​യി​ടു​ന്ന ഉ​ത്സാ​ഹം. കു​ളി​രു കോ​രു​ന്ന പു​ളി​ച്ചൂ​ര്. വാ​ക്കു​ക​ളി​ൽ പ​റ​ങ്കി​മാ​ങ്ങ​യു​ടെ ചൊ​ന.

നൂ​റ​ടി​പ്പാ​ലം എ​ന്ന് നാ​ട്ടു​കാ​ർ വി​ളി​ക്കു​ന്ന കാ​യ​ലി​നു മീ​തെ​യു​ള്ള റെ​യി​ൽ​പ്പാ​ത​യാ​യി​രു​ന്നു ആ​ദ്യ​ത്തെ പ്ര​വേ​ശ​ന ക​വാ​ടം. അ​വി​ടെ​വ​ച്ച് തീ​വ​ണ്ടി ത​ട്ടി മ​രി​ച്ച കു​റേ മ​നു​ഷ്യ​രെ കു​ഴി​മാ​ട​ങ്ങ​ളി​ൽ​നി​ന്നും ത​ട്ടി ഉ​ണ​ർ​ത്തി. വ​റു​ത്ത​ര​ച്ച് ന​ന്നാ​യി കോ​ഴി​ക്ക​റി വെ​ക്കു​മാ​യി​രു​ന്ന റം​ല​ത്ത്, മൂ​ന്നു വ​ർ​ഷ​ത്തി​നി​ട​യി​ൽ നാ​ലു ക​ല്യാ​ണം ക​ഴി​ച്ച രാ​ധാ​മ​ണി, തെ​ങ്ങു​ക​ളി​ൽ​നി​ന്നും ക​ള്ളു​കു​ടം മോ​ഷ്ടി​ക്കു​ന്ന കൊ​ച്ചു​ണ്ണി അ​ങ്ങ​നെ ച​രി​ത്ര​ത്തി​ന്റെ പു​റം​പോ​ക്കു​ക​ളി​ൽ ഒ​രു വേ​ലി​ക്ക​മ്പാ​യി​ട്ടു​പോ​ലും ഇ​ടം കി​ട്ടാ​ത്ത മ​നു​ഷ്യ​ർ.

അ​വ​രു​ടെ മേ​ൽ കാ​ലം വ​ലി​ച്ചി​ട്ട ശ​വ​ക്ക​ച്ച​ക​ൾ ഓ​രോ​ന്നാ​യി അ​ച്ഛ​ൻ ആ ​ക​ട്ടിപി​ടി​ച്ച വി​ജ​ന​ത​യി​ൽ​െ​വ​ച്ച് എ​ന്റെ മു​ന്നി​ലേ​ക്ക് തു​റ​ന്നു​െ​വ​ച്ചു. അ​ച്ഛ​ന്റെ ഓ​ർ​മ​ക​ൾ ഒ​ഴു​ക്കി​നെ​തി​രെ നീ​ന്തു​ന്ന ഒ​രു നാ​യ​യാ​യി എ​ന്നെ അ​തി​ശ​യി​പ്പി​ച്ചു. ആ ​അ​ണ​ക്കെ​ട്ടി​ന്റെ ഷ​ട്ട​റു​ക​ൾ ഓ​രോ​ന്നോ​രോ​ന്നാ​യി തു​റ​ക്കു​ക​യാ​ണ്. രാ​വി​ലെ എ​ടു​ത്ത ടൂ​ത്ത് പേ​സ്റ്റ് എ​വി​ടെ കൊ​ണ്ടു​വ​ച്ചെ​ന്ന് ചോ​ദി​ച്ചാ​ൽ മ​റ​ന്നു​പോ​യെ​ന്ന് പ​റ​യു​ന്ന അ​ച്ഛ​നാ​ണ്. ഇ​തി​ന​കം അ​ഞ്ചോ​ളം കു​ട​ക​ൾ പ​ല​യി​ട​ങ്ങ​ളി​ലാ​യി കൊ​ണ്ടു ക​ള​ഞ്ഞ ആ​ളാ​ണ്, ഇ​തെ​ല്ലാം വ​ള്ളി പു​ള്ളി വി​ടാ​തെ പ​റ​യു​ന്ന​ത്!

അ​ങ്ങ​നെ പ​രേ​താ​ത്മാ​ക്ക​ളു​ടെ ഒ​രു നീ​ണ്ട നി​ര​യെ ഓ​ർ​ത്തുകൊ​ണ്ട് ഞ​ങ്ങ​ൾ ന​ട​ക്കാ​ൻ തു​ട​ങ്ങി. ‘‘പേ​ടി തോ​ന്നു​ണ്ടോ​ടാ...’’ അ​ച്ഛ​ൻ വേ​ളീ കാ​യ​ലി​ന് കു​റു​കേ​യു​ള്ള റെ​യി​ൽ​പാ​ള​ത്തി​ലേ​ക്ക് ക​യ​റു​മ്പോ​ൾ ചോ​ദി​ച്ചു.

‘‘ഏ​യ്... ഇ​ല്ല’’ എ​ന്ന് പ​റ​ഞ്ഞെ​ങ്കി​ലും എ​ന്റെ ഒ​ച്ച ഒ​രു തു​ര​ങ്ക മു​ഖ​ത്തി​ലെ​ന്നോ​ണം നേ​ർ​ത്തു​പോ​യി​രു​ന്നു.

അ​വി​ടെ​നി​ന്ന് നോ​ക്കി​യാ​ൽ പ​ടി​ഞ്ഞാ​റേ കോ​ണി​ൽ അ​റ​ബി​ക്ക​ട​ലും വേ​ളീ കാ​യ​ലും തു​ണി​യു​രി​ഞ്ഞ് കി​ട​ന്ന് ഓ​ളം വെ​ട്ടു​ന്ന​ത് കാ​ണാ​മാ​യി​രു​ന്നു. വേ​ലി​യേ​റ്റ​ത്തി​ന്റെ ആ​വേ​ശ​ഭ​രി​ത​മാ​യ കെ​ട്ടി​മ​റി​ച്ചി​ൽ! കി​ത​പ്പ്. കി​ഴ​ക്ക് ക​ട​ന്നു​വ​ന്ന ഇ​ളം​വെ​യി​ൽ അ​വ​ർ​ക്കുമേ​ൽ ഒ​രു ന​ർ​ത്ത​കി​യെ​പ്പോ​ലെ സ്വ​ർ​ണ​നൂ​ൽ പാ​വി​യ പു​ട​വ നെ​യ്തി​ട്ടു.

നാ​ല​ഞ്ച് ചു​വ​ട് ന​ട​ന്ന​യു​ട​ൻ ഇ​രു​മ്പ് പാ​ള​ത്തി​ൽ ഒ​രു മൂ​ത്ര​വി​റ പ​ട​ർ​ന്നു. നാ​ഡി​പി​ടി​ച്ച് രോ​ഗം പ​റ​യു​ന്ന വൈ​ദ്യ​മി​ക​വോ​ടെ അ​ച്ഛ​ൻ പ​റ​ഞ്ഞു:

‘‘വേ​ഗം ന​ട​ക്ക്... ഏ​തോ വ​ണ്ടി വ​രു​ന്നു​ണ്ട്.’’ മു​ന്നോ​ട്ടു​വ​ച്ച വ​ല​ത്തേ​കാ​ൽ ഒ​ന്ന് പ​ത​റി. കാ​തി​ൽ ചൂ​ളം​വി​ളി​യു​ടെ മു​ര​ൾ​ച്ച. ക​ണ്ണി​ൽ ഇ​രു​ട്ട്. ന​ല്ല ജീ​വ​ൻ പാ​ള​ത്തി​ലേ​ക്ക് ഊ​ർ​ന്ന് വീ​ണു.

അ​ച്ഛ​ൻ തീ​വ​ണ്ടി​യു​ടെ ലോ​ഹ​വീ​ലി​നെ​ക്കാ​ൾ വേ​ഗ​ത്തി​ൽ ന​ട​ന്നു. എ​ന്റെ കാ​ലു​ക​ൾ​ക്കാ​ണെ​ങ്കി​ൽ അ​മ​ർ​ത്തി​ച്ച​വി​ട്ടി​യ ബ്രേ​ക്കി​ന്റെ മു​റു​ക്കം! ക​ഴു​ത്തി​ൽ​നി​ന്നും മു​തു​കി​ലേ​ക്ക് വി​യ​ർ​പ്പി​ന്റെ ഒ​രു എ​ക്സ്പ്ര​സ് പാ​ളം തെ​റ്റാ​തെ പാ​ഞ്ഞി​റ​ങ്ങി. ഉ​ള്ളി​ൽ ഭ​യ​ത്തി​ന്റെ ക​ശേ​രു​ക്ക​ൾ ഇ​ള​കു​ന്ന ക​ട ക​ട ശ​ബ്ദം.

‘‘ക​ട​ക്കാ​നാ​കി​ല്ലെ​ങ്കി​ൽ പാ​ള​ത്തി​ൽ​നി​ന്നും മാ​റി ആ ​ചെ​റി​യ ഇ​ട​ത്തേ​ക്ക് ക​യ​റി​നി​ൽ​ക്ക്...’’ വി​റ​കൂ​ടി​ക്കൊ​ണ്ടി​രു​ന്ന പാ​ള​ത്തി​ൽ ച​ന്തി​യു​റ​പ്പി​ച്ചി​രു​ന്ന് ക​ട​ല കൊ​റി​ക്കു​ക​യാ​യി​രു​ന്ന പ​രേ​താ​ത്മാ​ക്ക​ൾ പ​റ​ഞ്ഞു. രാ​ധാ​മ​ണി​യും കൊ​ച്ചു​ണ്ണി​യും. അ​ൽ​പം മു​മ്പ് അ​ച്ഛ​ൻ വി​ളി​ച്ചു വ​രു​ത്തി​യ അ​വ​രാ​രും മ​ട​ങ്ങി​പ്പോ​യി​രു​ന്നി​ല്ല. അ​വ​ർ അ​ങ്ങ​നെ​യൊ​രു സൂ​ച​ന ത​രു​ന്ന​തി​നു മു​ന്നേ അ​ച്ഛ​ൻ എ​ന്റെ കൈ​ക​ളി​ൽ പി​ടി​ച്ച് ആ ​ചെ​റി​യ തു​രു​ത്തി​ലേ​ക്ക് ക​യ​റി​നി​ന്നി​രു​ന്നു.

പ​ണ്ട്, ഒ​രു സി​നി​മ​യി​ൽ ഇ​ങ്ങ​നെ​യൊ​രി​ട​ത്തേ​ക്ക് ക​യ​റി നി​ൽ​ക്കു​ന്ന ര​ണ്ട് ക​ഥാ​പാ​ത്ര​ങ്ങ​ളെ ശ്വാ​സ​മ​ട​ക്കി​പ്പി​ടി​ച്ചി​രു​ന്ന് ക​ണ്ട​ത് ഓ​ർ​മ വ​ന്നു. റെ​യി​ൽ​വേ ജീ​വ​ന​ക്കാ​ർ ഇ​ത്ത​രം ന​ദി​ക​ൾ​ക്ക് കു​റു​കേ​യു​ള്ള പാ​ള​ങ്ങ​ളി​ൽ അ​റ്റ​കു​റ്റ​പ്പ​ണി ന​ട​ത്തു​മ്പോ​ൾ ക​യ​റി നി​ൽ​ക്കു​ന്ന ഇ​ത്തി​രി​യി​ടം! കാ​യ​ലി​ലേ​ക്ക് ത​ള്ളി​നി​ൽ​ക്കു​ന്ന ഒ​രു തു​ണ്ട് സ്ലീ​പ്പ​ർ. ഒ​രു ചെ​റി​യ ഇ​രു​മ്പ് വ​ള​യ​ത്തി​ന്റെ സു​ര​ക്ഷി​ത​ത്വം മാ​ത്ര​മു​ള്ള ഒ​രു ചാ​ൺ ത​ള്ള്! ഞാ​ൻ വീ​ണ്ടും കു​റ്റി​ത്ത​ല​മു​ടി​യു​ള്ള, ഭ​യ​ന്ന ക​ണ്ണു​ക​ളു​ള്ള ഒ​രു അ​ഞ്ചു വ​യ​സ്സു​കാ​ര​നാ​യി മാ​റി. ‘‘കൊ​ല്ല​ത്തെ ച​ങ്ക​ര​ൻ, കൊ​ച്ചു ച​ങ്ക​ര​ൻ’’ എ​ന്ന് നെ​ഞ്ചി​ൻ കൂ​ട്ടി​ൽ താ​ള​മ​ടി​ച്ചു​കൊ​ണ്ട് തീ​വ​ണ്ടി പാ​ഞ്ഞുപോ​കു​മ്പോ​ൾ പ​ത്ത​മ്പ​ത് വ​ർ​ഷ​ങ്ങ​ൾ​ക്കി​പ്പു​റം ഞാ​ൻ അ​ച്ഛ​നെ വീ​ണ്ടും ഇ​റു​കെ കെ​ട്ടി​പ്പി​ടി​ച്ചു. കു​ഞ്ഞു​ക​ട്ടി​ലി​ൽ ഒ​പ്പം കി​ട​ക്കു​മ്പോ​ൾ കാ​ലെ​ടു​ത്ത് പു​റ​ത്തുകൂ​ടി ഇ​ട്ട് മു​റു​കെ പി​ടി​ക്കു​ന്ന എ​ട്ടു വ​യ​സ്സു​കാ​ര​നാ​യി. ഇ​ടി​യും മ​ഴ​യു​മു​ള്ള രാ​ത്രി​ക​ളി​ലാ​ണേ​റെ​യും. എ​ല്ലു​ക​ൾ എ​ഴു​ന്ന ഉ​ട​ലി​ന്റെ ആ ​ക​ടും​പി​ടി​ത്ത​ത്തി​ൽ

ചി​ല​പ്പോ​ൾ അ​ച്ഛ​ന് ശ്വാ​സം മു​ട്ടും. ‘‘നേ​രെ കി​ട​ക്ക​ടാ... പ​ള്ള​യി​ൽ കാ​ലു കേ​റ്റാ​തെ’’ എ​ന്ന് പ​റ​യു​മെ​ങ്കി​ലും അ​ട​ർ​ത്തി​മാ​റ്റി​ല്ല. പു​ത​പ്പെ​ടു​ത്ത് നേ​രെ ഇ​ടും. അ​ന്ന​ത്തെ അ​ച്ഛ​ന് ദി​നേ​ശ് ബീ​ഡി​യു​ടെ മ​ണ​മാ​ണ്. പ​ല്ലു​ക​ളി​ൽ പു​ക​യി​ല​ക്ക​റ. ഇ​പ്പോ​ൾ അ​ച്ഛ​ന് ധ​ന്വ​ന്ത​രം കു​ഴ​മ്പി​ന്റെ​യും രാ​സ്നാ​ദി​പ്പൊ​ടി​യു​ടെ​യും മ​ണം. തേ​ഞ്ഞു തീ​രാ​റാ​യ പ​ല്ലു​ക​ൾ!

ഒ​രു കൊ​ടു​ങ്കാ​റ്റി​ന്റെ ഹു​ങ്കാ​ര​ത്തി​ൽ ഇ​രു​മ്പു മ​ണ​വു​മാ​യി തീ​വ​ണ്ടി തെ​ക്കോ​ട്ട് പാ​ഞ്ഞി​ട്ടും ഞാ​ൻ അ​ച്ഛ​നെ വി​ട്ടി​ല്ല. ഒ​രു വ​ലി​യ കോ​ട്ട​യു​ടെ കാ​വ​ൽ.

‘‘പോ​രേ... ഇ​നി അ​ര​മ​ണി​ക്കൂ​ർ ക​ഴി​ഞ്ഞേ അ​ടു​ത്ത​തു​ള്ളൂ...’’ പ​രേ​താ​ത്മാ​ക്ക​ൾ മ​ട​ക്കി​വി​ളി​ച്ചു. അ​വ​ർ എ​ങ്ങോ​ട്ടാ​ണ് മാ​റി​നി​ന്ന​തെ​ന്ന് ഞാ​ൻ അ​തി​ശ​യി​ച്ചു. മു​ല​കു​ടി​ച്ച് മ​യ​ങ്ങി​പ്പോ​യ കു​ഞ്ഞി​നെ ഉ​ണ​ർ​ത്താ​തെ മാ​റി​ൽ​നി​ന്നും അ​ട​ർ​ത്തി​മാ​റ്റു​ന്ന ജാ​ഗ്ര​ത​യോ​ടെ എ​ന്നെ പ​തി​യെ മാ​റ്റി​യി​ട്ട് അ​ച്ഛ​ൻ ചോ​ദി​ച്ചു:

‘‘പേ​ടി​ച്ചു പോ​യോ​ടാ? പ​റ... മ​ട​ങ്ങി​പ്പോ​ക​ണോ?’’

മ​റ്റൊ​രു സ​ന്ദ​ർ​ഭ​ത്തി​ലാ​യി​രു​ന്നെ​ങ്കി​ൽ എ​ന്തു പ​റ​യു​മെ​ന്ന​റി​യി​ല്ല! പ​ക്ഷേ, അ​ന്നേ​രം ഞാ​ൻ: ‘‘വേ​ണ്ട​ച്ഛാ... ന​മു​ക്ക് പോ​കാം. ന​മു​ക്കെ​ല്ലാം കാ​ണാം’’ എ​ന്നു പ​റ​ഞ്ഞു. ശ​രി​ക്കും പ്രേ​ത​ക​ഥ​ക​ളി​ലൊ​ക്കെ കാ​ണു​ന്ന​തു​പോ​ലു​ള്ള ഒ​രു ഇ​രു​ണ്ട ദേ​ശം പ​തി​യെ അ​നാ​വൃ​ത​മാ​വു​ക​യാ​ണ്.

അ​ട​ച്ചു​പൂ​ട്ടി​യ ഒ​രു ക്ലേ ​ഫാ​ക്ട​റി​യു​ടെ പി​ന്നി​ലൂ​ടെ​യു​ള്ള വ​ഴി​യേ പാ​ളം ക​ട​ന്ന് ഞ​ങ്ങ​ൾ മു​ന്നോ​ട്ടു ന​ട​ന്നു. അ​ന​ക്കം നി​ല​ച്ച കു​റേ യ​ന്ത്ര​ങ്ങ​ൾ അ​തി​നു​ള്ളി​ൽ കാ​ലു​ക​ൾ ക​ഴ​ച്ച​ങ്ങ​നെ നി​ൽ​പ്പു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. ഏ​തോ വീ​ട്ടി​ലെ ഒ​രു നാ​യ കു​റ​ച്ചു ദൂ​രം ഞ​ങ്ങ​ളു​ടെ പി​ന്നാ​ലെ വ​ന്നു. എ​നി​ക്ക് പേ​ടി തോ​ന്നി. അ​ച്ഛ​ൻ വ​ടി ഉ​യ​ർ​ത്തി​യ​തും അ​ത് ഓ​രി​യി​ട്ടു​കൊ​ണ്ട് പാ​ഞ്ഞു. ഒ​രു ചെ​റി​യ ഇ​ട​വ​ഴി​യി​ലൂ​ടെ കാ​ട്ടി​നു​ള്ളി​ലേ​ക്ക് ക​ട​ന്ന​തോ​ടെ ഹൃ​ദ​യം ചീ​വീ​ടു​ക​ളു​ടെ കോ​റ​സ് പാ​ടാ​ൻ തു​ട​ങ്ങി.

മു​ന്നോ​ട്ട് പോ​കാ​ൻ ഒ​രു ര​ക്ഷ​യു​മി​ല്ല!

വാ​ളും പ​രി​ച​യും ഏ​ന്തി​യ ദ്വാ​ര​പാ​ല​ക​രെ​പ്പോ​ലെ ര​ണ്ടാ​ൾ പൊ​ക്ക​ത്തി​ൽ വ​ള​ർ​ന്ന് നി​ൽ​ക്കു​ന്ന പു​ല്ലും കാ​ട്ടു​മ​ര​ങ്ങ​ളും! പ​ല​തും വ​ഴി ത​ട​ഞ്ഞു​നി​ന്ന്

‘‘ക​ണ്ടേ, ഒ​ളി​ച്ചേ...’’ ക​ളി​ക്കു​ന്നു. ഒ​രി​ക്ക​ൽ മ​നു​ഷ്യ​ർ ഇ​തു​വ​ഴി​യേ മി​ണ്ടി​യും പ​റ​ഞ്ഞും ഒ​ക്കെ ജീ​വി​ച്ചി​രു​ന്നെ​ന്ന് വി​ശ്വ​സി​ക്കാ​ൻ പ്ര​യാ​സം!

‘‘നി​ങ്ങ​ൾ ഇ​തു​വ​ഴി​യൊ​ക്കെ​യാ​ണോ ന​ട​ന്നി​രു​ന്ന​ത്?’’ ഞാ​ൻ ഓ​രോ ചു​വ​ടി​ലും സം​ശ​യി​ച്ചു നി​ന്നു.

‘‘ഈ ​ഭൂ​മി​യി​ൽ മ​നു​ഷ്യ​ർ കാ​ട്ടി​ക്കൂ​ട്ടു​ന്ന​തി​ന്റെ​യൊ​ക്കെ ആ​യു​സ്സെ​ത്ര​യെ​ന്നാ​ണ് നി​ന്റെ വി​ചാ​രം? പ​ല​തും ആ​ഞ്ഞുവീ​ശു​ന്ന ഒ​രു കാ​റ്റി​നു​ണ്ടോ? പേ​പി​ടി​ച്ച് പെ​യ്യു​ന്ന ഒ​രു മ​ഴ​യ്ക്കു​ണ്ടോ? പി​ന്നെ​യാ​ണ് ഒ​രു ന​ട​വ​ഴി!’’

ഒ​രു ക​രി​ങ്ക​ല്ലി​ൽ കാ​ലു​യ​ർ​ത്തി​വ​ച്ചു നി​ന്നു​കൊ​ണ്ട് അ​ച്ഛ​ൻ പ​റ​ഞ്ഞു. ഒ​രു തി​ക​ഞ്ഞ സ​ഞ്ചാ​രി​യു​ടെ രൂ​പ​മാ​യി​രു​ന്നു അ​ന്നേ​രം അ​ച്ഛ​ന്.

പ​ട്ടാ​പ്പ​ക​ലും ഒ​രു ഇ​രു​ട്ട് എ​ന്റെ വ​ല​തു​വ​ശം ചേ​ർ​ന്ന് ന​ട​ക്കു​ന്ന​താ​യി എ​നി​ക്കു തോ​ന്നി. അ​ച്ഛ​ൻ എ​ന്നെ ഒ​ട്ടും ഗൗ​നി​ക്കാ​തെ പി​ന്നെ​യും ന​ട​ക്കാ​ൻ തു​ട​ങ്ങി. ഭൂ​ത​കാ​ലം ഇ​തി​ന​കം അ​ച്ഛ​നെ ഒ​രു മാ​ന്ത്രി​ക​വ​ടി വീ​ശി യു​വാ​വാ​ക്കി മാ​റ്റി​യി​രു​ന്നു. എ​ൺ​പ​ത്തി ഒ​ന്നി​നെ ഒ​രു ഗു​സ്തി​ക്ക​ള​ത്തി​ലെ​ന്നോ​ണം ഒ​രൊ​റ്റ നി​ൽ​പി​ൽ പ​തി​നെ​ട്ടാ​യി മ​ല​ർ​ത്തി​യ​ടി​ച്ച​മ​ട്ട്! കാ​ൽ വ​ണ്ണ​യി​ൽ കൊ​ത്തി​പ്പി​ടി​ച്ച ഏ​തൊ​ക്കെ​യോ​ പു​ല്ലു​ക​ൾ അ​വി​ടെ​യി​രു​ന്ന് മാ​ന്തി​പ്പ​റി​ക്കാ​ൻ തു​ട​ങ്ങി.

ഒ​രു ചെ​റി​യ കു​ന്ന് ക​യ​റി അ​ൽ​പ​നേ​രം നി​ന്നു. അ​ച്ഛ​ൻ വെ​ള്ള​ക്കു​പ്പി തു​റ​ന്ന് ര​ണ്ട് ക​വി​ൾ കു​ടി​ച്ചു. എ​നി​ക്കു നേ​രെ​യും നീ​ട്ടി. മു​ന്നി​ൽ പേ​ര​റി​യാ​ത്തെ കാ​ട്ടു​മ​ര​ങ്ങ​ൾ, കീ​രി​യും ന​രി​യും ഒ​ക്കെ ഒ​ളി​ഞ്ഞുനോ​ക്കു​ന്ന കു​റ്റി​ക്കാ​ടു​ക​ൾ, ഏ​തോ കാ​ട്ടു​പാ​ട്ടി​ന് സു​ഷി​ര​വാ​ദ്യ​ത്തി​ന്റെ പി​ന്ന​ണി വാ​യി​ക്കു​ന്ന ഈ​റ്റ​ക​ൾ, ചൂ​ര​ൽ വ​ള്ളി​ക​ളു​ടെ മു​ടി പി​ന്നി​ക്ക​ളി. ചീ​വീ​ടു​ക​ളു​ടെ അ​ന്താ​ക്ഷ​രി.

അ​ങ്ങ​നെ ക​ണ്ടു​നി​ൽ​ക്കെ വ​ള​രു​ന്ന കാ​ടി​ന് ഞ​ങ്ങ​ളു​ടെ മു​ന്നി​ൽ ഇ​പ്പോ​ൾ ‘‘വീ​ണ്ടെ​ടു​പ്പെ’’​ന്നാ​ണ് പേ​ര്.

എ​നി​ക്കൊ​ന്ന് ഇ​രു​ന്നാ​ൽ കൊ​ള്ളാ​മെ​ന്നു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. അ​ച്ഛ​ൻ വ​ടികൊ​ണ്ട് ഒ​രു ക​രി​ന്തേ​ളി​നെ ത​ട്ടി മാ​റ്റി. ചെ​രി​പ്പി​ൽ​നി​ന്നും ശ്ര​ദ്ധ​യോ​ടെ ഒ​രു അ​ട്ട​യെ തോ​ണ്ടി​യി​ട്ടു. അ​ന്നേ​ര​മാ​ണ് ഞ​ങ്ങ​ള​തെ​ല്ലാം ക​ണ്ട​ത്. സ്ഥ​ലം ഏ​റ്റെ​ടു​ത്ത​ത​ല്ലാ​തെ അ​വി​ടെ ഇ​തു​വ​രെ കാ​ര്യ​മാ​യ നി​ർ​മാ​ണ പ്ര​വ​ർ​ത്ത​ന​ങ്ങ​ളൊ​ന്നും ന​ട​ന്നി​ട്ടി​ല്ല! ഇ​നി​യും മാ​ഞ്ഞുപോ​കാ​ത്ത വീ​ടു​ക​ളു​ടെ ചി​ല ഭാ​ഗ​ങ്ങ​ൾ. മ​ഴ മാ​യ്ച്ചു തീ​ർ​ക്കാ​ത്ത ചു​മ​രു​ക​ളി​ലെ നീ​ല​യും പ​ച്ച​യും നി​റ​ങ്ങ​ൾ. കാ​വെ​ന്ന് തോ​ന്നി​ച്ച ഒ​രി​ട​ത്ത് ത​ല​യു​യ​ർ​ത്തി​പ്പി​ടി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്ന സ​ർ​പ്പ​ത്ത​ല​യു​ള്ള ക​ൽ​വി​ഗ്ര​ഹ​ങ്ങ​ൾ. അ​ൽ​പം മാ​റി പു​ല്ലു വി​ഴു​ങ്ങി​യ ക​ളി​ക്ക​ളം. ഓ​ർ​മ​യി​ൽ ഒ​രു പ​ന്തി​ന് പി​ന്നാ​ലെ പാ​ഞ്ഞ​വ​രു​ടെ ആ​ര​വം വ​ര​യ്ക്കു​ന്ന ച​രി​ഞ്ഞ ഗോ​ൾ പോ​സ്റ്റു​ക​ൾ. ക​മി​ഴ്ത്തി​യി​ട്ട പൊ​ളി​ഞ്ഞ വ​ള്ള​ങ്ങ​ൾ. അ​വ തു​ഴ​ദൂ​രം സ്വ​പ്നം കാ​ണു​ന്നു. യാ​തൊ​രു ഭ​യ​വും ഇ​ല്ലാ​തെ ഇ​ല​പ്പ​ട​ർ​പ്പു​ക​ൾ​ക്കി​ട​യി​ൽ ഇ​രു​ന്ന് എ​ത്തിനോ​ക്കു​ന്ന നി​റം മാ​റാ​ത്ത ഓ​ന്തു​ക​ളും ക​ഴു​ത്തി​ൽ മോ​തി​ര​വ​ള​യ​ങ്ങ​ൾ അ​ണി​ഞ്ഞ അ​ര​ണ​ക​ളും.

അ​ങ്ങ​നെ ഓ​രോ​ന്നോ​രോ​ന്നാ​യി ക​ണ്ടു മു​ന്നേ​റ​വേ അ​ച്ഛ​ൻ വ​ല്ലാ​ത്ത ആ​ത്മ​വി​ശ്വാ​സ​ത്തോ​ടെ പ​റ​ഞ്ഞു:

‘‘അ​വി​ടെ ചി​ല​പ്പോ​ൾ ഞ​ങ്ങ​ളു​ടെ വീ​ടും ഉ​ണ്ടാ​കും. ക​രി​ങ്ക​ല്ലി​ലാ​ണ് അ​തി​ന്റെ ചു​മ​രു​ക​ൾ പ​ണി​തി​ട്ടു​ള്ള​ത്. ആ ​മു​റ്റ​ത്ത് വ​ലി​യൊ​രു കി​ണ​റു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. ഒ​രി​ക്ക​ലും വ​റ്റാ​ത്ത​ത്. വ​ലി​യ വാ​വ​ട്ടം. അ​തി​ന്റെ വ​ല​തു വ​ശ​ത്താ​യി ഒ​രു വ​രി​ക്ക​പ്ലാ​വും പു​ളി​ച്ചി​മാ​വും അ​ടു​ക്ക​ള​യു​ടെ പു​റ​കി​ലാ​യി ഒ​രു ജാ​മ്പ​മ​ര​വും ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. പോ​രു​മ്പോ​ൾ മു​റ്റ​ത്ത് ഞാ​നൊ​രു പു​ളി​മ​രം ന​ട്ടി​രു​ന്നു. ആ​രും വെ​ട്ടി​ക്ക​ള​ഞ്ഞി​ല്ലെ​ങ്കി​ൽ അ​തും അ​വി​ടെ കാ​ണും. ‘‘വാ... ​വേ​ഗം വാ... ​ഇ​നി അ​ധി​കം ദൂ​രം ഇ​ല്ല.’’ ആ​വേ​ശ​ത്തോ​ടെ അ​ച്ഛ​ൻ ഏ​തൊ​ക്കെ​യോ വ​ഴി​ക​ളി​ലൂ​ടെ ന​ട​ന്നുക​യ​റി. പി​ന്നാ​ലെ കി​ത​ച്ചു​കൊ​ണ്ട് ഞാ​നും.

ഇ​നി ഇ​പ്പോ​ൾ ഏ​തു നി​മി​ഷ​വും എ​ന്തും സം​ഭ​വി​ക്കാം. ഏ​തെ​ങ്കി​ലും സു​ര​ക്ഷാ ഉ​ദ്യോ​ഗ​സ്ഥ​രു​ടെ കാ​ഴ്ച​പ്പ​രി​ധി​യി​ൽ വീ​ഴു​ക​യേ വേ​ണ്ടൂ. ഓ​ടാ​നോ പ്ര​തി​രോ​ധി​ക്കാ​നോ ശ്ര​മി​ച്ചാ​ൽ അ​വ​ർ വെ​ടി​വ​ച്ച് വീ​ഴ്ത്തും. കാ​ര്യ​കാ​ര​ണ​ങ്ങ​ളൊ​ക്കെ തി​ര​ക്കു​ന്ന​ത് പി​ന്നീ​ട്. അ​ത്ത​ര​മൊ​രു ഭ​യ​ത്തി​നു​ള്ളി​ലാ​യി​രു​ന്നു, പി​ന്ന​ത്തെ ഓ​രോ നി​മി​ഷ​വും.

ഒ​രു കൂ​റ്റ​ൻ ഇ​ല​വു മ​ര​ത്തി​ന്റെ ചു​വ​ട്ടി​ൽ എ​ത്തി​യ​പ്പോ​ൾ അ​ച്ഛ​ൻ ഒ​ന്നുനി​ന്നു. പ​ഞ്ഞി​ക്കാ​യ​ക​ൾ എ​മ്പാ​ടും ചി​ത​റി​ച്ച് ആ​ന​ന്ദി​ക്കു​ന്ന മ​രം. അ​ടു​ത്തെ​വി​ടെ​യോ ഒ​രു നാ​യ കു​ര​ച്ച​തു​പോ​ലെ എ​നി​ക്ക് തോ​ന്നി. പ​ക്ഷേ, അ​ച്ഛ​ന​ത് നാ​യ​യു​ടെ കു​ര​യാ​യി​ട്ട​ല്ല, ഒ​രു പ​ശു​വി​ന്റെ ക​ര​ച്ചി​ലാ​യി​ട്ടാ​ണ് തോ​ന്നി​യ​ത്. മ​ണം പി​ടി​ക്കു​ന്ന ഒ​രു ജ​ന്തു​വി​നെ പോ​ലെ അ​ച്ഛ​ൻ ആ ​പ​രി​സ​ര​ത്തെ​മ്പാ​ടും ഓ​ടി​ന​ട​ന്നു. പി​ന്നെ ഒ​രി​ട​ത്തു ചെ​ന്നു​നി​ന്നി​ട്ട് പ​റ​ഞ്ഞു: ‘‘ഇ​വി​ടെ​യാ​യി​രു​ന്നു, ഞ​ങ്ങ​ളു​ടെ റ​ഷീ​ദി​ക്ക​യു​ടെ വീ​ട്. പ​ശു​ക്ക​ളെ വ​ള​ർ​ത്തി​യി​രു​ന്ന...’’

റ​ഷീ​ദ്! ഞാ​ൻ ഒ​രു നി​മി​ഷം ഓ​ർ​മ​ക​ളു​ടെ പേ​ജു​ക​ൾ മ​റി​ച്ചു​ത​ള്ളി. എ​ത്ര​യോ ത​വ​ണ അ​ച്ഛ​ൻ പ​റ​ഞ്ഞി​ട്ടു​ണ്ട് അ​യാ​ളു​ടെ ക​ഥ. ‘‘അ​മ്മി​ണി​യേ...’’ എ​ന്ന് വി​ളി​ച്ചു​കൊ​ണ്ട് വേ​ളി​മ​ല​യു​ടെ താ​ഴ്‌​വാ​ര​ങ്ങ​ളി​ലൂ​ടെ ത​ന്റെ പ​ശു​വി​നേ​യും തി​ര​ക്കി പാ​യു​ന്ന റ​ഷീ​ദി​ന്റെ ഒ​ച്ച എ​നി​ക്ക് ഇ​പ്പോ​ൾ കൂ​ടു​ത​ൽ വ്യ​ക്ത​മാ​യി കേ​ൾ​ക്കാം. മൂ​ന്ന് പ​ശു​ക്ക​ളെ കൊ​ണ്ട് ആ​റു പേ​ർ അ​ട​ങ്ങി​യ ഒ​രു കു​ടും​ബ​ത്തെ പു​ല​ർ​ത്തി​യി​രു​ന്ന​യാ​ളാ​ണ് റ​ഷീ​ദ്.

വീ​ടി​നേ​ക്കാ​ൾ വൃ​ത്തി​യും വെ​ടി​പ്പും ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു റ​ഷീ​ദി​ന്റെ തൊ​ഴു​ത്തി​ന്. റ​ഷീ​ദി​ന്റെ ര​ണ്ട് ആ​ൺ​മ​ക്ക​ളും ന​ല്ല ഫു​ട്ബോ​ൾ ക​ളി​ക്കാ​രാ​യി​രു​ന്നു. ക​ളി​ക്കാ​ൻ വ​രു​ന്ന​തി​നുമു​മ്പ് അ​വ​ർ മൂ​ന്നു വ​ല്ലം പു​ല്ല​രി​ഞ്ഞ് വീ​ട്ടി​ൽ എ​ത്തി​ക്കും. അ​ല്ലെ​ങ്കി​ൽ സൊ​സൈ​റ്റി​യി​ൽ പാ​ലു കൊ​ടു​ത്തി​ട്ട് വ​രു​ന്ന റ​ഷീ​ദി​ന്റെ വാ​യി​ലി​രി​ക്കു​ന്ന​ത് കേ​ൾ​ക്കും.

പ​ണം കൈ​മാ​റി ഒ​രാ​ഴ്ച​യ്ക്ക​കം ഭൂ​മി ഒ​ഴി​ഞ്ഞ് പോ​ക​ണം എ​ന്ന​താ​യി​രു​ന്നു അ​ധി​കാ​രി​ക​ളു​ടെ ഉ​ത്ത​ര​വ്. കാ​ലി​ക​ളെ കെ​ട്ടാ​നും അ​വ​യെ പ​രി​ച​രി​ക്കാ​നു​മെ​ല്ലാം സൗ​ക​ര്യ​മു​ള്ള ഒ​രി​ടം ഇ​തി​നു​ള്ളി​ൽ ത​ര​പ്പെ​ടു​ത്താ​നാ​കാ​ത്ത റ​ഷീ​ദി​ന് അ​വ​യെ അ​വി​ടെ ത​ൽ​ക്കാ​ലം ഉ​പേ​ക്ഷി​ച്ചി​ട്ട് ഇ​റ​ങ്ങേ​ണ്ടി​വ​ന്നു. ഒ​രി​ടം ക​ണ്ടെ​ത്തി ര​ണ്ടുദി​വ​സം ക​ഴി​ഞ്ഞ് അ​വ​യെ കൂ​ട്ടാ​ൻ വ​ന്ന റ​ഷീ​ദി​നെ അ​ധി​കാ​രി​ക​ൾ ക​ട​ത്തി​വി​ട്ടി​ല്ല. ക​ര​ച്ചി​ലും നി​ല​വി​ളി​യു​മാ​യി മ​ട​ങ്ങി​യ റ​ഷീ​ദി​ന് ഉ​റ​ക്കം കെ​ട്ടു. ഏ​തു നേ​ര​വും ചി​ന്ത അ​താ​യി. ഒ​രു​ദി​വ​സം സെ​ക്യൂ​രി​റ്റി​ക​ളു​ടെ ക​ണ്ണു​വെ​ട്ടി​ച്ച് അ​ക​ത്തു ക​ട​ന്നു. കാ​ലി​ക​ൾ അ​വി​ടെ​യൊ​ന്നും ഇ​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു. ആ​രോ പ​റ​ഞ്ഞു, വേ​ളി​മ​ല​യു​ടെ താ​ഴ്‌​വാ​ര​ങ്ങ​ളി​ൽ മേ​ഞ്ഞു ന​ട​ക്കു​ന്നെ​ന്ന്! പി​ന്നീ​ട് മൂ​ന്നോ നാ​ലോ വ​ട്ടം കാ​വ​ൽ​ക്കാ​രു​ടെ ക​ണ്ണു​ക​ൾ വെ​ട്ടി​ച്ച് അ​ക​ത്തു ക​യ​റി മ​ല​യു​ടെ താ​ഴ്‌​വാ​ര​ത്തും കാ​ട്ടി​നു​ള്ളി​ലു​മെ​ല്ലാം പ​ശു​ക്ക​ളേ​യും വി​ളി​ച്ചു ന​ട​ന്നു. ഒ​ടു​വി​ൽ ഒ​രു​ദി​വ​സം ആ​രോ നാ​ല​ഞ്ച് ദി​വ​സം പ​ഴ​ക്ക​മു​ള്ള ശ​രീ​രം ഒ​രു കൈ​ത​ക്കാ​ട്ടി​നു​ള്ളി​ൽ​നി​ന്നും ക​ണ്ടെ​ടു​ത്തു. ഒ​രു ക​ണ​ക്ക് പു​സ്ത​ക​ത്തി​ലും ഇ​ടംപി​ടി​ക്കാ​തെ പോ​യ അ​ങ്ങ​നെ​യൊ​രു ജ​ന്മം! ഇ​തു​പോ​ലെ എ​ത്ര​യോ റ​ഷീ​ദു​മാ​ർ!

അ​പ്പോ​ഴാ​ണ് അ​ച്ഛ​ൻ ചോ​ദി​ക്കു​ന്ന ഈ ​ചോ​ദ്യ​ത്തി​ന്റെ പ്ര​സ​ക്തി.

‘‘പു​തി​യ ച​രി​ത്ര​മെ​ഴു​ത്തു​കാ​ർ എ​ന്തി​നാ​ണ് ഞ​ങ്ങ​ളെ, ഞ​ങ്ങ​ളു​ടെ ന​ഷ്ട​ങ്ങ​ളെ ഒ​ഴി​വാ​ക്കി​യ​ത്?’’

അ​ന്നേ​രം ആ​രോ തൊ​ട്ടു​പി​ന്നാ​ലെ വ​ന്നു നി​ൽ​പുണ്ടെ​ന്ന് തോ​ന്നി. തി​രി​ഞ്ഞു നോ​ക്കു​ന്ന​തി​നി​ട​യി​ൽ അ​ച്ഛ​ൻ ഇ​ങ്ങ​നെ പ​റ​യു​ന്ന​ത് കേ​ട്ടു: ‘‘നി​ങ്ങ​ൾ തോ​ക്കൊ​ന്നും എ​ടു​ക്ക​ണ്ട. ഞ​ങ്ങ​ൾ നു​ഴ​ഞ്ഞു​ക​യ​റ്റ​ക്കാ​രൊ​ന്നു​മ​ല്ല.’’

ത​മി​ഴ്നാ​ട്ടി​ലെ ശി​വ​കാ​ശി​യി​ൽ​നി​ന്നു​ള്ള ഒ​രു സു​ര​ക്ഷാ​ജീ​വ​ന​ക്കാ​ര​നാ​യി​രു​ന്നു അ​യാ​ൾ. ര​ണ്ടോ മൂ​ന്നോ ത​ല​മു​റ​ക്ക് മു​മ്പ് സി​ലോ​ണി​ലെ തേ​യി​ല തോ​ട്ട​ങ്ങ​ളി​ൽ പ​ണി​ക്കു​പോ​യ പൂ​ർ​വി​ക​രു​ടെ ചി​ത​റി​യ ഓ​ർ​മ​ക​ൾ ഒ​രു നോ​വാ​യി ഉ​ള്ളി​ൽ കൊ​ണ്ടു​ന​ട​ക്കു​ന്ന​യാ​ൾ. കേ​ന്ദ്ര പോ​ലീ​സ് സേ​ന​യി​ലെ അം​ഗം. മ​ല​യാ​ളം കേ​ട്ടാ​ൽ അ​യാ​ൾ​ക്ക് മ​ന​സ്സി​ലാ​കു​മാ​യി​രു​ന്നു. അ​ന്ന് നാ​ടും വീ​ടും എ​ല്ലാം ഉ​പേ​ക്ഷി​ച്ചി​ട്ട് പോ​യ ആ ​ബ​ന്ധു​ക്ക​ളി​ൽ ചി​ല​ർ പി​ന്നീ​ട് കൊ​ല്ല​പ്പെ​ട്ട​താ​യും ചി​ല​ർ അ​വി​ട​ന്നും അ​പ​മാ​നി​ത​രാ​യി എ​ങ്ങോ​ട്ടൊ​ക്കെ​യോ പ​ലാ​യ​നം​ചെ​യ്ത​താ​യും അ​യാ​ൾ കേ​ട്ടി​ട്ടു​ണ്ട്.

പ​ണ്ടെ​ന്നോ ഒ​രു താ​ൽ​പ​ര്യ​ത്തി​ൽ പ​ഠി​ച്ച ത​മി​ഴും മ​ല​യാ​ള​വും കൂ​ട്ടി​ക്കു​ഴ​ച്ച് അ​ച്ഛ​ൻ എ​ന്തൊ​ക്കെ​യോ അ​യാ​ളോ​ടു പ​റ​ഞ്ഞു.

ലോ​ക​ത്തെ ഏ​റ്റ​വും ക​രു​ണാ​മ​യ​നാ​യ മ​നു​ഷ്യ​ൻ അ​യാ​ളാ​ണെ​ന്ന് തോ​ന്നി​ച്ച​വി​ധം ക്ഷ​മ​യോ​ടെ അ​യാ​ൾ അ​തെ​ല്ലാം കേ​ട്ടു. അ​യാ​ളു​ടെ ക​യ്യി​ലി​രു​ന്ന തോ​ക്കി​ന് അ​ന്നേ​രം ഒ​രു ഞ​ണു​ങ്ങി​യ ഭി​ക്ഷാ​പാ​ത്ര​ത്തി​ന്റെ രൂ​പ​മാ​യി​രു​ന്നു. അ​യാ​ളു​ടെ ക​ണ്ണു​ക​ളി​ൽ ബു​ദ്ധ​ന്റെ കാ​രു​ണ്യം ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. അ​യാ​ൾ ഒ​ന്നും മി​ണ്ടാ​തെ എ​ല്ലാം മ​ന​സ്സി​ലാ​യ മ​ട്ടി​ൽ അ​ച്ഛ​നെ​യും കൂ​ട്ടി മു​ന്നോ​ട്ടു ന​ട​ന്നു. പി​ന്നാ​ലെ ഞാ​നും. മേ​ഘ​ങ്ങ​ൾ​ക്കി​ട​യി​ൽ​നി​ന്ന് ഒ​രു വ​ലി​യ ന​ക്ഷ​ത്രം ഇ​റ​ങ്ങി​വ​ന്ന് ഞ​ങ്ങ​ളെ മു​ന്നോ​ട്ട് ന​യി​ക്കു​ക​യാ​ണെ​ന്ന് എ​നി​ക്ക് തോ​ന്നി.

അ​യാ​ളും അ​ച്ഛ​നും എ​ത്ര​യോ കാ​ല​മാ​യി തൊ​ട്ടു തൊ​ട്ട​റി​യു​ന്ന​വ​ർ -എ​ന്ന ഭാ​വ​മാ​യി​രു​ന്നു പി​ന്നീ​ട് ക​ണ്ട​ത്. എ​വി​ടെ​യോ അ​യാ​ൾ നി​യ​മ​ങ്ങ​ൾ മ​റ​ന്ന മ​ട്ട്. അ​ല്ലെ​ങ്കി​ൽ നി​യ​മ​ങ്ങ​ൾ എ​ന്നു പ​റ​യു​ന്ന​ത് ഇ​ങ്ങ​നെ ചി​ല നി​മി​ഷ​ങ്ങ​ളി​ൽ തെ​റ്റി​ക്കു​വാ​നും തി​രു​ത്തു​വാ​നും​കൂ​ടി ഉ​ള്ള​താ​ണെ​ന്ന് സാ​ഹ​സി​ക​മാ​യി വി​ശ്വ​സി​ക്കു​ന്ന​യാ​ൾ! ദ്രാ​വി​ഡ​ന്റെ ര​ക്തം. ക​റ​യ​റ്റ മ​നു​ഷ്യ​ക്കൂ​റ്. വെ​ടി​മ​രു​ന്നി​ന്റെ ധൈ​ര്യം.

ഞാ​നെ​ന്ന ഒ​രാ​ൾ പി​ന്നാ​ലെ വ​രു​ന്നു എ​ന്ന പ​രി​ഗ​ണ​ന​പോ​ലും ഇ​ല്ലാ​തെ അ​യാ​ളോ​ടൊ​പ്പം അ​ച്ഛ​നും ന​ട​ന്നു. വെ​ട്ടു​ക​ല്ലു​ക​ൾ പാ​കി​യ ചി​ല ചെ​റി​യ ക​യ​റ്റ​ങ്ങ​ളി​ൽ അ​ച്ഛ​ന് അ​യാ​ൾ കൈ ​കൊ​ടു​ത്തു. മു​ന്നേ ന​ട​ന്ന ചി​ല വ​ള​വു​ക​ളി​ൽ അ​ച്ഛ​ൻ അ​യാ​ൾ​ക്കാ​യി കാ​ത്തുനി​ന്നു. എ​ന്നെ ശ്ര​ദ്ധി​ച്ച​തേ​യി​ല്ല! ച​തു​പ്പി​ൽ പു​ത​ഞ്ഞ അ​ച്ഛ​ന്റെ ചെ​രി​പ്പി​നെ അ​യാ​ൾ ശ്ര​ദ്ധ​യോ​ടെ വ​ലി​ച്ചെ​ടു​ത്ത് ക​ഴു​കി​ക്കൊ​ടു​ത്തു. തു​ട​യി​ൽ കു​ത്തി​യ അ​ട്ട​യെ ക​ത്തി​കൊ​ണ്ട് അ​ട​ർ​ത്തി​മാ​റ്റി, അ​വി​ടെ ഉ​പ്പു​വ​ച്ചു കൊ​ടു​ത്തു.

തു​ട​ക്കം മു​ത​ലേ ഒ​ട്ടും ശു​ഭാ​പ്തി വി​ശ്വാ​സ​ക്കാ​ര​ൻ അ​ല്ലാ​യി​രു​ന്ന ഞാ​ൻ അ​ന്നേ​രം കാ​ര്യ​ങ്ങ​ളെ മ​റ്റൊ​രു രീ​തി​യി​ൽ ചി​ന്തി​ക്കു​വാ​ൻ തു​ട​ങ്ങി. അ​ടു​ത്ത നി​മി​ഷം അ​യാ​ളെ​ക്കാ​ൾ ഉ​യ​ർ​ന്ന ഒ​രു ഉ​ദ്യോ​ഗ​സ്ഥ​ൻ അ​വി​ടെ പ്ര​ത്യ​ക്ഷ​പ്പെ​ടു​ക​യാ​ണെ​ങ്കി​ൽ..!

തീ​ർ​ച്ച​യാ​യും ഇ​യാ​ൾ​ക്ക് ജോ​ലി ന​ഷ്ട​പ്പെ​ടും. രാ​ജ്യ​സു​ര​ക്ഷ​യോ​ളം ത​ന്നെ പ്രാ​ധാ​ന്യ​മു​ള്ള ഒ​രി​ട​ത്ത് ഇ​ത്ത​ര​മൊ​രു നി​യ​മ ലം​ഘ​ന​ത്തി​ന് കൂ​ട്ടു​നി​ന്ന​തി​ന് ക​ടു​ത്ത ശി​ക്ഷ ത​ന്നെ ല​ഭി​ക്കും. അ​യാ​ളു​ടെ ജീ​വി​തം ഒ​രു പ​ട​ക്ക​ശാ​ല ക​ത്തു​ന്ന​തു​പോ​ലെ ചി​ത​റും. ഭാ​ര്യ​യും കു​ട്ടി​ക​ളും പ​ത​റും. അ​ച്ഛ​ന​മ്മ​മാ​ർ അ​നാ​ഥ​രാ​കും. വീ​ണ്ടും മ​റ്റൊ​രു പ​ലാ​യ​നം​ത​ന്നെ ഉ​ണ്ടാ​യേ​ക്കാം.

സ​ത്യ​ത്തി​ൽ അ​ന്നേ​രം അ​യാ​ളു​ടെ പ്ര​ജ്ഞ​യി​ൽ അ​ങ്ങ​നെ​യൊ​ന്നും ഇ​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു.

മാ​ത്ര​മ​ല്ല, അ​ച്ഛ​ന്റെ ഇ​ത്ത​ര​മൊ​രു ആ​ഗ്ര​ഹം നി​റ​വേ​റ്റു​ന്ന​തി​നാ​യി എ​വി​ടെ​നി​ന്നോ ഇ​റ​ങ്ങി​വ​ന്ന ഒ​രാ​ൾ എ​ന്ന് തോ​ന്നി​ക്കു​ക​യും​ചെ​യ്തു!

ചു​വ​ന്നു തു​ടു​ത്ത പ​റ​ങ്കി​മാ​ങ്ങ​ക​ൾ തു​ട​ർ​ന്നു​ള്ള വ​ഴി നീ​ളെ തൊ​ഴി​ഞ്ഞു​കി​ട​ന്നി​രു​ന്നു. ഇ​ട​യ്ക്കി​ടെ വ​ഴി കൂ​ടു​ത​ൽ ദു​ർ​ഘ​ട​മാ​യി​ക്കൊ​ണ്ടി​രു​ന്നു.

‘‘അ​ന്ന് ഭൂ​മി വി​ട്ടു​കൊ​ടു​ത്ത​വ​ർ​ക്കെ​ല്ലാം സ​ർ​ക്കാ​ർ ന​ല്ല ന​ഷ്ട​പ​രി​ഹാ​ര​വും ഒ​രു വീ​ട്ടി​ൽ ഒ​രാ​ൾ​ക്ക് വി​ദ്യാ​ഭ്യാ​സ യോ​ഗ്യ​ത​ക​ൾ​ക്ക​നു​സ​രി​ച്ച് ജോ​ലി​യും കൊ​ടു​ത്തി​ല്ലേ?’’

മ​ഞ്ഞ​നി​റ​മു​ള്ള ഒ​രു പ​റ​ങ്കി​മാ​ങ്ങ​യി​ൽ​നി​ന്നും അ​ണ്ടി തി​രു​കി​യെ​ടു​ത്തു​കൊ​ണ്ട് അ​യാ​ൾ ചോ​ദി​ച്ചു. അ​ച്ഛ​ൻ കു​നി​ഞ്ഞ് അ​ട്ട ക​ടി​ച്ച​യി​ട​ത്തെ മു​റി​വി​ൽ​നി​ന്നും പൊ​ടി​ഞ്ഞ നാ​രു​പോ​ലു​ള്ള ചോ​ര തു​ട​ച്ചുകൊ​ണ്ട് പ​റ​ഞ്ഞു:

‘‘അ​തൊ​ക്കെ പ​റ​യാ​നാ​ണെ​ങ്കി​ൽ ഒ​രു​പാ​ടു​ണ്ട്. സ്വ​ന്ത​മാ​യു​ള്ള പ​ത്ത് സെ​ന്റ് ഭൂ​മി​യെ നാ​ലാ​യി പ​കു​ത്ത് നാ​ല് ചെ​റി​യ കൂ​ര കെ​ട്ടി ഒ​രു വീ​ട്ടി​ലെ നാ​ലു​പേ​ർ വ​രെ ജോ​ലി വാ​ങ്ങി​യി​ട്ടു​ണ്ട്. പു​റ​ത്തുനി​ന്നും പ​ല​രും ക​യ​റി​ക്കൂ​ടി​യി​ട്ടു​ണ്ട്. അ​വ​രൊ​ക്കെ മി​ടു​ക്ക​ന്മാ​രെ​ന്നേ പ​റ​യേ​ണ്ട​തു​ള്ളൂ.’’

അ​ത്ത​രം ജോ​ലി​ ത​ട്ടി​പ്പി​ന്റെ ക​ഥ​യൊ​ക്കെ കേ​ട്ടി​ട്ടു​ണ്ട് എ​ന്ന അ​ർ​ഥ​ത്തി​ൽ ഒ​രു പു​ഞ്ചി​രി​യോ​ടെ അ​യാ​ൾ ആ ​മാ​ങ്ങ​യു​ടെ മൂ​ട് ക​ടി​ച്ചു തു​പ്പി വാ​യി​ലേ​ക്കി​ട്ടു. ഒ​പ്പം കൈ​യി​ൽ ഇ​രു​ന്ന തോ​ക്കു​കൊ​ണ്ട് മു​ന്നി​ൽ തൂ​ങ്ങി​ക്കി​ട​ന്നാ​ടി​യ ഒ​രു പു​ഴു​വി​നെ ശ്ര​ദ്ധ​യോ​ടെ ത​ട്ടി​മാ​റ്റി. അ​യാ​ൾ ആ ​ഇ​ര​ട്ട​ക്കു​ഴ​ൽ വ​ച്ച് അ​തി​നെ വെ​ടി​​വെ​ക്കു​ന്ന രം​ഗം ഞാ​ൻ വെ​റു​തെ ഭാ​വ​ന ചെ​യ്തു..!

അ​തോ​ടെ വ​ർ​ത്ത​മാ​നം പ​റ​യു​വാ​ൻ അ​ച്ഛ​ൻ കൂ​ടു​ത​ൽ ഉ​ത്സാ​ഹ​വാ​നാ​യി. ഒ​രു നെ​ല്ലി മ​ര​ത്തി​ൽ ചാ​ഞ്ഞു​നി​ന്നു​കൊ​ണ്ട് സ​ഞ്ചി​യി​ൽ നി​ന്നും ഒ​രു പ​ഴം എ​ടു​ത്ത് തി​ന്നു. മ​റ്റൊ​ന്ന് അ​യാ​ൾ​ക്കും കൊ​ടു​ത്തു. എ​നി​ക്കു ത​ന്നി​ല്ല. പ​ഴം അ​യാ​ൾ വാ​ങ്ങി​ല്ലെ​ന്നും ക​ഴി​ക്കി​ല്ലെ​ന്നും ആ​ണ് ഞാ​ൻ ക​രു​തി​യ​ത്. പ​ക്ഷേ, യാ​തൊ​രു നി​രാ​സ​വും കൂ​ടാ​തെ അ​യാ​ൾ അ​ത് വാ​ങ്ങി ക​ഴി​ച്ച ശേ​ഷം അ​ച്ഛ​ൻ നീ​ട്ടി​യ വെ​ള്ളം തൊ​ണ്ട​യി​ലേ​ക്ക് ക​മി​ഴ്ത്തു​ക​യും ചെ​യ്തു!

സ്നേ​ഹം പ​ങ്കു​െ​വ​ക്കു​മ്പോ​ൾ പി​ണ​ങ്ങു​ന്ന കു​റ്റി​ത്ത​ല​മു​ടി​യു​ള്ള പ​ഴ​യ അ​ഞ്ചു വ​യ​സ്സു​കാ​ര​നാ​യി ഞാ​ൻ! അ​ത് മ​റി​ക​ട​ക്കാ​ൻ നി​ല​ത്തു വീ​ണു കി​ട​ന്ന ഒ​രു നെ​ല്ലി​ക്ക​യെ​ടു​ത്ത് ക​ടി​ച്ചു. വ​ല്ലാ​ത്ത ക​വ​ർ​പ്പ്!

‘‘അ​ങ്ങ​നെ​യാ​യി​രു​ന്നെ​ങ്കി​ൽ അ​ന്നൊ​രു ജോ​ലി​ക്ക് ശ്ര​മി​ച്ചു കൂ​ടാ​യി​രു​ന്നോ?’’ ആ ​ചോ​ദ്യം അ​ച്ഛ​ൻ പ്ര​തീ​ക്ഷി​ച്ചി​രു​ന്നു. അ​പ്പോ​ഴും അ​യാ​ളു​ടെ തോ​ക്കി​ന്റെ തു​മ്പ​ത്തി​രു​ന്ന് ‘റ’ ​വ​ര​ച്ചു​കൊ​ണ്ടി​രു​ന്ന ആ ​പ​ച്ച​പ്പു​ഴു​വി​നെ വി​ര​ൽ​കൊ​ണ്ട് പ​തി​യെ ത​ട്ടി താ​ഴെ​യി​ട്ട​ശേ​ഷം ഉ​ട​ൽ അ​യ​ച്ചു​കൊ​ണ്ട് പ​റ​ഞ്ഞു:

‘‘ശ​രി​ക്കും ഞാ​ൻ അ​ന്നൊ​രു എ​ടു​ത്തു​ചാ​ട്ട​ക്കാ​ര​നും അ​വി​വേ​കി​യും ആ​യി​രു​ന്നു. നി​സ്സാ​ര​മാ​യി കി​ട്ടു​മാ​യി​രു​ന്ന ആ ​ജോ​ലി വേ​ണ്ടെ​ന്ന് വ​ച്ച് സ്റ്റേ​റ്റ് റോ​ഡ് ട്രാ​ൻ​സ്പോ​ർ​ട്ടി​ൽ ചേ​ർ​ന്ന​യാ​ളാ​ണ് ഞാ​ൻ!’’ ഒ​രു മ​ണ്ട​നെ മാ​റി​നി​ന്ന് പ​രി​ഹ​സി​ക്കു​ന്ന മ​ട്ടി​ൽ പു​ഴു അ​ച്ഛ​നെ ഉ​യ​ർ​ന്ന് നോ​ക്കി.

ത​ല​യി​ലെ തോ​ർ​ത്ത​ഴി​ച്ച് അ​ച്ഛ​ൻ ക​ഴു​ത്തി​ലെ​യും മു​ഖ​ത്തെ​യും വി​യ​ർ​പ്പൊ​പ്പി. ഒ​രു കു​ഞ്ഞു നീ​ർ​ച്ചാ​ലി​ൽ കാ​ലി​ള​ക്കി ക​ഴു​കി. നാ​ല​ഞ്ച് പു​ൽ​നാ​മ്പു​ക​ളും കാ​ലി​ൽ ക​ടി​ച്ചി​രു​ന്ന ഏ​തൊ​ക്കെ​യോ പ്രാ​ണി​ക​ളും ആ ​ചെ​ളി​വെ​ള്ള​ത്തി​ൽ ക​ല​ങ്ങി ഒ​ഴു​കി​പ്പോ​യി. ഒ​ന്നു ര​ണ്ട് മാ​ന​ത്തു​ക​ണ്ണി മീ​നു​ക​ൾ അ​ച്ഛ​നെ നോ​ക്കി ‘‘ഇ​താ എ​ത്തി​പ്പോ​യ്...’’ എ​ന്നു പ​റ​ഞ്ഞു. അ​വ​ർ​ക്കൊ​രു സ​ലാം പ​റ​ഞ്ഞ് ആ​വേ​ശ​ത്തോ​ടെ അ​ച്ഛ​ൻ ര​ണ്ട​ടി മു​ന്നി​ൽ ക​യ​റി വേ​ഗം വേ​ഗം ന​ട​ന്നു.

ഒ​രു പു​ൽ​മേ​ട് ക​ഴി​ഞ്ഞ​തും ഒ​രു കൊ​ച്ചു കു​ഞ്ഞി​നെ പോ​ലെ അ​ച്ഛ​ൻ മു​മ്പേ ക​യ​റി ഓ​ടി! ക​ട​ലു ക​യ​റി പി​ൻ​വാ​ങ്ങി​യ ഒ​രു തീ​രം​പോ​ലെ ശൂ​ന്യ​മാ​യി​രു​ന്നു അ​വി​ടം. ക​ക്ക​ത്തോ​ടു​ക​ളാ​യി മ​ല​ർ​ന്നു കി​ട​ന്ന ഏ​താ​നും ശേ​ഷി​പ്പു​ക​ൾ. അ​ച്ഛ​ൻ ആ ​ന​ഷ്ട​ങ്ങ​ളു​ടെ മു​ന്നി​ൽ ഒ​രു പാ​പി​യെ​പ്പോ​ലെ മു​ട്ടു​കു​ത്തി നി​ന്നു. കാ​ലി​ലെ വി​ര​ലു​ക​ൾ വി​റ​പൂ​ണ്ട് മ​ണ്ണി​ലേ​ക്ക് ആ​ഴ്ന്നു. വ​യ​റി​ൽ ക​ര​ച്ചി​ലി​ന്റെ ഏ​താ​നും ഓ​ളം വെ​ട്ടി. ഞ​ങ്ങ​ൾ​ക്ക് മ​ന​സ്സി​ലാ​യി​ല്ലെ​ങ്കി​ലും അ​ച്ഛ​നെ​ല്ലാം ഒ​രു ജ​ല​ച്ചാ​യ​ചി​ത്ര​ത്തി​ൽ എ​ന്നോ​ണം വ​ര​ച്ചെ​ടു​ക്കു​വാ​ൻ ക​ഴി​യു​ന്നു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. അ​വി​ടെ ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്ന അ​വ​രു​ടെ വീ​ട്. അ​തി​ലെ കു​ഞ്ഞു​കു​ഞ്ഞ് മു​റി​ക​ൾ. കു​മ്മാ​യം അ​ട​ർ​ന്ന ചു​മ​രു​ക​ൾ. പു​ക​ക്കറ പി​ടി​ച്ച മ​ച്ചും എ​ലി​യൊ​ച്ച​ക​ളും. തു​റ​ന്നി​ട്ട് അ​ട​യ്ക്കാ​ത്ത ജ​നാ​ല​ക​ൾ. ആ​ണും പെ​ണ്ണും ജീ​വി​ച്ച മ​ണ​ങ്ങ​ൾ. അ​ട​ക്കി​പ്പി​ടി​ച്ച​തും തു​റ​ന്നു​വി​ട്ട​തു​മാ​യ ശ​ബ്ദ​ങ്ങ​ൾ. വി​ശ​പ്പ​ള​ന്ന അ​ടു​ക്ക​ള വേ​വു​ക​ൾ. എ​ണ്ണ​ക്ക​റ പി​ടി​ച്ച ക​സേ​ര​യും ക​ട്ടി​ലും വീ​ട്ടു​പ​ക​ര​ണ​ങ്ങ​ളും...

‘‘ഞ​ങ്ങ​ൾ​ക്ക് ഒ​രു പ​ട്ടി ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. ജി​മ്മി എ​ന്നാ​യി​രു​ന്നു അ​വ​ന്റെ പേ​ര്. ചെ​മ്പ​ൻ നി​റം. കു​ര​യ്ക്കു​മ്പോ​ൾ മ​ല കി​ടു​ങ്ങും. വാ​ലാ​ട്ടി നി​ന്ന​ത​ല്ലാ​തെ എ​ത്ര വി​ളി​ച്ചി​ട്ടും അ​വ​ൻ ഞ​ങ്ങ​ളോ​ടൊ​പ്പം വ​ന്നി​ല്ല.’’ അ​ച്ഛ​ൻ അ​വ​നെ തി​ര​യു​ന്ന മ​ട്ടി​ൽ ചു​റ്റും നോ​ക്കി പ​റ​ഞ്ഞു. എ​ന്നി​ട്ട് അ​വ​നെ വി​ളി​ച്ചി​രു​ന്ന ഒ​രു പ്ര​ത്യേ​ക ശ​ബ്ദം ഉ​ണ്ടാ​ക്കി.

മു​ന്നോ​ട്ട് ന​ട​ന്ന് അ​ൽ​പം മ​ണ​ൽ കാ​ലു​കൊ​ണ്ട് നീ​ക്കി ഒ​രു ക​ൽ​ക്ക​ഷ​ണം എ​ടു​ത്തു. ക​റു​ത്ത ഒ​രു ക​ഷ്ണം ക​ല്ല്. ശ​രി​ക്കും അ​വി​ടെ ഒ​രു വീ​ടു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു എ​ന്ന​തി​ന്റെ ഏ​ക ശേ​ഷി​പ്പ്! ‘‘വേ​ളി​മ​ല​യി​ലെ ക​ല്ലാ​ണി​ത്. വീ​ടു​പ​ണി​യു​ന്ന​വ​രെ​ല്ലാം മൂ​ല​ക്ക​ല്ലാ​യി ഇ​തു​പോ​ല​ത്തെ ക​റു​ത്ത ക​ല്ലു​ക​ൾ വെ​ക്കും’’, അ​ച്ഛ​ൻ പ​റ​ഞ്ഞു.

ആ ​ക​റു​ത്ത ക​ല്ലി​ന്മേ​ൽ പി​ന്നെ പ​ണി​തു​ക​യ​റ്റി​യ​തൊ​ന്നും അ​വി​ടെ ശേ​ഷി​ച്ചി​രു​ന്നി​ല്ല. റോ​ക്ക​റ്റ് വി​ക്ഷേ​പ​ണ കേ​ന്ദ്ര​ത്തി​ന്റെ മ​റ്റു കെ​ട്ടി​ട​ങ്ങ​ൾ പ​ണി​യു​ന്ന​തി​നാ​യി അ​വ​യെ​ല്ലാം പൊ​ളി​െ​ച്ച​ടു​ത്തി​രു​ന്നു. അ​പ്പോ​ഴും ഒ​രി​ക്ക​ൽ ഇ​തു​പോ​ലൊ​ന്ന് സം​ഭ​വി​ക്കു​മെ​ന്ന് ആ​രോ ക​രു​തി​വ​ച്ച​തു​പോ​ലെ, ഒ​രു മൂ​ല​ക്ക​ല്ല്!

വേ​ളി​മ​ല​യി​ലെ ക​റു​ത്ത ക​ല്ലു​ക​ൾ പൊ​ട്ടി​ച്ച് ത​ക​ർ​ന്നു പോ​യ വീ​ടി​നെ അ​ച്ഛ​ന്റെ ഓ​ർ​മ​ക​ൾ വീ​ണ്ടും പു​തു​ക്കി​പ്പ​ണി​യു​ക​യാ​ണെ​ന്ന് മ​ന​സ്സി​ലാ​ക്കി​യ അ​യാ​ൾ, അ​ച്ഛ​നെ പ​തി​യെ ത​ട്ടി​യു​ണ​ർ​ത്തി:

‘‘സ​ർ​ക്കാ​രി​ന്റെ തീ​രു​മാ​നം വ​ന്ന​യു​ട​ൻ നി​ങ്ങ​ൾ ഒ​ഴി​ഞ്ഞു​മാ​റി​യോ? ’’ അ​ച്ഛ​ൻ അ​ന്നേ​രം തോ​ർ​ത്ത​ഴി​ച്ച് ത​ല​യൊ​ന്ന് കു​ട​ഞ്ഞു. ഓ​ർ​മ​ക​ൾ അ​ള​ന്നു​കൊ​ണ്ടി​രു​ന്ന തൂ​ക്കു​ക​ട്ട​യും മു​ഴ​ക്കോ​ലും നി​ല​ത്തി​ട്ടു.

‘‘ഏ​യ്... അ​തൊ​ക്കെ എ​ങ്ങ​നെ പ​റ്റും?

വി​ക്രം സാ​രാ​ഭാ​യി​യും ബി​ഷ​പ്പു​മൊ​ക്കെ പ​റ​ഞ്ഞാ​ലു​ട​ൻ ഇ​റ​ങ്ങി​പ്പോ​കാ​ൻ ഇ​തെ​ന്താ സി​നി​മാ ക​ഥ​യോ?’’ അ​ച്ഛ​ൻ അ​ത്ര ക​ടു​പ്പി​ക്കു​മെ​ന്ന് ഞാ​ൻ ക​രു​തി​യി​ല്ല.

അ​ച്ഛ​ൻ പ്ര​തീ​ക്ഷി​ച്ച മാ​വും പ്ലാ​വും അ​വി​ടെ ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. പൊ​ട്ടി​യ​ട​ർ​ന്ന അ​വ​രു​ടെ ക​ന​ത്ത ശ​ൽ​ക്ക​ങ്ങ​ളി​ൽ മൂ​ന്ന​ക്കം ക​ട​ന്ന പ്രാ​യം എ​ഴു​തി തൂ​ക്കി​യി​രു​ന്നു. മ​ണ്ഡ​രി ബാ​ധി​ച്ച തെ​ങ്ങു​ക​ളി​ലെ പൊ​ത്തു​ക​ളി​ൽ​നി​ന്ന് പ​ച്ച​ത്ത​ത്ത​ക​ൾ വി​രു​ന്നു​കാ​രെ നോ​ക്കി.

ഏ​റ്റ​വും അ​തി​ശ​യം ആ ​കി​ണ​റാ​യി​രു​ന്നു. ക​രി​ങ്ക​ല്ലു​കൊ​ണ്ട് വൃ​ത്തം വ​ര​ച്ച മു​റ്റ​ത്തെ കി​ണ​ർ. നി​ലാ​വു​ള്ള രാ​ത്രി​ക​ളി​ൽ അ​മ്പി​ളി​മാ​മ​ൻ ഇ​റ​ങ്ങി വ​രു​ന്ന​യി​ടം. വെ​ള്ള​ത്തി​ലാ​ശാ​ന്മാ​ർ വ​ര​ച്ചു വ​ര​ച്ച് ആ​ഴം കൂ​ട്ടി​യ കി​ണ​ർ. അ​വ​ർ അ​തി​നെ ഒ​ന്നും ചെ​യ്തി​ട്ടി​ല്ല. അ​ച്ഛ​ൻ അ​രി​കി​ൽ പോ​യി എ​ത്തി​നോ​ക്കി. ഇ​പ്പോ​ഴും വെ​ള്ള​മെ​ടു​ക്കു​ന്ന​തി​ന്റെ സൂ​ച​ന​യെ​ന്നോ​ണം അ​തി​ൽ ഒ​രു ക​പ്പി​യും ക​യ​റും തൊ​ട്ടി​യും ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു.

ഇ​രു​ട്ടി​നൊ​പ്പം ഓ​ളം വെ​ട്ടു​ന്ന ജ​ല​ക്കീ​റു​ക​ൾ. ഓ​ർ​മ​ക​ളു​ടെ ആ​വി​യി​ര​മ്പം. ‘‘ആ​ഴ​ത്തി​ലാ​ണ് ജീ​വ​ൻ’’ എ​ന്ന് തൊ​ടി​യി​ലെ ഒ​രു ഇ​ല​പ്പ​ച്ച.

‘‘വാ... ​ഇ​റ​ങ്ങി​വാ... വാ​ടാ...’’ എ​ന്നാ​രു​ടേ​യോ ഒ​രു വി​ളി! പ്ര​ലോ​ഭ​നം! ആ ​ആ​ടി​യു​ല​ച്ചി​ൽ ക​ണ്ടി​ട്ടാ​ക​ണം, തോ​ക്ക് പി​ന്നി​ലേ​ക്കി​ട്ട് അ​യാ​ൾ കി​ണ​റ്റി​ൻ​ക​ര​യി​ലേ​ക്ക് ഓ​ടി​യ​ത്. തൊ​ട്ടി​മ​റി​ച്ചി​ട്ട​തു​പോ​ലെ ഒ​രു ആ​ന്ത​ൽ ആ​ഴ​ത്തി​ൽ എ​ന്നേ​യും ക​ട​ന്നു​പോ​യി!

‘‘വീ​ഴി​ല്ല, വീ​ഴി​ല്ല, അ​ങ്ങ​നെ​യൊ​ന്നും വീ​ണു​പോ​കി​ല്ല.’’ അ​ച്ഛ​ൻ നി​വ​ർ​ന്നു നി​ന്നു​കൊ​ണ്ട് പ​റ​ഞ്ഞു. പ​ന്ന​ൽ​ച്ചെ​ടി​ക​ൾ മൂ​ടി​യ തൊ​ടി​ക​ൾ ച​വി​ട്ടി വീ​ണ്ടും അ​ക​ത്തേ​ക്ക് ഇ​റ​ങ്ങി​പ്പോ​കാ​തി​രി​ക്കു​വാ​നു​ള്ള ജാ​ഗ്ര​ത​യി​ലെ​ന്നോ​ണം അ​യാ​ൾ ചോ​ദി​ച്ചു:

‘‘ഇ​റ​ക്കി​വി​ടാ​ൻ അ​പ്പോ​ൾ ഭീ​ഷ​ണി​യും വെ​ടി​വെ​പ്പു​മൊ​ക്കെ ഉ​ണ്ടാ​യോ?’’

കി​ണ​റ്റി​നു​ള്ളി​ൽ നി​ന്നും ത​ല​യെ​ടു​ക്കാ​തെ മു​ഴ​ക്ക​മു​ള്ള ശ​ബ്ദ​ത്തി​ൽ അ​ച്ഛ​ൻ പ​റ​ഞ്ഞു:

‘‘പ്ര​ശ്ന​ങ്ങ​ൾ ഉ​ണ്ടാ​യി​ട്ടു​ണ്ട്. പ്ര​ധാ​ന​മാ​യും ഭീ​ഷ​ണി​യാ​ണ്. പ​ക്ഷേ, മ​ര​ണ​മൊ​ന്നും സം​ഭ​വി​ച്ചി​ട്ടി​ല്ല. കേ​ന്ദ്ര​സേ​ന​യു​ടെ ര​ണ്ട് ബ​റ്റാ​ലി​യ​ൻ വ​ന്ന് ഇ​വി​ടെ ത​മ്പ​ടി​ച്ചു. അ​വ​ർ ഞ​ങ്ങ​ളു​ടെ കോ​ഴി​യേ​യും ആ​ടി​നേ​യും ഒ​ക്കെ പി​ടി​ച്ച് തി​ന്നു. പെ​ണ്ണു​ങ്ങ​ളെ ശ​ല്യ​പ്പെ​ടു​ത്തി. തോ​ക്കും പി​ടി​ച്ച് ന​ട​ന്നു. രാ​ജ​ഭ​ര​ണ​കാ​ല​ത്ത് സേ​വ പി​ടി​ച്ചും മ​ണി​യ​ടി​ച്ചു​മൊ​ക്കെ ഏ​ക്ക​റ് ക​ണ​ക്കി​ന് ചു​ളു​വി​ൽ ഭൂ​മി ഉ​ണ്ടാ​ക്കി​യ ജ​ന്മി​ക​ൾ ആ​ദ്യംത​ന്നെ ഒ​ഴി​യാ​ൻ ത​യ്യാ​റാ​യി. പാ​റ​യു​ട​ച്ചും വ​ള്ളം ഉ​ന്തി​യും ക​ച്ച​വ​ടം ചെ​യ്തും കാ​ലി​ക​ളെ വ​ള​ർ​ത്തി​യും ഒ​ക്കെ ജീ​വി​ച്ച ഞ​ങ്ങ​ളെ​പ്പോ​ലു​ള്ള കു​റേ മ​നു​ഷ്യ​രും പി​ന്നെ മ​ത്സ്യ​ത്തൊ​ഴി​ലാ​ളി​ക​ളു​മൊ​ക്കെ വ​ല്ലാ​തെ ഭ​യ​ന്നു.’’ അ​ച്ഛ​ൻ പ​ല​തും തി​രു​ത്താ​നെ​ന്നോ​ണം വി​ശ​ദീ​ക​രി​ച്ചു.

അ​ന്നേ​രം മു​ന്നി​ൽ തെ​ളി​ഞ്ഞ ഒ​രു വൃ​ത്തി​യു​ള്ള ചെ​മ്മ​ൺ​പാ​ത​യി​ലൂ​ടെ എ.​പി.​ജെ. അ​ബ്ദു​ൽ ക​ലാം ഒ​രു റോ​ക്ക​റ്റി​ന്റെ ഭാ​ഗം സൈ​ക്കി​ളി​ൽ വ​ച്ച് ഉ​ന്തി​ക്കൊ​ണ്ടു പോ​കു​ന്ന ഒ​രു പ​ഴ​യ ചി​ത്രം ഞാ​ൻ വെ​റു​തെ ഓ​ർ​ത്തു നി​ന്നു.

‘‘ഞാ​നൊ​രു തൊ​ട്ടി വെ​ള്ളം കോ​രി​ക്കോ​ട്ടെ’’ എ​ന്ന് അ​ച്ഛ​ൻ അ​യാ​ളോ​ട് ദ​യാ​പു​ര​സ്സ​രം ചോ​ദി​ച്ചു. ‘‘ഞാ​ൻ കോ​രി​ത്ത​രാം’’ എ​ന്ന് പ​റ​ഞ്ഞു​കൊ​ണ്ട് അ​യാ​ൾ തൊ​ട്ടി​യും ക​യ​റു​മെ​ടു​ത്ത് കി​ണ​റാ​ഴ​ത്തി​ലേ​ക്കി​ട്ടു. ആ​രാ​ദ്യം എ​ന്ന മ​ട്ടി​ൽ കു​തി​ച്ച തൊ​ട്ടി​യെ​യും ക​യ​റി​നെ​യും നോ​ക്കി അ​ച്ഛ​ൻ അ​ങ്ങ​നെ നി​ന്നു. തൊ​ടി​യാ​കെ പ​ന്ന​ലു​ക​ളാ​ൽ മൂ​ടി​യി​ട്ടും ആ​കാ​ശ​ത്തി​ന്റെ ഒ​രു വെ​ള്ളി​ക്കീ​റ് പ്ര​ണ​യ​പൂ​ർ​വം കി​ണ​റ് ത​ന്റെ ഉ​ള്ളി​ൽ ഒ​ളി​പ്പി​ച്ചു​െ​വ​ച്ചി​രു​ന്നു. വി​ദ​ഗ്ധ​നാ​യ ഒ​രു അ​ഭ്യാ​സി​യു​ടെ പ​ടു​ത​യോ​ടെ പ​ത്തു പ​തി​ന​ഞ്ച് ക​ര​ണം മ​റി​ഞ്ഞ് ‘‘ച്ഛി​ൽ...’’ എ​ന്നൊ​രു ശ​ബ്ദ​ത്തോ​ടെ തൊ​ട്ടി ചെ​ന്ന് ആ ​ഉ​പ​രി​ത​ല​ത്തി​ൽ വീ​ണ​തും ആ​യി​രം ക​ണ്ണാ​ടി​ത്തു​ണ്ടു​ക​ളാ​യി സ്ഫ​ടി​ക തു​ല്യ​മാ​യ ജ​ല​പ്പാ​ളി ചു​റ്റി​ലും ചി​ത​റി. ഉ​റ​ക്കം മു​റി​ഞ്ഞ് ക​ര​യു​ന്ന ക​പ്പി​ക്ക​ഴു​ത്തി​ൽ ഉ​ര​ഞ്ഞ് വെ​ള്ളം പി​ന്നെ ‘‘തെ​യ്യ്... തെ​യ്യ്...’’ എ​ന്ന് തു​ളു​മ്പി മു​ക​ളി​ലേ​ക്ക് ക​യ​റി​വ​ന്നു. അ​ച്ഛ​ൻ അ​തു​ക​ണ്ട് ഒ​രു കൊ​ച്ചു കു​ട്ടി​യെ പോ​ലെ ഉ​ത്സാ​ഹ​പ്പെ​ട്ടു.

അ​യാ​ൾ തൊ​ട്ടി​യും വെ​ള്ള​വും കി​ണ​റ്റി​ന്റെ ക​ര​യി​ൽ ​െവ​ച്ചു​കൊ​ടു​ത്തു. ആ ​മു​ഖ​ത്ത് സ​ന്തോ​ഷം തു​ള്ളി​യ​ല​ച്ചു നി​ന്നു. അ​ച്ഛ​ൻ പ​ണ്ടെ​ന്നോ ശീ​ലി​ച്ച ഒ​രു മു​റ​യി​ൽ തൊ​ട്ടി​യി​ലേ​ക്ക് ത​ല​യി​ട്ട് ഒ​രു ജ​ന്തു​വി​നെ പോ​ലെ വെ​ള്ളം മു​ത്തി മു​ത്തി കു​ടി​ച്ചു. പി​ന്നെ കൈ​ക്കു​മ്പി​ളി​ൽ കോ​രി​യെ​ടു​ത്ത് മു​ഖം ക​ഴു​കി. പോ​രാ​തെ തൊ​ട്ടി​യോ​ടെ​യെ​ടു​ത്ത് ത​ല​വ​ഴി​യെ ക​മി​ഴ്ത്തി. ‘‘അ​ച്ഛാ...’’ എ​ന്ന് ഞാ​ൻ അ​ന്നേ​രം വി​ല​ക്കി​ന്റെ ക​ന​ത്ത സ്വ​ര​ത്തി​ൽ വി​ളി​ച്ചു. ല​ങ്ക​യി​ൽ ജ​ല​വേ​രു​ക​ളു​ള്ള ആ ​കാ​വ​ൽ​ക്കാ​ര​ൻ അ​തു ക​ണ്ട് ചി​രി​ച്ചു. അ​യാ​ൾ ഉ​ത്സാ​ഹ​ത്തോ​ടെ ഒ​രു തൊ​ട്ടി വെ​ള്ളം കൂ​ടി കോ​രി​ക്കൊ​ടു​ത്തു. അ​ച്ഛ​ൻ സ​ഞ്ചി​യി​ൽ​നി​ന്നും വെ​ള്ളം ഒ​ഴി​ഞ്ഞ ര​ണ്ട് കു​പ്പി​ക​ൾ എ​ടു​ത്ത് അ​വ​യി​ൽ വെ​ള്ളം നി​റ​ച്ചു. എ​ന്നി​ട്ട് ഇ​നി​യും മ​റ​ന്നു​പോ​യി​ട്ടി​ല്ലാ​ത്ത ഒ​രു ശീ​ല​ത്തു​ട​ർ​ച്ച​യി​ലെ​ന്നോ​ണം ബാ​ക്കി​വ​ന്ന വെ​ള്ള​ത്തെ മാ​വി​ന്റെ​യും പ്ലാ​വി​ന്റെ​യും ചു​വ​ടു​ക​ളി​ലേ​ക്ക് വീ​ശി​യൊ​ഴി​ച്ചു. അ​ന്നേ​രം അ​വ​യി​ലെ ര​ണ്ട് ചി​ല്ല​ക​ൾ താ​ഴ്ന്നുവ​ന്ന് അ​ച്ഛ​ന്റെ രോ​മ​ര​ഹി​ത​മാ​യ ശി​ര​സ്സി​ൽ ന​ന്ദി​യോ​ടെ തൊ​ട്ടു.

അ​ന്നേ​രം ആ ​കാ​വ​ൽ​ക്കാ​ര​ൻ ഓ​ർ​ത്തെ​ടു​ക്കും​പോ​ലെ പ​റ​ഞ്ഞു:

‘‘ഈ ​കി​ണ​ർ പ​ല​വ​ട്ടം മൂ​ടാ​ൻ ശ്ര​മി​ച്ച​താ​ണ്. പ​ക്ഷേ, എ​ന്തു​കൊ​ണ്ടൊ​ക്കെ​യോ അ​ത​ങ്ങ് നീ​ണ്ടു​നീ​ണ്ടു​പോ​യി! ഇ​വി​ടെ ന​ട​ന്ന ന​ല്ലൊ​രു പ​ങ്ക് നി​ർ​മാ​ണ​ങ്ങ​ളി​ലും ഈ ​കി​ണ​റ്റി​ലെ വെ​ള്ളം ഉ​പ​യോ​ഗി​ച്ചി​ട്ടു​ണ്ട്.’’

അ​ച്ഛ​ന​പ്പോ​ൾ കി​ണ​റ് കു​ഴി​ച്ച കാ​ലം ഓ​ർ​ത്തു പ​റ​ഞ്ഞു:

‘‘ശ​രി​യാ​ണ്, വേ​ന​ലി​ൽ എ​ല്ലാ കി​ണ​റു​ക​ളും വ​റ്റും. അ​പ്പോ​ഴൊ​ന്നും ഇ​ത് വ​റ്റി​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു. മൂ​ന്നു​നാ​ലു കോ​ൽ ആ​ഴ​ത്തി​ൽ പാ​റ​ക​ൾ പൊ​ട്ടി​ച്ചാ​ണ് അ​ന്ന് വെ​ള്ളം ക​ണ്ട​ത്. പി​ന്നീ​ട് ഒ​രി​ക്ക​ലും ആ ​ഉ​റ​വ വ​റ്റി​യി​ട്ടി​ല്ല.’’

തൊ​ട്ടി​യും കി​ണ​റും നേ​ര​ത്തേ ഇ​രു​ന്ന അ​തേ ഇ​ട​ങ്ങ​ളി​ൽ​ത​ന്നെ വ​ച്ചു​കൊ​ണ്ട് അ​യാ​ൾ അ​ച്ഛ​നോ​ട് ചോ​ദി​ച്ചു:

‘‘റോ​ക്ക​റ്റ് ക​ട​ലി​ൽ വീ​ണ് മീ​ൻ​പി​ടി​ക്കാ​ൻ ക​ഴി​യാ​തെ​യാ​കും എ​ന്നൊ​രു കിം​വ​ദ​ന്തി​യും പി​ന്നീ​ട് പ​ര​ന്നി​രു​ന്നി​ല്ലേ?’’

അ​ച്ഛ​ൻ സാ​വ​ധാ​നം ഒ​ന്നി​രു​ന്ന്, ന​ന​ഞ്ഞ ഉ​ടു​പ്പൂ​രി ഉ​ച്ച​ത്തി​ൽ വീ​ശി​ക്കു​ട​ഞ്ഞു​കൊ​ണ്ട് പ​റ​ഞ്ഞു:

‘‘അ​തൊ​ക്കെ പ്ര​തി​രോ​ധ​ത്തി​ന്റെ ഭാ​ഗ​മാ​യി​രു​ന്നു. ഏ​തു ദേ​ശ​ത്തെ മ​നു​ഷ്യ​രും ഇ​ങ്ങ​നെ ക​ഥ​ക​ൾ മെ​ന​യും. ഭാ​വ​നാശാ​ലി​ക​ളെ പ്ര​കൃ​തി സൃ​ഷ്ടി​ക്കു​ന്ന​ത് ഇ​ങ്ങ​നെ ക​ഥ​ക​ൾ മെ​ന​യാ​നാ​ണ്. ആ​രു പ​റ​ഞ്ഞി​ട്ടും മ​ത്സ്യ​ത്തൊ​ഴി​ലാ​ളി​ക​ൾ അ​യ​ഞ്ഞി​ല്ല. പ​തി​യെ പ​തി​യെ കാ​ര്യ​ങ്ങ​ൾ പ​ണ​ത്തി​ന്റെ ഏ​റ്റ​ക്കു​റ​ച്ചി​ൽ അ​നു​സ​രി​ച്ച് പ​രി​ഹ​രി​ക്ക​പ്പെ​ട്ടു. അ​ന്ന് ‘പ​ള്ളി​ത്തു​റ’ എ​ന്ന സ്ഥ​ല​ത്ത് മ​റ്റൊ​രു പ​ള്ളി പ​ണി​യാ​നു​ള്ള സ​ഹാ​യ​വും കേ​ന്ദ്രം ന​ൽ​കി. ആ​വ​ശ്യ​പ്പെ​ട്ട മ​ത്സ്യ​ത്തൊ​ഴി​ലാ​ളി​ക​ൾ​ക്കും ജോ​ലി കൊ​ടു​ത്തു.’’

അ​ന്നേ​രം ഞാ​ൻ ആ​ദ്യ​മാ​യി അ​വ​രു​ടെ വ​ർ​ത്ത​മാ​ന​ത്തി​നി​ട​യി​ൽ ഒ​രു കു​സൃ​തി​യോ​ടെ ക​ട​ന്നു​ക​യ​റി:

‘‘ക​ട​ലി​ൽ റോ​ക്ക​റ്റ് വീ​ണ് മീ​ൻ​പി​ടി​ക്കാ​നു​ള്ള വ​ഴി അ​ട​യു​മെ​ന്ന കു​പ്ര​ചാ​ര​ണം അ​ന്ന് ന​ട​ത്തി​യ​വ​രു​ടെ പി​ൻ​ത​ല​മു​റ​ക്കാ​രെ ഇ​ന്ന് മ​റ്റു​പ​ല​യി​ട​ത്തും കാ​ണാം.’’

അ​തെ​വി​ടെ​യാ​ണെ​ന്ന് മ​ന​സ്സി​ലാ​ക്കി​യ മ​ട്ടി​ൽ ആ ​ശി​വ​കാ​ശി​ക്കാ​ര​ൻ ചി​രി​ച്ചു.

നേ​രം സ​ന്ധ്യ​യോ​ട​ടു​ക്കു​വാ​ൻ തു​ട​ങ്ങി​യി​രു​ന്നു. ആ​കാ​ശ​ത്ത് മ​ട​ങ്ങി​വ​രു​ന്ന പ​ക്ഷി​ക​ൾ താ​ഴ്ന്ന് പ​റ​ന്നു. ഒ​രു ക​റു​ത്ത മ​ഷി​പ്പാ​ത്രം മേ​ഘ​പാ​ളി​ക​ൾ​ക്കി​ട​യി​ൽ ആ​രോ ത​ട്ടി​മ​റി​ച്ചി​ട്ടു. ആ ​സു​ര​ക്ഷാ ജീ​വ​ന​ക്കാ​ര​ൻ തി​ടു​ക്ക​പ്പെ​ട്ടു. ആ​രെ​യോ ഭ​യ​ക്കു​ന്ന​തു​പോ​ലെ ചു​റ്റു​പാ​ടും നോ​ക്കി. ഞ​ങ്ങ​ളെ സു​ര​ക്ഷി​ത​മാ​യി തി​രി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടാ​ക്കേ​ണ്ട ഉ​ത്ത​ര​വാ​ദി​ത്തം അ​യാ​ളു​ടേ​താ​ണെ​ന്ന തി​രി​ച്ച​റി​വോ​ടെ മ​റ്റൊ​രു വ​ഴി​യേ കൂ​ട്ടി. അ​ത് കു​റ​ച്ചു​കൂ​ടി എ​ളു​പ്പ​മു​ള്ള, തെ​ളി​ഞ്ഞ വ​ഴി​യാ​യി​രു​ന്നു.

അ​ച്ഛ​ൻ അ​യാ​ളോ​ട് പി​ന്നെ​യും പ​ല​തും പ​റ​ഞ്ഞു:

ആ ​വീ​ട് പ​ണി​യാ​ൻ അ​വ​ർ ചെ​യ്ത പ​ണി​ക​ൾ. എ​ട്ടു മ​ക്ക​ൾ അ​ടി​ച്ചും പി​ടി​ച്ചും വ​ള​ർ​ന്ന​ത്. വി​ശാ​ല​മാ​യ വെ​ളി​മ്പ്ര​ദേ​ശ​ത്ത് പ​ശു​വി​ന് പു​ല്ല​റു​ക്കാ​ൻ പോ​കു​ന്ന​ത്. ഇ​രു​ട്ടു​വോ​ളം ഫു​ട്ബാ​ൾ ക​ളി​ക്കു​ന്ന​ത്. മ​ല ക​യ​റി ക​രി​ക്ക് മോ​ഷ്ടി​ച്ച് കു​ടി​ക്കു​ന്ന​ത്. വെ​ളു​പ്പാ​ൻ കാ​ല​ങ്ങ​ളി​ൽ വെ​ളി​ക്കി​രി​ക്കാ​ൻ പോ​കു​മ്പോ​ൾ പ്രേ​ത​ങ്ങ​ളെ ക​ണ്ട​ത്. ഓ​ടി വ​ള്ളം തു​ഴ​ഞ്ഞ് മ​റു​ക​ര​യി​ൽ പോ​യി​രു​ന്ന​ത്. കൊ​ണ്ടും കൊ​ടു​ത്തും... മ​നു​ഷ്യ​രാ​യി ജീ​വി​ച്ചി​രു​ന്ന​ത്...

ക്വാ​ർ​ട്ടേ​ഴ്സു​ക​ൾ എ​ന്ന് തോ​ന്നി​ച്ച ഒ​റ്റ ഒ​റ്റ കെ​ട്ടി​ട​ങ്ങ​ൾ നി​ര​ന്ന ഒ​രു തെ​ളി​ഞ്ഞ വ​ഴി​യു​ടെ പി​ൻ​വ​ശ​ത്തു​കൂ​ടി​യാ​ണ് ഞ​ങ്ങ​ൾ അ​ന്നേ​രം ന​ട​ന്ന​ത്. ഒ​രു പൂ​ച്ച വ​ഴി​യ​രി​കി​ൽ ഇ​രു​ന്ന് ഞ​ങ്ങ​ളെ ഉ​യ​ർ​ന്ന് നോ​ക്കി. ആ ​വ​ഴി​യി​ലൊ​ന്നും ആ​രും ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നി​ല്ല. നാ​ല​ഞ്ച് മ​ണി​ക്കൂ​ർ അ​തി​ന​കം ക​ട​ന്നു​പോ​യി​രു​ന്നു.

ഗേ​റ്റ് ക​ട​ത്തി​വി​ട്ട​തും തി​ക​ഞ്ഞ നി​സ്സം​ഗ​ത​യോ​ടെ, അ​തി​ലും വ​ലി​യ അ​പ​രി​ചി​ത ഭാ​വ​ത്തി​ൽ അ​യാ​ൾ തോ​ക്കെ​ടു​ത്ത് നെ​ഞ്ചി​ലേ​ക്കി​ട്ട് മ​ട​ങ്ങി​പ്പോ​യി. ഒ​ന്ന് കൈ ​വീ​ശു​ക പോ​ലും ചെ​യ്യാ​തെ! തി​രി​കെ വ​രു​ന്ന വ​ഴി ഞ​ങ്ങ​ൾ ഒ​ന്നും മി​ണ്ടി​യി​ല്ല. നൂ​റ​ടി​പ്പാ​ല​ത്തി​ലൂ​ടെ ഒ​രു തീ​വ​ണ്ടി അ​ന്നേ​രം കൂ​കി​വി​ളി​ച്ച് പാ​ഞ്ഞു​പോ​യി. പി​ന്നീ​ടൊ​രി​ക്ക​ലും അ​ച്ഛ​ൻ വേ​ളി​മ​ല​യി​ലെ ആ ​പ​ഴ​യ വീ​ടി​നെ​ക്കു​റി​ച്ച് ഒ​ന്നും പ​റ​ഞ്ഞി​ട്ടി​ല്ല. എ​ന്നാ​ൽ ഒ​രി​ക്ക​ൽ ഒ​രു മ​ഴ​യ​ത്ത് പു​റ​ത്ത് വ​ലി​ച്ചി​ട്ട ക​സേ​ര​യി​ൽ മ​ഴ​യേ​യും നോ​ക്കി​യി​രു​ന്ന് ഇ​ങ്ങ​നെ പ​റ​ഞ്ഞു:

‘‘മ​ഴ കാ​ണു​ന്നെ​ങ്കി​ൽ, മ​ല​മു​ക​ളി​ൽ മ​ഴ പെ​യ്യു​ന്ന​ത് ത​ന്നെ കാ​ണ​ണം... ദൂ​രെ... വ​ള​രെ ദൂ​രെ​നി​ന്നും പാ​ഞ്ഞുവ​രു​ന്ന മ​ഴ​യു​ടെ ഇ​ര​മ്പം കേ​ൾ​ക്കു​മ്പോ​ൾ എ​ന്തി​നെ​ന്ന​റി​യാ​ത്ത ഒ​രു സ​ങ്ക​ടം വ​രും. ഞ​ങ്ങ​ളു​ടെ വീ​ട്ടു​മു​റ്റ​ത്തി​രു​ന്നാ​ൽ ആ ​വ​ലി​യ വ​ര​വ് കാ​ണാ​മാ​യി​രു​ന്നു...’’

അ​തു പ​റ​യു​മ്പോ​ൾ, എ​നി​ക്കും ആ ​മ​ഴ കാ​ണാ​മാ​യി​രു​ന്നു. ലോ​ക​ത്തെ​വി​ടെ​യും വേ​രു​ക​ൾ പി​ഴു​തെ​റി​യ​പ്പെ​ട്ട മ​നു​ഷ്യ​രു​ടെ മേ​ൽ പെ​യ്യു​ന്ന നി​ല​യ്ക്കാ​ത്ത മ​ഴ!