Top
Begin typing your search above and press return to search.
keyboard_arrow_down
Login
exit_to_app
exit_to_app
manali
cancel
camera_alt

കുളു ജില്ലയിലെ ഏറ്റവും ഉയരത്തിലെ പാരാഗ്ലൈഡിങ്ങാണ്​ ഭുന്തറിലേത്​

Homechevron_rightTravelchevron_rightDestinationschevron_rightഹിമാലയ താഴ്​വരകളിൽ...

ഹിമാലയ താഴ്​വരകളിൽ പറന്നൊഴുകു​േമ്പാൾ

text_fields
bookmark_border

പിങ്കു ഭായിയുടെ കാറിൽനിന്ന്​ പഞ്ചാബി ഗാനം വീണ്ടും ഉയരാൻ തുടങ്ങി. ഷിംലയിൽനിന്ന്​ മണാലിയിലേക്കുള്ള യാത്രയിലാണ്​. മലഞ്ചെരുവിലൂടെ കുത്തനെയുള്ള ചുരമാണ്​ കയറുന്നത്​​​. അതിനൊത്ത്​ ഉച്ചത്തിൽ ഗാനങ്ങൾ സ്​പീക്കറിലൂടെ മുഴങ്ങുന്നു. ചുറ്റും മനോഹര കാഴ്ചകൾ. പൈൻ മരങ്ങൾ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന താഴ്​വാരങ്ങൾ. മരതകകാന്തി ചിന്നും മലകൾ. കോടമഞ്ഞി​ൻ അകമ്പടിയോടെ കാറിനകത്തേക്ക്​ കയറിവരുന്ന കുളിർകാറ്റ്​.

ഏതോ മായാലോകത്തേക്ക്​​ വഴികൾ നീളുന്നതുപോലെ. കണ്ണുകൾക്ക് ഉൾക്കൊള്ളാനാകാത്ത വിധം പ്രകൃതിയെന്ന പാഠപുസ്​തകം മുന്നിൽ തുറന്നുവെച്ചിരിക്കുന്നു. ഇടക്കിടക്ക്​ കൊച്ചുഗ്രാമങ്ങൾ വിരുന്നൂട്ടുന്നുണ്ട്​. വഴിയോരത്ത്​ കണ്ട മരത്തിൽനിന്നും ഉറുമാൻ പഴങ്ങൾ പറിച്ചുതിന്നു. കഴിഞ്ഞദിവസം ഷിംലയിൽ കണ്ടതുപോലെ പുറത്ത് കയറുകെട്ടി ചുമട് എടുക്കുന്ന ആളുകൾ ഇവിടെയും ധാരാളമുണ്ട്​. മറ്റൊരു രസകരമായ കാഴ്​ച ബെയ്​ലി പാലങ്ങളാണ്​. ഹിമാചലിലെ വഴികളിൽ കാണുന്ന ഇരുമ്പുകൊണ്ടുള്ള ഇത്തരം പാലങ്ങൾ എടുത്തുപറയേണ്ടവ തന്നെ.

പൈൻ മരങ്ങൾ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന താഴ്​വാരങ്ങളാണ്​ എങ്ങും

ബിലാസ്പൂരും മാണ്ടിയും കടന്ന്​ വൈകുന്നേരത്തോടെ കുളുവിലെത്തി. ഇതിനിടയിൽ ഏകദേശം രണ്ടര കിലോമീറ്റർ ദൈർഘ്യമുള്ള തുരങ്കത്തിലൂടെ യാത്ര ചെയ്തു. ഹിമാലയ നിരകളിൽ മല തുരന്നുണ്ടാക്കിയ ഭീമൻ തുരങ്കം. കുളുവിലെ വൈഷ്ണോദേവി ക്ഷേത്രത്തിലേക്കാണ്​ ആദ്യം ചെന്നെത്തിയത്​​. ക്ഷേത്രത്തിനകത്ത്​ മേൽക്കൂരകൾ മനോഹരമാക്കുന്ന ജോലി നടക്കുകയാണ്​. അകത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ ധാരാളം വിഗ്രഹങ്ങൾ കാണാം.

കോണിപ്പടികൾ കയറി മുകളിൽ എത്തിയാൽ കുനിഞ്ഞു മാത്രം കടന്നുപോകാൻ കഴിയുന്ന ഗുഹ കവാടമുണ്ട്. അവിടെയാണ് പ്രധാന പ്രതിഷ്​ഠയുള്ളത്​. റോഡിന്​ തൊട്ടടുത്താണ് ഈ അമ്പലം. ഇതി​െൻറ എതിർവശത്തു കൂടി ബിയാസ് നദി കുത്തിയൊലിച്ച്​ ഒഴുകുന്നു. അതി​െൻറ കരയിൽ ഓരോ ഐസ്ക്രീം കഴിച്ചു തണുത്ത കാറ്റുമേറ്റ്​ കുറച്ചുനേരം ഇരുന്നു. വഴിയോരത്തെ ഒരു പ്രാദേശിക ഫാക്ടറിയിൽനിന്നും മൂന്ന് ഷാളുകളും വാങ്ങി.

വൈഷ്ണോദേവി ക്ഷേത്രം

ആറര മണിയോടെ മണാലിയിലെ ഹോട്ടലിൽ എത്തിച്ചേർന്നു. അടുത്തദിവസം രാവിലെ റോഹ്​ത്താങ് പാസിൽ പോകാനുള്ള പെർമിറ്റ് എടുക്കാൻ പിങ്കു ഭായിയെ ചട്ടംകെട്ടി. ഒന്നു ഫ്രഷായശേഷം മാൾ റോഡിലേക്കിറങ്ങി. ഷിംലയിലെ മാൾ റോഡിൽ ഉത്തരേന്ത്യൻ സംസ്ഥാനങ്ങളിൽനിന്നുള്ളവരും വിദേശികളുമാണ് കൂടുതൽ ഉണ്ടായിരുന്നതെങ്കിൽ ഇവിടെ പകുതിയിലധികവും മലയാളികളാണ്​. എവിടെയും നല്ല വൃത്തിയുള്ള അന്തരീക്ഷം. ഷിംലയിലേക്കാൾ ദൂരം കുറവാണ്​ റോഡിന്​. വിവിധതരം ഭക്ഷണങ്ങളുടെ രുചി നുകർന്നും സാധനങ്ങൾ വാങ്ങിയും ആളുകൾ ​രാത്രി ജീവിതം ആസ്വദിക്കുന്നു.

തിരികെ ഹോട്ടലിലെത്തി ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ വേണ്ടി പിൻവശത്തുള്ള റെസ്​റ്റോറൻറിലേക്ക്​ നടന്നപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച അക്ഷരാർഥത്തിൽ ഞെട്ടിച്ചു. ആപ്പിൾ വിളഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന മരങ്ങൾ. റെസ്​റ്റോറൻറിലെ ആളുകളോട് അപ്പോൾ തന്നെ സംഗതി പറഞ്ഞു. അവർ സമ്മതം മൂളിയതോടെ ആപ്പിളുകൾ പറിച്ചുതിന്നു. കൈകൊണ്ട്​ പറിച്ചുതിന്നു​േമ്പാൾ എന്തെന്നില്ലാത്ത അനുഭൂതിയായിരുന്നു.

ആപ്പിൾ വിളഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന മരങ്ങൾ

റോഹ്​ത്താങ്ങിലെ മഞ്ഞ്​

രാവിലെ അമ്പലത്തിലെ മണിയടി കേട്ടാണ് ഉണർന്നത്. ബാൽക്കണിയിൽ വന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ അതിസുന്ദര കാഴ്ചയാണ്​ ഞങ്ങളെ കാത്തിരുന്നത്​. ഗിരിശൃംഗങ്ങൾക്ക്​ മുകളിലൂടെ സൂര്യൻ ഉദിച്ചുവരുന്നു. ഉദയ സൂര്യ​െൻറ പൊൻകിരണങ്ങളിൽ മഞ്ഞുമല വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്നു. എത്രസമയം ആ കാഴ്ച കണ്ട് അവിടെയിരുന്നു എന്നറിയില്ല.

പിങ്കുഭായ് ഞങ്ങളെ വിളിക്കാൻ എത്തിയപ്പോഴാണ് സ്വപ്​നലോകത്തുനിന്ന്​ മടങ്ങിവന്നത്​. സമയം വൈകിയിരിക്കുന്നു. റോഹ്‌ത്താങ്ങിലേക്ക് പോകാനുള്ളതാണ്. പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഭക്ഷണം കഴിച്ച്​ കാറിൽ കയറി. വീതി കുറഞ്ഞതും പൊളിഞ്ഞുകിടക്കുന്നതുമായ വഴിയിലൂടെ യാത്ര പേടിപ്പെടുത്തുന്നു.

റോഹ്​ത്താങ്ങിലേക്കുള്ള പാത

അതേസമയം, താഴ്‌വരയുടെ ഭംഗി കാണുമ്പോൾ ഭയം മാറുകയും ചെയ്യും. വഴിയിലുടനീളം വിളഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ആപ്പിൾ, ഉറുമാൻ മരങ്ങൾ ധാരാളം കാണാം. ചില തോട്ടത്തിനു മുന്നിൽ അവ വിൽക്കാൻ വെച്ചിട്ടുണ്ട്. രണ്ട്​ മണിക്കൂർ യാത്രക്കുശേഷം റോഹ്‌ത്താങ്ങിലെത്തി. സമുദ്രനിരപ്പിൽനിന്ന്​ 13,058 അടി ഉയരത്തിലാണിപ്പോഴുള്ളത്​.

സൂചിമുന കൊണ്ട്​ എല്ലുകളെ കുത്തിനോവിക്കുന്ന തണുപ്പ്​​. നാട്ടിൽനിന്ന്​ ജാക്കറ്റുകൾ ബാഗിൽ കുത്തിനിറച്ച് കൊണ്ടുവന്നിരുന്നു. എന്നാൽ, രാവിലെ തിരക്കുകൂട്ടി പോരുന്നതിനിടയിൽ അതെല്ലാം എടുക്കാൻ മറന്നു. റോഹ്​ത്താങ്ങിൽ മഞ്ഞ് കാണാനായി കുതിരസവാരിയു​ണ്ട്​.

സമുദ്രനിരപ്പിൽനിന്ന്​ 13,058 അടി ഉയരത്തിലാണ്​ റോഹ്​ത്താങ്​ പാസ്​

പക്ഷെ, ഞങ്ങൾ നടക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. കൊടുംതണുപ്പിൽ ചെറിയ സ്​റ്റെപ്പുകൾ ​െവച്ച് മുന്നോട്ട് കയറാൻ ആദ്യം നല്ല ആവേശമായിരുന്നു. പക്ഷെ, കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും സ്​ഥിതി മാറി. ശ്വാസം എടുക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടും ക്ഷീണവും വരുന്നു. എങ്കിലും സാവധാനം നടന്നുനടന്നു ഞങ്ങൾ മഞ്ഞിലെത്തി.

വീട്ടിലെ ഫ്രിഡ്ജിൽ അല്ലാതെ ആദ്യമായി മഞ്ഞുകണ്ട നിമിഷമായിരുന്നു അത്​. പിന്നീടങ്ങോട്ട് മഞ്ഞ്​ കൈയിൽ വാരി എടുക്കുകയും എറിയുകയും കൊച്ചു കുട്ടിയെപോലെ അതിൽ കുത്തിമറിയുകയും ചെയ്യുകയായിരുന്നു ഞങ്ങൾ. മഞ്ഞിലൂടെ ഇരുന്ന് താഴേക്ക് നീങ്ങിവരാൻ നല്ല രസമായിരുന്നു. മഞ്ഞുവാരി കളിച്ച്​ കൈകൾ മരവിക്കാൻ തുടങ്ങിയതോടെയാണ്​ ആഘോഷം അവസാനിപ്പിച്ചത്​.

വീട്ടിലെ ഫ്രിഡ്ജിൽ അല്ലാതെ ആദ്യമായി മഞ്ഞുകണ്ട നിമിഷമായിരുന്നുവത്​

മലമുകളിൽ മിക്കയിടത്തും പ്രയർ ഫ്ലാഗുകൾ കെട്ടിവെച്ചിട്ടുണ്ട്. ബുദ്ധമത വിശ്വാസത്തി​െൻറ ഭാഗമാണ് അവ. അഞ്ച്​ നിറങ്ങളിലായുള്ള ഈ ഫ്ലാഗുകൾ കാണാൻ നല്ല ചന്തമുണ്ട്​. 'ഓം മാ നീ പദ്മെ ഹം' എന്നാണ് അതിൽ എഴുതിയിട്ടുള്ളത്.

കാറ്റു വീശുമ്പോൾ നമ്മുടെ സങ്കടങ്ങളൊക്കെ ഇല്ലാതായിപ്പോക​െട്ട, എല്ലാവർക്കും സമാധാനം ഉണ്ടാകട്ടെ എന്നെല്ലാമാണ്​ ഫ്ലാഗുകൾ കൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നതെന്ന്​ അറിയാൻ കഴിഞ്ഞു. ഹിമാചലിൽ ഒട്ടുമിക്ക സ്ഥലങ്ങളിലും ഈ ഫ്ലാഗുകൾ കാണാം.

മലമുകളിൽ മിക്കയിടത്തും പ്രയർ ഫ്ലാഗുകൾ കെട്ടിവെച്ചിട്ടുണ്ട്

പേരറിയാത്ത ഭക്ഷണം

അടുത്തത്​ സൊളാങ് വാലിയിലേക്കായിരുന്നു യാത്ര. വഴിയിൽ ഉച്ചഭക്ഷണത്തിനായി കയറിയ ഹോട്ടലിലെ മെനു കാർഡ് അരിച്ചുപെറുക്കിയിട്ടും ന്യൂഡിൽസ് മാത്രം കാണാനില്ല. പക്ഷെ, എല്ലാവരും ന്യൂഡിൽസ് കഴിക്കുന്നുമുണ്ട്. അവസാനം വെയിറ്ററോട്​ അപ്പുറത്തെ ടേബിൾ കാണിച്ചുകൊടുത്തു ആ സാധനം വേണമെന്ന് പറഞ്ഞു. അപ്പോഴാണ് അവിടെ അതിന് ചൗമീൻ എന്നാണ് പറയുന്നതെന്ന് മനസ്സിലായത്.

നിർഭാഗ്യവശാൽ സൊളാങ് വാലിയിൽ ആ ദിവസങ്ങളിൽ അവധിയായിരുന്നു. മലമുകളിലേക്ക് പോകാനുള്ള കേബിൾ കാറും പാരാഗ്ലൈഡിങ്ങുമൊന്നും പ്രവർത്തിക്കുന്നില്ല. കുറെനേരം ഞങ്ങൾ ആ താഴ്​വരയിലൂടെ നടന്നു. മഞ്ഞുകാലത്ത് ഇവിടെ സ്​കീയിങ് ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. വേനൽക്കാലമായതിനാൽ അതിനുള്ള അവസരവുമില്ല. സൊളാങ് വാലിയിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ ടണൽ നിർമാണം നടക്കുന്നത്​ കാണാം​. ലേഹ് ഭാഗത്തേക്ക് റോഹ്താങ്ങ് പാസ് ഒഴിവാക്കി പോകാനുള്ള തുരങ്കം വരുന്നതോടെ മഞ്ഞുകാലത്തും യാത്ര സാധ്യമാകും.

റോഹ്​ത്താങ്ങിലെ കാഴ്​ചകൾ

വീണ്ടും മണായിലിലേക്ക്​ തന്നെ വന്നു. വനവിഹാർ പാർക്കിലേക്കാണ്​ നടന്നെത്തിയത്​. 50 രൂപയാണ് ടിക്കറ്റ്. പൈൻ മരങ്ങൾ ഇടതൂർന്നുനിൽക്കുന്ന മനോഹരമായ ഒരിടം. മഞ്ഞുകാലത്ത്​ ഇവയെല്ലാം തൂവെള്ള നിറത്തിൽ പാൽക്കടലായി മാറും. ഈ മരങ്ങളുടെ താഴെയിരിക്കാൻ ധാരാളം ബെഞ്ചുകളുണ്ട്. കുറച്ചുകഴിഞ്ഞ്​ മാൾ റോഡിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തി. ധാരാളം കൊച്ചുകുട്ടികൾ അവിടെ ഭിക്ഷ യാചിച്ച്​ നടക്കുന്നു.

അവരോട് ഏറെനേരം സംസാരിച്ചിരുന്നു. അവരെല്ലാം ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ ഇവിടെ എത്തിപ്പെട്ടവരാണ്. സ്കൂളി​െൻറ പടി പോലും കണ്ടിട്ടില്ല. അവരുടെ കഥകൾ ​േകട്ടപ്പോൾ സങ്കടം തോന്നി. ഷൂ പോളിഷ് ചെയ്യുന്നവരും മസ്സാജ് ചെയ്യുന്നവരും ബലൂൺ കച്ചവടക്കാരുമെല്ലാം മാൾ റോഡിൽ ഞങ്ങളെ കടന്നുപോയി.

മാൾ റോഡിലെ രാത്രി കാഴ്​ച

ആപ്പിൾ തോട്ടത്തിലെ പ്രഭാതം

രാവിലെ ആപ്പിൾ തോട്ടത്തിലൂടെ ഒന്ന് ഉലാത്താൻ ഇറങ്ങി. ഗ്രീൻ ആപ്പിളും വേറെ രണ്ടുതരം ആപ്പിളുകളും അവിടെ കൃഷി ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ടൂറിസ്​റ്റുകൾക്ക് താമസിക്കാൻ ആപ്പിൾ മരങ്ങൾക്കിടയിൽ മരംകൊണ്ടുള്ള കോട്ടേജുകളുടെ നിർമാണം നടക്കുകയാണ്​. തിരിച്ചെത്തി റൂമിൽനിന്ന്​ ബാഗുകളെല്ലാം കാറിൽ കയറ്റിവെച്ചു. ഞങ്ങൾക്ക് ഡൽഹിയിലേക്ക് പോകാനുള്ള ബസ് വൈകീട്ടാണ്​. അതിനിടയിൽ കുറച്ചുകാര്യങ്ങൾ കൂടി ചെയ്​ത്​ തീർക്കാനുണ്ട്​. ഹഡിംബ ​​ക്ഷേത്രത്തിലേക്കാണ്​ ആദ്യമെത്തിയത്​.

സെഡാർ മരക്കാടുകൾക്കിടയിൽ തട്ട് തട്ടായി പഗോഡകൾ നിറഞ്ഞ അതിഗംഭീര ക്ഷേത്രം. ഹിഡുംബി ദേവിയുടെ പുരാതന ഗുഹാ ക്ഷേത്രമാണിത്. രാവിലെ തന്നെ നിരവധി സന്ദർശകരുണ്ട്. അമ്പലത്തി​െൻറ ചുമരുകളിലെല്ലാം മാനി​െൻറയും കാട്ടുപോത്തി​െൻറയും തലയോട്ടികൾ കാണാം. നല്ല തണുപ്പുള്ള കാലാവസ്ഥയും ശാന്തമായ അന്തരീക്ഷവും എടുത്തുപറയേണ്ടത്​ തന്നെ.

ഹഡിംബ ​​ക്ഷേത്രം

കുളുവിലേക്കുള്ള വഴിയിലൂടെ വീണ്ടും യാത്ര തുടർന്നു. വഴിയിൽ തന്നെയുള്ള ഒരു ഹോട്ട്​സ്​പ്രിങ്​ (ചുടു നീരുറവ) സന്ദർശിച്ചു. ഒഴുകിവരുന്ന ചൂടുവെള്ളം പൈപ്പ് ഉപയോഗിച്ച് കുളം പോലെ കെട്ടിയുണ്ടാക്കിയ ടാങ്കിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നു. ആളുകൾ അതിൽ കുളിക്കുന്നുണ്ട്. ഏത്​ കാലത്തും തണുപ്പ് മാത്രമുള്ള ഈ പ്രദേശത്ത്​ ചൂടു നീരുറവ അദ്​ഭുതം തന്നെ. ഹിമാചലിൽ ഇതുപോലെ ധാരാളം ചൂടു നീരുറവകളുണ്ട്. ഇവ മിക്കതും തീർത്ഥാടന കേന്ദ്രങ്ങളാണ്​. കുളുവിലെ മണികരണാണ് ഇതിൽ പ്രധാനം. കാർ പിന്നെയും മന്നോട്ടുനീങ്ങി. മനോഹരമായ താഴ്‌വാരങ്ങളും അഗാധമായ കൊക്കകളും പിന്നിലേക്ക്​ ഒാടിമറയുന്നു.

എവിടെയും കിടിലൻ കാഴ്ചകൾ മാത്രം. ഓരോ വളവുകൾ കഴിയുമ്പോഴും ദൃശ്യങ്ങൾക്ക് മാറ്റം വരുന്നു. ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ നിന്നാൽ നമ്മൾ എവിടെയും എത്തില്ല. അങ്ങനെ 50 കിലോമീറ്റർ പിന്നിട്ട്​ ഭുന്തറിലെത്തി. പാരാഗ്ലൈഡിങ്ങാണ്​ ലക്ഷ്യം​. 6000 രൂപയാണ് രണ്ടുപേർക്ക് ചാർജ്. അവരുടെ തന്നെ ഓമ്നി വാനിൽ മലയടിവാരം വരെ പോയി. അവിടെയാണ് ലാൻഡിങ്​ പോയിൻറ്​. ഞങ്ങൾ വന്നസമയത്ത്​ ഒരു ടീം ലാൻഡിങ്​ റാഷായി ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതിലെ ആളുകളുടെ കാലുകൾ താഴെയുള്ള ആപ്പിൾ മരത്തിൽ ഉരഞ്ഞാണ്‌ വന്നത്.

മനോഹരമായ താഴ്‌വാരങ്ങളും അഗാധമായ കൊക്കകളും പിന്നിട്ടാണ്​ യാത്ര

അത്​ കണ്ടപ്പോൾ ഭയം കൂടിവന്നു. എ​െൻറ ഇക്ക ഇതിന്​ മുന്നേ പാരാഗ്ലൈഡിങ് ചെയ്തിട്ടുള്ളതിനാൽ ധൈര്യമായിരിക്കാൻ പറഞ്ഞു. പിന്നെ കഴിഞ്ഞദിവസം കുഫ്രിയിൽ ബംഗീ ജംപിങ്​ അടക്കം ചെയ്​തതി​െൻറ ധൈര്യവും മുതൽക്കൂട്ടായുണ്ട്​. അവിടെനിന്ന്​ ഞങ്ങളെ ഒരു ഫോർവീൽ ജീപ്പിൽ മലമുകളിലേക്ക്​ കൊണ്ടുപോയി. ചുരം എന്നൊന്നും പറയാൻ പറ്റാത്ത കാനനവഴി.

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ടാർ മാഞ്ഞ്​​ മൺപാതയായി. ചില വളവുകളെല്ലാം ഓടിച്ചെടുക്കാൻ ഡ്രൈവർ നന്നായി ബുദ്ധിമുട്ടുന്നു. ഒന്ന് തെറ്റിയാൽ താഴേക്ക്. പിന്നെ ബാക്കിയുണ്ടാവില്ല. അതാണ്​ അവസ്​ഥ. ഉയരത്തിലേക്ക് പോകും തോറും വഴി ഇടുങ്ങിവരുന്നു. ഒപ്പം ഭയം കൂടുകയും ചെയ്യുന്നു. അൽപ്പനേരം കൊണ്ട്​ ഒരു മലമുകളിൽ ആ സാഹസിക യാത്ര അവസാനിച്ചു. രണ്ട്​ പൈലറ്റുമാർ (പാരാഗ്ലൈഡിർ നിയന്ത്രിക്കുന്നവരെ പൈലറ്റ് എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്) അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

പച്ചവിരിച്ച മലഞ്ചെരിവുകൾ

കുളു ജില്ലയിലെ ഏറ്റവും ഉയരത്തിലെ പാരാഗ്ലൈഡിങ്ങാണ്​ ഇവിടത്തേത്​. കുത്തനെയുള്ള ഇറക്കത്തിൽ ഫ്ലെക്സ് വിരിച്ചു​െവച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിൽ പോയിനിൽക്കണം. അവിടെനിന്ന്​ പാരച്യൂട്ടിലേക്ക് നമ്മുടെ കാലിലൂടെയും അരയിലൂടെയും സേഫ്റ്റി റോപ്പ് ബന്ധിക്കും. പിന്നെ കാറ്റ് അനുകൂലമാകാനുള്ള കാത്തിരിപ്പാണ്​. ഇ​ൗയൊരു അനുഭവം ഇനി ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടാകുമോ എന്നറിയില്ല.

അതിനാൽ തന്നെ വീഡിയോ എടുക്കാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞിരുന്നു. ഗോപ്രൊ അവർ എ​െൻറ കൈയിൽ തന്നു. ഒരു കയർ കൊണ്ട് സെൽഫി സ്​റ്റിക്ക് കെട്ടി​െവച്ചു. വീഡിയോ ലഭിക്കാൻ 500 രൂപ വേറെ കൊടുക്കണം. ഞാൻ ഇക്കാനെ ഒന്നുനോക്കി സലാം പറഞ്ഞ്​ പറക്കാൻ റെഡിയായി. പൈലറ്റ് മുന്നോട്ട് ഓടാൻ പറഞ്ഞു. ഏതാനും ദൂരം ഓടിയപ്പോഴേക്കും ഉയർന്നു പൊങ്ങാൻ തുടങ്ങി.

പാരാ​ൈഗ്ലഡിങ്ങിൽ നമ്മൾ തന്നെ വായുവിൽ പറന്നുനടക്കുന്ന അനുഭവമാണ്​

ഭാരം കുറഞ്ഞുവരുന്നു. താഴേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ മനസ്സിൽ പേടി​തോന്നി. പക്ഷെ, കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾ കൊണ്ട് തന്നെ പേടി ആഹ്ലാദത്തിന്​ മുന്നിൽ വഴിമാറി. വിമാനത്തി​െൻറ ജനലിലൂടെ കാഴ്ച കാണുന്ന പോലെയല്ല. നമ്മൾ തന്നെ വായുവിൽ പറന്നുനടക്കുന്ന ഫീൽ. പറക്കൽ ആരംഭിച്ച മലയുടെ മുകളിൽ വരെ പൊങ്ങിയ ഗ്ലൈഡർ ഇപ്പോൾ താഴേക്ക്​ വരാൻ തുടങ്ങി. മലഞ്ചെരുവിലെ വീടുകളിൽനിന്ന്​ കുട്ടികൾ ഞങ്ങളെ നോക്കി കൈവീശുന്നു​.

പുറകിൽ ഇക്ക വരുന്ന ഗ്ലൈഡറും കാണാം​. വായുവിലൂടെ ഇങ്ങനെ ഭാരമില്ലാതെ പറക്കാൻ എന്തുരസം. ഒടുവിൽ ലാൻഡിങ്ങിന് സമയമായി. ഇറങ്ങാൻ നേരം കാലുകൾ നീട്ടിവെക്കാൻ പറഞ്ഞു. അതിൽ കയറിയപ്പോൾ പേടി ആയിരുന്നെങ്കിലും ഇറങ്ങാൻ നേരം ഇത് കഴിഞ്ഞല്ലോ എന്ന സങ്കടമായിരുന്നു. സു​രക്ഷിതമായി തന്നെ ലാൻഡ് ചെയ്തു. പേടിച്ചു ഞാൻ ഇതിൽ കയറിയിരുന്നില്ലെങ്കിൽ അതൊരു നഷ്​ടം തന്നെ ആകുമായിരുന്നു. ജീവിതത്തി​െൻറ ഏടുകളിൽ മറക്കാൻ പറ്റാത്ത ഒരു അനുഭവം ലഭിച്ച സന്തോഷത്തിൽ അവിടെനിന്നും മലയിറങ്ങി.

ബിയാസ് നദിക്ക്​ കുറുകെ നിർമിച്ച പാലം പ്രെയർ ഫ്ലാഗുകൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിട്ടുണ്ട്

ഹിമാചലിനോട്​ വിട

സമയം രണ്ട്​ മണി ആയിട്ടുള്ളൂ. നാല്​ മണിക്ക്​ മണാലിയിൽനിന്ന്​ പുറപ്പെടുന്ന ബസ് ഇവിടെ എത്താൻ 5.30 ആകും. ഇനിയും മൂന്നര മണിക്കൂർ സമയമുണ്ട്​. സമീപം തന്നെയുള്ള പാർക്കിൽ കുറച്ചുനേരം ഇരുന്നു. മനോഹരമായി നിർമിച്ച ഉദ്യാനമാണത്​. തൊട്ടുപിറകിൽ ബിയാസ് നദി പ്രക്ഷുബ്​ധ​തയോടെ ഒഴുകുന്നു. നദിയിലേക്കുള്ള പടവുകളിലൂടെ ഇറങ്ങി. തണുത്ത വെള്ളത്തിൽ ഫ്രഷായി.

പിന്നീട് ബുന്ദർ ടൗണിലേക്ക് പോയി. ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ മാർക്കറ്റിലെ ചെറിയ ഹോട്ടലിലെത്തി. ഉത്തരേന്ത്യൻ രീതിയിലെ നല്ലൊരു ഊണ് തന്നെ കിട്ടി. തൊട്ടടുത്ത് ഒരു തൂക്കുപാലം ഉണ്ടെന്നറിഞ്ഞു. ബിയാസ് നദിക്ക്​ കുറുകെ നിർമിച്ച പാലം പ്രെയർ ഫ്ലാഗുകൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ശക്​തിയായി വീശുന്ന കാറ്റിൽ അവ പാറുന്നതും നോക്കി അവിടെയിരുന്നു. പാലത്തി​െൻറ കരയിൽനിന്നാൽ​ കുളു എയർപോർട്ടിലെ​ റൺവേയും കാണാം.

പിങ്കു ഭായിയുടെ കൂടെ

ഇതിനിടയിലാണ്​ ഒരാൾ കഞ്ചാവ് വേണോ, ഹഷീഷ് വേണോ എന്നെല്ലാം ചോദിച്ചുവന്നത്. പിന്നെ ഒട്ടും അമാന്തിച്ചില്ല, അവിടെനിന്നും മാർക്കറ്റിലേക്ക് വേഗത്തിൽ നടന്നു. മാർക്കറ്റിൽ എവിടെ നോക്കിയാലും ആപ്പിളി​െൻറ കൂമ്പാരങ്ങളാണ്​. അവിടെനിന്ന്​ ഞങ്ങളും എട്ട്​ കിലോ വാങ്ങി. ബംഗളൂരു എത്തുന്നത് വരെ അതായിരുന്നു പ്രധാന ഭക്ഷണം. ബസ് വരുന്നതിന്​ മു​െമ്പ പിങ്കു ഭായി കാറിൽ സ്​റ്റാൻഡിലെത്തിച്ചു. ബസിൽ കയറുംവരെ അ​േ​ദ്ദഹം അവിടെനിന്നു. അഞ്ച്​ ദിവസമായി ഞങ്ങളുടെ ഡ്രൈവറും ഗൈഡുമായി കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന മനുഷ്യനാണ്​. അയാളെ പിരിഞ്ഞപ്പോൾ രണ്ടുപേരുടെയും മുഖത്ത്​ ദുഃഖം നിഴലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

വീണ്ടും ഡൽഹിയിൽ

പല സ്ഥലങ്ങളിൽനിന്നും ബസിൽ ആപ്പിളും ഉറുമാൻ പഴങ്ങളും നിറച്ച പെട്ടികൾ നിറക്കുന്നുണ്ട്. റോഡിനു മുകളിലേക്ക് തൂങ്ങിനിൽക്കുന്ന പാറക്കെട്ടുകൾ വകഞ്ഞുമാറ്റിയാണ്​ ബസി​െൻറ പ്രയാണം. മാമലകളുടെ രാത്രി കാഴ്ചയും കണ്ടുകൊണ്ട് എപ്പോഴോ ഉറങ്ങിപ്പോയിരുന്നു. രാവിലെ കണ്ണ്​ തുറക്കു​േമ്പാൾ വീണ്ടും ഡൽഹിയുടെ തിരക്കിലെത്തിയിട്ടുണ്ട്​. കാശ്മീരി ഗേറ്റ് മെട്രോ സ്​റ്റേഷന്​ അടുത്താണ്​ ഇറങ്ങിയത്​. വീണ്ടും പഴയപോലെ തന്നെ ബാഗുകൾ ചുമന്ന്​ നടത്തം തുടങ്ങി. ചെങ്കോട്ടയുടെ മുന്നിലാണ്​ യാത്ര അവസാനിപ്പിച്ചത്​. അവിടെ ക്ലോക്റൂമിൽ ബാഗുകൾ വെച്ചു.

റോഡിന്​ സമാന്തരമായി ഒഴുകുന്ന ബിയാസ്​ നദി

ആദ്യം തന്നെ കാണുന്നത് പ്രധാനമന്ത്രി രാജ്യത്തെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്ന സ്ഥലമാണ്. അവിടുന്ന് അകത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ നീളത്തിലുള്ള ഇടവഴിയിൽ രണ്ടു വശങ്ങളും കടകൾ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു. ചാട്ട ബസാർ എന്നാണ് അതി​െൻറ പേര്. വീണ്ടും മുന്നോട്ടുപോയാൽ മനോഹരമായ ഉദ്യാനങ്ങളും നിർമിതികളും കാണാം. അണ്ണാറക്കണ്ണൻമാരും തത്തകളും യഥേഷ്​ടം ഭയരഹിതരായി അതിലൂടെ വിലസി നടക്കുന്നു. ദിവാൻ ഇ ആം എന്നൊരു ഭാഗം അവിടെയുണ്ട്. ഷാജഹാൻ ചക്രവർത്തി കൂടിക്കാഴ്ചകൾ നടത്തിയിരുന്ന സ്​ഥലമാണത്. വെള്ള മാർബിളിൽ തീർത്ത മനോഹരമായ സിംഹാസനം അവിടെ കാണാം. മാർബിളിൽ തീർത്ത പള്ളിയും ഇതിനകത്തുണ്ട്. മുഗൾ ശിൽപികളുടെ കലാചാരുത അവിടെ എങ്ങും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു.

അവിടെനിന്ന്​ ചെറിയ ഗല്ലികളിലൂടെ നടന്നെത്തിയത്​ ഡൽഹി ജമാമസ്ജിദിലേക്കാണ്​. വിദേശികളും സ്വദേശികളുമായ ധാരാളം സന്ദർശകർ അവിടെയുണ്ട്.​ കുറച്ചുനേരം ആ പള്ളിയുടെ വിശാലമായ നടുമുറ്റത്ത്​ ഇരുന്നു. തുടർന്ന്​ പള്ളിയുടെ മുന്നിലുള്ള ചെറിയ തട്ടുകടയിൽനിന്നും മുഗളായി ബിരിയാണി കഴിച്ചു. രാവിലെ തന്നെ ബിരിയാണ്​ കഴിക്കുന്നത്​ ജീവിതത്തിൽ അപൂർവമാണ്​. അല്ലെങ്കിലും യാത്രകൾ അങ്ങനെയാണ്- പതിവിന്​ വിപരീതമായി എന്തെങ്കിലും ചെയ്യു​േമ്പാഴാണ്​ ഒാരോ യാത്രക്കും മാധുര്യമേറുന്നത്​.

ഡൽഹി ജമാമസ്​ജിദ്​

ചെങ്കോട്ടയിലേക്ക് തന്നെ തിരിച്ചുവന്ന് ക്ലോക്ക് റൂമിൽനിന്നും ബാഗുകളെടുത്തു. ബംഗളൂരുവിലേക്കുള്ള വിമാനത്തിന്​ സമയം ആയിട്ടില്ല. സമീപത്തെ ഒരു മരത്തിന് ചുവട്ടിൽ ക്ഷീണമകറ്റനിരുന്നു. അടുത്ത്​ ഒരു മലയാളി കുടുംബവുമുണ്ട്​. അവരുടെ കുട്ടിക്ക് പനിയാണെന്ന്​ അറിഞ്ഞപ്പോൾ ആദ്യമായി ഞങ്ങളുടെ ഫസ്​റ്റ്​ എയ്ഡ് ബോക്സ് തുറന്നു.

മരുന്ന്​ നൽകി അവരോട്​ യാത്ര പറഞ്ഞ്​ വീണ്ടും മെട്രോയിൽ കയറി എയർപോർട്ടിലെത്തി. ഏഴു ദിവസത്തെ അനുഭവങ്ങളുമായാണ്​ വിമാനം ടേക്ക്​ഒാഫ്​ ചെയ്യുന്നത്​. ജീവിതത്തിലാദ്യമായി മഞ്ഞു കണ്ടത്, പാരാഗ്ലൈഡിങ്, റിവേഴ്സ് ബഞ്ചി, യാക്ക് റൈഡ്​ തുടങ്ങി ഒരുപാട് അനുഭവങ്ങൾ. ഈ കോവിഡ്​ കാലം കഴിഞ്ഞ് യാത്രകൾ ഇനിയും തുടരാൻ കഴിയുമെന്ന് പ്രത്യാശിക്കു​േമ്പാഴും ഹിമാചലി​െൻറ ഒാർമകൾ അസ്​തമിക്കാതെ എന്നും മനസ്സിലുണ്ടാകും.

(അവസാനിച്ചു)

ഈ കോവിഡ്​ കാലം കഴിഞ്ഞ് യാത്രകൾ ഇനിയും തുടരാൻ കഴിയുമെന്ന് പ്രത്യാശിക്കു​േമ്പാഴും ഹിമാചലി​െൻറ ഒാർമകൾ അസ്​തമിക്കാതെ എന്നും മനസ്സിലുണ്ടാകും



Show Full Article
TAGS:travel manali himachal pradesh shimla 
Next Story