നി​ർ​മ​ല​മാ​വ​ട്ടെ മ​ന​സ്സു​ക​ൾ

മ​ന​സ്സി​ന്റെ ശു​ദ്ധീ​ക​ര​ണം കൂ​ടി​യാ​ണ് റ​മ​ദാ​നി​ലൂ​ടെ ല​ക്ഷ്യ​മാ​ക്കു​ന്ന​ത്. പ്ര​വാ​ച​ക​ൻ മ​ന​സ്സി​നെ സം​ബ​ന്ധി​ച്ച് ഇ​പ്ര​കാ​രം പ​റ​ഞ്ഞ​താ​യി ന​മു​ക്ക് കാ​ണാം: ‘‘അ​റി​യു​ക, മ​ന​സ്സ് ന​ന്നാ​യാ​ൽ ശ​രീ​രം മു​ഴു​വ​ൻ ന​ന്നാ​യി; മ​ന​സ്സ് ദു​ഷി​ച്ചാ​ൽ ശ​രീ​രം മു​ഴു​വ​ൻ ദു​ഷി​ച്ചു’’ (ബു​ഖാ​രി). മ​ന​സ്സി​ന്റെ ക​ടു​പ്പ​വും പാ​രു​ഷ്യ​വും ഒ​രു​ത​രം ആ​ത്മീ​യ രോ​ഗ​വും മ​നു​ഷ്യ നി​ർ​ഭാ​ഗ്യ​ത്തി​ന്റെ അ​ട​യാ​ള​വു​മാ​ണ്.

തീ​ർ​ച്ച​യാ​യും റ​മ​ദാ​നി​ൽ നാം ​നി​ർ​വഹി​ക്കു​ന്ന കാ​രു​ണ്യ പ്ര​വ​ർ​ത്ത​ന​ങ്ങ​ളി​ലൂ​ടെ മ​ന​സ്സു​ക​ളെ നി​ർ​മ​ല​മാ​ക്കാ​നാ​വും. അ​ബൂ​ഹു​റൈ​റ (റ) ​വി​വ​രി​ക്കു​ന്നു: പ്ര​വാ​ച​ക​നോ​ട് ഒ​രു വ്യ​ക്തി ത​ന്റെ മ​ന​സ്സി​ന്റെ കാ​ഠി​ന്യ​ത്തെ​ക്കു​റി​ച്ച് ആ​വ​ലാ​തി​പ്പെ​ട്ടു. പ്ര​വാ​ച​ക​ൻ പ​റ​ഞ്ഞു: ‘‘നീ ​അ​നാ​ഥ​രു​ടെ ശി​ര​സ്സി​ൽ ത​ട​വു​ക​യും അ​ഗ​തി​ക​ൾ​ക്ക് ആ​ഹാ​രം ന​ൽ​കു​ക​യും ചെ​യ്യു​ക’’ (അ​ഹ്മ​ദ്). അ​നാ​ഥ​​രെ ത​ലോ​ട​ലും അ​ഗ​തി​ക​ൾ​ക്ക് ഭ​ക്ഷ​ണം ന​ൽ​ക​ലും കാ​രു​ണ്യ​ത്തി​ന്റെ പ്ര​തി​ഫ​ല​ന​മാ​ണ്. ഹൃ​ദ​യ​ത്തി​ൽ കാ​രു​ണ്യം അ​നു​ഭ​വ​പ്പെ​ടാ​ത്ത ഒ​രാ​ൾ മ​ന​പ്പൂ​ർ​വം ഈ ​പ്ര​വ​ൃത്തി​ക​ൾ ചെ​യ്താ​ൽ, അ​വ​ന്റെ മ​ന​സ്സി​ൽ കാ​രു​ണ്യം ഉ​ണ്ടാ​യി​ത്തീ​രു​മെ​ന്നാ​ണ് ഈ ​പ്ര​വാ​ച​കവ​ച​നം ന​മ്മെ പ​ഠി​പ്പി​ക്കു​ന്ന​ത്.

‘‘സ്വ​ർ​ഗാ​വ​കാ​ശി​യാ​യ ഒ​രാ​ൾ ഇ​പ്പോ​ൾ നി​ങ്ങ​ൾ​ക്ക് മു​ന്നി​ലേ​ക്ക് വ​രും’’ -ചു​റ്റു​മി​രു​ന്ന ശി​ഷ്യ​ന്മാ​രോ​ട് തു​ട​ർ​ച്ച​യാ​യി മൂ​ന്നുദി​വ​സം പ്ര​വാ​ച​ക​ൻ പ​റ​ഞ്ഞു. മൂ​ന്നുദി​വ​സ​വും ആ​കാം​ക്ഷ​യോ​ടെ ശി​ഷ്യ​ന്മാ​ർ കാ​ത്തി​രു​ന്ന​പ്പോ​ൾ അ​വ​ർ ക​ണ്ട​ത് സാ​ധാ​ര​ണ​ക്കാ​ര​നാ​യ ഒ​രു അ​ൻ​സാ​രി സ​ഹാ​ബി​യെ​യാ​യി​രു​ന്നു. സ്വ​ർ​ഗാ​വ​കാ​ശി എ​ന്ന് പ്ര​വാ​ച​ക​ൻ സാ​ക്ഷ്യ​പ്പെ​ടു​ത്താ​ൻ മാ​ത്രം എ​ന്ത് പു​ണ്യ​ക​ർ​മ​ങ്ങ​ളാ​ണ് ഈ ​മ​നു​ഷ്യ​ൻ ചെ​യ്യു​ന്ന​ത് എ​ന്ന​റി​യാ​നു​ള്ള ആ​കാം​ക്ഷ​യാ​ൽ പ്ര​വാ​ച​ക ശി​ഷ്യ​ൻ അ​ബ്ദു​ല്ലാ​ഹി​ബ്നു അം​റ് (റ) ​ഈ അ​ൻ​സാ​രി​യു​ടെ വീ​ട്ടി​ൽ അ​തി​ഥി​യാ​യി എ​ത്തി. സാ​ധാ​ര​ണ ജ​ന​ങ്ങ​ളി​ൽ കാ​ണു​ന്ന പ​തി​വ് ആ​രാ​ധ​ന​ക​ള​ല്ലാ​തെ മ​റ്റൊ​രു വ​ലി​യ ക​ർ​മ​വും ആ ​സ്വ​ഹാ​ബി​യി​ൽ അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന് കാ​ണാ​ൻ ക​ഴി​ഞ്ഞി​ല്ല. ഒ​ടു​വി​ൽ ത​ന്റെ വ​ര​വി​ന്റെ ല​ക്ഷ്യം അ​ബ്ദു​ല്ലാ​ഹി​ബ്നു അം​റ് വെ​ളി​പ്പെ​ടു​ത്തി. അ​ൻ​സ്വാ​രി സ​ഹാ​ബി പ​റ​ഞ്ഞു: ‘‘നി​ങ്ങ​ൾ ക​ണ്ട​ത​ല്ലാ​ത്ത മ​റ്റൊ​രു ക​ർ​മവും എ​നി​ക്കി​ല്ല. പ​ക്ഷേ, എ​ന്റെ മ​ന​സ്സി​ൽ ഒ​രു മ​നു​ഷ്യ​നോ​ടും ഒ​രു ത​ര​ത്തി​ലു​ള്ള ദേ​ഷ്യ​മോ അ​സൂ​യ​യോ പ​ക​യോ വി​ദ്വേ​ഷ​മോ ഇ​ല്ല.’’ പ്ര​വാ​ച​ക​ന്റെ വാ​ക്കു​ക​ളു​ടെ കാ​ര​ണം ക​ണ്ടെ​ത്തി​യ​തി​ൽ അ​ബ്ദു​ല്ലാ​ഹി​ബ്നു അം​റി​ന് വ​ലി​യ സ​ന്തോ​ഷ​മാ​യി. അ​ദ്ദേ​ഹം പ​റ​ഞ്ഞു: ‘‘ഒ​രാ​ളോ​ടും മ​ന​സ്സി​ൽ ഒരു വി​രോ​ധ​വു​മി​ല്ലാ​തെ ജീ​വി​ക്കു​ക; ഇ​ത് ത​ന്നെ​യാ​വും അ​ങ്ങ് സ്വ​ർ​ഗാ​വ​കാ​ശി​യാ​വാ​ൻ കാ​ര​ണം. മ​നു​ഷ്യ​രി​ൽ പ​ല​ർ​ക്കും നേ​ടി​യെ​ടു​ക്കാ​ൻ ക​ഴി​യാ​ത്ത​തും ഈ ​ഗു​ണ​മാ​ണ്’’ (മു​സ്ന​ദ് അ​ഹ്മ​ദ്).

മ​ഹാ​നാ​യ പ്ര​വാ​ച​ക ശി​ഷ്യ​ൻ അ​ബൂ​ദു​ജാ​ന (റ) ​രോ​ഗി​യാ​യി കി​ട​ക്കു​മ്പോ​ൾ അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്റെ മു​ഖം പ്ര​കാ​ശം പ​ര​ത്തു​ന്ന​താ​യി ആ​ളു​ക​ൾ ക​ണ്ടു. അ​തി​ന്റെ കാ​ര​ണം ചോ​ദി​ച്ച​പ്പോ​ൾ അ​ദ്ദേ​ഹം പ​റ​ഞ്ഞു: ‘‘എ​ന്റെ ഹൃ​ദ​യം മ​റ്റു​ള്ള​വ​രെ സം​ബ​ന്ധി​ച്ച് ഏ​റ്റ​വും സു​ര​ക്ഷി​ത​വും ശു​ദ്ധ​വു​മാ​ണ്.’’ ആ​രോ​ടും മ​ന​സ്സി​ൽ ശ​ത്രു​ത കൊ​ണ്ടു​ന​ട​ക്കു​ന്നി​ല്ല എ​ന്നാ​ണ് അ​ദ്ദേ​ഹം അ​ർ​ഥ​മാ​ക്കി​യ​ത്.

റ​മ​ദാ​ൻ ചൈ​ത​ന്യ​ത്തി​ലൂ​ടെ ന​മ്മു​ടെ മ​ന​സ്സി​നെ നി​ർ​മ​ല​വും വി​ശു​ദ്ധ​വു​മാ​ക്കാ​ൻ ന​മു​ക്ക് സാ​ധി​ക്ക​ണം. കാ​പ​ട്യം, അ​സൂ​യ, ലോ​ക​മാ​ന്യം (പ്ര​ദ​ർ​ശ​ന​പ​ര​ത), പ​ര​സ്പ​ര വി​ദ്വേ​ഷം, അ​ഹ​ങ്കാ​രം എ​ന്നി​വ​യി​ൽനി​ന്നെ​ല്ലാം അ​ക​ന്ന് മ​ന​സ്സി​നെ സ്ഫു​ടം ചെ​യ്തെ​ടു​ക്കാ​ൻ റ​മ​ദാ​നി​ലെ പു​ണ്യ​ക​ർ​മങ്ങ​ൾ ന​മു​ക്ക് പ്ര​ചോ​ദ​ന​മാ​വ​ട്ടെ!