രണ്ടവളുമാർ

ഓരോ പ്രാർത്ഥനാ വരിയിലും

ഓരോ മുള്ളു വീതം അവൾ മുറിവുകളിൽ നിന്നുരിഞ്ഞെടുത്തു.

തന്റെ അപൂർണ്ണ ക്യാൻവാസിലേക്ക് അതെറിഞ്ഞു

കൊള്ളിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു.

മുള്ളുകളെയെല്ലാമൊഴിപ്പിച്ച്

മരുന്നു വച്ചു.

മൂരി നിവർന്ന്,

ക്യാൻവാസിന്റെ വേദനകളിലേക്ക്

കണ്ണടച്ചൂതിയതും

പുറകിൽ നഗരമണഞ്ഞു;

നക്ഷത്രങ്ങൾ തെളിഞ്ഞു.

അവൾ സിഗ്നലുകൾ തെറ്റിക്കുന്നു.

സീബ്രാലൈനുകളുടെ മേത്ത് ഉരുണ്ടുകേറുന്നു.

ദിശാസൂചികകളെ ഇളക്കിമറിച്ചിടുന്നു.

നേരെ കുന്നുമ്പുറത്തേക്ക് വണ്ടിയോടിച്ചു കേറ്റുന്നു.

കിതച്ചുപോയ വണ്ടിയെ

പിന്നിലുപേക്ഷിച്ച്

സൂര്യനു നേരെയോടുന്നു.

"ഉദിച്ചതു കൊണ്ടല്ലേ..."

എന്നുറക്കെയലറുന്നു.