വിശ്രമത്തിനൊരു ദിവസം

  • ബൈക്കിൽ ഒറ്റക്ക്​ ഇന്ത്യ കറങ്ങുന്ന മലയാളി യുവാവ്​ അനീഷി​െൻറ 64ാം ദിവസം മേഘാലയയിലെ ഷില്ലോങ്ങിൽ

എം. അനീഷ്​
08:45 AM
15/05/2018
ബാരബസാറിൽ പുരുഷന്മാരെക്കാളും തെരുവു കച്ചവടത്തി​െൻറ ആധിപത്യം സ്​ത്രീകൾക്കാണ്​. ...

മേഘാലയ വിട്ട്​ തിരികെ നാട്ടിലേക്കുള്ള യാത്രയുടെ തുടക്കം തീരുമാനിച്ചാണ്​ രാവിലെ എഴുന്നേറ്റത്​. അതനുസരിച്ച്​ രാവിലെ അഞ്ചുമണിക്കു തന്നെ എഴുന്നേറ്റ്​ പല്ലു തേപ്പും കുളിയുമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ്​ ഇൗ ദിവസം പൂർണമായും വിശ്രമത്തിനായി മാറ്റിവെക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. ഇത്രയും ദിവസത്തെ യാത്രയ്​ക്കിടയിൽ വിശ്രമത്തിനു മാത്രമായി ഒരു ദിവസം ഇതുവരെ മാറ്റിവെച്ചിരുന്നില്ല. പുറം വേദനയും ശരീര വേദനയും കലശലായിരുന്നു. ക്ഷീണം ശീലമായ യാത്രയിൽ തോൾവേദനയും മറ്റും പതിവാണ്​. പക്ഷേ, ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്​ഥയിൽ ഞാൻ ശരിക്കുമൊന്ന്​ വിശ്രമിച്ചില്ലെങ്കിൽ പിന്നീട്​ കൂടുതൽ വിശ്രമി​ക്കേണ്ടിവരുമോ എന്നൊരു ആശങ്ക.

കഴിഞ്ഞ ദിവസം ബാഗും ​ക്യാമറാ ബാഗും ഹെൽമെറ്റും ജാക്കറ്റും താങ്ങിപ്പിടിച്ച്​ ആറു മണിക്കൂറോളം കുന്നും മലയും കയറിയതി​​െൻറ പരിഭവത്തിലാണ്​ ശരീരത്തിലെ പല പേശികളും. കഴിഞ്ഞയാഴ്​ച ഭൂട്ടാനിലെ തക്​സാങ്​ ക്ഷേത്രത്തിലേക്കുള്ള കയറ്റം ഇത്ര ബാധിച്ചിരുന്നില്ല. എന്തായാലും ഇൗ ദിവസം വിശ്രമിച്ചുകളയാം. ആറു മണിയോടെ വീണ്ടും കിടന്ന ഞാൻ പിന്നീട്​ എഴുന്നേറ്റത്​ 10.30നാണ്​. അടുത്തുള്ള ഹോട്ടലിൽ പോയി പ്രഭാതഭക്ഷണവും കഴിച്ച്​ മടങ്ങിവരുന്ന വഴി പാക്കറ്റിലാക്കി വിൽക്കാൻ വെച്ചിരിക്കുന്ന കാരറ്റുകൾ കുറച്ചു വാങ്ങിച്ചു. ഞാൻ നിൽക്കുന്നതിനടുത്ത്​ ബാരബസാറിൽ കച്ചവടത്തി​​െൻറ ബഹളം തന്നെ. പുരുഷന്മാരെക്കാള​ും തെരുവു കച്ചവടത്തി​​െൻറ ആധിപത്യം സ്​ത്രീകൾക്കാണ്​.

പോലീസ്​ ബസാറിലെ വൃത്തിഹീനത മേഘാലയയുടെ പൊതുമുഖത്തിന്​ ചേരാതെ നിൽക്കുന്നതാണ്​..
 

വഴിയരികിൽ സോഫി പഴം കണ്ടപ്പോൾ വാങ്ങാതിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഇനിയി​ത്​ അടുത്തെങ്ങും കഴിക്കാനാവില്ലല്ലോ. ഉള്ളിച്ചാക്കും അരിച്ചാക്കും കൂടാതെ കട്ടിലും അലമാരയും വരെ ചുമലിലേറ്റി തൊഴിലാളികൾ കൊണ്ടുപോകുന്നുണ്ട്​. അരിച്ചാക്കുകൾ ഒന്നും രണ്ടുമല്ല, നാലെണ്ണമൊക്കെയാണ്​ ചുമലിൽ. ചിലർ ചുമടിനൊപ്പം ബീഡിയും വലിക്കുന്നുണ്ട്​. ഒരു ലോഡ്​ ഇറക്കിവെച്ചാലുടൻ അടുത്ത ലോഡിന്​ ഒാടുന്നവരെയും കാണാം.വല്ലാത്തൊരു കഠിനാധ്വാനികൾ തന്നെ. റോഡിൽ വാഹനങ്ങൾ പാർക്ക്​ ചെയ്​ത്​ നിർത്തിയിരിക്കുകയാണ്. സത്യത്തിൽ അവ ഒാടിക്കൊണ്ടിരുന്നവയാണ്​. തിരക്കുകാരണം ഒരടിപോലും നീങ്ങാനാവാതെ സ്​തംഭിച്ചു നിൽക്കുകയാണ്​. അതുകൊണ്ടാണ്​ പാർക്ക്​ ചെയ്​ത്​ നിർത്തിയിരിക്കുകയാണെന്ന്​ പറഞ്ഞത്​.

അടച്ചിട്ട മുറിയിൽ ഉറങ്ങാതെ കട്ടിലിൽ കിടന്നുള്ള വിശ്രമത്തിനു ശേഷം വൈകിട്ട്​ പുറത്തിറങ്ങി. പോലീസ്​ ബസാറിലേക്കായിരുന്നു നടത്തം.റോഡിലെ ചെറി തെറിച്ച്​ വസ്​ത്രത്തിൽ പതിയാതിരിക്കാൻ ഹവായ്​ ചെരിപ്പിട്ട കാലുകൾ സൂക്ഷിച്ചാണ്​ ചുവടുവെച്ചത്​.  ഞാൻ താമസിക്കുന്ന സ്​ഥലത്തു മാത്രമേ ചെളിയുള്ളു. പിന്നീടങ്ങോട്ട്​ പോലീസ്​ ബസാർ വരെ നല്ല വഴിയാണ്​. രണ്ടു മൂന്നു ദിവസം ഇതുവഴി നടന്നിട്ട്​ ഷോർട്ട്​ കട്ടുകൾ വരെ ഇപ്പോൾ കാണാപ്പാഠമായി. പോലീസ്​ ബസാറിലെ തിരക്കിനൊപ്പം നിന്നുകൊടുത്ത്​ ഞാൻ സെൻട്രൽ പോയൻറിലെത്തി.

ബാര ബാസാറിലും പോലീസ്​ മാർക്കറ്റിലും പാതിരാത്രിയിൽ പോലും തിരക്ക്​ അവസാനിക്കുന്നില്ല....
 

തെരുവിൽ ഒരു കോണിൽ ഗിറ്റാറും മൈക്കും വെച്ച്​ ഒരു സംഘം ഗാനമേള നടത്തുന്നുണ്ട്​. അടുത്ത്​ ചെന്നപ്പോഴാണ്​ ക്രിസ്​ത്യൻ സുവിശേഷ സംഘമാണെന്ന്​ മനസ്സിലായത്​. തലേന്ന്​ ചിറാപുഞ്ചിയിൽ വെച്ച്​ പരിചയപ്പെട്ട മലയാളികളായ സജിനെയും അരുണിനെയും പോലീസ്​ ബസാറിലെ തിരക്കിനിടയിൽവെച്ച്​ വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടി. അൽപനേരത്തെ കുശലാന്വേഷണത്തിനു ശേഷം ഗുഡ്​ബൈ പറഞ്ഞു പിരിഞ്ഞു. വ്യത്യസ്​തതയുള്ള, വില കുറഞ്ഞ എന്തെങ്കിലും കഴിക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെയാണ്​ പോലീസ്​ ബസാറിലേക്ക്​ വന്നത്​. പുഴുങ്ങിയ ഉരുളക്കിഴങ്ങ്​ കടലയും ഒരുതരം മസാലയിൽ​ ചേർത്തൊരു വിഭവം പരീക്ഷിച്ചു.

വിശപ്പ്​ ശമിപ്പിക്കാനുള്ള ശേഷി ആ വിഭവത്തിനില്ലാതിരുന്നതിനാൽ ഒാംലറ്റിൽ ചപ്പാത്തി ചുരുട്ടിയുള്ള എഗ്​ റോളും കൂടി കഴിച്ചു. മേഘാലയയിലെ ഗ്രാമീണ വാസികൾ ഉണ്ടാക്കുന്ന നെല്ലിക്ക ജ്യൂസ്​ കൂടി വാങ്ങി കഴിച്ചാണ്​ ഞാൻ തിരികെ റൂമിലേക്ക്​ നടന്നത്​.

രാത്രിയിൽ പോലും തിരക്കുകൾ അവസാനിക്കാത്ത പോലീസ്​ ബസാറിൽനിന്നും റൂമിലലേക്ക്​ തിരിക്കുമ്പോൾ സത്യത്തിൽ പിന്നിടുന്ന വഴിത്താരകളോട്​ യാത്ര പറയുകയായിരുന്നു. ഇനിയെന്നാണ്​ ഇൗ വഴി വരിക..? ചിലപ്പോൾ ഇനി വന്നില്ലെങ്കിലോ...?
എന്തായാലും വെളുപ്പിന്​ മടക്കയാത്രയാണല്ലോ എന്ന വിചാരമായിരുന്നു മനസ്സിൽ.

 

COMMENTS