കേരളത്തിൽ കുട്ടിക്കുറ്റവാളികൾ പെരുകുന്നോ?; ലഹരിയുടെയും ക്രൈമിന്റെയും കെണിയിലാകുന്നത് എങ്ങനെ?

ഉയർന്ന സാക്ഷരതയും മെച്ചപ്പെട്ട ജീവിതനിലവാരവും കൊണ്ട് രാജ്യത്തിന് തന്നെ മാതൃകയായ കേരളം ഇന്ന് കൗമാരങ്ങൾക്കിടയിലെ പെരുമാറ്റ വൈകല്യങ്ങളാലും ലഹരി ഉപയോഗത്താലും ഗുരുതരമായ ഒരു സാമൂഹിക പ്രതിസന്ധിയെ അഭിമുഖീകരിക്കുകയാണ്. മുൻകാലങ്ങളിൽ അപൂർവമായി മാത്രം കേട്ടിരുന്ന ജുവനൈൽ കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ ഇന്ന് മോഷണവും അടിപിടിയും കടന്ന് സൈബർ തട്ടിപ്പുകളിലേക്കും സിന്തറ്റിക് ഡ്രഗ്സ് കടത്തിലേക്കും കൊലപാതകങ്ങളിലേക്കും വരെ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. കുട്ടികൾ കുറ്റവാസനയോടെ ജനിക്കുകയല്ല, മറിച്ച് അവർ ജീവിക്കുന്ന കുടുംബ സാഹചര്യങ്ങളും മാനസിക സംഘർഷങ്ങളുമാണ് അവരെ ഇത്തരം ഇരുണ്ട വഴികളിലേക്ക് തള്ളിവിടുന്നത് എന്നാണ് ഔദ്യോഗിക കണക്കുകൾ അടിവരയിടുന്നത്.

കണക്കുകൾ വരച്ചുകാട്ടുന്ന യാഥാർത്ഥ്യം

വനിതാ-ശിശു വികസന വകുപ്പിന്റെ കണക്കുകൾ പ്രകാരം, 2024-ൽ മാത്രം നിയമവിരുദ്ധ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടതിന്റെ പേരിൽ സംസ്ഥാനത്ത് 2,274 കുട്ടികൾക്കാണ് വിദഗ്ദ്ധ കൗൺസിലിംഗ് നൽകേണ്ടി വന്നത്. ഇതിൽ ഏറ്റവും ഞെട്ടിക്കുന്ന വസ്തുത, കുറ്റകൃത്യങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ട കുട്ടികളിൽ 91 ശതമാനം പേരും തകർന്ന കുടുംബ പശ്ചാത്തലങ്ങളിൽ നിന്നോ, മാതാപിതാക്കളുടെ ശ്രദ്ധക്കുറവ് നേരിടുന്ന ചുറ്റുപാടുകളിൽ നിന്നോ വരുന്നവരാണ് എന്നതാണ്. പ്രതിവർഷം ശരാശരി 300-ലധികം ജുവനൈൽ കേസുകളാണ് പൊലീസിൽ രജിസ്റ്റർ ചെയ്യപ്പെടുന്നത്.

ലഹരിയുടെ വ്യാപനത്തിലും കൗമാരക്കാർ വലിയ തോതിൽ ഇരകളാക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. ഇന്റലിജൻസ് റിപ്പോർട്ടുകൾ പ്രകാരം, എയ്ഡഡ് സ്കൂളുകൾ ഉൾപ്പെടെ സംസ്ഥാനത്തെ 1,057 സ്കൂളുകൾ കേന്ദ്രീകരിച്ച് ലഹരി വില്പന സംഘങ്ങൾ സജീവമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ട്. ഇതിൽ ഏറ്റവും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന കാര്യം, ലഹരി ഉപയോഗം ആരംഭിക്കുന്ന കുട്ടികളിൽ 70 ശതമാനവും 10-നും 15-നും ഇടയിൽ പ്രായമുള്ളവരാണ് എന്നതാണ്.

കുടുംബ പശ്ചാത്തലം: ശൂന്യതയുടെ തുടക്കം

കുട്ടിയുടെ മാനസിക വളർച്ചയുടെ അടിത്തറ പാകേണ്ട വീടുകൾ സംഘർഷഭരിതമാകുമ്പോൾ സംഭവിക്കുന്ന മാറ്റങ്ങൾ ചെറുതല്ല:

* ഗാർഹിക കലഹങ്ങളും വേർപിരിയലുകളും: മാതാപിതാക്കൾ തമ്മിലുള്ള നിരന്തര വഴക്കുകൾ, ഗാർഹിക പീഡനങ്ങൾ, വിവാഹമോചനങ്ങൾ എന്നിവ കുട്ടികളിൽ കടുത്ത അരക്ഷിതാവസ്ഥയും ഭയവും സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

* വൈകാരിക അവഗണന: രക്ഷിതാക്കളുടെ അമിതമായ ജോലിത്തിരക്കും മൊബൈൽ ഫോണിലും മറ്റും കൂടുതൽ സമയം ചിലവഴിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് കാരണം കുട്ടികളോട് സംസാരിക്കാനോ അവരുടെ സ്കൂൾ വിശേഷങ്ങൾ കേൾക്കാനോ ആരും തയ്യാറാകാത്ത സാഹചര്യം അവരിൽ കടുത്ത ഏകാന്തതയുണ്ടാക്കുന്നു.

* പേരന്റിംഗിലെ അസന്തുലിതാവസ്ഥ: കുട്ടികളുടെ കാര്യങ്ങളിൽ ഒട്ടും ശ്രദ്ധ നൽകാത്ത അശ്രദ്ധമായ പേരെന്റിങ്ങും, കുട്ടികളുടെ വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യം ഇല്ലാതാക്കുന്ന അമിത നിയന്ത്രണങ്ങളും അവരെ വിരുദ്ധ മനോഭാവത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു.

മനഃശാസ്ത്രപരമായ പ്രേരകഘടകങ്ങൾ

കുടുംബത്തിൽ നിന്ന് ലഭിക്കാത്ത സ്നേഹവും സുരക്ഷിതത്വവും പുറംലോകത്ത് അന്വേഷിക്കുന്ന കുട്ടികൾ സ്വാഭാവികമായും മനഃശാസ്ത്രപരമായ ചില കെണികളിൽ ചെന്നുപെടുന്നു:

* സ്വീകാര്യതയ്ക്കായുള്ള ആഗ്രഹം: വീടുകളിൽ ഒറ്റപ്പെടുന്ന കുട്ടികൾ തങ്ങളെ പരിഗണിക്കുന്ന ഏത് സൗഹൃദ സംഘങ്ങളിലേക്കും എളുപ്പത്തിൽ ആകർഷിക്കപ്പെടുന്നു. ആ കൂട്ടത്തിൽ സ്ഥാനം ഉറപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി ലഹരി പരീക്ഷിക്കാനും, ക്രിമിനൽ സംഘങ്ങൾ ഏൽപ്പിക്കുന്ന ചെറിയ അസൈൻമെന്റുകൾ (ക്യാരിയർ പണി, മോഷണം) ചെയ്യാനും ഇവർ തയ്യാറാകുന്നു.

* എസ്കേപ്പിസം : വീട്ടിലെ പീഡനങ്ങളിൽ നിന്നും സങ്കടങ്ങളിൽ നിന്നും ഒരു താൽക്കാലിക ആശ്വാസം കണ്ടെത്താനുള്ള കുറുക്കുവഴിയായാണ് ഭൂരിഭാഗം കൗമാരക്കാരും കഞ്ചാവ്, എം.ഡി.എം.എ തുടങ്ങിയ ലഹരികളിലേക്ക് തിരിയുന്നത്.

* വൈകാരിക അസ്ഥിരതയും ഡോപമൈൻ ത്വരയും: കൗമാര പ്രായത്തിൽ മസ്തിഷ്കത്തിലെ പ്രീഫ്രോണ്ടൽ കോർട്ടെക്സ് (വിവേചന ബുദ്ധിയും തീരുമാനമെടുക്കലും നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഭാഗം) പൂർണമായി വികസിച്ചിട്ടുണ്ടാകില്ല. അതിനാൽ ദീർഘകാല പ്രത്യാഘാതങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാതെ പെട്ടെന്നുള്ള ആവേശത്തിനും ത്രില്ലിനും വേണ്ടി നിയമവിരുദ്ധ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ ഇവർ മടിക്കുന്നില്ല.

സ്കൂളുകളിലെ നിരീക്ഷണവും വിടവുകളും

ലഹരി മാഫിയകൾ കുട്ടികളെ ലക്ഷ്യമിടുന്നത് അവരുടെ മാനസികമായ ഈ ബലഹീനത മുൻകൂട്ടി കണ്ടുകൊണ്ടാണ്. ആദ്യഘട്ടത്തിൽ സൗജന്യമായി ലഹരി നൽകി ശീലിപ്പിച്ച ശേഷം, പിന്നീട് അതിനുള്ള പണം കണ്ടെത്താൻ കുട്ടികളെത്തന്നെ വിൽപ്പനക്കാരായും പെറ്റിക്കേസ് കുറ്റവാളികളായും മാറ്റുന്ന തന്ത്രമാണ് മാഫിയകൾ പയറ്റുന്നത്. സ്കൂളുകളിൽ പഠനത്തിൽ പെട്ടെന്നുണ്ടാകുന്ന പിന്നാക്കാവസ്ഥ, സ്വഭാവത്തിലെ ദേഷ്യവും ഉൾവലിയലും, ക്ലാസുകൾ ഒഴിവാക്കൽ എന്നിവയെല്ലാം അപകട സൂചനകളാണെങ്കിലും പലപ്പോഴും അദ്ധ്യാപകരോ സ്കൂൾ അധികൃതരോ ഇത് ഗൗരവമായി തിരിച്ചറിയുന്നില്ല.

സമഗ്രമായ ഇടപെടലുകൾ: പരിഹാര മാർഗങ്ങൾ

ഈ സാമൂഹിക വിപത്തിനെ നേരിടാൻ കേവലം ശിക്ഷാ നടപടികൾ കൊണ്ട് മാത്രം സാധിക്കില്ല. മറിച്ച്, കാരുണ്യത്തിലും മനഃശാസ്ത്രപരമായ പിന്തുണയിലും അധിഷ്ഠിതമായ ഒരു ബഹുമുഖ സമീപനമാണ് ആവശ്യം:

* സ്കൂൾതല കൗൺസിലിംഗ് ശാക്തീകരിക്കുക: എല്ലാ സ്കൂളുകളിലും പരിശീലനം ലഭിച്ച ഫുൾടൈം കൗൺസിലർമാരുടെ സേവനം ഉറപ്പാക്കുക. കുട്ടികളുടെ പെരുമാറ്റ വ്യതിയാനങ്ങൾ പ്രാഥമിക ഘട്ടത്തിൽ തന്നെ തിരിച്ചറിയാൻ അദ്ധ്യാപകർക്ക് സൈക്കോളജിക്കൽ ട്രെയിനിംഗ് നൽകുക.

* പോസിറ്റീവ് പേരന്റിംഗ് ക്ലാസുകൾ: പി.ടി.എ യോഗങ്ങൾ കേവലം മാർക്ക് അവലോകനം മാത്രമാക്കാതെ രക്ഷിതാക്കൾക്കായി രക്ഷാകർതൃ കൗൺസിലിംഗുകളും ബോധവൽക്കരണങ്ങളും നിർബന്ധമാക്കുക. കുട്ടികളുമായി ദിവസവും ഗുണനിലവാരമുള്ള സമയം ചെലവഴിക്കാൻ രക്ഷിതാക്കളെ പ്രേരിപ്പിക്കുക.

* ലഹരി വിരുദ്ധ നിരീക്ഷണം: സ്കൂൾ പരിസരങ്ങളിലെ കടകളിലും സന്ദർശകരിലും പൊലീസും എക്സൈസും ശക്തമായ നിരീക്ഷണം തുടരുക.

* പുനരധിവാസവും മുഖ്യധാരയിലേക്ക് മടങ്ങലും: നിയമനടപടികൾ നേരിടുന്ന കുട്ടികളെ ക്രിമിനലുകളായി മുദ്രകുത്താതെ, ശാസ്ത്രീയമായ ഡി-അഡിക്ഷൻ ചികിത്സയും വൊക്കേഷണൽ ട്രെയിനിംഗും നൽകി അവരെ തിരികെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാനുള്ള സംവിധാനങ്ങൾ ശക്തിപ്പെടുത്തുക.

ഒരു കുട്ടിയുടെ കുറ്റകൃത്യത്തിന് പിന്നിൽ അവൻ ജീവിക്കുന്ന ചുറ്റുപാടുകളുടെ വലിയൊരു പരാജയമുണ്ട്. ആ ശൂന്യത തിരിച്ചറിഞ്ഞ് അവരെ ചേർത്തുപിടിക്കാൻ കുടുംബവും വിദ്യാലയങ്ങളും സമൂഹവും ഒത്തുചേരുമ്പോൾ മാത്രമേ നാളെയുടെ തലമുറയെ സുരക്ഷിതമായി വീണ്ടെടുക്കാൻ നമുക്ക് സാധിക്കൂ.