കൂടി വരുന്ന വിദ്യാർത്ഥി ആത്മഹത്യകൾ വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത് വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ പരാജയത്തിലേക്ക്; സുപ്രീം കോടതി

നമ്മുടെ രാജ്യത്തെ ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളിൽ പഠിക്കുന്ന വിദ്യാർത്ഥികൾ നേരിടുന്ന മാനസിക സമ്മർദ്ദങ്ങളും അവർ നേരിടുന്ന അവഗണനകളും എത്രത്തോളം ഭയപ്പെടുത്തുന്നതാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്ന ഒരു റിപ്പോർട്ട് ഇപ്പോൾ പുറത്തുവന്നിരിക്കുകയാണ്. കാമ്പസുകളിൽ നടക്കുന്ന ആത്മഹത്യകൾ കേവലം വ്യക്തിപരമായ കാരണങ്ങൾ കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളുടെയും വ്യവസ്ഥിതിയുടെയും പരാജയമാണ് വ്യക്തമാക്കുന്നതെന്ന് സുപ്രീം കോടതി നിയോഗിച്ച പ്രത്യേക സമിതി സമർപ്പിച്ച ഇടക്കാല റിപ്പോർട്ടിൽ പറയുന്നു. പുറംലോകം കാണുന്ന ആത്മഹത്യകൾ ഒരു വലിയ പ്രതിസന്ധിയുടെ മുകളിൽ കാണുന്ന ചെറിയൊരു അംശം മാത്രമാണെന്നും, അതിനടിയിൽ വലിയൊരു വിഭാഗം വിദ്യാർത്ഥികൾ കടുത്ത മാനസിക വേദനകളും വിവേചനങ്ങളും അനുഭവിക്കുന്നുണ്ടെന്നും റിപ്പോർട്ട് അടിവരയിടുന്നു.

ഗുജറാത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ദലിത് മെഡിക്കൽ വിദ്യാർത്ഥിയുടെ ഹൃദയഭേദകമായ കത്തോടെയാണ് ഈ സമിതിയുടെ അന്വേഷണം ആരംഭിക്കുന്നത്. തന്റെ സ്കോളർഷിപ്പ് തുക തടഞ്ഞുവെച്ചതിനെ തുടർന്ന് പഠനം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകാൻ കഴിയാതെ വന്ന ആ വിദ്യാർത്ഥി, ഈ വ്യവസ്ഥിതിയുടെ ക്രൂരമായ മൗനം തന്നെ ആത്മഹത്യയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നുവെന്ന് സമിതിക്ക് അയച്ച കത്തിൽ വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നു. ഇത് ഒരു ഒറ്റപ്പെട്ട സംഭവമല്ലെന്ന് റിപ്പോർട്ട് വ്യക്തമാക്കുന്നു. 2023-ലും 2024-ലുമായി ഐ.ഐ.ടി ഡൽഹിയിലെ രണ്ട് പിന്നാക്ക വിഭാഗ വിദ്യാർത്ഥികളുടെ മരണത്തെ തുടർന്ന് ഉയർന്ന ജാതിവിവേചന ആരോപണങ്ങളാണ് ഇത്തരമൊരു വിപുലമായ അന്വേഷണത്തിന് സുപ്രീം കോടതിയെ പ്രേരിപ്പിച്ചത്.

വിദ്യാർത്ഥികളുടെ ആത്മഹത്യകളെ വെറും 'മാനസികാരോഗ്യം' എന്ന ഒറ്റ ലെൻസിലൂടെ മാത്രം നോക്കിക്കാണുന്നത് തെറ്റാണെന്ന് 192 പേജുള്ള ഈ റിപ്പോർട്ട് വ്യക്തമാക്കുന്നു. അതിന് പിന്നിലെ സാമൂഹികവും ഭരണപരവുമായ കാരണങ്ങൾ കൂടി നാം കാണേണ്ടതുണ്ട്. ഇന്ത്യയിലെ പ്രമുഖ കാമ്പസുകളിൽ ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്ന ജാതിവിവേചനമാണ് വിദ്യാർത്ഥികളെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ തളർത്തുന്നത്. റിസർവേഷൻ വഴി അഡ്മിഷൻ നേടിയ കുട്ടികൾക്ക് പ്രായോഗിക പരീക്ഷകളിൽ ബോധപൂർവ്വം മാർക്ക് കുറക്കുക, പ്രൊഫസർമാർ അവരെ പരസ്യമായി അപമാനിക്കുക തുടങ്ങിയ ക്രൂരതകൾ കാമ്പസുകളിൽ പതിവാണ്. ഉയർന്ന ജാതിക്കാരായ സഹപാഠികളും ചില അധ്യാപകരും ഇവരുടെ യോഗ്യതയെ ചോദ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ, കഠിനാധ്വാനം ചെയ്ത് പഠിച്ചെത്തുന്ന കുട്ടികൾ മാനസികമായി പൂർണ്ണമായും തകർന്നുപോകുന്നു. ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷ കൈകാര്യം ചെയ്യാനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ പോലും കുട്ടികളെ ഒറ്റപ്പെടുത്താൻ കാരണമാകുന്നുണ്ട്.

റിപ്പോർട്ട് നൽകുന്ന കണക്കുകൾ പ്രകാരം, കഴിഞ്ഞ ഒരു വർഷത്തിനിടയിൽ മാധ്യമങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്ത 210 വിദ്യാർത്ഥി ആത്മഹത്യകളിൽ ഭൂരിഭാഗവും എൻജിനീയറിങ് (63), മെഡിക്കൽ (47) വിദ്യാർത്ഥികളാണ്. മെഡിക്കൽ കോളേജുകളിൽ ചേരുന്ന കുട്ടികളുടെ ആകെ എണ്ണം വെച്ചുനോക്കുമ്പോൾ ഇവിടുത്തെ ആത്മഹത്യാ നിരക്ക് വളരെ ഉയർന്നതാണെന്ന് സമിതി കണ്ടെത്തുന്നു. ഇതിലും വലിയ ആശ്ചര്യവും സങ്കടവും നൽകുന്നത്, ഈ കുട്ടികൾക്ക് താങ്ങാവേണ്ട കോളേജുകളിലെ കൗൺസിലിങ് സംവിധാനങ്ങളുടെ അഭാവമാണ്. രാജ്യത്തെ 73 ശതമാനത്തോളം വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളിലും ഒരു ഫുൾടൈം മാനസികാരോഗ്യ വിദഗ്ദ്ധൻ പോലുമില്ല! അത്രത്തോളം ദയനീയമാണ് നമ്മുടെ കാമ്പസുകളിലെ അവസ്ഥ.

ജസ്റ്റിസ് എസ്. രവീന്ദ്ര ഭട്ട് അധ്യക്ഷനായ സമിതി, കേവലം ഒരു കൗൺസിലിങ് റൂം തുറന്നതുകൊണ്ട് മാത്രം ഈ പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. അധ്യാപകർക്ക് പ്രത്യേക പരിശീലനം നൽകുക, ജാതി-ലിംഗ വിവേചനങ്ങൾക്കെതിരെ കർശനമായ നിയമങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കുക, കുട്ടികളുടെ പരാതികൾ കേൾക്കാൻ കൃത്യമായ സംവിധാനം ഒരുക്കുക എന്നിവ അടിയന്തിരമായി ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. കോളേജുകളിലെ റാഗിങും പീഡനങ്ങളും തടയാൻ നിയമങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും പലപ്പോഴും കുട്ടികളുടെ പരാതികൾ ഉദ്യോഗസ്ഥ ചുവപ്പുനാടകളിൽ കുരുങ്ങിപ്പോവുകയാണ് പതിവ്. സ്വന്തം കുട്ടികളുടെ ഭാവി സുരക്ഷിതമാക്കാൻ അയക്കുന്ന കാമ്പസുകൾ അവർക്ക് മരണക്കെണിയായി മാറാതിരിക്കാൻ വ്യവസ്ഥിതിയിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങൾ വരേണ്ട സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നാണ് ഈ റിപ്പോർട്ട് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്.