തി​രി​കെ വ​രാ​ത്ത കൈ​ക​ൾ

പ്ര​വാ​സ​ത്തി​െൻറ ചൂ​ടും പൊ​ടി​യും ക​ണ്ണീ​രും സ​ഹി​ച്ച് ജീ​വി​തം പ​ണി​തു​യ​ർ​ത്തി​യ ഒ​രു കൂ​ട്ടം മ​നു​ഷ്യ​രു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. മ​രു​ഭൂ​മി​യി​ലെ ക​ത്തു​ന്ന സൂ​ര്യ​നു കീ​ഴി​ൽ വി​യ​ർ​പ്പൊ​ഴു​ക്കി, സ്വ​ന്തം ആ​ഗ്ര​ഹ​ങ്ങ​ൾ മാ​റ്റി​വെ​ച്ച് കു​ടും​ബ​ത്തി​നും നാ​ട്ടി​നും വേ​ണ്ടി ജീ​വി​ച്ച​വ​ർ. അ​വ​രി​ൽ പ​ല​ർ​ക്കും ഒ​രൊ​റ്റ സ്വ​പ്ന​മേ ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു​ള്ളൂ.

പ്ര​വാ​സ​ജീ​വി​തം അ​വ​സാ​നി​പ്പി​ച്ച് നാ​ട്ടി​ലെ​ത്തി​യ ശേ​ഷം സ്വ​ന്തം ആ​ളു​ക​ളോ​ടൊ​പ്പം ന​ല്ലൊ​രു കാ​ര്യം ചെ​യ്യു​ക എ​ന്ന​ത്. ആ ​സ​മ​യ​ത്താ​ണ് ഒ​രു പ്ര​വാ​സി സം​ഘ​ട​ന​യു​ടെ മു​ൻ​നി​ര നേ​താ​വാ​യി​രു​ന്ന ഒ​രാ​ൾ അ​വ​രു​ടെ മു​ന്നി​ലേ​ക്ക് ഒ​രു നി​ർ​ദേ​ശ​വു​മാ​യി വ​രു​ന്ന​ത്. ‘ന​മു​ക്കൊ​രു ക​ൺ​വെ​ൻ​ഷ​ൻ സെൻറ​ർ തു​ട​ങ്ങാം. ഇ​ത് ന​മ്മു​ടെ എ​ല്ലാ​വ​രു​ടെ​യും സ്വ​പ്ന​മാ​ണ്.

ന​മ്മു​ടെ ത​ല​മു​റ​ക്ക് അ​തൊ​രു അ​ട​യാ​ള​മാ​കും," എ​ന്നാ​യി​രു​ന്നു അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​െൻറ വാ​ക്കു​ക​ൾ. ആ ​വാ​ക്കു​ക​ൾ കേ​ട്ട് പ​ല​രും അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തെ പൂ​ർ​ണ​മാ​യി വി​ശ്വ​സി​ച്ചു. ചി​ല​ർ ത​ങ്ങ​ളു​ടെ പെ​ൻ​ഷ​ൻ തു​ക​യി​ൽ നി​ന്ന് പ​ണം ന​ൽ​കി. ചി​ല​ർ മ​ക്ക​ളു​ടെ വി​വാ​ഹ​ത്തി​നാ​യി മാ​റ്റി​വെ​ച്ചി​രു​ന്ന സ​മ്പാ​ദ്യം എ​ടു​ത്തു ന​ൽ​കി. മ​റ്റു ചി​ല​രാ​ക​ട്ടെ, ക​ടം വാ​ങ്ങി​പ്പോ​ലും ഇ​തി​നാ​യി സ​ഹാ​യി​ച്ചു. കാ​ര​ണം, അ​വ​ർ പ​ണ​ത്തെ​യ​ല്ല, ആ ​മ​നു​ഷ്യ​നെ​യാ​യി​രു​ന്നു വി​ശ്വ​സി​ച്ച​ത്. എ​ന്നാ​ൽ, കാ​ലം ക​ട​ന്നു​പോ​യി. ക​ൺ​വെ​ൻ​ഷ​ൻ സെൻറ​ർ എ​ന്ന വ​ലി​യ സ്വ​പ്നം, ഒ​രു കെ​ട്ടി​ട​ത്തി​ന് മു​ക​ളി​ൽ മേ​ഞ്ഞ ചി​ല ഷീ​റ്റു​ക​ളാ​യി മാ​ത്രം ഒ​ടു​ങ്ങി. കൊ​ടു​ത്ത പ​ണം തി​രി​കെ ചോ​ദി​ച്ച​വ​ർ​ക്ക് പ​രി​ഹാ​സ​വും അ​വ​ഗ​ണ​ന​യും മാ​ത്ര​മാ​ണ് പി​ന്നീ​ട് ല​ഭി​ച്ച​ത്.

പ​ക്ഷേ, ഈ ​ക​ഥ​യി​ലെ ഏ​റ്റ​വും വ​ലി​യ ദുഃ​ഖം പ​ണം ന​ഷ്​​ട​പ്പെ​ട്ടു എ​ന്ന​ത​ല്ല. ആ ​പ​ണം ന​ൽ​കി​യ​വ​രി​ൽ പ​ല​രും ഇ​ന്ന് ജീ​വ​നോ​ടെ​യി​ല്ല എ​ന്ന​താ​ണ്. അ​വ​രി​ൽ ചി​ല​ർ ത​ങ്ങ​ളു​ടെ അ​വ​സാ​ന നാ​ളു​ക​ളി​ൽ പോ​ലും, ‘ന​മ്മു​ടെ പ​ണം തി​രി​കെ കി​ട്ടു​മോ?’ എ​ന്ന് പ്ര​തീ​ക്ഷ​യോ​ടെ ചോ​ദി​ച്ചി​രു​ന്നു. ചി​ല​ർ ആ​ശു​പ​ത്രി​ക്കി​ട​ക്ക​യി​ൽ കി​ട​ന്നു​കൊ​ണ്ട് ആ ​പ​ണ​ത്തെ​ക്കു​റി​ച്ച് ആ​ശ​ങ്ക​പ്പെ​ട്ടു. മ​റ്റു ചി​ല​ർ, ‘അ​ത് ന​മ്മു​ടെ ചോ​ര​യും വി​യ​ർ​പ്പും ഒ​ഴു​ക്കി​യു​ണ്ടാ​ക്കി​യ പ​ണ​മാ​ണ്’ എ​ന്ന് മ​ക്ക​ളോ​ട് പ​റ​ഞ്ഞു​കൊ​ണ്ടാ​ണ് ഈ ​ലോ​ക​ത്തോ​ട് വി​ട​പ​റ​ഞ്ഞ​ത്.

ഇ​ന്ന് അ​വ​രു​ടെ ക​സേ​ര​ക​ൾ ഒ​ഴി​ഞ്ഞു​കി​ട​ക്കു​ന്നു. വീ​ടു​ക​ളി​ൽ അ​വ​രു​ടെ ചി​ത്ര​ങ്ങ​ൾ മാ​ത്രം ബാ​ക്കി​യു​ണ്ട്. എ​ന്നാ​ൽ, മ​ര​ണ​നേ​ര​ത്ത് അ​വ​രു​ടെ ഹൃ​ദ​യ​ത്തി​ൽ ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്ന ആ ​മു​റി​വും നി​രാ​ശ​യും ഇ​പ്പോ​ഴും അ​വ​രു​ടെ കു​ടും​ബ​ങ്ങ​ളു​ടെ മ​ന​സ്സി​ൽ നീ​റു​ന്ന ഓ​ർ​മ്മ​യാ​യി ജീ​വി​ക്കു​ന്നു. പ​ണം ന​ഷ്​​ട​പ്പെ​ട്ടാ​ൽ ന​മു​ക്ക് വീ​ണ്ടും സ​മ്പാ​ദി​ക്കാം. പ​ക്ഷേ, മ​രി​ച്ചു​പോ​യ ഒ​രാ​ളു​ടെ ന​ഷ്​​ട​പ്പെ​ട്ട വി​ശ്വാ​സം തി​രി​കെ കൊ​ടു​ക്കാ​ൻ ഈ ​ലോ​ക​ത്ത് ആ​ർ​ക്കും ക​ഴി​യി​ല്ല.പ്ര​വാ​സ​ത്തി​െൻറ ചൂ​ടി​ൽ വ​റ്റി​വ​ര​ണ്ട ആ ​കൈ​ക​ൾ ഇ​നി ഒ​രി​ക്ക​ലും മ​ട​ങ്ങി​വ​രി​ല്ല. എ​ന്നാ​ൽ അ​വ​ർ വി​ശ്വ​സി​ച്ച് ഏ​ൽ​പി​ച്ച പ​ണ​ത്തി​െൻറ ക​ഥ ഇ​ന്നും ഇ​വി​ടെ അ​വ​ശേ​ഷി​ക്കു​ന്നു. ആ ​ക​ഥ ജീ​വി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്ന ഓ​രോ​രു​ത്ത​രോ​ടും ഒ​രു ചോ​ദ്യം ചോ​ദി​ക്കു​ന്നു​ണ്ട്: ‘മ​നു​ഷ്യ​ൻ സ​മ്പാ​ദി​ക്കേ​ണ്ട​ത് പ​ണ​മാ​ണോ, അ​തോ മ​റ്റു​ള്ള​വ​രു​ടെ വി​ശ്വാ​സ​മാ​ണോ?’ കാ​ര​ണം, ഒ​രു മ​നു​ഷ്യ​ൻ മ​രി​ച്ച ശേ​ഷം അ​വ​െൻറ കൈ​ക​ളി​ൽ മ​റ്റൊ​ന്നും ഉ​ണ്ടാ​കി​ല്ല. എ​ന്നാ​ൽ അ​വ​ൻ കാ​ര​ണം മ​റ്റു​ള്ള​വ​ർ ഒ​ഴു​ക്കി​യ ക​ണ്ണീ​രു​ണ്ടെ​ങ്കി​ൽ, അ​ത് കാ​ല​ത്തി​ന് പോ​ലും മാ​യ്ക്കാ​ൻ ക​ഴി​യാ​ത്ത വ​ലി​യൊ​രു ക​ട​മാ​യി അ​വ​ശേ​ഷി​ക്കും.