യുവത്വത്തിന്റെ ഇച്ഛാശക്തിക്ക് മുന്നിൽ അധികാരം മുട്ടുമടക്കിയപ്പോൾ..

ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ചരിത്രം പരിശോധിച്ചാൽ ഒരു സത്യം വ്യക്തമാണ്; അധികാരത്തിന്റെ അഹങ്കാരത്തെ ഏറ്റവും ശക്തമായി ചോദ്യം ചെയ്തിട്ടുള്ളത് പലപ്പോഴും യുവത്വത്തിന്റെ ഇച്ഛാശക്തിയാണ്. സ്വന്തം അവകാശങ്ങൾക്കും ഭാവിക്കും വേണ്ടി വിദ്യാർഥികൾ ഉയർത്തിയ ശബ്ദങ്ങൾ പല ഘട്ടങ്ങളിലും ഭരണകൂടങ്ങളെ തീരുമാനങ്ങൾ പുനഃപരിശോധിക്കാൻ നിർബന്ധിതരാക്കിയിട്ടുണ്ട്. നീറ്റ് പരീക്ഷയെ ചൊല്ലിയുള്ള പ്രതിഷേധവും അത്തരമൊരു ജനാധിപത്യ ഇടപെടലായാണ് വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നത്.

നീറ്റ് വിവാദം ഒരു പരീക്ഷയുടെ നടത്തിപ്പിനെ മാത്രം സംബന്ധിക്കുന്നതല്ല. പരീക്ഷയുടെ വിശ്വാസ്യത, ചോദ്യപേപ്പർ ചോർച്ചയെക്കുറിച്ചുള്ള ആരോപണങ്ങൾ, വിദ്യാഭ്യാസത്തിലെ അസമത്വം, കോച്ചിങ് സ്ഥാപനങ്ങളുടെ സ്വാധീനം, വിദ്യാർത്ഥികൾ നേരിടുന്ന സാമ്പത്തിക-മാനസിക സമ്മർദങ്ങൾ എന്നിവയാണ് പ്രതിഷേധത്തിന് ആക്കം കൂട്ടിയത്. സ്വന്തം ഭാവി അനിശ്ചിതമാണെന്ന ആശങ്കയാണ് ആയിരക്കണക്കിന് യുവാക്കളെ തെരുവിലിറക്കിയത്.

ജനാധിപത്യം ആവശ്യപ്പെടുന്നത് സംവാദവും വിശ്വാസം പുനഃസ്ഥാപിക്കാനുള്ള ആത്മാർത്ഥ ശ്രമവുമാണ്. എന്നാൽ പ്രതിഷേധങ്ങളെ നേരിടുന്നതിൽ അമിത ബലപ്രയോഗം ഉണ്ടായെന്ന ആരോപണങ്ങളും, സമരത്തെ അപകീർത്തിപ്പെടുത്താനും രാഷ്ട്രീയവൽക്കരിക്കാനും ശ്രമങ്ങളുണ്ടായെന്ന വിമർശനങ്ങളും വ്യാപകമായി ഉയർന്നു. സമരത്തിൽ പങ്കെടുത്ത വിദ്യാർഥികളെയും പിന്തുണച്ചവരെയും വിദേശ ശക്തികളുമായോ രാജ്യവിരുദ്ധ ശക്തികളുമായോ ബന്ധപ്പെടുത്തി ചിത്രീകരിക്കാനും ശ്രമിച്ചു. പ്രതിഷേധക്കാർക്കെതിരായ പൊലീസ് നടപടികൾ, നവമാധ്യമങ്ങളുടെ ദുരുപയോഗം, ഐക്യദാർഢ്യം തകർക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ചും ഗൗരവമായ ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർന്നിരുന്നു.

ഇന്ത്യയിലെ യുവജനങ്ങളുടെ വലിയൊരു വിഭാഗം തൊഴിലില്ലായ്മയും ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള അനിശ്ചിതത്വവും നേരിടുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ വിദ്യാഭ്യാസ സംവിധാനത്തിലേക്കുള്ള വിശ്വാസം തകരുന്നത് ഒരു തലമുറയെ തന്നെ ബാധിക്കും. അതിനാൽ നീറ്റ് പോലുള്ള ദേശീയ പരീക്ഷകളുടെ സുതാര്യതയും എല്ലാ വിദ്യാർത്ഥികൾക്കും തുല്യാവസരവും ഉറപ്പാക്കേണ്ടത് ഭരണകൂടങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാന ഉത്തരവാദിത്തമാണ്.

ജനങ്ങളുടെ പ്രതിഷേധം അവഗണിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ജനാധിപത്യം ദുർബലമാകുന്നു. ജനങ്ങളുടെ ശബ്ദം കേൾക്കപ്പെടുകയും അതിന് രാഷ്ട്രീയ പ്രതികരണം ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്യുമ്പോഴാണ് അതിന്റെ കരുത്ത് തെളിയുന്നത്. നീറ്റ് വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രാഷ്ട്രീയ സംഭവവികാസങ്ങളും കേന്ദ്ര വിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രിയുടെ രാജിയും പലരും ജനരോഷത്തിന്റെയും രാഷ്ട്രീയ സമ്മർദ്ദത്തിന്റെയും പ്രതിഫലനമായി വിലയിരുത്തി. അതേസമയം, അതിന്റെ കാരണങ്ങളെക്കുറിച്ച് വ്യത്യസ്ത രാഷ്ട്രീയ വിലയിരുത്തലുകൾ നിലനിൽക്കുന്നതും യാഥാർഥ്യമാണ്.

ചരിത്രം ആവർത്തിച്ച് പഠിപ്പിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ പാഠം ഇതാണ്..അധികാരം ശാശ്വതമല്ല; ജനങ്ങളുടെ വിശ്വാസമാണ് ശാശ്വതം. ഭരണകൂടങ്ങൾ മാറാം, നയങ്ങൾ മാറാം, മന്ത്രിമാർ മാറാം. എന്നാൽ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന മൂല്യം മാറുന്നില്ല. ജനങ്ങളുടെ ശബ്ദം കേൾക്കുക, ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മറുപടി നൽകുക, വിമർശനങ്ങളെ സംവാദത്തിലൂടെ നേരിടുക. അധികാരത്തിന്റെ അഹങ്കാരത്തേക്കാൾ ശക്തമാണ് ജനങ്ങളുടെ ഇച്ഛാശക്തി എന്ന സത്യം ചരിത്രം വീണ്ടും വീണ്ടും തെളിയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.