വാ​യ​ന കൊ​ണ്ടാ​രം​ഭി​ച്ച ഖു​ർ​ആ​ൻ

മ​നു​ഷ്യ​ച​രി​ത്ര​ത്തി​ലെ ഏ​റ്റ​വും ശ​ക്ത​മാ​യ വി​പ്ല​വ​ങ്ങ​ൾ ആ​യു​ധ​ത്തി​ലൂ​ടെ ഉ​ണ്ടാ​യ​ത​ല്ല; വാ​ക്ക്, അ​റി​വ്, ചി​ന്ത തു​ട​ങ്ങി​യ​വ​യി​ലൂ​ടെ ഉ​ണ്ടാ​യ​താ​ണ്. അ​റി​വാ​ണ് മ​നു​ഷ്യ​നെ മാ​റ്റി​യ​തും, സ​മൂ​ഹ​ങ്ങ​ളെ ഉ​യ​ർ​ത്തി​യ​തും. ഖു​ർ​ആ​ൻ സാ​ധി​ച്ച വി​പ്ല​വ​വും ഇ​തി​ൽ​നി​ന്ന് വ്യ​ത്യ​സ്ത​മ​ല്ല.

അ​റി​വി​നെ ഏ​റ്റ​വും ശ​ക്ത​മാ​യി അ​വ​ത​രി​പ്പി​ച്ച ഗ്ര​ന്ഥ​മാ​ണ് ഖു​ർ​ആ​ൻ. അ​തി​ലെ ആ​ദ്യം അ​വ​ത​രി​ച്ച വാ​ക്ക് ‘ഇ​ഖ്റ​അ്’ (വാ​യി​ക്കൂ) എ​ന്നാ​ണ്. അ​റി​വി​ന്റെ വാ​തി​ൽ തു​റ​ക്കു​ന്ന ഒ​രു സ​ർ​വ്വ​മാ​ന​വ ആ​ഹ്വാ​ന​മാ​ണ​ത്. വാ​യി​ക്കാ​ൻ ക​ൽ​പി​ച്ച ഖു​ർ​ആ​ൻ എ​ന്ത് വാ​യി​ക്ക​ണ​മെ​ന്ന് പ​രാ​മ​ർ​ശി​ച്ചി​ട്ടി​ല്ല. എ​ന്നാ​ൽ വാ​യി​ക്കു​ന്ന​തി​ന്റെ രീ​തി​യെ​കു​റി​ച്ച് ഊ​ന്നി​പ്പ​റ​ഞ്ഞി​ട്ടു​ണ്ട്. കേ​വ​ലം അ​ക്ഷ​ര​ങ്ങ​ളെ അ​റി​യ​ല​ല്ല, ലോ​ക​ത്തെ, ച​രി​ത്ര​ത്തെ, പ്ര​കൃ​തി​യെ, മ​നു​ഷ്യ​നെ എ​ല്ലാം വാ​യി​ക്കു​ക എ​ന്ന​താ​ണ​ത്.

അ​റി​വു​ള്ള​വ​രും അ​റി​വി​ല്ലാ​ത്ത​വ​രും തു​ല്യ​ര​ല്ല എ​ന്നാ​ണ് ഖു​ർ​ആ​നി​ന്റെ പ​ക്ഷം. അ​ത് മ​നു​ഷ്യ​ന്റെ പ​ദ​വി​യെ ഉ​യ​ർ​ത്തു​ന്ന ഘ​ട​ക​മാ​ണ്. വാ​യ​ന​യി​ലൂ​ടെ മ​നു​ഷ്യ​ന്റെ ചി​ന്താ​മ​ണ്ഡ​ലം വി​ക​സി​ക്കു​ന്നു. ത​ന്റെ അ​റി​വി​ന്റെ പ​രി​ധി​യെ​യും ലോ​ക​ത്തി​ന്റെ വി​ശാ​ല​ത​യെ​യും കു​റി​ച്ച് അ​ത് മ​നു​ഷ്യ​നെ ബോ​ധ്യ​പ്പെ​ടു​ത്തു​ന്നു. ഉ​ള്ളി​ൽ വി​ന​യം നി​റ​യാ​നും അ​റി​യാ​ത്ത കാ​ര്യ​ങ്ങ​ളെ കു​റി​ച്ച് ബോ​ധ​വാ​നാ​കാ​നും അ​ത് സ​ഹാ​യി​ക്കു​ന്നു.

ഖു​ർ​ആ​ൻ അ​വ​ത​രി​ച്ച മാ​സ​മാ​യ റ​മ​ദാ​ൻ ആ​ത്മീ​യ പ​രി​ശു​ദ്ധി​യു​ടെ കാ​ല​മെ​ന്ന​ത് പോ​ലെ, ബൗ​ദ്ധി​ക ഉ​ണ​ർ​വി​ന്റെ​യും കാ​ല​മാ​കേ​ണ്ട​തു​ണ്ട്. ആ​ത്മീ​യ​ത​യും ബൗ​ദ്ധി​ക​ത​യും ചേ​രു​ന്നി​ട​ത്താ​ണ് സ​മ​ഗ്ര​മാ​യ മ​നു​ഷ്യ​വി​ക​സ​നം സാ​ധ്യ​മാ​കു​ന്ന​ത്.

അ​റി​വി​ല്ലാ​യ്മ മ​നു​ഷ്യ​നെ അ​ട​ച്ചി​ടു​ന്ന മ​തി​ലാ​ണ്, അ​തി​നെ ത​ക​ർ​ക്കു​ന്ന താ​ക്കോ​ലാ​ണ് വാ​യ​ന. ചി​ന്ത, അ​ന്വേ​ഷ​ണം, പ​ഠ​നം, ഗ​വേ​ഷ​ണം, നി​രീ​ക്ഷ​ണം തു​ട​ങ്ങി​യ കാ​ര്യ​ങ്ങ​ളെ ഖു​ർ​ആ​ൻ ആ​വ​ർ​ത്തി​ച്ച് പ​റ​യു​ന്നു. സ​ത്യം അ​ന്വേ​ഷി​ക്കു​ന്ന​വ​ൻ കാ​ര്യ​ങ്ങ​ളെ അ​ന്ധ​മാ​യി അ​നു​ക​രി​ക്കു​ന്ന​തി​ന് പ​ക​രം അ​റി​വി​ന്റെ അ​ടി​സ്ഥാ​ന​ത്തി​ൽ അ​വ​യെ ഉ​ൾ​ക്കൊ​ള്ള​ണ​മെ​ന്ന് ഖു​ർ​ആ​ൻ പ​ഠി​പ്പി​ക്കു​ന്നു.