തലമുറകളുടെ ബാല്യം, റോബിൻ ഹുഡ് നാടോടിക്കഥകൾ മുതൽ വിക്ടോറിയൻ നോവലുകൾ വരെ; സാംസ്കാരിക പ്രതീകമായി മാറിയ 'മേജർ ഓക്ക്'

ഇംഗ്ലണ്ടിലെ പ്രശസ്തമായ ഷെർവുഡ് വനത്തിലെ ഏറ്റവും ആകർഷകമായ കാഴ്ചയായിരുന്നു 'മേജർ ഓക്ക്' എന്ന ഭീമാകാരനായ ഓക്ക് മരം. ഏകദേശം 1000 മുതൽ 1200 വർഷം വരെ പഴക്കമുള്ള ഈ പുരാതന വൃക്ഷം, ഇക്കഴിഞ്ഞ വസന്തകാലത്ത് പുതിയ ഇലകൾ വിരിയാതെ വന്നതോടെ പൂർണ്ണമായും ഉണങ്ങി നശിച്ചതായാണ് വിദഗ്ദ്ധർ വിലയിരുത്തുന്നത്. പ്രകൃതിയുടെ വിസ്മയം എന്നതിലുപരി, നൂറ്റാണ്ടുകളായി നിലനിൽക്കുന്ന സാഹിത്യത്തിലൂടെയും നാടോടിക്കഥകളിലൂടെയും ജനങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ ഇടംപിടിച്ച ഒരു സാംസ്കാരിക പ്രതീകമായിരുന്നു ഈ വൃക്ഷം.

ഈ മരത്തിന്റെ ചരിത്രം റോബിൻ ഹുഡ് എന്ന ഇതിഹാസ നായകന്റെ കഥകളുമായി ആഴത്തിൽ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പാവങ്ങളുടെ കാവൽക്കാരനായ റോബിൻ ഹുഡും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൂട്ടാളികളും തങ്ങളെ പിടികൂടാൻ എത്തിയ നോട്ടിങ്ഹാം ഷെരീഫിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ ഈ മരത്തിന്റെ വലിയ പൊത്തിനുള്ളിലാണ് ഒളിച്ചിരുന്നതെന്നാണ് നാടോടിക്കഥകൾ പറയുന്നത്. കാലപ്പഴക്കവും ഫംഗസ് ബാധയും കാരണം രൂപപ്പെട്ട ഈ വലിയ പൊത്ത്, പിന്നീട് റോബിൻ ഹുഡിന്റെ കഥകൾ പറയുന്ന പുസ്തകങ്ങളിലും സിനിമകളിലും നാടകങ്ങളിലും ഒരു പ്രധാന പശ്ചാത്തലമായി മാറി. റോബിൻ ഹുഡ് യഥാർത്ഥത്തിൽ ഈ മരച്ചുവട്ടിൽ നിന്നിട്ടുണ്ടോ എന്നത് ചരിത്രപരമായി തെളിയിക്കാൻ കഴിയില്ലെങ്കിലും, ഈ മരം മനുഷ്യന്റെ ഭാവനയെയും പ്രകൃതിയെയും തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പാലമായി നിലകൊണ്ടു.

എല്ലായ്പ്പോഴും ഈ വൃക്ഷം 'മേജർ ഓക്ക്' എന്ന പേരിലല്ല അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. മുൻകാലങ്ങളിൽ കോഴിപ്പോര് നടന്നിരുന്ന ഒരിടമായിരുന്നതിനാൽ ഇതിനെ 'കോക്ക്പെൻ ട്രീ' എന്നാണ് നാട്ടുകാർ വിളിച്ചിരുന്നത്. എന്നാൽ 1790-ൽ ബ്രിട്ടീഷ് ആർമിയിലെ മുൻ ഉദ്യോഗസ്ഥനും പുരാവസ്തു ഗവേഷകനുമായിരുന്ന മേജർ ഹെയ്മാൻ റൂക്ക്, ഷെർവുഡ് വനത്തിലെ പുരാതന ഓക്ക് മരങ്ങളെക്കുറിച്ച് എഴുതിയ പുസ്തകത്തിൽ ഈ മരത്തെക്കുറിച്ച് പ്രത്യേകം പരാമർശിച്ചു. അദ്ദേഹത്തോടുള്ള ആദരസൂചകമായാണ് പിന്നീട് ഈ മരത്തിന് 'മേജർ ഓക്ക്' എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്. ഈ പുസ്തകത്തിന്റെ പ്രസിദ്ധീകരണത്തോടെയാണ് ആളുകൾ ഈ വനത്തിന്റെ ഭംഗിയും ഈ ഭീമൻ മരത്തെയും തേടി ഇവിടേക്ക് വരാൻ തുടങ്ങിയത്. 23 ടൺ ഭാരവും, 33 അടി ചുറ്റളവുമുള്ള ഈ വൃക്ഷത്തിന്റെ ശാഖകൾ മാത്രം 92 അടിയിലധികം പരന്നുകിടക്കുന്നവയാണ്.

പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ വിക്ടോറിയൻ കാലഘട്ടത്തിൽ എഴുതപ്പെട്ട വാൾട്ടർ സ്കോട്ടിന്റെ 'ഐവൻഹോ' പോലുള്ള പ്രശസ്തമായ നോവലുകൾ ഇംഗ്ലണ്ടിന്റെ മധ്യകാല ചരിത്രത്തെയും വനഭംഗിയെയും വീണ്ടും ജനപ്രിയമാക്കി. പ്രകൃതിസ്നേഹികളും സഞ്ചാരികളും ഈ സാഹിത്യഭംഗി നേരിട്ട് ആസ്വദിക്കാനായി ഷെർവുഡ് വനത്തിലേക്ക് ഒഴുകിയെത്തി. ഈ സഞ്ചാരികളുടെ പ്രധാന ആകർഷണകേന്ദ്രം മേജർ ഓക്ക് ആയിരുന്നു. എന്നാൽ, ഈ ജനപ്രീതി തന്നെയാണ് ഒടുവിൽ ആ മരത്തിന്റെ നാശത്തിന് കാരണമായതെന്നത് ഏറെ സങ്കടകരമായ ഒരു വസ്തുതയാണ്.

വർഷങ്ങളായി ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾ ഈ മരത്തിന് ചുറ്റും നടന്നതുമൂലം വേരുകൾക്ക് ചുറ്റുമുള്ള മണ്ണ് കട്ടിയാവുകയും, വേരുകളിലേക്ക് മഴവെള്ളം ഇറങ്ങുന്നത് തടസ്സപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഇതിനുപുറമെ, സമീപകാലത്തുണ്ടായ കടുത്ത ഉഷ്ണതരംഗങ്ങളും വരൾച്ചയും മരത്തിന്റെ ആരോഗ്യത്തെ ദോഷകരമായി ബാധിച്ചു. 1970-കൾ മുതൽ സഞ്ചാരികൾ മരത്തിനടുത്തേക്ക് പോകുന്നത് തടയാൻ ചുറ്റും വേലി കെട്ടുകയും, മരത്തിന്റെ വലിയ കൊമ്പുകൾ ഒടിഞ്ഞുപോകാതിരിക്കാൻ താങ്ങുകൾ നൽകുകയും ചെയ്തിരുന്നു. എങ്കിലും പ്രകൃതിദത്തമായ വാർദ്ധക്യത്തോടൊപ്പം മനുഷ്യന്റെ അമിതമായ ഇടപെടലുകളും കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനവും ചേർന്നപ്പോൾ, ഒടുവിൽ ഈ പ്രകൃതിവിസ്മയത്തിന് വിട പറയേണ്ടി വന്നിരിക്കുകയാണ്. ഭൗതികമായി ഈ മരം ഇല്ലാതായാലും, കഥകളിലൂടെയും ചരിത്രത്തിലൂടെയും മേജർ ഓക്ക് എന്നും ജനമനസ്സുകളിൽ ജീവിക്കും.