ഭരത വാക്യം

എ​നി​ക്ക് ഒ​രു ഇ​രു​ന്നൂ​റി​ൽ കൂ​ടു​ത​ൽ വ​യ​സ്സ് പ്രാ​യ​മു​ണ്ട്. പ്രാ​യ​ക്കൂ​ടു​ത​ൽ​കൊ​ണ്ട് ഓ​ർ​മ​യി​ൽ മൂ​ട​ൽ​മ​ഞ്ഞ് വീ​ണ​തു​പോ​ലെ. പ​റ​യു​ന്ന കാ​ര്യ​ങ്ങ​ൾ​ക്ക് വ്യ​ക്ത​ത​ക്കു​റ​വു​ണ്ടാ​കാം. എ​ങ്കി​ലും പ​റ​യാ​തി​രി​ക്കാ​ൻ ക​ഴി​യി​ല്ല. കാ​ര​ണം, നീ​ണ്ട കാ​ല​ത്തി​നു​മു​ന്നി​ൽ എ​ന്നെ​യും കാ​ല​ത്തെ​യും സാ​ക്ഷ്യ​പ്പെ​ടു​ത്താ​ൻ ഞാ​ന​ല്ലാ​തെ മ​റ്റാ​രു​മി​ല്ല​ല്ലോ.

ക​ള്ള​ന്മാ​ർ ഇ​രു​ൾ മു​റി​ച്ചെ​ത്തു​ന്ന​ത് ത​ട​യാ​നാ​ണ് കേ​ളു​ക്കാ​ര​ണ​വ​ർ ചു​മ​രു​ക​ൾ​ക്ക് ആ​ന​പ്പ​ള്ള പ​ണി​യി​ച്ച​ത്. എ​ന്നി​ട്ടും ഒ​രു ക​ർ​ക്ക​ട​ക​രാ​ത്രി​യി​ൽ ക​ള്ള​ന്മാ​ർ പ​തു​ങ്ങി​യെ​ത്തി ചു​മ​ര് തു​ര​ന്നു. ഒ​രു​പാ​ട് അ​ധ്വാ​നി​ച്ചി​രി​ക്ക​ണം നൂ​ണ്ടു​ക​യ​റാ​നു​ള്ള വി​ട​വ് തീ​രാ​ൻ. എ​ന്നാ​ൽ , എ​ല്ലാം ശ്ര​ദ്ധ​യോ​ടെ ഉ​ള്ളി​ലി​രു​ന്ന് കാ​ണു​ന്നു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു ചി​ത്തി​ര കെ​ട്ടി​ല​മ്മ.

ആ​ദ്യം ക​ള്ള​ന്മാ​ർ ഒ​രു ക​ലം ഉ​ള്ളി​ലേ​ക്കി​ട്ട് തി​രി​ച്ചെ​ടു​ത്തു. പി​ന്നെ അ​വ​രി​ലൊ​രാ​ൾ കു​ത്തൊ​ഴു​ക്കു​ള്ള പു​ഴ നീ​ന്തും​പോ​ലെ ഉ​ള്ളി​ലേ​ക്ക് നീ​ണ്ട​തും കെ​ട്ടി​ല​മ്മ കൈ​യി​ലേ​ന്തി​യ തി​ള​ങ്ങു​ന്ന വാ​ൾ ഉ​യ​ർ​ന്ന് താ​ഴ്ന്ന​തും ഒ​രു​മി​ച്ചാ​യി​രു​ന്നു. ത​ല അ​ക​ത്തും ഉ​ട​ൽ പു​റ​ത്തും...

ത​ല​യെ​ടു​ത്ത് പു​റ​ത്തി​ട്ടു. ഒ​പ്പം വ​ലി​യൊ​രു ചാ​ക്കും.

‘പെ​രു​മീ​നു​ദി​ക്കും​മു​മ്പ് കൊ​ണ്ട്പോ​യ്കൊ.

കാ​ര്യ​ങ്ങ​ളെ​ല്ലാം ഇ​രു​ളി​ൽ അ​ലി​ഞ്ഞ് പോ​ട്ടേ...’

പി​ന്നെ അ​വി​ടെ എ​ല്ലാം പ​ഴ​യ​തു​പോ​ലെ. ദാ​സി​മാ​ർ ഉ​റ​ക്ക​മു​ണ​ർ​ന്ന് വ​ന്ന് ചോ​ര​ക്ക​ട​ൽ വ​റ്റി​ച്ച് അ​ക​വും പു​റ​വും വൃ​ത്തി​യാ​ക്കി. എ​ന്നി​ട്ടും ചോ​ര​യു​ടെ രൂ​ക്ഷ ഗ​ന്ധം...

കാ​ല​ത്ത് ഉ​റ​ക്ക​മു​ണ​ർ​ന്ന് വ​രാ​ൻ കൂ​ട്ടു​കു​ടും​ബ​ത്തി​ലെ കു​ഞ്ഞു​ങ്ങ​ളും യു​വ​തി​ക​ളും യു​വാ​ക്ക​ളും പ​ല​വി​ധ പ്രാ​യ​ത്തി​ൽ​പ്പെ​ട്ട​വ​രും ഒ​രു​പാ​ടു​ണ്ട്. അ​വ​രാ​രും രാ​ത്രി​ന​ട​ന്ന​ത് അ​റി​യാ​നേ പാ​ടി​ല്ല. മു​റി​ക​ളി​ലും തൊ​ടി​ക​ളി​ലും ഓ​ടി​ക്ക​ളി​ക്കു​ന്ന കു​ഞ്ഞു​ങ്ങ​ളി​ൽ ഒ​രാ​ൾ​ക്ക് മാ​ത്രം പ്ര​ത്യേ​ക​ത​യു​ണ്ട്. അ​വ​ന് വെ​ള്ളി​ക്ക​ണ്ണു​ക​ളും ചെ​മ്പ​ൻ മു​ടി​യും പാ​ലു​പോ​ലെ വെ​ളു​പ്പും...

വെ​ള്ള​ക്കാ​രെ ഇ​ര​വും പ​ക​ലും പ​രി​ച​രി​ച്ച് ഊ​ട്ടി​യ​തി​നും ഉ​റ​ക്കി​യ​തി​നും കാ​ര​ണ​വ​ർ​ക്ക് കി​ട്ടി​യ സ​മ്മാ​നം. ഇ​രു​ളൊ​ളി​ച്ച മ​ച്ച​ക​ത്ത് സാ​വി​ത്രി​പ്പെ​ണ്ണ് ബ​ലം പി​ടി​ക്കാ​തെ വ​ഴ​ങ്ങി​ക്കൊ​ടു​ത്ത​ത് കേ​ളു​ക്കാ​ര​ണ​വ​രു​ടെ മൗ​ന​പ്രേ​ര​ണ​യാ​ലാ​യി​രു​ന്നോ. അ​റി​യി​ല്ല... ഒ​ടു​വി​ൽ വ​യ​റ്റാ​ട്ടി കൗ​സു​ത​ള്ള​യു​ടെ എ​ല്ലാ ശ്ര​മ​ങ്ങ​ളും പ​രാ​ജ​യ​പ്പെ​ടു​ത്തി​ക്കൊ​ണ്ട് സാ​വി​ത്രി​പ്പെ​ണ്ണ് ര​ക്ത​പ്ര​ള​യ​ത്തി​ൽ കു​ളി​ച്ച് ആ​ടി​ത്ത​ള​ർ​ന്ന് വി​ശ്ര​മി​ക്കു​ന്ന തെ​യ്യ​ക്കോ​ലം പോ​ലെ...

അ​പ്പോ​ൾ പു​തു​മു​ള​യു​ടെ ഉ​ച്ച​ത്തി​ലു​ള്ള ക​ര​ച്ചി​ൽ ഇ​രു​ൾ ക​ന​പ്പി​ലാ​കെ ഒ​രു പ്ര​തി​ഷേ​ധം പോ​ലെ പ്ര​തി​ധ്വ​നി​ച്ചു. ത​റ​വാ​ട്ടു വീ​ട്ടു​തൊ​ടി​യി​ലു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്ന കു​ളം നി​റ​യെ വെ​ളു​പ്പും ചു​വ​പ്പും നി​റ​ത്തി​ലു​ള്ള ആ​മ്പ​ലു​ക​ളു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. പി​ന്നീ​ടെ​പ്പോ​ഴോ കു​ളം നി​ക​ന്നു​തു​ട​ങ്ങി. ക​ൽ​ക്കെ​ട്ടു​ക​ൾ പെ​രു​മ്പാ​മ്പി​നെ​പ്പോ​ലു​ള്ള​വേ​രു​ക​ൾ പു​ള​ഞ്ഞ് പൊ​ട്ടി​പ്പൊ​ളി​ഞ്ഞു. ഏ​റ​ക്കു​റെ​ഈ അ​ടു​ത്ത​കാ​ല​ത്താ​ണ് ചേ​രി​പ്പൊ​ടി​യു​മാ​യി ലോ​റി​ക​ൾ​വ​ന്ന് കു​ള​ത്തി​ൽ ത​ള്ളാ​ൻ തു​ട​ങ്ങി​യ​ത്. മാ​ത്ര​മ​ല്ല, കേ​ളു​ക്കു​റു​പ്പി​ന്റെ നാ​ലാം ത​ല​മു​റ​യി​ൽ​പെ​ട്ട രാ​ഗി​ണി​മോ​ൾ ആ​മ്പ​ൽ പ​റി​ക്കാ​ൻ കു​ള​ത്തി​ലി​റ​ങ്ങി ച​ളി​യി​ൽ ആ​ണ്ടു​പോ​യ​ത്.

ഇ​പ്പോ​ൾ കു​ള​മു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്ന സ്ഥാ​ന​ത്ത് പേ​ര​റി​യാ​ത്ത മ​ര​ങ്ങ​ൾ നി​റ​ഞ്ഞ കാ​ടു മാ​ത്രം... ക​ഥ പ​റ​യു​മ്പോ​ൾ ഒ​രു താ​ള​വും ക്ര​മ​വും പാ​ലി​ക്ക​ണ​മെ​ന്നു​ണ്ട​ല്ലോ. എ​നി​ക്ക​തി​ന് ക​ഴി​യു​ന്നി​ല്ല. കാ​ര​ണം പ്രാ​യ​ത്തി​ന്റെ അ​വ​ശ​ത എ​ന്റെ അ​നു​ഭ​വ​ങ്ങ​ളി​ലും ക​രി​നി​ഴ​ൽ വീ​ഴ്ത്തി​യി​രി​ക്കു​ന്നു. ഇ​നി എ​ത്ര കാ​ലം ചോ​ർ​ന്നൊ​ലി​ച്ച് ഓ​ടി​ള​കി മ​ര​മി​ള​കി ചു​വ​രു​ക​ളി​ൽ ഭൂ​പ​ട​ങ്ങ​ൾ വ​ര​ച്ച വി​റ​യാ​ർ​ന്നു തു​ട​ങ്ങി​യ എ​ന്റെ ശ​രീ​രം...

ഇ​തി​നി​ട​യി​ൽ ക​ട​ലും മ​ല​യും ക​ട​ന്നെ​ത്തി​യ​വ​ർ ദേ​ശ​ത്തു​നി​ന്ന് അ​വ​ർ​ക്ക് വേ​ണ്ട​തെ​ല്ലാ​മെ​ടു​ത്ത് ഗ്ര​ഹ​ണി ബാ​ധി​ച്ച പൈ​ത​ലാ​യ മാ​റി​യ നാ​ടി​നെ ഉ​പേ​ക്ഷി​ച്ച് പോ​യി. ന​മ്മു​ടെ നാ​ട് ന​മ്മ​ളു​ടേ​താ​യി.

ജ​ന്മി​ത്ത​വും നാ​ടു​വാ​ഴി​ത്ത​വും പോ​യ്മ​റ​ഞ്ഞു. അ​ക്ഷ​ര​ങ്ങ​ൾ​കൊ​ണ്ട് സ​ർ​ഗ​പ്ര​ക്രി​യ​യി​ൽ മു​ഴു​കു​ന്ന​വ​ർ ഒ​രു​വ​ശ​ത്ത്, വൈ​ലോ​പ്പി​ള്ളി പ​റ​ഞ്ഞ​പോ​ലെ ഉ​ർ​വി​യെ പു​ഷ്പി​പ്പി​ക്കും ക​ല​പോ​ൽ ന​മു​ക്ക​ത്ര നി​ർ​വൃ​തി​ക​രം സ​ർ​ഗ വ്യാ​പാ​ര​മു​ണ്ടോ​മ​ന്നി​ൽ എ​ന്ന വി​ശ്വാ​സ​വു​മാ​യി മ​ണ്ണി​നെ ക​വി​ത​യാ​ക്കി​യ​വ​ർ മ​റു​വ​ശ​ത്ത്...

നാ​ലു​കെ​ട്ടി​ൽ ജ​നി​ച്ചു​വ​ള​ർ​ന്ന ത​ല​മു​റ​ക​ൾ ഒ​ടു​ങ്ങി. അ​പ്പോ​ഴും പു​തു​ത​ല​മു​റ​ക​ൾ മു​ള​ച്ചു​വ​ന്നു​കൊ​ണ്ടേ​യി​രു​ന്നു. ലോ​ക​ത്തി​ന്റെ വി​വി​ധ കോ​ണു​ക​ളി​ൽ ജീ​വി​ക്കു​ക​യാ​ണി​പ്പോ​ൾ അ​വ​കാ​ശി​ക​ൾ. അ​തി​നി​ട​യി​ൽ മി​ച്ച​ഭൂ​മി സ​മ​രം സം​ഭ​വി​ക്കു​ക​യും കാ​ലാ​കാ​ല​മാ​യി സ​മ്പാ​ദി​ച്ചു​കൂ​ട്ടി​യ അ​നാ​ഥ​മാ​യ ഭൂ​സ്വ​ത്തു​ക്ക​ൾ സ​ർ​ക്കാ​ർ ക​ണ്ടു​കെ​ട്ടു​ക​യും ചെ​യ്തു.

ഇ​നി ഏ​ത് നി​മി​ഷ​വും എ​ന്റെ ശ്വാ​സം നി​ല​പ്പി​ച്ച് പൊ​ളി​ച്ച​ടു​ക്കാ​ൻ കൂ​ട്ടം ചേ​ർ​ന്ന് യ​ന്ത്ര രാ​ക്ഷ​സ​ന്മാ​രു​മാ​യി അ​വ​ർ എ​ത്തും. പ​രി​സ​രം കി​ടു​ങ്ങു​മാ​റു​ച്ച​ത്തി​ൽ അ​വ അ​ല​റി​ത്തി​മ​ർ​ക്കും. കാ​ടു​പി​ടി​ച്ച മു​റ്റ​വും തു​ള​സി​ത്ത​റ​യും പി​ന്നെ തൊ​ടി​യി​ലെ ശ​വ​കു​ടീ​ര​ങ്ങ​ളും കി​ള​ച്ചു​മ​റി​ക്കും. ഓ​ടി​ള​ക്കി മാ​റ്റും. ഉ​ത്ത​ര​ങ്ങ​ളും ക​ഴു​ക്കോ​ലും പ​ട്ടി​ക​ക​ളും പ​റി​ച്ചെ​റി​യും. കു​ഞ്ഞു​ങ്ങ​ളു​ടെ പാ​ൽ​പ്പ​ല്ല് ഇ​ള​ക്കി​മാ​റ്റും​പോ​ലെ ചു​മ​രി​ൽ​നി​ന്ന് ക​ല്ലു​ക​ൾ ഒ​ന്നൊ​ന്നാ​യി പ​റി​ച്ചെ​ടു​ക്കും. പി​ന്നെ ജാ​ല​ക​ങ്ങ​ളും ക​ട്ടി​ല​ക​ളും ദ്ര​വി​ച്ചു​തു​ട​ങ്ങി​യ വാ​തി​ൽ​പ്പോ​ള​ക​ളും. ദി​വ​സ​ങ്ങ​ൾ ക​ഴി​യു​മ്പോ​ൾ ഞാ​നി​വി​ടെ ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു എ​ന്ന​തി​ന് ഒ​രു​തെ​ളി​വു​പോ​ലും അ​വ​ശേ​ഷി​ക്കാ​തെ...

അ​രി​ഞ്ഞു​മാ​റ്റി​യ എ​ന്റെ ശ​രീ​ര ഭാ​ഗ​ങ്ങ​ൾ പ​ല​യി​ട​ങ്ങ​ളി​ലേ​ക്ക് ക​യ​റ്റി​ക്കൊ​ണ്ടു​പോ​കും. എ​ന്റെ മ​ര​ണം പു​തി​യ കാ​ല​ത്തി​ന്റെ അ​നി​വാ​ര്യ​ത​യാ​ണെ​ന്ന് ഞാ​ൻ തി​രി​ച്ച​റി​യു​ന്നു. അ​തു​കൊ​ണ്ടു​ത​ന്നെ എ​ല്ലാ​കാ​ല​ത്തും എ​ല്ലാ​ത്തി​നും വെ​റും സാ​ക്ഷി മാ​ത്ര​മാ​യ ഞാ​ൻ ഇ​നി ഏ​തെ​ങ്കി​ലും ക​ഥ​യി​ലു​ണ്ടാ​കു​മോ. ആ​ർ​ക്ക​റി​യാം...

എ​ന്നോ​ട് ത​ന്നെ​യാ​യി വെ​റു​തെ പ​റ​ഞ്ഞു​കൊ​ണ്ടി​രി​ക്കു​ന്ന കാ​ര്യ​ങ്ങ​ൾ എ​ല്ലാം അ​വ​സാ​നി​ക്കു​ന്ന​തി​നു​മു​മ്പ് ഞാ​നാ​യി​ത്ത​ന്നെ ഭ​ര​ത​വാ​ക്യം ചൊ​ല്ല​ട്ടേ...