പെണ്ണിന്‍റെ നിറം
text_fields
നസ്രേത്തിൽ ജോസ്‌ വർഗ്ഗീസ്‌
ശൂന്യത ആകാശത്തെ മനോഹരമാക്കുന്നു!
നിറവ്‌ ഭൂമിയെ ചേതോഹരമാക്കുന്നു!
സ്നേഹം മനുഷ്യനെ സുന്ദരമാക്കുന്നു,
അവയിലുമെത്രയോ അധികം!
ആകാശത്ത് ശൂന്യത
ചിത്രങ്ങൾ വരയ്ക്കുന്നു,
ചിലപ്പോൾ മൃദുലമായ വരകൾകൊണ്ട്‌
പ്രേമിക്കുന്നവന്റെ മനസ്സു-
നീറിയവർണങ്ങൾകൊണ്ട്‌
ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടവന്റെ മനസ്സ്‌,
കറുപ്പും വെളുപ്പും നീലയും കലർത്തി
പ്രേമിക്കാത്തവന്റെ!
പെണ്ണിനായ്‌ ശൂന്യത
ഒരു നിറം തേടിയലഞ്ഞു;
ആകാശവും ഭൂമിയും നിരാശപ്പെടുത്തി!
ഉണർന്നിരിക്കുന്ന മനുഷ്യന്റെ
നെഞ്ചിൽനിന്നും ആഴിയെടുത്തു,
സൂര്യനുനേരെ കണ്ണാടി-
തിരിക്കുകയും മറിക്കുകയും
ചെയ്യുന്നതുപോലെ
ശൂന്യത അതിൽ കയറുകയും
ഇറങ്ങുകയും ചെയ്തു,
എന്നിട്ടും...!
നിരാശനായവൻ
ഭൂമിക്കുമപ്പുറത്തേക്കു പറന്നു
അപ്പോൾ ഒരശരീരികേട്ടു;
‘‘പ്രപഞ്ചത്തെ
ഒരു മയിൽപ്പീലിത്തണ്ടിലെടുക്കൂ!’’
അവൻ വരച്ചു,
ദംഷ്ട്രങ്ങളേറ്റ ഉടലടയാളങ്ങൾ,
ചോരപൊടിക്കുന്ന
നഖക്ഷതങ്ങൾനിറഞ്ഞ ആത്മാവ്‌,
ഒരിഴക്കയറുപോലെ
പിരിഞ്ഞിറങ്ങിയ ജീവനിൽ
ഒരായിരം തിരുമുറിവുകൾ!
അവന്റെ കൈവിറച്ചു
രക്തമുണങ്ങിയ തൂവൽ താഴെവീണു!
ശൂന്യത പിന്നീടൊരിക്കലും
മടങ്ങിവന്നതേയില്ല
അവൻ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടവളുടെ
മനസ്സിലൊളിച്ചു!