ദു​രി​ത​ങ്ങ​ളേ നാ​ണി​ക്കു​ക.. സു​ധ ഇ​നി​യും ക​വി​ത​യെ​ഴു​തും

  • ഫോ​േട്ടാ: ദിലീപ്​  പുരയ്​ക്കൽ

ലിസ്സി.  പി
17:45 PM
25/08/2017
( ഫോ​േട്ടാ: ദിലീപ്​ പുരയ്​ക്കൽ)

വി​​ദ്യാ​​ഭ്യാ​​സ യോ​​ഗ്യ​​ത --------------അ​​ഞ്ചാം ക്ലാ​​സ്
ആ​​ദ്യ​ ക​​വി​​ത​​സ​​മാ​​ഹാ​​രം -------------പ്ര​​ണാ​​മം
ഇ​​ഷ്​​ട​​പ്പെ​​ട്ട ക​​വി​​ക​​ൾ ----------------സു​​ഗ​​ത​​കു​​മാ​​രി​​യു​ം ഒ.​​എ​​ൻ.​​വി​​യും 
ജോ​​ലി ------------------ത​​ട്ടു​​ക​​ട ന​​ട​​ത്തി​​പ്പ്

ഇ​​താ​​ണ് എ​​റ​​ണാ​​കു​​ളം ക​​തൃ​​ക്ക​ട​വ്​ ഇ​​ട​​ശ്ശേ​​രി​പ്പ​റ​​മ്പി​​ലെ പു​​റ​​മ്പോ​​ക്ക് ഭൂ​​മി​​യി​​ൽ ത​​ട്ടു​​ക​​ട ന​​ട​​ത്തി ജീ​​വി​​ക്കു​​ന്ന സു​​ധ എ​​ന്ന ക​​വ​​യി​​ത്രി​​യു​​ടെ ചെ​​റു​​വി​​വ​​ര​​ണം. ​ജ​​ന്മം​കൊ​​ണ്ട് ആ​​ല​​പ്പു​​ഴ ജി​ല്ല​യി​ലെ ചേ​​ർ​​ത്ത​​ല​​ക്കാ​​രി​​യാ​​ണെ​​ങ്കി​​ലും 33 വ​​ർ​​ഷ​​മാ​​യി എ​​റ​​ണാ​​കു​​ള​​ത്താ​​ണ് താ​​മ​​സം. പ​​റ​​യ​​ത്ത​​ക്ക വി​​ദ്യാ​​ഭ്യാ​​സ യോ​​ഗ്യ​​ത​​യൊ​​ന്നു​​മി​​ല്ലാ​​ത്ത ഈ  ​​അ​​റു​​പ​​ത്തി​​ര​​ണ്ടു​​കാ​​രി​​യു​​ടെ ആ​​ദ്യ​​ക​​വി​​ത​സ​​മാ​​ഹാ​​രം ഇ​​ക്ക​​ഴി​​ഞ്ഞ ലോ​​ക ക​​വി​​ത​​ദി​​ന​​ത്തി​​ൽ (മാ​​ർ​​ച്ച് 21ന്) ​​പു​​റ​​ത്തി​​റ​​ങ്ങി. വാ​​യി​​ച്ച​​വ​​രൊ​​ക്കെ മി​​ക​​ച്ച അ​​ഭി​​പ്രാ​​യ​​ങ്ങ​​ളും അ​​ഭി​​ന​​ന്ദ​​ന​​ങ്ങ​​ളു​​മാ​​യി സു​​ധ​​യെ തേ​​ടി​​യെ​​ത്തു​​ന്നു. വ​​ലി​​യൊ​​രു സ്വ​​പ്ന സാ​​ക്ഷാ​​ത്കാ​​ര​​ത്തിെ​ൻ​​റ പൂ​​ർ​​ത്തീ​​ക​​ര​​ണം മാ​​ത്ര​​മ​​ല്ല, ജീ​​വി​​ത​​ത്തി​​ൽ അ​​നു​​നി​​മി​​ഷം തേ​​ടി​​യെ​​ത്തി​​ക്കൊ​​ണ്ടി​​രി​​ക്കു​​ന്ന ദു​​ര​​ന്ത​​ങ്ങ​​ളു​ടെ​യും ദു​​രി​​ത​​ങ്ങ​​ളു​ടെ​​യും നേ​​ർ​​ക്ക് സു​​ധ​​യെ​​റി​​യു​​ന്ന ആ​​ത്മ​​വി​​ശ്വാ​​സ​​ത്തിെ​​ൻ​​റ മ​​റു​​പ​​ടി കൂ​​ടി​​യാ​​ണി​​ത്.

ദുഃ​​ഖ​​മാ​​ണെ​​ന്നു​​മെ​​ൻ 
മി​​ത്ര​​മെ​​ന്നോ​​ർ​​ത്തി​​ല്ല...

വേ​​ദ​​ന​​ക​​ളും ദു​​രി​​ത​​ങ്ങ​​ളും ഒ​​പ്പം ചേ​​ർ​​ന്ന് ന​​ട​​ക്കാ​​ൻ തു​​ട​​ങ്ങി​​യ​​പ്പോ​​ഴാ​​ണ് ക​​വി​​ത​​യെ​​ഴു​​താ​​ൻ തു​​ട​​ങ്ങി​​യ​​ത്. എ​​ഴു​​തി​​ത്തു​​ട​​ങ്ങു​​മ്പോ​​ൾ മ​​ന​​സ്സി​​ലെ ഭാ​​രം കു​​റ​​യും. ​വേ​​ദ​​ന​​ക​​ൾ​​ക്ക് ക​​നം കു​​റ​​യു​മെ​ന്നും സു​​ധ പ​​റ​​യു​​ന്നു. നാ​​ലാം ക്ലാ​സി​ൽ പ​​ഠി​​ക്കു​​മ്പോ​​ഴാ​​ണ് 10​മാ​​സം പ്രാ​​യ​​മാ​യ കൊ​​ച്ച​​നു​​ജ​​ത്തി​​യെ മ​​ര​​ണം ത​​ട്ടി​​യെ​​ടു​​ത്ത​​ത്. സം​​സ്കാ​​ര​​വും ച​​ട​​ങ്ങു​​മെ​​ല്ലാം ക​​ഴി​​ഞ്ഞ് സ്കൂ​​ളി​​ൽ പോ​​യി​​രു​​ന്ന​​പ്പോ​​ഴാ​​ണ് അ​​നു​ജ​​ത്തി​​യെ​​ക്കു​​റി​​ച്ച് എ​​ന്തെ​​ങ്കി​​ലും എ​​ഴു​​ത​​ണ​​മെ​​ന്ന് തോ​​ന്നി​​യ​​ത്. മ​​ന​​സ്സി​​ലെ വി​​ഷ​​മ​​വും ന​​ഷ്​​ട​​വും ഓ​​ർ​​മ​​ക​​ളു​​മെ​​ല്ലാം അ​​ന്ന് നോ​​ട്ടു​​ബു​​ക്കിെ​​ൻ​​റ പേ​​ജി​​ലേ​​ക്ക് പ​​ക​​ർ​​ന്നു.കാ​​ഞ്ഞി​​ര​​പ്പ​​ള്ളി പേ​​ട്ട സ്കൂ​​ളി​​ലാ​​ണ് പ​​ഠി​​ച്ച​​ത്. പണിക്കായി കൃ​​ഷി​​യി​​ട​​ത്തി​​ൽ പോകാത്തതിന്​ വ​​ഴ​​ക്കു​പ​​റ​​ഞ്ഞ അ​​ച്ഛ​​നോ​​ടു‍ള്ള വാ​​ശി​​ക്കാ​​ണ് പ​​ഠ​​നം നി​​ർ​​ത്തി​​യ​​ത്. എ​​ത്ര ​നി​​ർ​​ബ​​ന്ധി​​ച്ചി​​ട്ടും പി​​ന്നീ​​ട് സ്കൂ​​ളി​​ൽ പോ​​യി​​ല്ല. വ​​യ​​നാ​​ട്ടി​​ലേ​​ക്ക് കു​​ടി​​യേ​​റി​​യെ​​ങ്കി​​ലും ക​​ല്യാ​​ണം ക​​ഴി​​ച്ച് എ​​റ​​ണാ​​കു​​ള​​ത്തേ​​ക്ക് വ​​രി​​ക​​യാ​​യി​​രു​​ന്നു. ചെ​​റു​​പ്പ​​ത്തി​​ലെ ദു​​രി​​ത​​ങ്ങ​​ൾ വ​​ലു​​താ​​യ​​പ്പോ​​ഴും ഒ​​ട്ടും കു​​റ​​യാ​​തെ കൂ​​ടെ​​പ്പോ​​ന്നു. 


‘ഇ​​ന്നു​​മീ ജീ​​വി​​തം ക​​ണ്ണീ​​ർ​​ക്ക​​ട​​ലാ​​ണ്, 
മ​​റ​​ന്നു ഞാ​​ൻ ശാ​​ന്തി​​ത​​ൻ നാ​​ളു​​ക​​ൾ...’ 

സു​​ധ​​യു​​ടെ ‘ദുഃ​​ഖ​​പു​​ത്രി’ എ​​ന്ന ക​​വി​​ത തു​​ട​​ങ്ങു​​ന്ന​​തു​ത​​ന്നെ ഇ​​ങ്ങ​​നെ​​യാ​​ണ്. ഭ​​ർ​​ത്താ​​വിെൻ​​റ ക​​ച്ച​​വ​​ട​​മെ​​ല്ലാം ത​​ക​​ർ​​ന്ന​​പ്പോ​​ൾ വാ​​ട​​ക​​വീ​​ട്ടി​​ൽ​നി​​ന്ന് ഇ​​റ​​ങ്ങേ​​ണ്ടി വ​​ന്നു. പി​​ടി​​ച്ചു​നി​​ൽ​​ക്കാ​​ൻ ത​​ടി​​മി​​ല്ലി​​ൽ ജോ​​ലി നോ​​ക്കി. തു​​ട​​ർ​​ന്നാ​​ണ് ത​​ട്ടു​​ക​​ട തു​​ട​​ങ്ങി​​യ​​ത്. ‘ദൈ​​വ​​സ​​ഹാ​​യം’ എ​​ന്നു​പേ​​രി​​ട്ട ഈ ​​കൊ​​ച്ചു​​ക​​ട​​യാ​​ണ് ഇ​​പ്പോ​​ൾ ജീ​​വി​​ത​​ത്തി​​ലെ പി​​ടി​​വ​​ള്ളി. മ​​റ്റു​​ള്ള​​വ​​രും ചാ​​യ​​ക്കും മ​​റ്റും വി​​ല കൂ​​ട്ടി​​യ​​പ്പോ​​ൾ ഈ ​​ക​​ട​​യി​​ൽ ചാ​​യ​​ക്ക് മാ​​ത്ര​​മ​​ല്ല, പ​​ല​​ഹാ​​ര​​ങ്ങ​​ൾ​​ക്കും അ​​ഞ്ചു​​രൂ​​പ​​മാ​​ത്ര​​മേ ഉ​​ള്ളൂ. അ​​തി​​ൽ​നി​​ന്ന് കി​​ട്ടു​​ന്ന സ​​ന്തോ​​ഷം മ​​തി​​യെ​​ന്നാ​​ണ് സു​​ധ​​യു​​ടെ നി​​ല​​പാ​​ട്. ഈ ​​അ​​വ​​സ്ഥ​​ക​​ളൊ​​ക്കെ അ​​റി​​ഞ്ഞ ഒ​​രു ബാ​​ങ്ക് ഉ​​ദ്യോ​​ഗ​​സ്ഥ​​ൻ ഉ​​ന്തു​​വ​​ണ്ടി സ​​മ്മാ​​ന​​മാ​​യി ത​​ന്നു. അ​​തി​​ലാ​​ണ് ഇ​​പ്പോ​​ൾ ചാ​​യ​​ക്ക​​ച്ച​​വ​​ടം.  

രാ​​വി​​ലെ മു​​ത​​ലു​​ള്ള തി​​ര​​ക്കി​​നി​​ട​​യി​​ലും വാ​​യ​​ന മു​​ട​​ക്കാ​​റി​​ല്ല. ആ​​ക്രി​​ക്ക​​ച്ച​​വ​​ട​​ക്കാ​​രി​​ൽ​നി​​ന്ന് കി​​ട്ടു​​ന്ന പു​​സ്ത​​ക​​ങ്ങ​​ളും ത​​മ്മ​​നം വി​​നോ​​ദ ലൈ​​ബ്ര​​റി​​യി​​ൽ​നി​​ന്ന്​ മ​​റ്റു​​മെ​​ല്ലാം കി​​ട്ടു​​ന്ന പു​​സ്ത​​ക​​ങ്ങ​​ൾ ആ​​ർ​​ത്തി​​യോ​​ടെ വാ​​യി​​ച്ചു​തീ​​ർ​​ക്കും. പ​​ക​​ൽ ​മു​​ഴു​​വ​​ൻ ജോ​​ലി​​യെ​​ടു​​ത്ത് ക്ഷീ​​ണി​​ച്ച് വ​​ന്നാ​​ലും രാ​​ത്രി മെ​​ഴു​​കു​​തി​​രി വെ​​ട്ട​​ത്തി​​ലാ​​ണ് വാ​​യ​​ന.

‘‘മ​​ന​​സ്സി​​ൽ ദുഃ​​ഖം വ​​രു​​മ്പോ​​ൾ എ​​ഴു​​തി​​ത്തു​​ട​​ങ്ങി​​യ​​താ​​ണ്. ഇ​​ക്കാ​​ല​​ത്തി​​നി​​ട​​ക്ക് എ​​ത്ര​​യോ ക​​വി​​ത​​ക​​ൾ എ​​ഴു​​തി. ​ചി​​ല​​തൊ​​ക്കെ ക​​ത്തി​​ച്ചു​ക​​ള​​ഞ്ഞു. എ​​ഴു​​തി​​യ ക​​വി​​ത​​ക​​ൾ കാ​​ണാ​​തെ പ​​ഠി​​ച്ച് ഈ​​ണം ന​​ൽ​​കി ചൊ​​ല്ലും. ക​​ട​​യി​​ൽ ചാ​​യ കു​​ടി​​ക്കാ​​ൻ വ​​രു​​ന്ന​​വ​​രാ​​ണ് എെ​​ൻ​​റ ആ​​സ്വാ​​ദ​​ക​​ർ. ​ഇ​​വി​​ടെ വ​​രു​​ന്ന​​വ​​ർ​​ക്ക് ക​​വി​​ത​​യെ​​ല്ലാം ചൊ​​ല്ലി​​ക്കേ​​ൾ​​പ്പി​​ക്കും. അ​​വ​​രും പ്രോ​​ത്സാ​​ഹി​​പ്പി​​ക്കും’’- സു​ധ പ​റ​യു​ന്നു.


ആ​​ദ്യ​​പു​​സ്ത​​കം വെ​​ളി​​ച്ചം കാ​​ണു​​ന്നു
നൂ​​റി​​ല​​ധി​​കം ക​​വി​​ത​​ക​​ൾ എ​​ഴു​​തി​​ക്ക​​ഴി​​ഞ്ഞ​​പ്പോ​​ഴാ​​ണ് ഇ​​തൊ​​രു പു​​സ്ത​​ക​​മാ​​ക്കി​​യാ​​ലോ എ​​ന്ന് ആ​​ഗ്ര​​ഹം തോ​​ന്നു​​ന്ന​​ത്. പ​​ക്ഷേ, കി​​ട്ടു​​ന്ന തു​​ച്ഛ​​മാ​​യ പൈ​​സ​​ക്ക് അ​​ന്ന​​ന്ന​​ത്തെ ജീ​​വി​​തം ത​​ള്ളി​​നീ​​ക്കു​​ന്ന എ​​നി​​ക്ക് അ​​ത് സാ​​ധി​​ക്കു​​മോ എ​​ന്ന​​റി​​യി​​ല്ലാ​​യി​​രു​​ന്നു. എെ​​ൻ​​റ ക​​വി​​ത​​ളെ​​ക്കു​​റി​​ച്ചും പു​​സ്ത​​ക​​മാ​​ക്കാ​​നു​​ള്ള ആ​​ഗ്ര​​ഹ​​ത്തെ​​ക്കു​​റി​​ച്ചും കേ​​ട്ട​​റി​​ഞ്ഞ ചെ​​ന്നൈ സ്വ​​ദേ​​ശി ആ​​ർ​​ട്ടി​​സ്​​റ്റ്​  ഷ​​ൺ​​മു​​ഖ​​ൻ എ​​ന്നൊ​​രാ​​ളാ​​ണ് അ​​തി​​നു​​ള്ള സ​​ഹാ​​യം ചെ​​യ്തു​ത​​ന്ന​​ത്. ദൈ​​വം ഒ​​രു​​പ​​ക്ഷേ എെ​​ൻ​​റ പ്രാ​​ർ​​ഥ​​ന കേ​​ട്ട​​താ​​വ​​ണം. ക​​വി​​ത​​യു​​ടെ തി​​രു​​ത്തും മ​​റ്റു​​കാ​​ര്യ​​ങ്ങ​​ളു​​മാ​​യി മൂ​​ന്ന് വ​​ർ​​ഷ​​ത്തോ​​ള​​മെ​​ടു​​െ​ത്ത​​ങ്കി​​ലും ഇ​​ക്ക​​ഴി​​ഞ്ഞ മാ​​ർ​​ച്ച് 21ന് ​​ആ​​ദ്യ​​പു​​സ്ത​​കം വെ​​ളി​​ച്ചം ക​​ണ്ടു. ‘പ്ര​​ണാ​​മം’ എ​​ന്നാ​​ണ് പു​​സ്ത​​ക​​ത്തിെ​​ൻ​​റ പേ​​ര്. 24  ക​​വി​​ത​​ക​ളാ​​ണു​​ള്ള​​ത്. 

സ്വ​​ന്തം വേ​​ദ​​ന​​ക​​ൾ മാ​​ത്ര​​മ​​ല്ല, ചു​​റ്റു​​മു​​ള്ള കാ​​ഴ്ച​​ക​​ളും സം​​ഭ​​വ​​ങ്ങ​​ളും ക​​വി​​ത​​ക്ക് വി​​ഷ​​യ​​മാ​​കാ​​റു​​ണ്ട്. ഈ 33 ​​വ​​ർ​​ഷ​​ത്തി​​നി​​ട​​ക്ക് ക​​ട​​വ​​ന്ത്ര​​ക്കും എ​​റ​​ണാ​​കു​​ള​​ത്തി​​നും വ​​ന്ന മാ​​റ്റ​​ങ്ങ​​ൾ, പ​​രി​​സ്ഥി​​തി പ്ര​​ശ്ന​​ങ്ങ​​ൾ, ഡ​​ൽ​​ഹി​​യി​​ൽ പെ​​ൺ​​കു​​ട്ടി ക്രൂ​​ര​​പീ​​ഡ​​ന​​ത്തി​​ന് ഇ​​ര​​യാ​​യ സം​​ഭ​​വം, നാ​​ടിെ​ൻ​​റ ഓ​​ർ​​മ​​ക​​ൾ അ​​ങ്ങ​​നെ​​യ​​ങ്ങ​​നെ പ​​ല​​തും ക​​വി​​ത​​ക​​ളാ​​യി പി​​റ​​ന്നു. വെ​​റു​​തെ കു​​ത്തി​​ക്കു​​റി​​ക്കു​​ന്ന വാ​​ക്കു​​ക​​ളാ​യ​​ല്ല ശ​​ക്ത​​മാ​​യ ഭാ​​ഷ​​യാ​യാ​​ണ് സു​​ധ​​യു​​ടെ ക​​വി​​ത​​ക​​ൾ ആ​​സ്വാ​​ദ​​ക​​നോ​​ട് സം​​വ​​ദി​​ക്കു​​ന്ന​ത്. 


മ​​ഴ​​ന​​ന​​യാ​​തെ ക​​യ​​റി​​ക്കി​​ട​​ക്കാ​​ൻ ഒ​​രു വീ​​ട്...
ക​​ട​​ങ്ങ​​ളും ക​​ഷ്​​ട​​പ്പാ​​ടു​​ക​​ളും ഒ​​ന്നി​​നു​​മേ​​ൽ ഒ​​ന്നാ​​യി വ​​ന്ന​​പ്പോ​​ൾ സ്വ​​ന്ത​​മാ​​യി ഒ​​ന്നും സ​​മ്പാ​​ദി​​ക്കാ​​ൻ ക​​ഴി​​ഞ്ഞി​​ല്ല. ഒ​​രു ​മ​​ക​​നു​​ണ്ട്. അ​​വ​​ൻ ക​​ല്യാ​​ണം ക​​ഴി​​ച്ച് ചെ​​റി​​യൊ​​രു വാ​​ട​​ക​​വീ​​ട്ടി​​ലാ​​ണ് താ​​മ​​സം. അ​​വി​​ടെ സ്ഥ​​ല​​മി​​ല്ല​ാ​ത്ത​​തി​​നാ​​ൽ പു​​റ​​മ്പോ​​ക്ക് ഭൂ​​മി​​യി​​ലെ ചാ​​യ​​ക്ക​​ട​​ക്ക​​ടു​​ത്തു​​ള്ള ത​​ക​​ർ​​ന്നു​​വീ​​ഴാ​​റാ​​യ കൂ​​ര​​യി​​ലാ​​ണ് താ​​മ​​സം.പാ​​മ്പും പ​​ഴു​​താ​​ര​​യും എ​​ലി​​യും പൂ​​ച്ച​​യു​​മെ​​ല്ലാം ക​​യ​​റി​​യി​​റ​​ങ്ങു​​ന്ന​​താ​​ണ് ഇ​​വി​​ടെ. അ​​തി​​നും ആ​​രോ​​ട് സു​​ധ​ക്ക്​ പ​​രി​​ഭ​​വ​മി​​ല്ല. ഉ​​ള്ളി​​ലെ സ​​ങ്ക​​ട​​ങ്ങ​​ളെ​​ല്ലാം ‘ചെ​​റ്റ​​ക്കു​​ടി​​ൽ’ എ​​ന്ന ക​​വി​​ത​​യാ​​യി പി​​റ​​ന്നു...

‘ഒ​​രു തു​​ണ്ടു ഭൂ​​മി​​യി​​ൽ,
ചെ​​റു കു​​ടി​​ലു​​കെ​​ട്ടു​​വാ​​ൻ എ​​നി​​ക്ക​​നു​​വാ​​ദം ന​​ൽ​​കി​​യ ത​​മ്പു​​രാ​​നേ...
ന​​മി​​ക്കു​​ന്നു നി​​ന്നെ ഞാ​​നെ​​ന്നും 
എ​​ൻ സ്വ​​പ്ന​മാ​​ളി​​ക​​യാ​​ണി​​തെ​​ന്നും
ഞാ​​നി​​തി​​ൽ റാ​​ണി​​യാ​​യി വാ​​ണീ​​ടു​​ന്നു...’

സൂ​​ക്ഷി​​ക്കാ​​നൊ​​രു ഇ​​ട​​മി​​ല്ലാ​​ത്ത​​തി​​നാ​​ലും മ​​ഴ​​ക്കാ​​ല​​ത്ത് ചോ​​ർ​​ന്നൊ​​ലി​​ച്ച് ന​​ന​​ഞ്ഞു​പോ​​കു​​ന്ന​​തു​കൊ​​ണ്ടും അ​​ച്ച​​ടി​​ച്ച പു​​സ്ത​​കം ഇ​​വി​​ടെ​വെ​​ക്കാ​​ൻ പ​​റ്റി​​ല്ല. മ​ക​െ​​ൻ​​റ വാ​​ട​​ക​​വീ​​ട്ടി​​ലാ​​ണ് സൂ​​ക്ഷി​​ക്കു​​ന്ന​​ത്. ഏ​​ത് നി​​മി​​ഷ​​വും ഈ ​​കു​​ടി​​ലി​​ൽ​നി​​ന്ന് ഇ​​റ​​ങ്ങേ​​ണ്ടി വ​​രും. മാ​​റി​​മാ​​റി വ​​രു​​ന്ന സ​​ർ​​ക്കാ​​റു​​ക​​ളു​​ടെ ഭ​​വ​​ന​പ​​ദ്ധ​​തി​​ക​​ളി​​ലേ​​ക്ക് അ​​പേ​​ക്ഷ അ​​യ​​ക്കാ​​റു​​ണ്ട്. ഒ​​രി​​ക്ക​​ൽ ​എ​​ല്ലാം ശ​​രി​​യാ​​യി എ​​ന്നൊ​​ക്കെ പ​​റ​​ഞ്ഞ് ആ​​ൾ​​ക്കാ​​ർ വ​​ന്നു. പ​​ക്ഷേ, പോ​​യി നോ​​ക്കി​​യ​​പ്പോ​​ൾ എ​െ​​ൻ​​റ പേ​​രി​​ല്ല. ഞാ​​ൻ അ​​യ​​ക്കു​​ന്ന അ​​പേ​​ക്ഷ​​ക​​ളൊ​​ന്നും എ​​ത്തേ​​ണ്ട​ി​​ട​​ത്ത് എ​​ത്തു​​ന്നി​​ല്ല. അ​​തി​​ന് കാ​​ര​​ണ​​മെ​​ന്തെ​​ന്ന് ഇ​​പ്പോ​​ഴും അ​​റി​​യി​​ല്ല. റോ​​ഡ് വി​​ക​​സ​​ന​​മെ​​ന്നും മ​​റ്റും പ​​റ​​ഞ്ഞ് ഉ​​ദ്യോ​​ഗ​​സ്ഥ​​ർ വ​​ന്ന് ഭീ​​ഷ​​ണി​​പ്പെ​​ടു​​ത്താ​​ൻ തു​​ട​​ങ്ങി​​യി​​ട്ട് കു​​റേ​​യാ​​യി. ഈ ​​കു​​ടി​​ലി​​ൽ​നി​​ന്ന് ഇ​​റ​​ങ്ങി​​യാ​​ൽ പോ​​കാ​​ൻ മ​​റ്റൊ​​രു ഇ​​ട​​മി​​ല്ല. ഒ​​രി​​ക്ക​​ൽ ഇ​​വി​​ടെ​നി​​ന്ന് ഇ​​റ​​ങ്ങേ​​ണ്ടി​​വ​​രു​​മെ​​ന്ന് വാ​​ർ​​ഡ് കൗ​​ൺ​​സി​​ല​​ർ പ​​റ​​ഞ്ഞ​​പ്പോ​​ൾ ഞാ​​ൻ പ​​റ​​ഞ്ഞു- ‘നി​​ങ്ങ​​ൾ ഇ​​റ​​ക്കി​​വി​​ട്ടാ​​ൽ കൈ​​യി​​ലു​​ള്ള ഗു​​ളി​​ക​ മു​​ഴു​​വ​​ൻ എ​​ടു​​ത്ത് ഞാ​​ൻ ക​ഴി​​ക്കു​ം...’ അ​​ല്ലാ​​തെ ഞാ​​നെ​​ന്ത് പ​​റ​​യാ​​ൻ.

ഭ​​ർ​​ത്താ​​വി​​നാ​​ണെ​​ങ്കി​​ൽ പ​​ണി​​ക്ക് പോ​​കാ​​നു​​ള്ള ആ​​രോ​​ഗ്യ​​വു​​മി​​ല്ല. അ​​ടു​​ത്തി​​ടെ ഒ​​രു അ​​പ​​ക​​ട​​ത്തി​​ൽ പ​​രി​​ക്കേ​​റ്റ് കി​​ട​​ക്കു​​ക​​യാ​​ണ്. ക​​ഴി​​ഞ്ഞ​വ​​ർ​​ഷം എ​​നി​​ക്കാ​​യി​​രു​​ന്നു അ​​പ​​ക​​ടം സം​​ഭ​​വി​​ച്ച​​ത്. ജീ​​വി​​തം ഓ​​രോ നി​​മി​​ഷ​​വും വെ​​ല്ലു​​വി​​ളി നേ​​രി​​ട്ടു​കൊ​​ണ്ടി​​രി​​ക്കു​​ക​​യാ​​ണെ​​ന്ന് ന​​ന്നാ​​യി അ​​റി​​യാം. എ​​ങ്കി​​ലും തോ​​റ്റ് പി​​ന്മാ​​റി​​ല്ല. മ​​ന​​സ്സി​​ൽ അ​​ക്ഷ​​ര​​ങ്ങ​​ൾ ക​​വി​​ത​​യാ​​യി പി​​റ​​ക്കു​​ന്ന കാ​​ല​​ത്തോ​​ളം എ​​ഴു​​ത്ത് തു​​ട​​രും. 

COMMENTS