കുഞ്ഞു പാത്തുവിന്റെ സങ്കടപ്പെരുന്നാള്‍

‘‘മൊ​​യ്തീ​​ൻ കോ​​യ​ൻെ​റ കൂ​​ടെ​​യു​​ള്ള ആ​​ളു​​ണ്ടോ...? മൊ​​യ്തീ​​ൻ കോ​​യ 38 വ​​യ​​സ്സ്.’’
തീ​​വ്ര​​പ​​രി​​ച​​ര​​ണ വി​​ഭാ​​ഗ​​ത്തി​​ലെ വാ​​തി​​ൽ പ​​തു​​ക്കെ തു​​റ​​ന്ന്  രോ​​ഗി​​ക​​ളു​​ടെ കൂ​​ട്ടി​​രി​​പ്പു​​കാ​​രെ നോ​​ക്കി ഞാ​​ൻ ഉ​​റ​​ക്കെ വി​​ളി​​ച്ചു​​ചോ​​ദി​​ച്ചു.
മ​​രു​​ന്ന് മ​​ണ​​ക്കു​​ന്ന ആ ​​ഇ​​ട​​നാ​​ഴി​​യു​​ടെ അ​​ങ്ങേ​​യ​​റ്റ​​ത്തെ ജ​​ന​​ലി​​ൽ ചാ​​രി, കൈ​യി​ൽ ത​​സ്ബീ​​ഹ് മാ​​ല​​യും പി​​ടി​​ച്ച്, പു​​റ​​ത്തേ​​ക്ക് നോ​​ക്കി​നി​​ന്ന  ഒ​​രു മെ​​ലി​​ഞ്ഞ സ്ത്രീ ​​പെ​​ട്ടെ​​ന്ന് ഓ​​ടി​വ​​ന്നു.
‘‘മൊ​​യ്തീ​​ൻ കോ​​യ​​െ​ൻ​റ...?’’
‘ആ​​ഹ്.’ 
‘‘ഈ ​​ര​​ക്തം എ​​ത്ര​​യും പെ​​ട്ടെ​​ന്ന് ലാ​​ബി​​ൽ  കൊ​​ടു​​ക്ക​​ണം. പി​​ന്നെ ഈ ​​മ​​രു​​ന്നും വാ​​ങ്ങ​​ണം.’’
ഇ​​ത്ര​​യും പ​​റ​​ഞ്ഞ്, ര​​ക്ത​​സാ​​മ്പി​​ളും മ​​രു​​ന്ന് കു​​റി​​പ്പും കൊ​​ടു​​ത്ത് ഞാ​​ൻ വാ​​തി​​ല​​ട​​ക്കാ​​ൻ തു​​നി​​ഞ്ഞു. 
പെ​​ട്ടെ​​ന്നൊ​​രു തി​​ള​​ക്കം ഹൃ​​ദ​​യ​​ത്തി​​ലേ​​ക്ക് ത​​റ​​ഞ്ഞ​​തു​​പോ​​ലെ. ഞാ​​ൻ ഒ​​ന്നു​കൂ​​ടെ നോ​​ക്കി.
പൂ​​ച്ച​ക്ക​ണ്ണു​​ള്ള ഒ​​രു  സു​​ന്ദ​​രി പെ​​ണ്ണ്! 
അ​​വ​​ളു​​ടെ കു​​സൃ​​തി മു​​ഴു​​വ​​ൻ ആ ​​ക​​ണ്ണി​​ലെ തി​​ള​​ക്ക​​ത്തി​​ലെ​​ഴു​​തി ​െവ​​ച്ചി​​ട്ടു​​ണ്ട്. ചു​​രു​​ണ്ട മു​​ടി​​ക്കെ​​ട്ടി​​ൽ ഒ​​രു കു​​ഞ്ഞു പൂ​​മ്പാ​​റ്റ​​യു​​മു​ണ്ടാ​​യി​​രു​​ന്നു.
‘‘ഹാ​​യ്... പൂ​​മ്പാ​​റ്റ​​യൊ​​ക്കെ​​യു​​ണ്ട​​ല്ലോ. എ​​നി​​ക്ക് ത​​രാ​​മോ?’’
നാ​​ണം​കൊ​ണ്ട്​ അ​വ​​ൾ ഉ​​മ്മാ​​ൻെ​റ സാ​​രി​ത്തു​മ്പി​​ലേ​​ക്ക് മെ​​ല്ലെ മ​​റ​​ഞ്ഞു​നി​​ന്നു.
‘‘അ​​ല്ല, എ​​ന്താ ഈ ​​സു​​ന്ദ​​രി​​ക്കു​​ട്ടീ​​ൻെ​റ പേ​​ര്?’’
‘‘ഫാ​​ത്തി​​മ.’’  അ​​വ​​ളു​​ടെ ക​​വി​​ളി​​ൽ  ഭം​​ഗി​​യു​ള്ള ര​​ണ്ട് നു​​ണ​​ക്കു​​ഴി​​ക​​ൾ വി​​രി​​ഞ്ഞു.
‘‘ആ​​ഹാ... നീ​​യും പാ​​ത്തു​​വാ​​ണോ? ഞാ​​നും പാ​​ത്തു​വാ​​ണ്.’’
മൊ​​യ്തീ​​ൻ​ കോ​​യ​​യു​​ടെ മ​​ക​​ളാ​​യി​​രു​​ന്നു അ​​വ​​ൾ, ഫാ​​ത്തി​​മ എ​​ന്ന അ​​ഞ്ചു വ​​യ​​സ്സു​​കാ​​രി. 
പി​​ന്നീ​​ടു​ള്ള ദി​​വ​​സ​​ങ്ങ​​ൾ ഞ​​ങ്ങ​​ളു​​ടേ​​താ​​യി​​രു​​ന്നു. പെ​​ട്ടെ​​ന്നു​ത​​ന്നെ ര​​ണ്ടു പാ​​ത്തു​​മാ​​രും ഒ​​രു​​പാ​​ട് അ​​ടു​​ത്തു. നാ​​ണ​​ക്കാ​​രി കു​​ഞ്ഞി​​പ്പാ​​ത്തു എ​​ന്നെ​​ക്കാ​​ൾ വ​​ലി​​യ വാ​​യാ​​ടി​യാ​യി. ക​​ഥ​​ക​​ൾ കേ​​ൾ​​ക്കാ​​ൻ ഒ​​രു​​പാ​​ട് ഇ​​ഷ്​​ട​മാ​​യി​​രു​​ന്ന​ു  അ​വ​​ൾ​​ക്ക്. രാ​​ജ​​കു​​മാ​​ര​​െ​ൻ​റ​​യും രാ​​ജ​​കു​​മാ​​രി​​യു​​ടെ​​യും ക​​ഥ​​ക​​ളാ​​ണ്​ ഏ​​റെ​​യി​​ഷ്​​ടം. വൈ​​കു​​ന്നേ​​ര​​ങ്ങ​​ളി​​ലെ ഒ​​ഴി​​വു​നേ​​ര​​ങ്ങ​​ളി​​ലെ​​ല്ലാം ഞ​​ങ്ങ​​ൾ, ആ​​ശു​​പ​​ത്രി​ കോ​​ലാ​​യ​യി​​ലെ ഒ​​ഴി​​ഞ്ഞ ക​​സേ​​ര​​ക​​ളി​​ൽ ചെ​​ന്നി​​രു​​ന്ന് വാ​​തോ​​രാ​​തെ ക​​ഥ​​ക​​ൾ പ​​റ​​യും. 
 ഒ​​രു വൈ​​കു​​ന്നേ​​രം ന​​ക്ഷ​​ത്രം തേ​​ടി​​പ്പോ​​യ രാ​​ജ​​കു​​മാ​​രി​​യു​​ടെ ക​​ഥ പ​​റ​​ഞ്ഞു​കൊ​​ണ്ടി​​രു​​ന്ന​​പ്പോ​​ൾ  പെ​​ട്ടെ​​ന്ന​്​ അ​വ​​ളു​​ടെ  കു​​സൃ​​തി​​ച്ചി​രി മാ​​ഞ്ഞു​​പോ​​യ​​ത് ഞാ​​ൻ ശ്ര​​ദ്ധി​​ച്ചു.
‘‘എ​​ന്താ കാ​​ന്താ​​രി പാ​​ത്തൂ ​ഒ​​രു സ​​ങ്ക​​ടം?’’
ഒ​​ന്നു​​മി​​ല്ലാ​യെ​​ന്ന്​ അ​​വ​​ൾ മെ​​ല്ലെ ത​​ല​​യാ​​ട്ടി.
‘‘ഏ​​യ്, എ​​ന്തോ ഉ​​ണ്ട്. പ​​റ പാ​​ത്തൂ​​സേ...’’
കു​ഞ്ഞു ക​​ണ്ണു​​ക​​ളി​​ൽ ക​​ണ്ണു​​നീ​​ർ തി​​ള​​ങ്ങി.​സ​​ങ്ക​​ട​​ത്തോ​​ടെ അ​​വ​​ളെ​​ന്നെ​ നോ​​ക്കി.
‘‘​െൻ​റ ​ഉ​​പ്പ​​ച്ചി നി​​ക്ക് ന​​ക്ഷ​​ത്ര​​ങ്ങ​​ളെ കൊ​​ണ്ടോ​​ന്നെ​​രാ​​ന്ന് പ​​റ​​ഞ്ഞി​​ട്ടു​​ണ്ട്! ഇ​​ത്താ​​ത്ത, ​െൻ​റ ​ഉ​​പ്പ​​ച്ചി​​ക്ക് പെ​​ട്ടെ​​ന്ന് സു​​ഖാ​​വൂ​​ലേ..?’’
‘‘പി​​ന്നേ. ​െൻ​റ ​പാ​​ത്തു പ്രാ​​ർ​​ഥി​ച്ചാ പ​​ട​​ച്ചോ​​ൻ കേ​​ക്കാ​​തി​​രി​​ക്കോ?  പേ​​ടി​​ക്ക​​ണ്ടാ​​ട്ടോ. ഉ​​പ്പ​​ച്ചി​​ക്ക് വേ​​ഗം സു​​ഖാ​​വും.’’ ഞാ​​ന​​വ​​ളെ ചേ​​ർ​​ത്തി​​രു​​ത്തി.
ഉ​​ള്ളി​ൽ എ​​ന്തോ കൊ​​ളു​​ത്തി​​വ​​ലി​​ച്ച​​തു​​പോ​​ലെ തോ​ന്നി. വെ​​ൻ​റി​​ലേ​​റ്റ​​റി​​ൻെ​റ സ​​ഹാ​​യം കൊ​​ണ്ട് മാ​​ത്രം ശ്വാ​​സം നി​​ല​​നി​​ർ​​ത്തി​ തീ​​വ്ര​​പ​​രി​​ച​​ര​​ണ വി​​ഭാ​​ഗ​​ത്തി​​ൽ മ​​ര​​ണ​​ത്തോ​​ട് മ​​ല്ലി​​ട്ട് കി​​ട​​ക്കു​​ക​​യാ​​ണ് അ​​വ​​ളു​​ടെ പ്രി​​യ​​പ്പെ​​ട്ട ഉ​​പ്പ​​ച്ചി. ആ ​​കു​​ടും​​ബ​​ത്തി​​െ​ൻ​റ ഏ​​ക പ്ര​​തീ​​ക്ഷ!
കാ​ഴ്ച​​യി​​ലേ​​ക്ക്​ ഇ​​രു​​ട്ടി​​റ​​ങ്ങു​​ന്ന ചി​​ന്ത​​ക​​ളി​​ൽ  ആ​​ഴ്ന്നു​കൊ​​ണ്ടി​​രി​​ക്കെ അ​​വ​​ളെ​​ന്നെ മെ​​ല്ലെ​ തൊ​​ട്ട് വി​​ളി​​ച്ചു.
‘‘ഇ​​ത്താ​​ത്ത... സ​​മ​​യം എ​​ത്ര​​യാ​​യി? ​െൻ​റ ​വാ​​ച്ച് കേ​​ടാ​​യി. എ​​പ്പ​​ഴാ  ബാ​​ങ്ക് കൊ​​ട്ക്കാ? ഒ​​ന്ന് പെ​​ട്ടെ​​ന്ന്​ കൊ​​ട്ക്കാ​​ൻ പ​​റീ​​ട്ടോ.  നി​​ക്ക് വി​​ശ​​ക്ക്ണ്ട്!’’ 
‘‘അ​​ഞ്ചു​മ​​ണി ക​​ഴി​​ഞ്ഞ്ക്ക്ണ്. അ​​ല്ല, ൻെ​റ ​കു​​ട്ടി ഇ​​ന്ന് നോ​​മ്പെ​​ടു​​ത്ത്ക്ക്ണോ...?’’
‘‘പാ​​ത്തൂ​​ന് നോ​​മ്പ്ണ്ട്.  ഉ​​മ്മ​​ച്ചി പ​​റ​​ഞ്ഞ​ല്ലോ ഞാ​​ൻ ഉ​​പ്പ​​ച്ചി​​ക്ക് വേ​​ണ്ടി നോ​​മ്പ് നോ​​റ്റാ​​ൽ ഉ​​പ്പ​​ച്ചി​​ക്ക്​ പെ​​ട്ടെ​​ന്ന് സു​​ഖാ​​വും​​ന്ന്...’’
‘‘െൻ​റ ​പാ​​ത്തു...’’ വാ​​ക്കു​​ക​​ൾ തൊ​​ണ്ട​​യി​​ലെ​​വി​​ടോ കി​​ട​​ന്നു തേ​​ങ്ങി. ക​​ണ്ണി​​ൽ  നേ​​ർ​​ത്ത ന​​ന​​വു പ​​ട​​ർ​​ന്നു.
അ​​വ​​ള​​പ്പോ​​ൾ ഉ​​പ്പ​​ച്ചി സ​​മ്മാ​​നി​​ച്ച ബാ​​ർ​​ബി​​ഡോ​​ളി​​ൻെ​റ ചി​​ത്ര​​മു​​ള്ള വാ​​ച്ചി​​ലേ​​ക്ക് നോ​​ക്കി ഇ​​രി​​ക്കു​​ക​​യാ​​യി​​രു​​ന്നു.  വി​​ധി​​യു​​ടെ സ​​മ​​യ​​സൂ​​ചി താ​​ളം​തെ​​റ്റി​​യോ​​ടു​​ന്ന​​ത​്​ അ​വ​​ൾ അ​​റി​​യു​​ന്നു​​ണ്ടാ​​യി​​രു​​ന്നി​​ല്ല.

കു​​റെ നേ​​രം  ഞാ​​ൻ അ​​വ​​ളെ​ത്ത​ന്നെ നോ​​ക്കി​യ​​ങ്ങ​​നെ ഇ​​രു​​ന്നു. ബാ​​ങ്ക് കൊ​​ടു​​ക്കാ​​റാ​​യ​​പ്പോ​​ൾ അ​​വ​​ളെ ഉ​​മ്മാ​​ൻെ​റ അ​​ടു​​ത്ത് കൊ​​ണ്ടാ​​ക്കി ഞാ​​ൻ ഡ്യൂ​​ട്ടി റൂ​​മി​​ലേ​​ക്ക് പോ​​യി.  
നോ​​മ്പു​​തു​​റ​​യും ന​മ​സ്കാ​​ര​​വും ക​​ഴി​​ഞ്ഞ് റൂ​​മി​​ലെ ക​​ട്ടി​​ലി​​ൽ ക​​ണ്ണ​​ട​​ച്ച് പ​​തി​​യെ ചാ​​രി​​യി​​രു​​ന്നു. മ​​ന​​സ്സി​​െ​ൻ​റ ചു​​മ​​രി​​ൽ നി​​റ​​യെ പാ​ത്തു​വി​ൻെ​റ ചി​​ത്ര​​ങ്ങ​​ൾ മി​​ന്നി​​മ​​റി​​ഞ്ഞു കൊ​​ണ്ടി​​രു​​ന്നു.
‘‘നി​​ങ്ങ​​ൾ​​ക്ക് പെ​​രു​​ന്നാ​​ളാ​​യ​​ല്ലേ...?  നാ​​ളെ ക്കൂ​ടെ​​യ​​ല്ലേ നോ​​മ്പു​​ള്ളൂ? പെ​​രു​​ന്നാ​​ൾ കോ​​ടി​​യൊ​​ക്കെ വാ​​ങ്ങി​​യോ?’’
സൂ​​സ​​ൻ സി​​സ്​​റ്റ​​ർ ചോ​​ദി​​ച്ചു.
‘‘മ്...’’ ​ഞാ​​നൊ​​ന്ന് മൂ​​ളി നി​​ർ​​ത്തി. 
ക്ഷീ​​ണം കൊ​​ണ്ടാ​​വ​​ണം ഞാ​​നൊ​​ന്ന് മ​​യ​​ങ്ങി​​പ്പോ​​യി. പു​​ല​​ർ​​ച്ചെ ര​​ണ്ടു​മ​​ണി​​ക്ക് സി​​സ്​​റ്റ​​ർ വ​​ന്ന് ത​​ട്ടി​വി​​ളി​​ച്ച​​പ്പോ​​ഴാ​​ണ് ഉ​​ണ​​രു​​ന്ന​​ത്.
‘‘ഐ.​​സി.​യു​വി​​ൽ ഒ​​രു എ​​മ​​ർ​​ജ​​ൻ​​സി​യു​ണ്ട്. ഒ​​ന്ന് വേ​​ഗം വാ.’’
​മു​​ഖം​പോ​​ലും ക​​ഴു​​കാ​​തെ ഞാ​​നും  ഓ​​ടി.
വാ​​തി​​ലി​​ന​​ടു​​ത്ത്  ക​​ര​​ഞ്ഞു​ക​​ല​​ങ്ങി​​യ ക​​ണ്ണു​​ക​​ൾ ന​​ട്ടു​​പി​​ടി​​ച്ച് പാ​​ത്തു​​വി​​െ​ൻ​റ ഉ​​മ്മ ഇ​​രി​​ക്കൂ​​ന്നു. ​ അ​​വ​​രു​​ടെ മ​​ടി​​യി​​ൽ ത​​ല​​ചാ​​യ്ച്ച് പാ​​ത്തു ഒ​​ന്നു​​മ​​റി​​യാ​​തെ ഏ​​തോ ന​​ക്ഷ​​ത്ര​​സ്വ​​പ്ന​​ങ്ങ​​ളി​​ൽ ഊ​ഞ്ഞാ​ലാ​​ടു​​ക​​യാ​​യി​​രു​​ന്നു!
ഐ.​​സി.​​യു​​വി​​ന​​ക​​ത്ത് ക​​യ​​റി​​യ ഞാ​​നൊ​​ന്ന് പ​​ക​​ച്ചു.  ഊ​​ഹി​ച്ച​ത് ശ​​രി​​യാ​​യി​രു​ന്നു. മൊ​​യ്തീ​​ൻ​​ കോ​​യ​​യു​​ടെ അ​​വ​​സ്ഥ തീ​​രെ മോ​​ശ​​മാ​​യി​​രി​​ക്കു​​ന്നു. ര​​ക്ത​​സ​​മ്മ​​ർ​​ദം താ​​ഴ്ന്നി​​രി​​ക്കു​​ന്നു!
മ​​ര​​ണ​​ത്തി​​ൻെ​റ സൂ​​ചി​​മു​​ന​​യി​​ൽ ആ ​​മ​​നു​​ഷ്യ​​ൻ പി​​ട​​യു​​ന്ന​​തെ​​നി​​ക്ക് കാ​​ണാം.
ഞ​​ര​​മ്പു​​ക​​ളി​​ൽ ര​​ക്തം വ​​റ്റി​​യി​​രി​​ക്കു​​ന്നു. മോ​​ണി​​റ്റ​​റി​​ൽ ഹൃ​​ദ​​യ​​താ​​ളം മാ​​റി​മ​​റി​​ഞ്ഞു കൊ​​ണ്ടി​​രു​​ന്നു. മ​​രു​​ന്നു​​ക​​ൾ​​ക്കൊ​​ന്നും ശ​​രീ​​രം പ്ര​​തി​​ക​​രി​​ക്കു​​ന്നി​​ല്ല. പെ​​ട്ടെ​​ന്ന് മോ​​ണി​​റ്റ​​റി​​ലെ അ​​ലാ​​റം ക​​ര​​ച്ചി​​ൽ നി​​ർ​​ത്തി!
ഞാ​ൻ ഓ​​ടി​​ച്ചെ​​ന്നു നോ​​ക്കി.  ഒ​​രു നേ​​ർ​​രേ​​ഖ​യി​​ൽ ഒ​​രു​​പാ​​ട് സ്വ​​പ്ന​​ങ്ങ​​ൾ ബാ​​ക്കി​​വെ​​ച്ച് പാ​​ത്തു​​വി​​ൻെ​റ ഉ​​പ്പ​​ച്ചി യാ​​ത്ര​​യാ​​യി​​രി​​ക്കു​​ന്നു!
ഞാ​​ൻ പ​​തി​​യെ വെ​​ൻ​റി​​ലേ​​റ്റ​​റു​​മാ​​യി ബ​​ന്ധി​​പ്പി​​ക്കു​​ന്ന ട്യൂ​​ബ് ആ ​ശ്വാ​​സ​​നാ​​ള​​ത്തി​​ൽ​നി​​ന്ന് ഊ​​രി​​യെ​​ടു​​ത്തു. 
പെ​​ട്ടെ​​ന്ന് ക​​ണ്ണു​​ക​​ളി​​ലേ​​ക്ക് ഇ​​രു​​ട്ട് കു​​ത്തി​ത്തു​ള​​ച്ചു ക​​യ​​റു​​ന്ന​​തു​പോ​​ലെ തോ​​ന്നി​​യെ​​നി​​ക്ക്. ഞ​​ര​​മ്പു​​ക​​ളി​​ൽ ക്ര​​മാ​​തീ​​ത​​മാ​​യി ര​​ക്തം കു​​തി​​ച്ചു​ക​​യ​​റി. പി​​ന്നീ​​ട​്​ അ​വി​​ടെ ന​​ട​​ന്ന​​തെ​ല്ലാം മ​​ര​​വി​​ച്ച മ​​ന​​സ്സോ​ടെ ഞാ​​ൻ നോ​​ക്കി​നി​​ൽ​​ക്കു​​ക മാ​​ത്രം ചെ​​യ്തു.
പു​​ത്ത​​ൻ വെ​​ള്ള​ത്തു​ണി​​യി​​ൽ പൊ​​തി​​ഞ്ഞ്  പാ​​ത്തു​​വി​​െ​ൻ​റ ഉ​​പ്പ​​യെ  ആ​രെ​ല്ലാ​മോ കൊ​​ണ്ടു​​പോ​​യി. ആ ​ആം​​ബു​​ല​​ൻ​​സ് നോ​​ക്കി​നി​​ന്ന എ​​െ​ൻ​റ  കാ​​തി​​ലെ​​വി​​ടെ​​നി​​ന്നോ  സു​​ബ​്​​ഹ് ബാ​​ങ്ക്  മു​​ഴ​​ങ്ങി.
പെ​​രു​​ന്നാ​​ൾ അ​​വ​​ധി​​യാ​യി​രു​ന്നു അ​ന്ന്. വീ​​ട്ടി​​ലേ​​ക്ക് അ​​തി​​രാ​​വി​​ലെ ത​​ന്നെ പു​​റ​​പ്പെ​​ട്ടു. പെ​​രു​​ന്നാ​​ൾ ഒ​​രു​​ക്ക​​ങ്ങ​​ളെ​​ല്ലാം ന​​ട​​ക്കു​​ന്നു​​ണ്ടാ​​യി​​രു​​ന്നു വീ​​ട്ടി​​ൽ. ഉ​​പ്പ​​ച്ച​ി​യി​​ല്ലാ​​ത്ത പാ​ത്തു​വി​ൻെ​റ പെ​​രു​​ന്നാ​​ൾ! ചി​​ന്ത​​ക​​ളി​​ല​​വ​​ൾ. പി​​ന്തു​​ട​​ർ​​ന്ന് അ​വ​ളെ​ന്നെ വേ​​ദ​​നി​​പ്പി​​ച്ചു​​കൊ​​ണ്ടി​​രു​​ന്നു. 
റ​​മ​​ദാ​​നി​​ലെ അ​​വ​​സാ​​ന​​ത്തെ നോ​​മ്പും തു​​റ​​ന്ന് പ​​ള്ളി​​യി​​ൽ​നി​​ന്നു​ ഉ​യ​​രു​​ന്ന ത​​ക്ബീ​​റു​​ക​​ൾ​ കേ​ട്ട് ഉ​​മ്മാ​​ൻെ​റ മ​​ടി​​യി​​ൽ ചു​​റ്റി​പ്പി​ണ​​ഞ്ഞു കി​​ട​​ന്ന​​പ്പോ​​ഴേ​​ക്കും ചു​​റ്റു​​മു​​ള്ള വീ​​ടു​​ക​​ളി​​ലെ കു​​രു​​ന്നു​​ക​​ൾ  മൈ​​ലാ​​ഞ്ചി ട്യൂ​​ബു​​മാ​​യി വ​​ന്നു. മൈ​​ലാ​​ഞ്ചി​​യി​​ട​​ലും അ​​ടു​​ക്ക​​ള​​യു​​ദ്ധ​​വും ക​​ഴി​​ഞ്ഞ് ബാ​​ൽ​​ക്ക​​ണി​​യി​​ലെ ചാ​​രു​​പ​​ടി​​യി​​ൽ ചെ​​ന്നു​കി​​ട​​ന്നു.
ആ​​കാ​​ശ​​ത്ത് ന​​ക്ഷ​​ത്ര​​ങ്ങ​​ൾ പ​​തി​​വി​​ലേ​​റെ സ​​ന്തോ​​ഷ​​ത്തി​​ലാ​​യി​​രു​​ന്നു. 
പു​​ഴ​​ക്ക് അ​​ക്ക​രെ മി​നാ​ര​ങ്ങ​ളി​ൽ​നി​ന്ന് ത​ക്ബീ​റു​ക​ൾ മു​ഴ​ങ്ങി​ക്കൊ​ണ്ടി​രു​ന്നു. ഇ​ട​ക്ക്​ എ​പ്പോ​ഴോ ഉ​റ​ക്കി​ലേ​ക്ക് വ​ഴു​തി​വീ​ണു. 
സ്വ​പ്ന​ത്തി​ലേ​ക്ക്, ഉ​പ്പ​ച്ചി വാ​ങ്ങി​ക്കൊ​ടു​ത്ത പു​തി​യ ഉ​ടു​പ്പും കെ​ട്ടി​പ്പി​ടി​ച്ച് ന​ക്ഷ​ത്ര​ങ്ങ​ളെ നോ​ക്കി തേ​ങ്ങി​ക്ക​ര​യു​ന്ന പാ​ത്തു വ​ന്നു; ബാ​ക്കി​വെ​ച്ച  സ്വ​പ്ന​ങ്ങ​ളും പ്ര​തീ​ക്ഷ​ക​ളും പൂ​ത്തു​നി​ൽ​ക്കു​ന്ന മൈ​ലാ​ഞ്ചി​ച്ചെ​ടി കാ​വ​ൽ​നി​ൽ​ക്കു​ന്ന ഖ​ബ​റി​ലെ അ​വ​ളു​ടെ ഉ​പ്പ​ച്ചി​യും.

Tags:    
News Summary - kunju pathu eid

വായനക്കാരുടെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ അവരുടേത്​ മാത്രമാണ്​, മാധ്യമത്തി​േൻറതല്ല. പ്രതികരണങ്ങളിൽ വിദ്വേഷവും വെറുപ്പും കലരാതെ സൂക്ഷിക്കുക. സ്​പർധ വളർത്തുന്നതോ അധിക്ഷേപമാകുന്നതോ അശ്ലീലം കലർന്നതോ ആയ പ്രതികരണങ്ങൾ സൈബർ നിയമപ്രകാരം ശിക്ഷാർഹമാണ്​. അത്തരം പ്രതികരണങ്ങൾ നിയമനടപടി നേരിടേണ്ടി വരും.