ഓർമ്മകളിലെ പൊന്നാനി പെരുന്നാൾ

ഓ​ർ​മ​ക​ളു​ടെ പു​സ്ത​കം തു​റ​ക്കു​മ്പോ​ൾ “പെ​രു​ന്നാ​ൾ” എ​ന്ന അ​ധ്യാ​യം എ​പ്പോ​ഴും ഒ​രു പ്ര​ത്യേ​ക മ​ണം പ​ര​ത്തും -മ​ധു​ര​ത്തി​ന്റെ, സ​ന്തോ​ഷ​ത്തി​ന്റെ, ബാ​ല്യ​ത്തി​ന്റെ മ​ണം. പ്ര​ത്യേ​കി​ച്ച് അ​ഞ്ചോ പ​ത്തോ വ​യ​സ്സു​ള്ള ബാ​ല്യ​കാ​ല​ത്ത് അ​നു​ഭ​വി​ച്ച ആ ​പെ​രു​ന്നാ​ൾ ദി​ന​ങ്ങ​ൾ ഇ​ന്നും മ​ന​സ്സി​ന്റെ കോ​ണു​ക​ളി​ൽ തെ​ളി​ഞ്ഞു​നി​ൽ​ക്കു​ന്ന അ​മൂ​ല്യ​മാ​യ സ്മ​ര​ണ​ക​ളാ​ണ്.

30 ദി​വ​സ​ത്തെ ആ​ത്മ​സം​യ​മ​ന​ത്തി​ന്റെ​യും പ്രാ​ർ​ഥ​ന​യു​ടെ​യും സ​മാ​പ​ന​മാ​യി വി​രി​യു​ന്ന പെ​രു​ന്നാ​ൾ, അ​ന്ന​ത്തെ കാ​ല​ത്ത് വെ​റും ആ​ഘോ​ഷ​ദി​നം മാ​ത്ര​മാ​യി​രു​ന്നി​ല്ല. അ​ത് സ​ന്തോ​ഷ​ത്തി​ന്റെ, പ്ര​തീ​ക്ഷ​യു​ടെ, പ​ങ്കി​ട​ലി​ന്റെ, കു​ടും​ബ ബ​ന്ധ​ങ്ങ​ളു​ടെ ഒ​ത്തു​ചേ​ര​ലി​ന്റെ ഒ​രു പൂ​ക്കാ​ല​മാ​യി​രു​ന്നു. എ​ന്നാ​ൽ, ഇ​ന്ന​ത്തെ കാ​ല​ത്ത് ഓ​രോ പെ​രു​ന്നാ​ളി​നും ആ ​പ​ഴ​യ ചൂ​ടും സൗ​ന്ദ​ര്യ​വും ല​ഭി​ക്കു​ന്നു​ണ്ടോ എ​ന്ന​ത് പ​ല​പ്പോ​ഴും മ​ന​സ്സി​ൽ ഉ​യ​രു​ന്ന ഒ​രു ചോ​ദ്യ​മാ​യി മാ​റു​ന്നു.

നോ​മ്പി​ന്റെ ഇ​രു​പ​ത്തി​യേ​ഴാം രാ​വി​ന് ശേ​ഷം, സ​കാ​ത്താ​യി ല​ഭി​ച്ചി​രു​ന്ന ചെ​റി​യ നാ​ണ​യ​ങ്ങ​ളാ​യി​രു​ന്നു അ​ന്ന​ത്തെ ഞ​ങ്ങ​ൾ കൊ​ച്ചു കു​ട്ടി​ക​ളു​ടെ പെ​രു​ന്നാ​ൾ ആ​ഘോ​ഷ​ങ്ങ​ളു​ടെ പ്ര​ധാ​ന സ​മ്പാ​ദ്യം. പ​ല​പ്പോ​ഴും അ​ഞ്ചും പ​ത്തും പൈ​സ​ക​ളാ​യി കി​ട്ടി​യ ആ ​നാ​ണ​യ​ങ്ങ​ൾ ഒ​ടു​വി​ൽ ഒ​ന്നോ ര​ണ്ടോ രൂ​പ​യു​ടെ നോ​ട്ടാ​യി മാ​റും. ഇ​ന്ന​ത്തെ കാ​ല​ത്ത് അ​തി​ന്റെ സാ​മ്പ​ത്തി​ക വി​ല ചെ​റു​താ​യി​രി​ക്കാം, പ​ക്ഷേ അ​ന്ന​ത്തെ കു​ട്ടി​ക​ളു​ടെ മ​ന​സ്സി​ൽ അ​ത് ആ​യി​ര​ക്ക​ണ​ക്കി​ന് സ​ന്തോ​ഷ​ങ്ങ​ൾ നി​റ​ച്ച സ​മ്പ​ത്താ​യി​രു​ന്നു.

നോ​മ്പ് ഇ​രു​പ​ത്തി​യൊ​മ്പ​തോ മു​പ്പ​തോ എ​ന്ന​ത് മാ​സ​പ്പി​റ​വി കാ​ണു​ന്ന​ത​നു​സ​രി​ച്ചാ​ണ് തീ​രു​മാ​നി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്ന​ത്. അ​തു​കൊ​ണ്ട് ത​ന്നെ ത​റാ​വീ​ഹ് ന​മ​സ്കാ​രം ക​ഴി​ഞ്ഞ് “നാ​ളെ കൂ​ടി നോ​മ്പു​ണ്ടാ​വും” എ​ന്ന വി​ശ്വാ​സ​ത്തി​ൽ ഉ​റ​ങ്ങാ​ൻ പോ​കും. എ​ന്നാ​ൽ, രാ​ത്രി​യു​ടെ ഏ​തോ സ​മ​യ​ത്ത് ഉ​മ്മ​യു​ടെ മൃ​ദു​വാ​യ ശ​ബ്ദം കേ​ൾ​ക്കും -

“എ​ണീ​ക്ക​ടെ മോ​നെ… നാ​ളെ പെ​രു​ന്നാ​ളാ​ണ്!”

ആ ​ഒ​രു വാ​ക്ക് കേ​ട്ടാ​ൽ പി​ന്നെ ഉ​റ​ക്കം പാ​റി​പ്പോ​കും. കി​ട​ക്ക​യി​ൽ നി​ന്ന് ഒ​റ്റ ചാ​ടി​ൽ എ​ഴു​ന്നേ​ൽ​ക്കും.

മൊ​ബൈ​ൽ ഫോ​ണു​ക​ളും ഇ​ന്റ​ർ​നെ​റ്റും സോ​ഷ്യ​ൽ മീ​ഡി​യ​യും ഒ​ന്നു​മി​ല്ലാ​ത്ത ആ ​കാ​ല​ത്തും, കോ​ഴി​ക്കോ​ടോ ക​ല്ലാ​യി​യോ എ​വി​ടെ​യെ​ങ്കി​ലും മാ​സ​പ്പി​റ​വി ക​ണ്ടെ​ന്ന വാ​ർ​ത്ത ഗ്രാ​മ​ത്തി​ലെ ഓ​രോ വീ​ടു​ക​ളി​ലേ​ക്കും അ​തി​വേ​ഗം എ​ത്തു​ന്ന​ത് ഇ​ന്നും ഒ​രു അ​ത്ഭു​ത​മാ​യി തോ​ന്നു​ന്നു. പ​ള്ളി​ക​ളി​ൽ നി​ന്ന് ഉ​യ​രു​ന്ന ത​ക്ബീ​ർ നാ​ദ​ങ്ങ​ൾ… വ​ഴി​യാ​ത്ര​ക്കാ​രു​ടെ വാ​ർ​ത്ത​ക​ൾ… അ​ങ്ങ​നെ ഒ​രാ​ളി​ൽ നി​ന്ന് മ​റ്റൊ​രാ​ളി​ലേ​ക്ക് പ​ട​ർ​ന്നു​പോ​കു​ന്ന പെ​രു​ന്നാ​ൾ വാ​ർ​ത്ത ഒ​ടു​വി​ൽ ഓ​രോ ചെ​റു​കു​ടി​ലി​ലേ​ക്കും എ​ത്തി​ച്ചേ​രും.

ആ ​സ​മ​യ​ത്ത് പൊ​ന്നാ​നി​യി​ലെ ചെ​റു​തെ​രു​വു​ക​ളും വ​ഴി​ക​ളും ജ​ന​നി​ബി​ഡ​മാ​കും. ചാ​വ​ക്കാ​ട് ഭാ​ഗ​ത്തു​നി​ന്നും മ​റ്റു​പ്ര​ദേ​ശ​ങ്ങ​ളി​ൽ നി​ന്നു​മു​ള്ള വി​ശ്വാ​സി​ക​ൾ പൊ​ന്നാ​നി വ​ലി​യ ജു​മു​അ​ത്ത് പ​ള്ളി​യി​ലേ​ക്ക് സി​യാ​റ​ത്തി​നും മാ​സ​പ്പി​റ​വി ഉ​റ​പ്പി​ക്കാ​നും ഒ​ഴു​കി​യെ​ത്തു​ന്ന കാ​ഴ്ച സ​ജീ​വ​മാ​യി​രു​ന്നു.

പെ​രു​ന്നാ​ൾ ഉ​റ​പ്പി​ച്ചാ​ൽ പി​ന്നെ വീ​ട്ടി​ലെ ആ​ദ്യ​ത്തെ “ഡ്യൂ​ട്ടി” പോ​ത്തി​റ​ച്ചി വാ​ങ്ങാ​ൻ പോ​കു​ക എ​ന്ന​താ​ണ്. ഒ​ന്ന​ര മു​ത​ൽ ര​ണ്ട് കി​ലോ​മീ​റ്റ​ർ വ​രെ ദൂ​ര​മു​ള്ള പൊ​ന്നാ​നി​യി​ലെ കോ​ര​ള​വി​ലെ മാ​ർ​ക്ക​റ്റി​ലേ​ക്ക് ആ ​പാ​തി​രാ​വി​ൽ ത​ന്നെ ന​ട​ന്ന് പോ​കും. അ​പ്പോ​ഴേ​ക്കും ഇ​റ​ച്ചി​ക്ക​ട​ക​ൾ സ​ജീ​വ​മാ​യി​രി​ക്കും.

“വാ ​മോ​നെ… ന​ല്ല ഇ​റ​ച്ചി ഇ​വി​ടെ ഉ​ണ്ട്… ന​ല്ല​ത് കൊ​ണ്ടെ​യ്ക്കോ!”

എ​ന്ന് മ​ത്സ​രി​ച്ചു വി​ളി​ക്കു​ന്ന ക​ട​ക്കാ​രു​ടെ ശ​ബ്ദ​ങ്ങ​ൾ അ​ങ്ങാ​ടി​യി​ലൊ​ട്ടാ​കെ മു​ഴ​ങ്ങും. കു​റ​ച്ച് സ​മ​യം ആ​ലോ​ചി​ച്ചാ​ലും, ഒ​ടു​വി​ൽ പ​രി​ച​യ​മു​ള്ള ഒ​രാ​ളു​ടെ ക​ട​യി​ലേ​ക്ക് ത​ന്നെ പോ​കും.

“ന​ല്ല ഇ​റ​ച്ചി ത​ര​ണേ…” എ​ന്ന് വെ​റു​തെ പ​റ​ഞ്ഞാ​ലും കി​ട്ടു​ന്ന​ത് മു​ക്കാ​ൽ ഭാ​ഗം ഇ​റ​ച്ചി​യും കാ​ൽ ഭാ​ഗം എ​ല്ലും ചേ​ർ​ന്ന ഒ​രു കി​ലോ!

ഒ​രു കി​ലോ ഇ​റ​ച്ചി​ക്ക് പ​ത്ത് രൂ​പ​യാ​യി​രു​ന്നു എ​ന്നാ​ണ് ഓ​ർ​മ.

വീ​ട്ടി​ലേ​ക്ക് മ​ട​ങ്ങു​മ്പോ​ൾ അ​ങ്ങാ​ടി​യി​ൽ പെ​രു​ന്നാ​ളി​നാ​യി മാ​ത്രം തു​റ​ക്കു​ന്ന റെ​ഡി​മെ​യ്ഡ് ക​ട​ക​ളും വി​ല​പേ​ശ​ലു​ക​ളും കൗ​തു​ക​ത്തോ​ടെ നോ​ക്കി നി​ൽ​ക്കും. എ​ന്നാ​ൽ, വീ​ട്ടി​ൽ ര​ണ്ടു​ദി​വ​സം മു​മ്പ് കു​ട്ട​ൻ ടെ​യ് ല​റു​ടെ ക​ട​യി​ൽ നി​ന്ന് അ​ടി​ച്ചു കൊ​ണ്ടു​വ​ന്ന പു​തി​യ കു​പ്പാ​യം ഉ​ണ്ടെ​ന്ന ഓ​ർ​മ മ​ന​സ്സി​ൽ ഒ​രു പ്ര​ത്യേ​ക സ​ന്തോ​ഷം നി​റ​ക്കും.

വീ​ട്ടി​ലെ​ത്തു​മ്പോ​ൾ ഇ​നി​യും വെ​ളി​ച്ചം പ​ട​രാ​ൻ സ​മ​യം ബാ​ക്കി​യു​ണ്ടാ​കും. അ​പ്പോ​ഴും വീ​ട്ടി​ൽ ഉ​മ്മ​യും പെ​ങ്ങ​മ്മാ​രും പ​ല​ഹാ​ര​പ്പ​ണി​ക​ളി​ൽ മു​ഴു​കി​യി​രി​ക്കും.

കോ​ഴി​യ​ട… ചു​ക്ക​പ്പം… അ​രീ​രം… ബി​സ്ക​റ്റ​പ്പം…

പെ​രു​ന്നാ​ൾ പ​ല​ഹാ​ര​ങ്ങ​ളു​ടെ പ​ട്ടി​ക നീ​ളും.

ഇ​ട​യ്ക്ക് ഞാ​ൻ സ​ഹാ​യി​ക്കാ​ൻ ശ്ര​മി​ച്ചാ​ലും, എ​ന്റെ കൈ​യി​ൽ പി​റ​ക്കു​ന്ന ബി​സ്ക​റ്റ് അ​പ്പ​ത്തി​ന്റെ രൂ​പം ക​ണ്ടാ​ൽ ഉ​മ്മ ചി​രി​ച്ചു​കൊ​ണ്ട് പ​റ​യും -

“യ്യ് ​ഇ​ണ്ടാ​ക്കു​ന്ന​ത് വെ​ൽ​പ്പം കൂ​ടു​ന്നു​ണ്ട്… മോ​ന് ഉ​റ​ക്കം വ​രു​ന്നു​ണ്ട്, പോ​യെ കി​ട​ന്നോ.”

അ​പ്പോ​ൾ അ​യ​ൽ​വീ​ട്ടി​ലെ ടേ​പ്പ് റെ​ക്കോ​ർ​ഡ​റി​ൽ നി​ന്നും ഒ​ഴു​കി എ​ത്തു​ന്ന മാ​പ്പി​ള​പ്പാ​ട്ടി​ന്റെ ഇ​ശ​ലു​ക​ൾ പെ​ട്ടെ​ന്ന് ഉ​റ​ക്ക​ത്തി​ലേ​ക്ക് വ​ഴു​തി​പ്പോ​കാ​ൻ സ​ഹാ​യി​ക്കും.

പു​ല​ർ​ന്നാ​ൽ ആ​ദ്യം കു​ളി. അ​ന്ന​ത്തെ മി​ക്ക​വാ​റും സാ​ധാ​ര​ണ വീ​ടു​ക​ളി​ൽ കു​ളി​ക്കാ​ൻ 501 സോ​പ്പാ​ണ് പ​തി​വ്. എ​ന്നാ​ൽ, പെ​രു​ന്നാ​ളി​നാ​യി പ്ര​ത്യേ​കം വാ​ങ്ങി​യ ഹ​മാം അ​ല്ലെ​ങ്കി​ൽ റെ​ക്സോ​ണ സോ​പ്പി​ന്റെ ക​വ​ർ പൊ​ട്ടി​ക്കു​മ്പോ​ൾ പ​ര​ക്കു​ന്ന ആ ​സു​ഗ​ന്ധം ഇ​ന്നും പെ​രു​ന്നാ​ൾ ഓ​ർ​മ​ക​ളി​ൽ പു​തു​മ​യാ​യി നി​ല​നി​ൽ​ക്കു​ന്നു.

പു​തി​യ വ​സ്ത്രം ധ​രി​ച്ച് കൂ​ട്ടു​കാ​രോ​ടൊ​പ്പം പ​ള്ളി​യി​ലേ​ക്ക് പോ​കും. പെ​രു​ന്നാ​ൾ ന​മ​സ്കാ​രം ക​ഴി​ഞ്ഞാ​ൽ നേ​രെ സൈ​ക്കി​ൾ ക​ട​യി​ലേ​ക്ക്.

അ​വി​ടെ നി​ന്ന് ചെ​റി​യ സൈ​ക്കി​ൾ വാ​ട​ക​യ്ക്ക് എ​ടു​ത്ത് ഓ​രോ​രു​ത്ത​രും മ​ണി​ക്കൂ​റു​ക​ളോ​ളം ച​വി​ട്ടും. സ​മ​യം നോ​ക്കാ​ൻ വാ​ച്ചി​ല്ല. പൂ​തി തീ​രു​മ്പോ​ഴോ ചെ​റി​യ പ​രി​ക്ക് പ​റ്റു​മ്പോ​ഴോ സൈ​ക്കി​ൾ തി​രി​ച്ചു കൊ​ടു​ക്കും.

അ​പ്പോ​ൾ ക​ട​ക്കാ​ര​ൻ പ​റ​യും -

“ഒ​ന്നേ​കാ​ൽ മ​ണി​ക്കൂ​ർ ആ​യി.”

കൂ​ട്ടി​ച്ചേ​ർ​ത്ത പെ​രു​ന്നാ​ൾ പൈ​സ​യി​ൽ നി​ന്ന് എ​ഴു​പ​ത് പൈ​സ അ​വി​ടെ തീ​രും. ബാ​ക്കി ഒ​രു രൂ​പ​യും കു​റ​ച്ച് ചി​ല്ല​റ​യും.

വീ​ട്ടി​ലെ​ത്തി​യാ​ൽ കു​ടും​ബം മു​ഴു​വ​ൻ ചേ​ർ​ന്ന് പെ​രു​ന്നാ​ൾ ഭ​ക്ഷ​ണം.

ചോ​റ്… പ​ല ക​റി​ക​ൾ… ഇ​റ​ച്ചി പൊ​രി​ച്ച​ത്… പ​രി​പ്പ്…

പു​തി​യ വ​സ്ത്രം ധ​രി​ച്ച് എ​ല്ലാ​വ​രും ഒ​രു​മി​ച്ച് ഇ​രു​ന്ന് ഭ​ക്ഷ​ണം ക​ഴി​ക്കു​ന്ന​ത് ത​ന്നെ​യാ​യി​രു​ന്നു അ​ന്ന​ത്തെ ഏ​റ്റ​വും വ​ലി​യ ആ​ഘോ​ഷം.

പി​ന്നീ​ട് കൂ​ട്ടു​കാ​രോ​ടൊ​പ്പം സി​നി​മ​യ്ക്ക് പോ​കും. തി​ര​ക്കും ത​ള്ളും നി​റ​ഞ്ഞ ആ ​യാ​ത്ര പോ​ലും സ​ന്തോ​ഷ​മാ​യി​രു​ന്നു. സി​നി​മ ക​ഴി​ഞ്ഞ് മ​ട​ങ്ങു​മ്പോ​ൾ അ​യ​ൽ​വീ​ട്ടി​ലെ കോ​യ​ക്കാ​ന്റെ മു​റ്റ​ത്ത് കു​ട്ടി​ക​ൾ കൂ​ട്ടം കൂ​ടി​യി​രി​ക്കും. ര​ണ്ട് ടീ​മു​ക​ളാ​യി ക​ളി​ക​ളും ചി​രി​ക​ളും.

അ​ന്ന​ത്തെ അ​യ​ൽ​പ​ക്ക​ങ്ങ​ൾ ത​മ്മി​ൽ മ​തി​ലു​ക​ളോ വേ​ലി​ക​ളോ ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നി​ല്ല. വീ​ടു​ക​ൾ ത​മ്മി​ലു​ള്ള അ​ക​ലം കു​റ​വാ​യ​തു​കൊ​ണ്ട് മ​നു​ഷ്യ​ഹൃ​ദ​യ​ങ്ങ​ളും അ​ടു​ത്തി​രു​ന്നു. അ​തു​കൊ​ണ്ട് ത​ന്നെ ഒ​ത്തു​ചേ​ര​ലു​ക​ൾ​ക്കും ആ​ഘോ​ഷ​ങ്ങ​ൾ​ക്കും ഒ​രു പ്ര​ത്യേ​ക സൗ​ന്ദ​ര്യം ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു.

മു​പ്പ​ത്തി​യാ​റ് വ​ർ​ഷ​ത്തി​ലേ​റെ നീ​ണ്ട പ്ര​വാ​സ​ജീ​വി​ത​ത്തി​ന്റെ ഇ​ട​വേ​ള​ക​ളി​ൽ ഓ​രോ വ​ർ​ഷ​വും എ​ത്തു​ന്ന പെ​രു​ന്നാ​ൾ പു​ല​രി​ക​ൾ ഇ​ന്നും ആ ​പ​ഴ​യ ദി​വ​സ​ങ്ങ​ളെ ഓ​ർ​മി​പ്പി​ക്കു​ന്നു.

ഇ​ല്ലാ​യ്മ​ക​ൾ​ക്കി​ട​യി​ൽ ജീ​വി​ച്ചി​രു​ന്ന ഒ​രു ത​ല​മു​റ​യു​ടെ സ​ന്തോ​ഷ​ങ്ങ​ളാ​യി​രു​ന്നു അ​ന്ന​ത്തെ പെ​രു​ന്നാ​ൾ ദി​ന​ങ്ങ​ൾ. എ​ന്നാ​ൽ ഇ​ന്ന് എ​ല്ലാ സൗ​ക​ര്യ​ങ്ങ​ളും ഉ​ള്ള കാ​ല​ത്ത് പോ​ലും, അ​ന്ന് ഞ​ങ്ങ​ൾ അ​നു​ഭ​വി​ച്ച ആ ​പെ​രു​ന്നാ​ളി​ന്റെ നൂ​റി​ലൊ​രം​ശം പോ​ലും പു​തു​ത​ല​മു​റ​ക്ക് ല​ഭി​ക്കു​ന്നു​ണ്ടോ എ​ന്ന​ത് പ​ല​പ്പോ​ഴും മ​ന​സ്സി​ൽ ഉ​യ​രു​ന്ന സം​ശ​യ​മാ​ണ്.

എ​ങ്കി​ലും ആ ​ഓ​ർ​മ്മ​ക​ളു​ടെ മ​ധു​രം ഇ​ന്നും മ​ന​സ്സി​ൽ ജീ​വി​ക്കു​ന്നു.

പ്ര​തീ​ക്ഷ​യാ​യി…

സ​ന്തോ​ഷ​മാ​യി…

പെ​രു​ന്നാ​ളി​ന്റെ ആ​ത്മാ​വാ​യി.

ആ ​മ​ധു​ര നാ​ളു​ക​ളു​ടെ ഓ​ർ​മ്മ​ക​ൾ പു​തു​ക്കി​ക്കൊ​ണ്ട് ഈ​ദു​ൽ ഫി​ത്വ​ർ ആ​ശം​സ​ക​ൾ

.