സ്വ​പ്ന​മു​റ​ങ്ങു​ന്ന നാ​ട്

മ​ര​വി​ച്ചു, ത​നു ത​രി​ച്ചു

മ​ര​ണ​മെ​ത്തി​യെ​ന്നു​റ​ച്ചു

അ​ഗ്നി തി​ങ്ങി, ദൃ​ഷ്ടി മ​ങ്ങി

അം​ഗ​വി​ഹീ​ന​ർ വി​ങ്ങി

പ്ര​ക​മ്പ​ന​ങ്ങ​ൾ ഭീ​തി​തം

സ്ഫോ​ട​ന​ങ്ങ​ൾ ചു​റ്റി​ലും

നി​ലം പൊ​ത്തു​ന്നു സൗ​ധ​ങ്ങ​ൾ

നി​ല​വി​ളി​ക്കു​ന്നു ജീ​വ​ന​ങ്ങ​ൾ

ത​ക​ർ​ന്ന​ടി​ഞ്ഞു സ​ർ​വ്വം

ചി​റ​കോ​ടി​ഞ്ഞു ഗ​ർ​വ്വം

നി​ർ​ജ്ജീ​വ​മെ​ൻ പ്ര​ജ്ഞ

നി​ശ്ച​ല​മെ​ൻ മേ​നി​യും

പ​ര​തു​ന്ന സേ​വ​ക​ർ

പ്രാ​കി​ക്ക​ര​യു​ന്ന സ്വ​ന്ത​ങ്ങ​ൾ

പ്രാ​ണ​ൻ്റെ തു​ടി​പ്പി​നാ​യ്

പ്ര​ല​പി​ക്കു​ന്ന ബ​ന്ധ​ങ്ങ​ൾ

മാ​ഞ്ഞു പോ​യ്, മ​റ​ഞ്ഞു​പോ​യ്

ക​ന​വെ​ല്ലാം പൊ​ലി​ഞ്ഞു​പോ​യ്

ചു​ടു​നി​ണ​ത്തി​ൻ ന​ന​വി​ൽ

നി​ന​വെ​ല്ലാം അ​ലി​ഞ്ഞു​പോ​യ്

ത​ച്ചു​ട​ച്ച സ്ഫ​ടി​കം പോ​ൽ

ത​ക​ർ​ന്നു​ട​ഞ്ഞാ​വാ​സ​മൊ​ന്നാ​യ്

അ​ന്നം യാ​ചി​ക്കും ശൈ​ശ​വം

കു​ത്തി​നോ​വി​ക്കു​ന്നു നെ​ഞ്ച​കം

ഇ​നി വി​ത​യ്ക്ക​ല്ലെ തീ​ഗോ​ളം

ഉ​ൻ​മൂ​ല​ന​മ​രു​തേ കേ​ഴു​ന്നു

സ​ഹ​ജ​ർ വ​സി​ക്ക​ട്ടെ ശാ​ന്ത​രാ​യ്

ബ​ഹു​സ്വ​ര​ത പു​ല​ര​ട്ടെ

താ​ര​ക​മാ​യ്, ധൂ​മ​കേ​തു​വാ​യ്

ആ​ദൃ​ശ്യ​നാ​മാ​ത്മാ​വാ​യ്

എ​ന്നെ​ന്നും കാ​ണ​ട്ടെ ഞാ​ൻ

എ​ൻ സ്വ​പ്ന​മു​റ​ങ്ങും നാ​ടി​നെ.