തടാകക്കരയിൽ -കവിത

ത​ടാ​ക​ക്ക​ര​യി​ൽ ഞ​ങ്ങ​ളി​രു​ന്നു

വേ​ന​ലാ​ക​യാ​ൽ

വെ​ള്ളം കു​റ​ഞ്ഞു

വീ​ണു​കി​ട​ന്ന മ​ര​ക്കൊ​മ്പി​ൽ

ഒ​രു പൂ​വു​മാ​ത്രം

ഒ​രു കൊ​റ്റി

നി​ഴ​ലി​ടാ​ൻ ഒ​രു മേ​ഘം.

അ​വ​ളു​ടെ ചു​ണ്ടു​ക​ൾ വ​ര​ണ്ടി​രു​ന്നു

അ​രി​കു ക​റു​ത്തി​രു​ന്നു

മു​ടി പാ​റി​ക്കി​ട​ന്നു.

ദാ ​നോ​ക്കൂ ഒ​രു മാ​ൻ

അ​വ​ളെ​ന്നെ ത​ട്ടിവി​ളി​ച്ചു.

മ​ര​ക്കൂ​ട്ട​ങ്ങ​ൾ​ക്കി​ട​യി​ൽ

ഒ​രു ക​ല​മാ​ൻ

നോ​ക്കിനി​ൽക്കു​ന്നു.

മു​മ്പൊ​രു മ​ഞ്ഞുകാ​ല​ത്തും

ഞ​ങ്ങ​ളി​വി​ടെ വ​ന്നി​രു​ന്നു

മ​ഞ്ഞു​കാ​ര​ണം അ​വ​ൾ പു​ത​ച്ചി​രു​ന്നു

ഞാ​നൊ​രു സെ​റ്റ​ർ ഇ​ട്ടി​രു​ന്നു.

അ​വ​ളും ഞാ​നും ഓ​രോ ക​ല്ലി​ലും ഇ​രു​ന്നു.

നീ​ല ജ​ലാ​ശ​യം

ആ​യി ത​ടാ​കം

ഒ​രു ഇ​ല അ​തി​ന്റെ മാ​റി​ൽ

ഒ​ഴു​കി

അ​വ​ൾ ഒ​രു പാ​ട്ടു​മൂ​ളി

പ​ർ​വതം, പാ​റ​പ്പു​റം, പു​ൽ​പ്പ​ര​പ്പ്

നോ​ക്കി ഞാ​നി​രു​ന്നു.