ശവപ്പെട്ടിക്കുള്ളിൽ ജീവിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ -സച്ചിദാനന്ദൻ എഴുതിയ കവിത

ഞാ​ന്‍ ശ​വ​പ്പെ​ട്ടി​ക്കു​ള്ളി​ല്‍ ജീ​വി​ക്കു​ന്ന

മ​നു​ഷ്യ​നാ​ണ്.

ജ​നി​ച്ച​തു ഇ​വി​ടെ​യാ​യി​രു​ന്നോ

എ​ന്ന് എ​നി​ക്കോ​ർ​മ​യി​ല്ല

ഓ​ർ​മ​വെ​ച്ച​പ്പോ​ള്‍ മു​ത​ല്‍ ഞാ​നി​വി​ടെ​യാ​ണ്

ശ​വ​പ്പെ​ട്ടി എ​ന്നോ​ടൊ​പ്പം വ​ള​ര്‍ന്നു.

ശ്വ​സി​ക്കാ​ന്‍ ഒ​രു തു​ള​യു​ണ്ട്

താ​ഴോ​ട്ടു അ​ൽ​പ​മി​റ​ങ്ങി ചി​ല​പ്പോ​ള്‍

അ​തി​ലൂ​ടെ ഞാ​ന്‍ പു​റ​ത്തേ​ക്ക് ക​ണ്ണ​യ​ക്കും

അ​പ്പോ​ള്‍ ഒ​രു മ​ര​ച്ചി​ല്ല കാ​ണും

അ​ല്ലെ​ങ്കി​ല്‍ ഒ​രു പു​ല്ല്, ഒ​രു പൂ​വ്.

അ​തി​ന്റെ മ​ണം എ​ന്റെ

ഉ​ച്ഛ്വാ​സ​ത്തി​ല്‍ ക​ല​രും

ചി​ല​പ്പോ​ള്‍ ഒ​രു കി​ളി പാ​ടു​ന്ന​തോ

ഒ​രു വ​ണ്ടു മൂ​ളു​ന്ന​തോ ഒ​രു

പ​ശു​ക്കു​ട്ടി ക​ര​യു​ന്ന​തോ കേ​ള്‍ക്കും

കൈ ​ഒ​ന്നു​യ​ര്‍ത്ത​ണം എ​ന്നു​ണ്ട്,

കാ​ല്‍ ഒ​ന്ന് മ​ട​ക്ക​ണം എ​ന്നും.

പ​ക്ഷേ ഈ ​കി​ട​പ്പ് എ​നി​ക്ക് ശീ​ല​മാ​യി

ആ​രെ​ങ്കി​ലും പെ​ട്ടി തു​റ​ന്നാ​ല്‍ ത​ന്നെ

ഞാ​ന്‍ പു​റ​ത്തി​റ​ങ്ങി ന​ട​ക്കു​മോ

എ​ന്ന് എ​നി​ക്ക​റി​ഞ്ഞു​കൂ​ടാ

എ​ന്റെ ശ​രീ​രം​പോ​ലും

അ​ച്ച​ട​ക്കം ശീ​ലി​ച്ചു​ക​ഴി​ഞ്ഞു

തൊ​ട്ട​ടു​ത്ത പെ​ട്ടി​യി​ല്‍പോ​ലും

ആ​രാ​ണു താ​മ​സ​മെ​ന്ന് എ​നി​ക്ക​റി​യി​ല്ല

അ​വ​ര്‍ പ​റ​യു​ന്ന​ത് ഈ ​പെ​ട്ടി​ക​ള്‍

ചേ​ര്‍ന്നാ​ല്‍ ഒ​രു രാ​ഷ്ട്ര​മാ​യി എ​ന്നാ​ണ്.

ഒ​രാ​ള്‍ മാ​ത്രം പു​റ​ത്തു​ന​ട​ക്കു​ന്ന​ത്

എ​നി​ക്കു കേ​ള്‍ക്കാം

അ​യാ​ളാ​ണോ ഈ ​പെ​ട്ടി​ക​ള്‍

പ​ണി​ത​ത് എ​ന്ന് എ​നി​ക്ക​റി​യി​ല്ല

എ​ന്നാ​ല്‍ അ​യാ​ളു​ടെ കൈ​യി​ലെ ബ്ര​ഷ്

പെ​ട്ടി​യു​ടെ മേ​ല്‍ നീ​ങ്ങു​ന്ന​ത്‌

എ​നി​ക്ക് കേ​ള്‍ക്കാം, 'കാ​വി, കാ​വി'

എ​ന്നു​രു​വി​ട്ടു അ​യാ​ള്‍ 'വ​ന്ദേ മാ​ത​രം'

എ​ന്ന് പെ​ട്ടി​മേ​ല്‍ എ​ഴു​തു​ന്ന​തി​ന്റെ

കു​ളി​ര​ണി​യി​ക്കു​ന്ന കി​രു​കി​രു​പ്പും.