ആ അറബി സഹയാത്രികന്‍റെ വാക്കുകൾ

20വർഷം മുമ്പായിരുന്നു അത്​. നാട്ടിൽ നിന്ന്​ അബുദാബിയിലേക്ക്​ ഇത്തിഹാദ്​ ഫ്ലൈറ്റിൽ പോകുകയായിരുന്നു ഞാൻ. ഉച്ചക്ക്​ ഭക്ഷണം വിളമ്പാനുള്ള തിരക്കിലാണ്​ എയർഹോസ്​റ്റസുമാർ. നല്ല വിശപ്പുണ്ടായിരുന്നു. എ​​​െൻറ അടുത്ത്​ എത്തി അവർ ഭക്ഷണപാനീയങ്ങൾ വിളമ്പി. ഞാൻ അത്​ കഴിക്കുംമുമ്പാണ്​ ശ്രദ്ധിച്ചത്​ എ​​​െൻറ തൊട്ടടുത്തിരിക്കുന്ന ഒരു അറബി ഭക്ഷണം വാങ്ങിയിട്ടില്ല. അദ്ദേഹം കഴിക്കാത്തതി​​​െൻറ കാരണമെന്താകാം. ഞാൻ പതിയെ അദ്ദേഹത്തോട്​ ചോദിച്ചു.

അപ്പോൾ അറബി തനിക്ക്​ നോമ്പുണ്ടെന്നും  നോമ്പുകാലത്ത്​ പകൽ ഒന്നും തങ്ങൾ കഴിക്കില്ലെന്നും പ​ുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട്​ പറഞ്ഞത്​. അപ്പോൾ എനിക്ക്​ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ വിഷമമായി. ഒരു നോമ്പുകാര​​​െൻറ അടുത്തിരുന്ന്​ കഴിക്കു​േമ്പാൾ അദ്ദേഹത്തിനത്​ വിശപ്പിലേക്ക​ുള്ള പ്രലോഭനമാകില്ലെ. അതൊരു പാപമല്ലെ. എന്നാൽ എ​​​െൻറ വിഷമം മനസിലാക്കിയപോലെ അറബി ഭക്ഷണം കഴിച്ചോളൂ തനിക്കൊരു ബുദ്ധിമുട്ട​ും ഇല്ലായെന്നു​ം പറഞ്ഞു. എനിക്ക്​ അദ്ദേഹത്തോട്​ കൂടുതൽ ബഹുമാനം തോന്നി.

മറ്റൊന്ന്​ ​നോമ്പ്​ നോക്കുന്നവരുടെ ത്യാഗമാണ്​. സമ്പത്തും സുഖവും നല്ല ഭക്ഷണവും ഉള്ളവർ അത്​ ഒഴിവാക്കി ദൈവ​ത്തോടുള്ള കടപ്പാട്​ പ്രകടിപ്പിക്കാൻ ആത്​മീയവും ശാരീരികവുമായ വിശപ്പ്​ പാലിക്കുന്നു എന്നുള്ളത്​ തികച്ചും ത്യാഗമാണ്​. അത്​ ദൈവം ഇഷ്​ടപ്പെടുന്നതാണ്​. നോമ്പുകാലത്ത്​ കഴിഞ്ഞ വർഷം ഒന്നുരണ്ട്​ തൊഴിലാളികളുടെ കേന്ദ്രത്തിലെ നോമ്പ്​ തുറയിൽ കഴിഞ്ഞ വർഷം ഞാൻ പ​െങ്കടുത്ത ഒാർമ വരുന്നു.

ഒന്ന്​ എ​​​െൻറ ഇടവകയിലെ ഒരാൾ ക്ഷണിച്ച പ്രകാരം ഞാൻ പോയതായിരുന്നു. പ്രിൻറിംങ്​ പ്രസിലെ ആ തൊഴിലാളികൾക്കൊപ്പം പലതരം ഭക്ഷണം കഴിക്കു​േമ്പാൾ അവരുടെ കണ്ണുകളിലെ നിറവും മുഖത്തെ സംതൃപ്​തിയും കണ്ട്​ എനിക്കും സന്തോഷമായി. നോമ്പുകാലത്ത്​ തൊഴിലുടമകൾ തങ്ങളുടെ തൊഴിലാളികൾക്ക്​ സമ്മാനിക്കുന്ന നോമ്പ്​ തുറകൾ ​നാവുകളിലെ രുചിമധുരം മാത്രമല്ല, മനസുകൾക്ക്​ നൽകുന്ന സമ്മാനം കൂടിയാണ്​.