തപോമയിയുടെ അച്ഛൻ

ഞ​ങ്ങ​ള്‍ തി​രി​ച്ചെ​ത്തു​മ്പോ​ള്‍ ഏ​താ​ണ്ട് എ​ട്ടു​മ​ണി ക​ഴി​ഞ്ഞി​രു​ന്നു. മ​ട​ക്ക​യാ​ത്ര​യി​ല്‍ വ​ലി​യ ട്രാ​ഫി​ക് തി​ര​ക്കു​ക​ളു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നി​ല്ല. അ​ങ്ങോ​ട്ടു​പോ​യ​തി​ന്‍റെ പാ​തിസ​മ​യ​മേ വേ​ണ്ടി​വ​ന്നു​ള്ളൂ. എ​നി​ക്കി​റ​ങ്ങാ​നു​ള്ള മെ​ട്രോ സ്റ്റേ​ഷ​നെ​ത്തി​യ​പ്പോ​ള്‍ ത​പോ​മ​യി ചോ​ദി​ച്ചു: ‘‘പോ​യി​ട്ടു തി​ര​ക്കു​ണ്ടോ? ഇ​ല്ലെ​ങ്കി​ല്‍ എ​ന്‍റെ വീ​ടുവ​രെ ഒ​ന്നു വ​ന്നി​ട്ടു​ പോ​കൂ. ഇ​വി​ടെനി​ന്നും അ​ധി​ക​മി​ല്ല. തി​രി​ച്ചു താ​മ​സ​സ്ഥ​ല​ത്തു​ത​ന്നെ വി​ടാ​ന്‍ ഡ്രൈ​വ​റോ​ടു പ​റ​യാം.’’ പി​റ്റേ​ന്ന് ഞാ​യ​റാ​ഴ്ച​യാ​യ​തു​കൊ​ണ്ട് കു​റ​ച്ചു...

ഞ​ങ്ങ​ള്‍ തി​രി​ച്ചെ​ത്തു​മ്പോ​ള്‍ ഏ​താ​ണ്ട് എ​ട്ടു​മ​ണി ക​ഴി​ഞ്ഞി​രു​ന്നു. മ​ട​ക്ക​യാ​ത്ര​യി​ല്‍ വ​ലി​യ ട്രാ​ഫി​ക് തി​ര​ക്കു​ക​ളു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നി​ല്ല. അ​ങ്ങോ​ട്ടു​പോ​യ​തി​ന്‍റെ പാ​തിസ​മ​യ​മേ വേ​ണ്ടി​വ​ന്നു​ള്ളൂ. എ​നി​ക്കി​റ​ങ്ങാ​നു​ള്ള മെ​ട്രോ സ്റ്റേ​ഷ​നെ​ത്തി​യ​പ്പോ​ള്‍ ത​പോ​മ​യി ചോ​ദി​ച്ചു: ‘‘പോ​യി​ട്ടു തി​ര​ക്കു​ണ്ടോ? ഇ​ല്ലെ​ങ്കി​ല്‍ എ​ന്‍റെ വീ​ടുവ​രെ ഒ​ന്നു വ​ന്നി​ട്ടു​ പോ​കൂ. ഇ​വി​ടെനി​ന്നും അ​ധി​ക​മി​ല്ല. തി​രി​ച്ചു താ​മ​സ​സ്ഥ​ല​ത്തു​ത​ന്നെ വി​ടാ​ന്‍ ഡ്രൈ​വ​റോ​ടു പ​റ​യാം.’’ പി​റ്റേ​ന്ന് ഞാ​യ​റാ​ഴ്ച​യാ​യ​തു​കൊ​ണ്ട് കു​റ​ച്ചു വൈ​കി​യാ​ലും കു​ഴ​പ്പ​മൊ​ന്നു​മി​ല്ലെ​ന്നു വി​ചാ​രി​ച്ചു. ത​പോ​മ​യി​യു​ടെ അ​ച്ഛ​നെ കാ​ണ​ണ​മെ​ന്ന് കു​റ​ച്ചു​നാ​ളാ​യി വി​ചാ​രി​ക്കു​ക​യാ​യി​രു​ന്ന​ല്ലോ.

നേ​രി​യ മ​ഞ്ഞു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. പാ​ല്‍പ്പ​ത പോ​ലെ​യു​ള്ള വെ​ളി​ച്ചം തൂ​വു​ന്ന വി​ള​ക്കു​ക​ളു​ള്ള വീ​ഥി​ക​ള്‍ പി​ന്നി​ട്ട് വ​ണ്ടി പി​ന്നെ​യും നീ​ങ്ങി. ശ​നി​യാ​ഴ്ച​യാ​യ​തു​കൊ​ണ്ടാ​വാം തെ​രു​വു​ക​ച്ച​വ​ടം തി​മി​ര്‍ക്കു​ന്നു. ശീ​ത​കാ​ല​ വ​സ്ത്ര​ങ്ങ​ളി​ല്‍ ആ​സ​ക​ലം മൂ​ടി​യ മ​നു​ഷ്യ​ര്‍ കൂ​ടി​നി​ന്ന് ക​ച്ച​വ​ട​ക്കാ​രു​ടെ വാ​ക്കു​ക​ള്‍ സ​ശ്ര​ദ്ധം കേ​ള്‍ക്കു​ന്നു​ണ്ട്. ഇ​ട​ക്കി​ടെ തീ​ച്ചു​റ്റു​ള്ള ഒ​രു ച​ക്രം ആ​കാ​ശ​ത്തേ​ക്ക് ആ​രോ തൊ​ടു​ത്തു​വി​ടു​ന്നു. അ​ത് കു​റേ ഉ​യ​ര​ത്തി​ല്‍പ്പോ​യി പ​തു​ക്കെ ആ​ളു​ക​ള്‍ക്കി​ട​യി​ലേ​ക്കു വ​ന്നു​വീ​ണു. ഞാ​ന്‍ പി​റ​കി​ലെ ഗ്ലാ​സ് തു​റ​ന്നു. ​മു​ഖ​രി​ത​മാ​ണ് അ​ന്ത​രീ​ക്ഷം. പു​ക പി​ടി​ച്ച​തു​പോ​ലു​ള്ള​തെ​ങ്കി​ലും തെ​ളി​ച്ച​മു​ള്ള ആ​കാ​ശം. മേ​ഘ​ങ്ങ​ള്‍ കാ​ണാ​നേ​യി​ല്ല.

കു​റ​ച്ചു​ദൂ​രം പോ​യ​പ്പോ​ള്‍ പ​ഴ​യ ദി​ല്ലി​യു​ടെ പ​രി​സ​ര​ങ്ങ​ളാ​യി. പാ​ത​ക​ള്‍ നേ​ര്‍ത്തു. തെ​രു​വു​ക​ളി​ല്‍ കൂ​ടു​ത​ല്‍ ആ​ള്‍ത്തി​ര​ക്കു കാ​ണാ​മാ​യി​രു​ന്നു. പ​ഴ​യ സൈ​ക്കി​ള്‍ റി​ക്ഷ​ക​ളു​ടെ ഒ​രു നി​ര ഞ​ങ്ങ​ളു​ടെ വാ​ഹ​ന​ത്തി​ന് എ​തി​രെ വ​ന്നു. പാ​ത​യോ​ര​ങ്ങ​ളി​ല്‍ പെ​ട്രോ​മാ​ക്സി​ന്‍റെ വെ​ളി​ച്ച​ത്തി​ല്‍ ഭ​ക്ഷ​ണ​ശാ​ല​ക​ള്‍. ത​ന്തൂ​രി അ​ടു​പ്പു​ക​ളി​ല്‍ മാം​സം ചു​ടു​ന്ന​തു ക​ണ്ടു. ക​സേ​ര​ക​ള്‍ക്കൊ​പ്പം ത​ന്നെ നി​ര​ത്തി​യി​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്ന ഗ്യാ​സ് സി​ലി​ണ്ട​റു​ക​ള്‍. വ​ഴി​യോ​ര​ത്തു​നി​ന്ന് ചാ​യ കു​ടി​ക്കു​ന്ന​വ​ര്‍, ഭ​ക്ഷ​ണം ക​ഴി​ക്കു​ന്ന​വ​ര്‍, അ​വ​രെ​യാ​രെ​യും ശ്ര​ദ്ധി​ക്കാ​തെ കു​നി​ഞ്ഞു​നി​ന്ന് പ​റാ​ത്ത​ക​ള്‍ പ​ര​ത്തു​ന്ന മ​നു​ഷ്യ​ര്‍. അ​രി​ഞ്ഞി​ട്ട ഉ​രു​ള​ക്കി​ഴ​ങ്ങി​ന്‍റെ​യും കോ​ളി​ഫ്ല​വ​റി​ന്‍റെ​യും വന്മ​ല​ക​ള്‍ക്കു മു​ന്നി​ലി​രി​ക്കു​ന്ന​വ​രെ പാ​തി​യേ കാ​ണാ​നു​ള്ളൂ. ഗ​താ​ഗ​തം ഇ​ടക്കി​ടെ സ്തം​ഭി​ക്കു​ന്നു. അ​വ​സാ​നി​ക്കാ​ത്ത ഒ​ച്ച​ക​ള്‍കൊ​ണ്ട് ക​ലു​ഷി​ത​മാ​യ തെ​രു​വു​ക​ള്‍.

മു​ഖ്യ​പാ​ത​യി​ല്‍നി​ന്നും വ​ണ്ടി ഒ​രു ഇ​ട​വ​ഴി​യി​ലേ​ക്കു തി​രി​ഞ്ഞു. അ​വി​ടെ​നി​ന്നും ഒ​രി​റ​ക്കം ഇ​റ​ങ്ങി. പാ​ത ദു​ര്‍ഘ​ട​മാ​യി, ഇ​ട​ക്കിടെ കു​ഴി​ക​ളും ത​ട​സ്സ​ങ്ങ​ളും. അ​ങ്ങ​നെ ഏ​ക​ദേ​ശം ഒ​രു കി​ലോ​മീ​റ്റ​ര്‍ പോ​യി​രി​ക്കാം. സ​മ​നി​ര​പ്പി​ലെ​ത്തി എ​ന്നു​ തോ​ന്നി​ച്ച​പ്പോ​ള്‍ വ​ണ്ടി നി​ന്നു. ത​പോ​മ​യി പ​റ​ഞ്ഞു: ‘‘ന​മു​ക്കി​റ​ങ്ങാം.’’

ഏ​റക്കു​റെ വി​ജ​ന​മാ​യൊ​രു പ്ര​ദേ​ശ​മാ​യി​രു​ന്നു അ​ത്. വ​ലി​യ ഉ​യ​ര​മു​ള്ള കെ​ട്ടി​ട​ങ്ങ​ളൊ​ന്നും കാ​ണാ​നി​ല്ല. ക​ച്ച​വ​ട​സ്ഥാ​പ​ന​ങ്ങ​ള്‍ തീരെ​യി​ല്ല. ന​ഗ​ര​ത്തി​ന്‍റെ ന​ടു​ക്ക് അ​ങ്ങ​നെ​യൊ​രു ഇ​ട​മു​ണ്ടാ​വു​ക അ​ത്ഭു​ത​മാ​യി​രു​ന്നു. ഒ​രു​കാ​ല​ത്ത് വ​ള​രെ സ​മ്പ​ന്ന​രാ​യ ആ​ളു​ക​ള്‍ ജീ​വി​ച്ചി​രു​ന്ന ഒ​രു പ്ര​ദേ​ശ​മാ​യി​രു​ന്നു അ​തെ​ന്ന് തോ​ന്നി​ച്ചു. അ​പൂ​ര്‍വം ചി​ല വീ​ടു​ക​ളാ​ണു​ള്ള​ത്. അ​വത​ന്നെ ഉ​യ​ര​മു​ള്ള മ​തി​ലു​ക​ളും വ​ലി​യ ഗേ​റ്റു​ക​ളുംകൊ​ണ്ട് സു​ര​ക്ഷി​ത​മാ​ക്കി​യി​രി​ക്കു​ന്നു. ഈ ​വീ​ടു​ക​ള്‍ക്കു​ള്ളി​ലും ആ​ളു​ക​ളൊ​ന്നും കാ​ര്യ​മാ​യി​ട്ടി​ല്ലെ​ന്നു തോ​ന്നി. ഒ​ച്ച​യ​ന​ക്ക​ങ്ങ​ള്‍ കു​റ​ഞ്ഞ പ​രി​സ​ര​ങ്ങ​ളാ​യി​രു​ന്നു അ​ത്.

ത​പോ​മ​യി​യു​ടെ വീ​ട് ഒ​ര​റ്റ​ത്താ​യി​രു​ന്നു. അ​തി​നു​മു​ണ്ട് ചു​റ്റു​പാ​ടും കെ​ട്ടി​യു​യ​ര്‍ത്തി​യ മ​തി​ല്‍. എ​ന്നാ​ല്‍, അ​തു പ​ലേ​ട​ത്തും പൊ​ളി​ഞ്ഞി​രി​ക്കു​ന്നു. ഇ​ഷ്ടി​ക​ക​ള്‍ പു​റ​ത്തു​ കാ​ണാ​നു​ണ്ട്. മ​തി​ലി​ന്‍റെ പൊ​ളി​ഞ്ഞ ഭാ​ഗ​ങ്ങ​ളി​ലൂ​ടെ നാ​യ്ക്ക​ള്‍ക്ക് വേ​ണ​മെ​ങ്കി​ല്‍ അ​നാ​യാ​സ​മാ​യി ക​യ​റി​യി​റ​ങ്ങാം. മ​തി​ലി​നു താ​ഴെ അ​ച്ച​ട​ക്ക​മേ​തു​മി​ല്ലാ​തെ പാ​ഴ് ച്ചെ​ടി​ക​ള്‍ വ​ള​ര്‍ന്നുനിൽക്കു​ന്ന​തു ക​ണ്ടു. ഉ​ള്ളി​ലേ​ക്കു ക​ട​ക്കു​മ്പോ​ള്‍ ഉ​യ​ര​മു​ള്ള ഇ​രു​മ്പു​ക​വാ​ടം മ​ന​സ്സു വി​റ​ങ്ങ​ലി​പ്പി​ക്കും​ മ​ട്ടി​ല്‍ ഭീ​തി​യു​ള​വാ​ക്കു​ന്ന ഒ​രു ശ​ബ്ദ​മു​ണ്ടാ​ക്കി. ന​ഗ​ര​ത്തി​ല്‍ പൊ​തു​വേ കാ​ണാ​ത്ത​ത്ര​യും വി​സ്തൃ​ത​മാ​യൊ​രു മു​റ്റം ആ ​വീ​ടി​നു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു.

മു​റ്റ​ത്ത് വ​ലി​യ വൃ​ക്ഷ​ങ്ങ​ള്‍ വ​ള​ര്‍ന്നു​ പ​ന്ത​ലി​ച്ചുനി​ൽക്കു​ന്നു. പ​ഴ​യ മ​ട്ടി​ലു​ള്ള ഇ​രു​നി​ല വീ​ടാ​യി​രു​ന്നു അ​ത്. എ​ന്നാ​ല്‍, അ​ങ്ങ​നെ വീ​ടെ​ന്നു പ​റ​ഞ്ഞാ​ല്‍ കൃ​ത്യ​മാ​വി​ല്ല. വീ​ടു​ക​ളു​ടെ ഒ​രു സ​മാ​ഹാ​രംപോ​ലെ​യു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു അ​ത്. ഒ​രു​പാ​ട് വ​ലു​പ്പ​മു​ള്ള, മി​ക്ക​വാ​റും നി​ര​വ​ധി മു​റി​ക​ളു​ള്ള ഒ​രു കെ​ട്ടി​ട​സ​മു​ച്ച​യം ത​ന്നെ. ചെ​റി​യൊ​രു ഫ്ലാ​റ്റി​നുപോ​ലും വ​ലി​യ വാ​ട​ക​യീ​ടാ​ക്കു​ന്ന ഈ ​ന​ഗ​ര​ത്തി​ല്‍ ഇ​ത്ര വ​ലി​യൊ​രു വീ​ട്ടി​ലാ​ണോ ത​പോ​മ​യി താ​മ​സി​ക്കു​ന്ന​ത്? എ​നി​ക്ക് അ​ത്ഭു​തം തോ​ന്നി.

നാ​ല​ഞ്ചു ചെ​ടി​ച്ച​ട്ടി​ക​ള്‍ മു​റ്റ​ത്തു ക​ണ്ടു. എ​ന്നാ​ല്‍, അ​വ​യൊ​ന്നും ഒ​ട്ടും പ​രി​പാ​ലി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ന്നി​ല്ലെ​ന്നു മ​ന​സ്സി​ലാ​യി. എ​ല്ലാ ച​ട്ടി​ക​ളി​ലും പു​ല്ലു​ക​ള്‍ വ​ള​ര്‍ന്നുനിൽക്കു​ന്നു. ഒ​ര​ൽപം ന​ട​ന്ന​പ്പോ​ള്‍ നാ​ല​ഞ്ചു പ​ടി​ക​ളു​ള്ള ഒ​രു ചെ​റി​യ പ​ടി​പ്പു​ര​യും അ​ധി​കം വീ​തി​യി​ല്ലാ​ത്ത വാ​തി​ലും ക​ണ്ടു. വാ​തി​ല്‍ അ​ട​ഞ്ഞു​കി​ട​ക്കു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു. അ​തി​നു​മേ​ല്‍ വ്യാ​ളി​ക​ളു​ടെ ചി​ഹ്ന​മു​ള്ള ഒ​രു ചി​ത്രം കൊ​ത്തി​യി​രി​ക്കു​ന്നു. സാ​ക്ഷ​യിന്മേ​ലു​മു​ണ്ട് വി​ശേ​ഷ​പ്പെ​ട്ട ചി​ല കൊ​ത്തു​പ​ണി​ക​ള്‍. ഏ​റക്കു​റെ ത​മി​ഴ്നാ​ട്ടി​ലെ പ​ഴ​യ അ​മ്പ​ല​ങ്ങ​ളി​ല്‍ കാ​ണു​ന്ന രീ​തി​യി​ലു​ള്ള ചി​ത്ര​പ്പ​ണി​ക​ളാ​ണ് അ​തെ​ല്ലാം.

വ​ലു​പ്പ​മു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു​വെ​ങ്കി​ലും തീ​ര്‍ത്തും അ​വ​ഗ​ണി​ച്ചു​പോ​രു​ന്ന ഒ​രു കെ​ട്ടി​ട​മാ​യി​രു​ന്നു അ​ത്. ഒ​റ്റ​നോ​ട്ട​ത്തി​ല്‍ത്ത​ന്നെ അ​റി​യാം. പു​റ​ത്ത് വി​ള​ക്കു​ക​ള്‍പോ​ലും ഇ​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു. അ​ക​ത്തുവ​രു​ന്ന വെ​ളി​ച്ച​ത്തി​ന്‍റെ ഒ​രു പാ​ളി തു​റ​ന്നി​ട്ട ജ​ന​ലി​ലൂ​ടെ പു​റ​ത്തേ​ക്കു നീ​ണ്ടു​കി​ട​ന്നു. ആ ​നേ​രി​യ വെ​ളി​ച്ച​ത്തി​ല്‍ കാ​ണു​മ്പോ​ഴും ചു​മ​രു​ക​ളി​ല്‍ വി​ള്ള​ലു​ക​ള്‍ തെ​ളി​ഞ്ഞു​കാ​ണാ​നു​ണ്ട്. അ​വ എ​ത്ര​യോ കാ​ല​മാ​യി വെ​ള്ള​വീ​ശി​യി​ട്ടി​ല്ലെ​ന്നു തോ​ന്നും. അ​തൊ​രു വാ​ര്‍ക്ക​ക്കെ​ട്ടി​ട​മാ​യി​രു​ന്നെ​ങ്കി​ലും ചാ​യ്ച്ചി​റ​ക്കി​യി​രി​ക്കു​ന്ന​ത് വ​ള​വു​ക​ളു​ള്ള ചെ​റി​യ ഓ​ടു​ക​ള്‍ ഉ​പ​യോ​ഗി​ച്ചാ​യി​രു​ന്നു.

അ​വ​യി​ല്‍ത്ത​ന്നെ ചി​ല ഓ​ടു​ക​ള്‍ പൊ​ട്ടി​യി​ട്ടു​ണ്ട്. ഏ​റ്റ​വും അ​ത്ഭു​ത​ക​ര​മാ​യി​ത്തോ​ന്നി​യ​ത് കി​ഴ​ക്കു​വ​ശ​ത്തെ ചു​വ​രി​നോ​ടു ​ചേ​ര്‍ന്ന് ഉ​യ​ര്‍ന്നു​പോ​യി​രി​ക്കു​ന്ന ആ​ല്‍മ​ര​മാ​യി​രു​ന്നു. അ​ത് വീ​ടി​നു​ മു​ക​ളി​ല്‍ പ​ട​ര്‍ന്നു​പ​ന്ത​ലി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്നു. അ​തി​ന്‍റെ നി​ഴ​ല്‍ ഇ​രു​ട്ടി​നെ കൂ​ടു​ത​ല്‍ സാ​ന്ദ്ര​മാ​ക്കു​ന്ന​താ​യി തോ​ന്നി​ച്ചു. ആ​ല്‍മ​ര​ത്തി​ന്‍റെ വേ​രു​ക​ള്‍ ചു​വ​രു​ക​ളി​ലേ​ക്കും ടെ​റ​സ്സി​ന്‍റെ കൈ​വ​രി​ക​ളി​ലേ​ക്കു​മൊ​ക്കെ നീ​ണ്ടു​പോ​യി​രി​ക്കു​ന്ന​തു ക​ണ്ടു. കെ​ട്ടി​ട​ത്തോ​ളംത​ന്നെ ബൃ​ഹ​ത്താ​യ ഒ​രാ​ല്‍മ​ര​മാ​യി​രു​ന്നു അ​ത്.

‘‘ഇ​തെ​ന്താ​ണ് ഈ ​ആ​ല്‍മ​രം വെ​ട്ടാ​തെ വീ​ടി​ലേ​ക്കു വ​ള​രാ​ന്‍ വി​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്ന​ത്?’’ -ഞാ​ന്‍ ചോ​ദി​ച്ചു.

‘‘അ​ത് സ്വ​യം​ഭൂ​വാ​യ ആ​ല്‍മ​ര​മാ​ണ്’’, ത​പോ​മ​യി ചി​രി​ച്ചു.

‘‘പ​ക്ഷേ, ഈ ​കെ​ട്ടി​ടം സ്വ​യം​ഭൂ​വ​ല്ല​ല്ലോ. അ​പ്പോ​ള്‍ അ​തി​നെ സം​ര​ക്ഷി​ക്കേ​ണ്ടേ?’’

‘‘ആ​ല്‍മ​ര​ത്തെ അ​തു​പോ​ലെ​ത്ത​ന്നെ വ​ള​രാ​ന്‍ വി​ട​ണം എ​ന്നാ​ണ് ഉ​ട​മ​സ്ഥ​ന്‍റെ ക​രാ​ര്‍. അ​ദ്ദേ​ഹം വാ​ട​ക​യ്ക്കു ത​ന്ന​ത​ല്ല. ഞ​ങ്ങ​ളു​ടെ ഹൗ​സ് ഓ​ണ​ര്‍ വി​ചി​ത്ര​സ്വ​ഭാ​വ​മു​ള്ള ഒ​രാ​ളാ​യി​രു​ന്നു.’’

‘‘അ​ദ്ദേ​ഹം ഇ​പ്പോ​ള്‍ എ​വി​ടെ​യു​ണ്ട്?’’

‘‘മ​രി​ച്ചു​പോ​യി.’’

‘‘എ​ന്നാ​ല്‍പ്പി​ന്നെ ഇ​തെ​ല്ലാ​മൊ​ന്നു വൃ​ത്തി​യാ​ക്ക​രു​തോ? അ​തോ അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ അ​വ​കാ​ശി​ക​ള്‍ക്കും ഇ​ങ്ങ​നെ തു​ട​രു​കത​ന്നെ​യാ​ണോ ആ​വ​ശ്യം?’’

‘‘അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന് അ​ന​ന്ത​രാ​വ​കാ​ശി​ക​ള്‍ എ​ന്നു പ​റ​യാ​ന്‍ ഇ​പ്പോ​ള്‍ ആ​രു​മി​ല്ല. ഒ​രു മ​ക​ളു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്ന​ത് നേ​ര​ത്തേ മ​രി​ച്ചു. ഭാ​ര്യ​യും ഇ​തി​ലൊ​ന്നും ഇ​ട​പെ​ടി​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു. അ​വ​ര്‍ ഒ​രു ആ​ശ്ര​മ​ത്തി​ല്‍ ക​ഴി​യു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു. ഏ​താ​നും വ​ര്‍ഷം മു​മ്പ് അ​വ​രും മ​രി​ച്ചു. ഇ​പ്പോ​ള്‍ എ​ന്‍റെ അ​ച്ഛ​നാ​ണ് അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ ഒ​രു സു​ഹൃ​ത്തെ​ന്നോ ശി​ഷ്യ​നെ​ന്നോ ഒ​ക്കെ പ​റ​യാ​വു​ന്ന ഒ​രാ​ള്‍. പ​റ​ഞ്ഞു​വ​ന്നാ​ല്‍ ഈ ​വീ​ട് നി​ലം​പൊ​ത്തും​വ​രെ ഞ​ങ്ങ​ള്‍ ഇ​തു​പോ​ലെ സൂ​ക്ഷി​ക്ക​ണം’’, ത​പോ​മ​യി പ​റ​ഞ്ഞു.

അ​താ​യ​ത്, ആ​ല്‍മ​രം അ​തി​ന്‍റെ സ​മ​യ​മെ​ടു​ത്തു വ​ള​രും, പ​ന്ത​ലി​ക്കും. അ​തി​ന്‍റെ സ​ഹ​സ്ര​ശാ​ഖ​ക​ള്‍കൊ​ണ്ട് കോ​ണ്‍ക്രീ​റ്റി​ലും ഉ​രു​ക്കി​ലും കെ​ട്ടി​പ്പൊ​ക്കി​യെ എ​ടു​പ്പി​ലേ​ക്കു ന​ഖ​ങ്ങ​ള്‍ ആ​ഴ്ത്തും. ഇ​നി അ​ഥ​വാ കെ​ട്ടി​ട​ത്തി​ന്‍റെ ചു​വ​രു​ക​ളും അ​സ്ഥി​ബ​ന്ധ​ങ്ങ​ളും ഞെ​രു​ക്കി ആ​ല്‍മ​രംത​ന്നെ ഉ​ണ​ങ്ങി​പ്പോ​വു​ക​യാ​ണെ​ങ്കി​ല്‍ അ​തു​മാ​വാം. ‘‘കെ​ട്ടി​ട​മോ മ​ര​മോ ഏ​താ​ണ് അ​തി​ജീ​വി​ക്കു​ന്ന​തെ​ങ്കി​ല്‍ അ​ങ്ങ​നെ​യാ​വ​ട്ടെ എ​ന്നാ​ണ് അ​ദ്ദേ​ഹം പ​റ​ഞ്ഞ​ത്.’’

എ​ല്ലാം വി​ചി​ത്ര​മാ​യി തോ​ന്നി. ഇ​ത്ര​യും വ​ലി​യ ന​ഗ​ര​ത്തി​ന്‍റെ മ​ധ്യ​ഭാ​ഗ​ത്ത് എ​ന്നു പ​റ​യാ​വു​ന്ന ഒ​രി​ട​ത്ത് ഏ​റ​ക്കു​റെ ഒ​ഴി​ഞ്ഞ ഒ​രു പ്ര​ദേ​ശം. പു​രാ​ത​ന​മാ​യ, വ​ലി​യ വീ​ടു​ക​ള്‍. അ​തി​ല്‍ത്ത​ന്നെ ഒ​രു വീ​ട് പ്ര​കൃ​തി​യോ​ട് ഇ​ണ​ങ്ങി, അ​തി​ല്‍ വി​ല​യംപ്രാ​പി​ക്കാ​നാ​യി കാ​ത്തു​നിൽക്കു​ന്നു. അ​തി​ന്‍റെ ചു​വ​രു​ക​ള്‍ക്കും മ​തി​ലി​നും കാ​ല​പ്പ​ഴ​ക്കം കൊ​ണ്ടു​ള്ള വി​ള്ള​ലു​ക​ള്‍. കെ​ട്ടി​ട​ത്തി​നു​മേ​ല്‍ വേ​രു​പ​ട​ര്‍ത്തി വ​ള​ര്‍ന്ന ഒ​രാ​ല്‍മ​രം.

വാ​തി​ല്‍ അ​ക​ത്തു​നി​ന്നും അ​ട​ച്ചി​രു​ന്നി​ല്ല. പ​തു​ക്കെ ത​ള്ളി​യ​പ്പോ​ള്‍ത്ത​ന്നെ അ​തു തു​റ​ന്നു. ഉ​ള്ളി​ല്‍ ഒ​ര​ന​ക്ക​വു​മി​ല്ല. വീ​ടി​നു​ള്ളി​ല്‍ ആ​രു​മി​ല്ലെ​ന്നു സം​ശ​യം തോ​ന്നി. അ​നേ​കം മു​റി​ക​ളി​ല്‍നി​ന്നു​മു​ള്ള ഗാ​ഢ​മാ​യൊ​രു നി​ശ്ശ​ബ്ദ​ത കൂ​ടി​ച്ചേ​ര്‍ന്ന് അ​ന്ത​രീ​ക്ഷ​ത്തി​ല്‍ ത​ങ്ങി​നിൽക്കു​ന്ന​തുപോ​ലെ. അ​ക​ത്ത് നേ​ര്‍ത്ത പ്ര​കാ​ശ​മു​ള്ള ഒ​രു ബ​ള്‍ബ് ക​ത്തു​ന്നു​ണ്ട്. ത​പോ​മ​യി വ​രാ​ന്ത​യി​ലെ വി​ള​ക്കു​ക​ള്‍കൂ​ടി തെ​ളി​യി​ച്ചു. നീ​ള​മു​ള്ള വ​രാ​ന്ത​യാ​ണ്. പ​ക്ഷേ, ഒ​രുഭാ​ഗം മു​ഴു​വ​ന്‍ പ​ഴ​യ മ​ര​സാ​മാ​ന​ങ്ങ​ള്‍ അ​ടു​ക്കി​യി​ട്ടി​രി​ക്കു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു. ഒ​രു ചാ​രു​ക​സേ​ല മാ​ത്ര​മേ ഇ​രി​ക്കാ​ന്‍ പാ​ക​ത്തി​ന് അ​വി​ടെ ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു​ള്ളൂ. പെ​ട്ടെ​ന്ന് അ​ക​ത്തു​നി​ന്നും ആ​രോ ചു​മ​യ്ക്കു​ന്ന​തു കേ​ട്ടു. ആ ​നി​ശ്ശ​ബ്ദ​ത​യി​ല്‍ അ​തൊ​രു വ​ലി​യ ഒ​ച്ച​പോ​ലെ അ​വി​ടെ മു​ഴ​ങ്ങി.

‘‘അ​ച്ഛ​ന്‍ കി​ട​ക്കു​ക​യാ​ണ്’’, ത​പോ​മ​യി പ​റ​ഞ്ഞു, ‘‘ക​ഴി​ഞ്ഞ മാ​സം ഒ​ന്നു​ വീ​ണു. ഇ​പ്പോ​ള്‍ പ​ര​സ​ഹാ​യ​മി​ല്ലാ​തെ എ​ഴു​ന്നേ​ല്‍ക്കാ​ന്‍ വ​യ്യ.’’

ഞ​ങ്ങ​ള്‍ അ​ദ്ദേ​ഹം കി​ട​ക്കു​ന്ന മു​റി​യി​ലേ​ക്കു ക​ട​ന്നു. ഇ​രു​ള​ട​ഞ്ഞ, ചെ​റി​യൊ​രു മു​റി​യാ​യി​രു​ന്നു അ​ത്. ത​പോ​മ​യി സ്വി​ച്ചി​ട്ടു. ഞ​ങ്ങ​ളെ ക​ണ്ട​പ്പോ​ള്‍ ക​ട്ടി​ലി​ല്‍ കി​ട​ന്നി​രു​ന്ന വൃ​ദ്ധ​ന്‍ എ​ഴു​ന്നേ​ല്‍ക്കാ​ന്‍ ശ്ര​മി​ച്ചു. വ​ല​തു​ കാ​ലി​ല്‍ മു​ട്ടി​നുതാ​ഴെ പ്ലാ​സ്റ്റ​ര്‍ ഇ​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്നു. ക​ട്ടി​ലി​ന്‍റെ വ​ശ​ത്താ​യി ഏ​ന്തി​ന​ട​ക്കാ​വു​ന്ന ഒ​രു വാ​ക്ക​ര്‍. ത​പോ​മ​യി അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തെ താ​ങ്ങി, ര​ണ്ടു ത​ല​യ​ണ​ക​ള്‍ നി​വ​ര്‍ത്തി​വെ​ച്ച് ഇ​രി​ക്കാ​ന്‍ സ​ഹാ​യി​ച്ചു.

‘‘സ​ഹാ​യ​ത്തി​ന് ഒ​രാ​ളു​ണ്ട്. പ​ക്ഷേ, ഇ​ന്നു നേ​ര​ത്തേ പോ​യി. ഇ​നി നാ​ളെ കാ​ല​ത്തേ വ​രൂ’’, ത​പോ​മ​യി പ​റ​ഞ്ഞു.

‘‘അ​വ​ന്‍ ഇ​ന്നും പ​ണം ചോ​ദി​ച്ചു’’, ത​പോ​മ​യി​യു​ടെ അ​ച്ഛ​ന്‍ പ​റ​ഞ്ഞു.

‘‘രാ​ജു​വോ? എ​ന്നി​ട്ട് അ​ച്ഛ​ന്‍ കൊ​ടു​ത്തോ?’’

‘‘ഇ​ല്ല. നീ ​കൊ​ടു​ക്ക​രു​തെ​ന്നു പ​റ​ഞ്ഞ​ല്ലോ.’’

‘‘അ​തേ​യ​തേ. ആ ​പ​ണം അ​വ​ന്‍ ചാ​രാ​യം കു​ടി​ച്ചു തീ​ര്‍ക്കും’’, ത​പോ​മ​യി എ​ന്നോ​ടാ​യി പ​റ​ഞ്ഞു. ‘‘പ​ക്ഷേ, വേ​റെ​യു​മു​ണ്ട് റി​സ്കു​ക​ള്‍, പ​ണം കി​ട്ടി​യി​ല്ലെ​ങ്കി​ല്‍ കി​ട്ടി​യ​ത് എ​ടു​ത്തു​കൊ​ണ്ടു​പോ​യി വി​ല്‍ക്കും.’’

‘‘മോ​ഷ്ടി​ക്കു​മെ​ന്നാ​ണോ?’’

‘‘നി​യ​മ​വ​ശാ​ല്‍ അ​ങ്ങ​നെ​യും പ​റ​യാം’’, ത​പോ​മ​യി പ​റ​ഞ്ഞു, ‘‘അ​ന്ന​ന്ന​ത്തെ മ​ദ്യ​ത്തി​നു​വേ​ണ്ടി​യു​ള്ള​തേ എ​ടു​ക്കൂ. പാ​ത്ര​ങ്ങ​ള്‍, കു​ട​ക​ള്‍, വ​സ്ത്ര​ങ്ങ​ള്‍... ഒ​രു പി​ഞ്ഞാ​ണം വി​റ്റു​കി​ട്ടു​ന്ന​ത്ര​യും തു​ക​യ്ക്കു​ള്ള ചാ​രാ​യം, സ്റ്റീ​ല്‍ ടം​ബ്ല​റി​നു കി​ട്ടു​ന്ന​ത്, പ​ഴ​യൊ​രു ക​ത്തി, വാ​ച്ച്: എ​ന്തും അ​യാ​ള്‍ക്ക് കു​ടി​ക്കാ​നു​ള്ള അ​ള​വാ​ണ്.’’

‘‘വെ​ളി​ച്ചം ​വ​രെ മോ​ഷ്ടി​ക്കു​ന്ന വി​രു​ത​നാ​ണ്’’, ത​പോ​മ​യി​യു​ടെ അ​ച്ഛ​ന്‍ പ​റ​ഞ്ഞു. എ​നി​ക്കു മ​ന​സ്സി​ലാ​യി​ല്ല.

‘‘ഹ​ഹ​ഹ, ക​ഴി​ഞ്ഞ​യാ​ഴ്ച വ​രാ​ന്ത​യി​ലെ ട്യൂ​ബ് ലൈ​റ്റ് അ​ഴി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടു​പോ​യി.’’ ത​പോ​മ​യി പ​റ​ഞ്ഞ് ഉ​റ​ക്കെ​ ചി​രി​ച്ചു. ഇ​ക്കാ​ര്യ​ത്തി​ലെ​ന്തി​നാ​ണ് ചി​രി​ക്കു​ന്ന​തെ​ന്ന മ​ട്ടി​ല്‍ അ​ച്ഛ​ന്‍ അ​യാ​ളെ നോ​ക്കി. ത​പോ​മ​യി​ക്ക് എ​ല്ലാം ത​മാ​ശ​യാ​ണ്. സ്വ​ന്തം വീ​ട്ടി​ല്‍നി​ന്നു ക​ട്ടു​കൊ​ണ്ടു​പോ​കു​ന്ന സം​ഗ​തി​യും അ​യാ​ള്‍ ഫ​ലി​ത​മാ​യി​ട്ടെ​ടു​ക്കു​ന്നു.

‘‘നീ ​ഇ​ന്നു നേ​ര​ത്തേ​യാ​ണ​ല്ലോ’’, അ​ച്ഛ​ന്‍ ചോ​ദി​ച്ചു. ഇ​ത്ര​യും രാ​ത്രി​യാ​യി​ട്ടും ത​പോ​മ​യി നേ​ര​ത്തേ​യാ​ണെ​ന്ന് അ​യാ​ളു​ടെ അ​ച്ഛ​ന്‍ സൂ​ചി​പ്പി​ച്ച​പ്പോ​ള്‍ എ​നി​ക്ക​ത്ഭു​തം തോ​ന്നി.

‘‘രാ​ജു നേ​ര​ത്തേ പോ​കു​മെ​ന്ന് എ​നി​ക്ക​റി​യാം. അ​താ ഞാ​ന്‍ ഓ​ഫീ​സി​ല്‍ ക​യ​റാ​തെ വ​ന്ന​ത്’’, പി​ന്നെ എ​ന്‍റെ നേ​ര്‍ക്കു കാ​ണി​ച്ചു​കൊ​ണ്ട് ത​പോ​മ​യി പ​റ​ഞ്ഞു, ‘‘ഇ​താ​രാ​ണെ​ന്ന​റി​യാ​മോ, അ​ച്ഛ​ന്‍ പ​രി​ച​യ​പ്പെ​ടേ​ണ്ട ഒ​രാ​ളെ​ക്കൂ​ട്ടി​യാ​ണ് ഞാ​ന്‍ വ​ന്നി​രി​ക്കു​ന്ന​ത്.’’

അ​തെ​ന്താ​ണെ​ന്ന മ​ട്ടി​ല്‍ ഒ​രൽപം സംശയ​ത്തോ​ടെ അ​ദ്ദേ​ഹം എ​ന്നെ നോ​ക്കി. ത​പോ​മ​യി ഔ​പ​ചാ​രി​ക​മാ​യി എ​ന്നെ പ​രി​ച​യ​പ്പെ​ടു​ത്തി​യശേ​ഷം പ​റ​ഞ്ഞു: ‘‘പ​ക്ഷേ, നി​ങ്ങ​ള്‍ക്കു ര​ണ്ടു​പേ​ര്‍ക്കും യോ​ജി​ക്കാ​വു​ന്ന ചി​ല താൽപ​ര്യ​ങ്ങ​ളു​ണ്ടെ​ന്നു ക​ണ്ടി​ട്ടാ​ണ് ഞാ​ന്‍ കൂ​ട്ടി​ക്കൊ​ണ്ടു​വ​ന്നി​ട്ടു​ള്ള​ത്.’’ പു​റ​ത്തു​നി​ന്നും ഒ​രു മ​ര​ക്ക​സേ​ര കൊ​ണ്ടു​വ​ന്ന് മു​റി​യി​ലി​ട്ട ശേ​ഷം ത​പോ​മ​യി എ​ന്നോ​ട് ഇ​രി​ക്കാ​ന്‍ പ​റ​ഞ്ഞു.

അ​തി​നു​ശേ​ഷം അ​യാ​ള്‍ ഒ​രു മേ​ശ​യു​ടെ വ​ലി​പ്പി​ല്‍നി​ന്നും കു​റേ ക​ട​ലാ​സു​ക​ള്‍ വ​ലി​ച്ചു പു​റ​ത്തി​ട്ടു. അ​യാ​ള്‍ എ​ന്തോ തി​ര​യു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു. കു​റേ നേ​രം അ​തു നോ​ക്കി​യി​ട്ടും അ​യാ​ള്‍ക്കു കി​ട്ടി​യി​ല്ല. ഒ​ടു​വി​ല്‍ ത​പോ​മ​യി അ​ച്ഛ​നോ​ട് ചോ​ദി​ച്ചു, ‘‘ഡോ​ക്ട​റു​ടെ ആ ​കു​റി​പ്പ​ടി എ​വി​ടെ?’’

‘‘ഏ​തു കു​റി​പ്പ​ടി?’’

‘‘ഓ, ​മ​റ​ന്നോ! അ​ച്ഛ​ന്‍ അ​ന്നു വാ​ശി​പി​ടി​ച്ച് എ​ന്‍റെ കൈ​യി​ല്‍നി​ന്നും മ​ട​ക്കിവാ​ങ്ങി​ച്ചി​ല്ലേ? അ​തു​ത​ന്നെ.’’

‘‘അ​തെ​ന്തി​നാ​ണ്? ആ ​മ​രു​ന്നൊ​ന്നും കു​ടി​ക്കാ​ന്‍ എ​ന്നെ​ക്കൊ​ണ്ടു പ​റ്റി​ല്ല. ഞാ​ന​തു വേ​ണ്ടെ​ന്നുവ​ച്ചു.’’

‘‘മ​രു​ന്നി​ന്‍റെ കാ​ര്യ​മ​ല്ല. അ​തി​നു പി​റ​കി​ല്‍ അ​ച്ഛ​ന്‍ എ​ന്തോ കു​ത്തി​വ​ര​ച്ചി​രു​ന്ന​ല്ലോ, അ​തു നോ​ക്കാ​നാ​ണ്.’’

ത​പോ​മ​യി​യു​ടെ അ​ച്ഛ​ന്‍ ഒ​ന്നും പ​റ​യാ​തെ, സം​ശ​യ​ത്തോ​ടെ അ​യാ​ളെ നോ​ക്കു​ന്ന​തു ക​ണ്ടു.

‘‘അ​തു സാ​ര​മി​ല്ല, ത​പോ​മ​യി’’, ഞാ​ന്‍ പ​റ​ഞ്ഞു, ‘‘അ​ക്കാ​ര്യം എ​നി​ക്കോ​ർമ​യു​ണ്ട്.’’

അ​പ്പോ​ള്‍ അ​യാ​ള്‍ മേ​ശ​വ​ലി​പ്പി​ല്‍നി​ന്നും വേ​റെ​യും ഏ​തോ ക​ട​ലാ​സു​ക​ള്‍ തി​ര​ഞ്ഞെ​ടു​ത്ത ശേ​ഷം എ​ന്നോ​ടു പ​റ​ഞ്ഞു: ‘‘എ​ന്നാ​ല്‍ അ​തു വ​ര​ച്ച് അ​ച്ഛ​നെ കാ​ണി​ക്കൂ.’’ അ​യാ​ള്‍ പ​റ​യു​മ്പോ​ലെ എ​ളു​പ്പ​മ​ല്ല, അ​ത്. വാ​യി​ക്കു​ന്ന​തു​ത​ന്നെ കു​റ​ച്ചു പ്ര​യാ​സ​പ്പെ​ട്ടി​ട്ടാ​ണ്. എ​ഴു​തു​ക എ​ന്ന​തി​ന് അ​തി​ലു​മേ​റെ സ​മ​യ​മെ​ടു​ക്കും. ഞാ​ന്‍ വി​ഷ​മി​ച്ചു. ‘‘അ​തു പി​ന്നീ​ടാ​വാം, ത​പോ​മ​യി. രാ​ത്രി കു​റേ​യാ​യി​ല്ലേ, അ​ക്കാ​ര്യം ഞാ​ന്‍ പി​ന്നീ​ടൊ​രി​ക്ക​ല്‍ വ​രു​മ്പോ​ള്‍ സം​സാ​രി​ക്കാം.’’ ത​പോ​മ​യി നി​ർബ​ന്ധി​ച്ചി​ല്ല. അ​ച്ഛ​ന്‍റെ മു​ന്നി​ല്‍ ഒ​രാ​ളാ​വാ​നു​ള്ള അ​യാ​ളു​ടെ അ​വ​സ​രം കൈ​മോ​ശം വ​ന്നു​വെ​ന്ന് എ​നി​ക്കു തോ​ന്നി.

ഒ​രു നി​മി​ഷം ഇ​രി​ക്കൂ എ​ന്നു പ​റ​ഞ്ഞു​കൊ​ണ്ട് ത​പോ​മ​യി ആ ​മു​റി​വി​ട്ടു​പോ​യി. പി​ന്നെ എ​ന്താ​ണ് സം​സാ​രി​ക്കു​ക എ​ന്നൊ​രു ചി​ന്താ​ക്കു​ഴ​പ്പം എ​ന്നെ ബാ​ധി​ച്ചു. അ​ദ്ദേ​ഹ​വു​മാ​യി എ​ന്നെ ബ​ന്ധി​പ്പി​ക്കു​ന്ന ഈ​യൊ​രു കാ​ര്യം മാ​ത്ര​മ​ല്ലേ ഉ​ള്ളൂ. ഒന്നും സം​സാ​രി​ക്കാ​നു​ള്ള ഒ​രു മാ​ന​സി​കാ​വ​സ്ഥ​യി​ലല്ല ത​പോ​മ​യി​യു​ടെ അ​ച്ഛ​ന്‍. കാ​ലു വ​യ്യാ​തെ പ്ലാ​സ്റ്റ​റി​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്ന ഒ​രാ​ളോ​ടാ​ണോ വി​ചി​ത്ര​ലി​ഖി​ത​ങ്ങ​ള്‍ വാ​യി​ക്കു​ന്ന​തി​നെ​ക്കു​റി​ച്ചു സം​സാ​രി​ക്കു​ക എ​ന്ന​താ​യി​രു​ന്നു എ​ന്‍റെ വി​ചാ​രം.

ത​പോ​മ​യി​യു​ടെ അ​ച്ഛ​നാ​ക​ട്ടെ, ഏ​തോ ചി​ന്ത​യി​ലാ​ണ്ടു​കൊ​ണ്ട് അ​ങ്ങ​നെ​ത്ത​ന്നെ ചാ​രി​യി​രി​ക്കു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു. അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ ക​ണ്ണു​ക​ള്‍ ആ ​മു​റി​യി​ലി​ല്ലാ​ത്ത വി​ദൂ​ര​ത​യി​ലേ​ക്കു നീ​ളു​ന്ന​താ​യി എ​നി​ക്കു തോ​ന്നി. ഞാ​ന്‍ ചു​റ്റു​പാ​ടും നോ​ക്കി. പ​ഴ​യ മ​ര​ക്ക​ട്ടി​ല്‍. അ​തി​നുതാ​ഴെ പ​ലപ​ല അ​റ​ക​ള്‍. വി​വി​ധ​ത​രം എ​ണ്ണ​ക​ളു​ടെ സ​മ്മി​ശ്ര​ ഗ​ന്ധം. ക​ട​ഞ്ഞെ​ടു​ത്ത മ​ര​ക്കാ​ത​ല്‍കൊ​ണ്ട് നി​ർമി​ച്ച, മ​ങ്ങി​യൊ​രു ക​ണ്ണാ​ടി പി​ടി​പ്പി​ച്ച മേ​ശ. അ​തി​നു​മേ​ല്‍ നൂ​റു​ക​ണ​ക്കി​ന് അ​ള​ക്കു​ക​ളും ചെ​പ്പു​ക​ളും ചി​ത​റി​ക്കി​ട​ക്കു​ന്നു.

ചു​വ​രി​ല്‍ ചി​ല ചി​ത്ര​ങ്ങ​ള്‍ തൂ​ക്കി​യി​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്ന​തു ഞാ​ന്‍ ക​ണ്ടു. നി​റം മ​ങ്ങി​യ പെ​യി​ന്‍റിങ്ങു​ക​ളാ​ണ്. അ​ഞ്ചോ ആ​റോ ഫോ​ട്ടോ​ഗ്രാ​ഫു​ക​ള്‍ ഫ്രെ​യിം ചെ​യ്തുവെ​ച്ചി​ട്ടു​ണ്ട്. അ​വ​രി​ല്‍ ഒ​രു സ്ത്രീ​യു​ടെ ചി​ത്രം ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്ന​ത് ത​പോ​മ​യി​യു​ടെ അ​മ്മ​യാ​യി​രി​ക്ക​ണം എ​ന്നു ഞാ​നൂ​ഹി​ച്ചു. അ​തു​ത​ന്നെ, ത​പോ​മ​യി​ക്ക് അ​വ​രു​ടെ ന​ല്ല ഛായ​യു​ണ്ട്. അ​യാ​ള്‍ക്ക് അ​മ്മ​യു​മാ​യാ​ണ് രൂ​പ​സാ​ദൃ​ശ്യം. മ​റ്റു ഫോ​ട്ടോ​ക​ളി​ല്‍ ചി​ല​ര്‍ ഔ​ദ്യോ​ഗി​ക​ വേ​ഷ​ങ്ങ​ളി​ലാ​യി​രു​ന്നു. ത​പോ​മ​യി​യു​ടെ അ​ച്ഛ​ന്‍റെ സ​ഹ​പ്ര​വ​ര്‍ത്ത​ക​രാ​യി​രു​ന്നി​രി​ക്ക​ണം. അ​ദ്ദേ​ഹം ഏ​തു വ​കു​പ്പി​ലാ​ണ് ജോ​ലിചെ​യ്തി​രു​ന്ന​തെ​ന്ന് ഞാ​ന്‍ ത​പോ​മ​യി​യോ​ടു ചോ​ദി​ച്ചി​രു​ന്നി​ല്ല.

അ​ങ്ങ​നെ ആ​ലോ​ചി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടു നിൽക്കു​മ്പോ​ള്‍, പൊ​ടു​ന്ന​നെ വ​ള​രെ പ​രി​ചി​ത​മാ​യൊ​രു മു​ഖം ഒ​രു ചി​ത്ര​ത്തി​ല്‍ ഞാ​ന്‍ ക​ണ്ടു. അ​താ​ണ് ആ ​ചു​വ​രി​ല്‍ വെ​ച്ചി​ട്ടു​ള്ള ഏ​റ്റ​വും വ​ലി​യ ചി​ത്രം. ഈ ​രൂ​പം എ​നി​ക്കു ന​ല്ല പ​രി​ച​യ​മു​ണ്ട്. പ​ക്ഷേ, പ​ക്ഷേ... എ​വി​ടെ​യാ​ണെ​ന്ന കാ​ര്യം പെ​ട്ടെ​ന്നു കി​ട്ടു​ന്നി​ല്ല. എ​നി​ക്ക​റി​യാ​വു​ന്ന ഒ​രാ​ള്‍ എ​ങ്ങ​നെ, ഇ​ത്ര​യും വി​ദൂ​ര​മാ​യ ഈ ​ന​ഗ​ര​ത്തി​ല്‍, അ​പ​രി​ചി​ത​മാ​യ ഈ ​വീ​ട്ടി​ല്‍ വ​രു​ന്ന​ത്? വെ​റു​തേ സാ​ദൃ​ശ്യം തോ​ന്നു​ന്ന​താ​വാം എ​ന്നു സം​ശ​യി​ച്ചു. എ​ന്നാ​ലും അ​ങ്ങ​നെ​യ​ല്ല, കൂ​ടു​ത​ല്‍ അ​റി​യാ​വു​ന്ന ഒ​രാ​ളാ​ണെ​ന്നു തോ​ന്നു​ന്നു...

‘‘ഈ ​ചി​ത്ര​ത്തി​ലു​ള്ള​ത് ആ​രാ​ണ്?’’ -ഞാ​ന്‍ തി​ര​ക്കി. ത​പോ​മ​യി​യു​ടെ അ​ച്ഛ​ന്‍ ഒ​രൽപം വി​ഷ​മി​ച്ച് ത​ല​യു​യ​ര്‍ത്തി ചി​ത്ര​ങ്ങ​ളി​ലേ​ക്കു നോ​ക്കി. ഞാ​ന്‍ ആ ​ഫോ​ട്ടോ​യി​ലേ​ക്കു കൈ ​ചൂ​ണ്ടി​ക്കാ​ണി​ച്ചു.

‘‘എ​ന്താ​ണ് അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തെ​ക്കു​റി​ച്ചു ചോ​ദി​ച്ച​ത്?’’ -ത​പോ​മ​യി​യു​ടെ അ​ച്ഛ​ന്‍ ചോ​ദി​ച്ചു.

‘‘ന​ല്ല പ​രി​ച​യം തോ​ന്നു​ന്നു. മു​മ്പു ക​ണ്ടി​ട്ടു​ള്ള​തുപോ​ലെ.’’

‘‘നി​ങ്ങ​ള്‍ ദി​ല്ലി​യി​ല്‍ വ​ന്നി​ട്ടെ​ത്ര നാ​ളാ​യി?’’

‘‘മൂ​ന്നു മാ​സം.’’

‘‘ഏ​യ്. സാ​ധ്യ​ത​യി​ല്ല. അ​ദ്ദേ​ഹം മ​രി​ച്ചു​പോ​യി​ട്ട് പ​ത്തു​പ​തി​ന​ഞ്ചു വ​ര്‍ഷ​മാ​യി.’’

‘‘ആ​രാ​ണി​ത്?’’

‘‘ഈ ​വീ​ടി​ന്‍റെ ഉ​ട​മ​സ്ഥ​ന്‍’’, ത​പോ​മ​യി​യു​ടെ അ​ച്ഛ​ന്‍ പ​റ​ഞ്ഞു. ശ​രി​യാ​ണ്, ഈ ​വീ​ടി​ന്‍റെ ഉ​ട​മ​സ്ഥ​നെ ഞാ​നെ​ങ്ങ​നെ അ​റി​യാ​ന്‍!

പ​ക്ഷേ, അ​റി​ഞ്ഞി​ല്ലെ​ങ്കി​ലും അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന് ചി​ല പ്ര​ത്യേ​ക​ത​ക​ളു​ണ്ട​ല്ലോ. ഒ​രു വ​ലി​യ ആ​ല്‍മ​ര​ത്തെ സ്വ​ത​ന്ത്ര​മാ​യി വി​ട്ട് ത​ന്‍റെ വീ​ടി​നു​ മു​ക​ളി​ല്‍ പ​ട​ര്‍ന്ന് അ​തി​നെ കീ​ഴ്പ്പെ​ടു​ത്ത​ണ​മെ​ന്ന് ആ​ശി​ച്ചി​രു​ന്ന മ​നു​ഷ്യ​ന​ല്ലേ! ഏ​തെ​ങ്കി​ലും വി​ധ​ത്തി​ല്‍ അ​റി​യ​പ്പെ​ടു​ന്ന ഒ​രാ​ളാ​വാം. ഒ​രു വ​ലി​യ പ്ര​കൃ​തി​സ്നേ​ഹി​യോ അ​ല്ലെ​ങ്കി​ല്‍ സ​ന്ന്യാ​സി​യോ മ​റ്റോ ആ​യി​രി​ക്ക​ണം. ഞാ​ന്‍ ചു​വ​രി​ലേ​ക്കു വീ​ണ്ടും നോ​ക്കി. എ​വി​ടെ​യാ​ണ് ക​ണ്ടി​ട്ടു​ള്ള​ത്? ഒ​രുപ​ക്ഷേ, തോ​ന്ന​ലാ​വാം. ഒ​രാ​ളു​ടെ ഛായ​യി​ല്‍ എ​ത്ര​യോ മ​നു​ഷ്യ​ര്‍!

‘‘നി​ങ്ങ​ളു​ടെ നാ​ട്ടു​കാ​ര​നാ​ണ്.’’ ത​പോ​മ​യി​യു​ടെ അ​ച്ഛ​ന്‍ പ​തു​ക്കെ പ​റ​ഞ്ഞു.

‘‘കേ​ര​ള​ത്തി​ലു​ള്ള ആ​ളോ?’’

‘‘അ​ല്ല, കേ​ര​ള​ത്തി​ല​ല്ല. ഓ, ​നി​ങ്ങ​ള്‍ മ​ല​യാ​ളി​യാ​ണ് അ​ല്ലേ? അ​ങ്ങ​നെ​യാ​ണെ​ങ്കി​ല്‍ അ​യ​ല്‍നാ​ട്ടു​കാ​ര​ന്‍. ത​മി​ഴ്നാ​ട്ടു​കാ​ര​നാ​ണ്.’’

‘‘എ​ന്താ​ണ് പേ​ര്?’’

‘‘സ​ന്താ​നം. കേ​ണ​ല്‍ സ​ന്താ​നം എ​ന്നു പ​റ​യും. പ​ട്ടാ​ള​ത്തി​ലാ​യി​രു​ന്നു.’’ സ​ന്താ​നം എ​ന്ന പേ​രു കേ​ട്ട​പ്പോ​ള്‍ പൊ​ടു​ന്ന​നെ എ​നി​ക്കോ​ർമ വ​ന്നു.

‘‘സ​ന്താ​നം! ഡോ​ക്ട​ര്‍ സ​ന്താ​ന​മ​ല്ലേ?’’ കേ​ണ​ല്‍ എ​ന്ന​ല്ല, ഡോ​ക്ട​ര്‍ എ​ന്നാ​ണ് എ​ന്‍റെ ഓ​ർമ​യി​ലു​ള്ള​ത്. ഇ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന് തെ​റ്റി​യ​താ​വാം. അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ പു​സ്ത​കം ഞാ​ന്‍ വാ​യി​ച്ചി​ട്ടു​ണ്ട്. പോ​രാ, പ​ഠി​ച്ചി​ട്ടു​ണ്ട്. പു​സ്ത​ക​ത്തി​ന്‍റെ ഉ​ള്‍ച്ച​ട്ട​യി​ല്‍ ഇ​തേ ചി​ത്രംത​ന്നെ​യാ​ണ് കൊ​ടു​ത്തി​ട്ടു​ള്ള​ത്.

‘‘ഡോ​ക്ട​ര്‍ പി​ന്നീ​ടാ​യ​താ​ണ്. മു​മ്പ് സൈ​ന്യ​ത്തി​ലാ​യി​രു​ന്നു. അ​താ​യ​ത് കേ​ണ​ല്‍ സ​ന്താ​നം പി​ന്നീ​ട് ഡോ​ക്ട​റേ​റ്റ് എ​ടു​ക്കു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു. ശ​രി​യാ​ണ്, പൊ​തു​വേ ത​ന്‍റെ സൈ​നി​ക​ ഭൂ​ത​കാ​ലം അ​ദ്ദേ​ഹം പ​റ​യാ​റി​ല്ല. പ​ക്ഷേ, അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തെ നി​ങ്ങ​ള്‍ക്കെ​ങ്ങ​നെ അ​റി​യാം?’’

‘‘ഞാ​ന്‍ അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ ഒ​രു പു​സ്ത​കം വാ​യി​ച്ചി​ട്ടു​ണ്ട്.’’

‘‘ഒ​രു പു​സ്ത​ക​മേ അ​ദ്ദേ​ഹം എ​ഴു​തി​യി​ട്ടു​ള്ളൂ.’’

‘‘അ​തുത​ന്നെ. പു​രാ​ത​ന ​നാ​ഗ​രി​ക​ത​യി​ലെ ലി​പി​ക​ളെ​ക്കു​റി​ച്ച്, അ​ല്ലേ?’’

‘‘അ​ങ്ങ​നെ​യും പ​റ​യാം. പു​രാ​ത​ന​ ഭാ​ഷ​ക​ളി​ലെ ലി​പി​ക​ള്‍ വാ​യി​ച്ചെ​ടു​ക്കാ​നു​ള്ള ചി​ല മു​ന്നൊ​രു​ക്ക​ങ്ങ​ള്‍ ആ ​പു​സ്ത​ക​ത്തി​ല്‍ അ​ദ്ദേ​ഹം എ​ഴു​തു​ന്നു​ണ്ട്. അ​ത് അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ ഡോ​ക്ട​റ​ല്‍ പ്ര​ബ​ന്ധ​ത്തി​ന്‍റെ ഭാ​ഗ​മാ​യി​രു​ന്നു.’’

‘‘അ​തെ​ല്ലാം ഞാ​ന്‍ പ​ല​ത​വ​ണ വാ​യി​ച്ചു’’ -ഞാ​ന്‍ പ​റ​ഞ്ഞു.

ത​പോ​മ​യി​യു​ടെ അ​ച്ഛ​ന്‍ കു​റ​ച്ചു​നേ​രം എ​ന്നെ നോ​ക്കി, പ​ക്ഷേ ഒ​ന്നും പ​റ​ഞ്ഞി​ല്ല. ഞ​ങ്ങ​ള്‍ക്കി​ട​യി​ല്‍ മൗ​നം തു​ട​ര്‍ന്നു. അ​ക​ത്ത് പാ​ത്ര​ങ്ങ​ള്‍ ക​ല​മ്പു​ന്ന​തി​ന്‍റെ ഒ​ച്ച കേ​ട്ടു. അ​ദ്ദേ​ഹം ചോ​ദി​ച്ചു: ‘‘അ​തു വാ​യി​ച്ചി​ട്ടാ​ണോ നി​ങ്ങ​ള്‍ ആ ​കു​റി​പ്പ​ടി​യു​ടെ പി​ന്നി​ലെ​ഴു​തി​യ​തു വാ​യി​ച്ച​ത്?’’

ക​ണി​ശ​മാ​യും അ​ങ്ങ​നെ​യ​ല്ലെ​ങ്കി​ലും അ​തേ​യെ​ന്ന് ഞാ​ന്‍ ത​ല​യാ​ട്ടി. കാ​ര​ണം, ഗൂ​ഢ​ലി​പി​ക​ളെ​ക്കു​റി​ച്ചു പ​ഠി​ക്കാ​നു​ള്ള പ്രാ​ഥ​മി​ക​മാ​യ ചി​ല സ​മീ​പ​ന​ങ്ങ​ളാ​യി​രു​ന്നു ആ ​പു​സ്ത​ക​ത്തി​ലു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്ന​ത്. ഞാ​ന്‍ അ​ത്ത​രം ചി​ല രീ​തി​ക​ള്‍ പ​രി​ച​യ​പ്പെ​ടു​ന്ന​ത് ആ​ദ്യം ആ ​പു​സ്ത​ക​ത്തി​ല്‍നി​ന്നാ​ണെ​ന്നു പ​റ​യാം.

 

അ​ത്ത​ര​മൊ​രു ലി​പി​യി​ല്‍ താ​ൽപ​ര്യ​മു​ള്ള ഒ​രാ​ളെ ക​ണ്ടു​മു​ട്ടു​മ്പോ​ള്‍ അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന് വി​സ്മ​യ​മോ, കു​റ​ഞ്ഞ​പ​ക്ഷം കൗ​തു​ക​മോ ഉ​ണ്ടാ​വും എ​ന്നു ഞാ​ന്‍ പ്ര​തീ​ക്ഷി​ച്ചെ​ങ്കി​ലും അ​തൊ​ന്നും ആ ​മു​ഖ​ത്തു ക​ണ്ടി​ല്ല. ത​ന്നെ​യു​മ​ല്ല, അ​ത്ത​ര​മൊ​രു ലി​പി അ​റി​യാ​വു​ന്ന ഒ​രാ​ളെ പ​രി​ച​യ​പ്പെ​ട്ട​തി​ല്‍ അ​ദ്ദേ​ഹം അ​സ്വ​സ്ഥ​നാ​ണെ​ന്ന് ഞാ​ന്‍ സം​ശ​യി​ച്ചു. ചി​ല മ​നു​ഷ്യ​ര്‍ അ​ങ്ങ​നെ​യാ​ണ​ല്ലോ, ത​ങ്ങ​ളു​ടെ അ​റി​വു​ക​ള്‍ മ​റ്റു​ള്ള​വ​രി​ല്‍നി​ന്നും മ​റ​ച്ചു​പി​ടി​ക്കാ​ന്‍ അ​വ​ര്‍ ശ്ര​മി​ക്കും. ത​ങ്ങ​ളു​ടെ പ്രാ​ധാ​ന്യം പൊ​യ​്പ്പോ​കു​മോ എ​ന്ന ഭ​യ​മാ​ണോ? അ​ല്ലെ​ങ്കി​ല്‍ ത​ന്‍റെ അ​റി​വു​ക​ള്‍ക്ക് മ​റ്റൊ​രു അ​വ​കാ​ശി വ​രു​ന്നു എ​ന്ന​തു​കൊ​ണ്ടു​ള്ള ആ​ശ​ങ്ക​യാ​ണോ, അ​റി​ഞ്ഞു​കൂ​ടാ.

അ​ങ്ങ​നെ​യാ​ണെ​ങ്കി​ല്‍ത്ത​ന്നെ എ​ന്‍റെ കാ​ര്യ​ത്തി​ല്‍ അ​ത്ര പേ​ടി​ക്കാ​നൊ​ന്നു​മി​ല്ലെ​ന്നു ഞാ​ന്‍ മ​ന​സ്സി​ലോ​ര്‍ത്തു. ഡോ​ക്ട​ര്‍ സ​ന്താ​ന​ത്തി​ന്‍റെ തീ​സി​സ് ഞാ​ന്‍ വാ​യി​ച്ചി​ട്ടു​ണ്ടെ​ന്ന​തു ശ​രി​യാ​ണെ​ങ്കി​ലും അ​തി​ന്‍റെ ചു​റ്റു​വ​ട്ട​ങ്ങ​ള്‍ മാ​ത്ര​മേ എ​നി​ക്കു മ​ന​സ്സി​ലാ​യു​ള്ളൂ. വ​ള​രെ സ​ങ്കീ​ര്‍ണ​മാ​യൊ​രു രീ​തി​യി​ലാ​ണ് ആ ​പു​സ്ത​കം എ​ഴു​ത​പ്പെ​ട്ടി​ട്ടു​ള്ള​ത്. ഒ​രു​പ​ക്ഷേ, സ​മാ​ന​മാ​യ രീ​തി​ക​ളി​ല്‍ അ​ക്കാ​ദ​മി​ക് ക​ഴി​വു​ക​ളു​ള്ള ഒ​രാ​ള്‍ക്കു മാ​ത്രം സ​ഞ്ച​രി​ക്കാ​നു​ത​കു​ന്ന രീ​തി​യി​ലാ​യി​രു​ന്നു അ​തി​ന്‍റെ എ​ഴു​ത്ത്.

അ​പ്പോ​ള്‍ ചാ​യ​യും മ​ധു​ര​പ​ല​ഹാ​ര​ങ്ങ​ളു​മാ​യി ത​പോ​മ​യി വ​ന്നു. പി​ന്നീ​ട് ആ ​വി​ഷ​യം ഞ​ങ്ങ​ള്‍ തു​ട​ര്‍ന്നി​ല്ല. ഔ​ദ്യോ​ഗി​ക​മാ​യ ചി​ല പ​ദ്ധ​തി​ക​ള്‍, വീ​ട്ടു​കാ​ര്യ​ങ്ങ​ള്‍ എ​ന്നി​ങ്ങ​നെ ചി​ല​തു സം​സാ​രി​ച്ച​ശേ​ഷം, അ​ധി​കം വൈ​കാ​തെ ഞ​ങ്ങ​ള്‍ അ​ന്നു പി​രി​ഞ്ഞു.

(തുടരും)

Tags:    
News Summary - weekly novel

വായനക്കാരുടെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ അവരുടേത്​ മാത്രമാണ്​, മാധ്യമത്തി​േൻറതല്ല. പ്രതികരണങ്ങളിൽ വിദ്വേഷവും വെറുപ്പും കലരാതെ സൂക്ഷിക്കുക. സ്​പർധ വളർത്തുന്നതോ അധിക്ഷേപമാകുന്നതോ അശ്ലീലം കലർന്നതോ ആയ പ്രതികരണങ്ങൾ സൈബർ നിയമപ്രകാരം ശിക്ഷാർഹമാണ്​. അത്തരം പ്രതികരണങ്ങൾ നിയമനടപടി നേരിടേണ്ടി വരും.