വി​പ്ല​വം ജ​യി​ക്ക​ട്ടെ…

1

സ​ഖാ​വ് വെ​ടി​കൊ​ണ്ടു​മ​രി​ച്ച പി​റ്റേ​ന്ന് ‘ആ​രു​മി​ല്ലാ​ത്ത ദാ​സ​ൻ’ തി​രു​നെ​ല്ലി വി​ട്ടു. ജീ​വ​നി​ല്ലാ​ത്ത സ​ഖാ​വി​നെ നി​ക്ക​റി​ട്ട പൊ​ലീ​സു​കാ​ർ അ​ങ്ങാ​ടി​യി​ലേ​ക്കെ​ടു​ത്തു. കാ​ഴ്ച​ക്കു വെ​ച്ചു. കാ​ണാ​ൻ ആ​രു​മു​ണ്ടാ​യി​ല്ല. അ​ങ്ങാ​ടി ശൂ​ന്യ​മാ​യി​ക്കി​ട​ന്നു. സ​ഖാ​വി​നെ പി​ടി​ച്ചു​കെ​ട്ടി കാ​ട്ടി​ലേ​ക്ക് അ​വ​ർ കൊ​ണ്ടു​വ​രു​മ്പോ​ൾ ആ​മ​ത്താ​ളി​യു​ടെ ചി​ല്ല​ക​ൾ​ക്കി​ട​യി​ൽ ‘ആ​രു​മി​ല്ലാ​ത്ത ദാ​സ​ൻ’ ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. വ​ലി​യ ഏ​മാ​ൻ പേ​ടി​പ്പി​ക്കു​ന്ന​തും മ​ന​സ്സി​ല്ലാ മ​ന​സ്സോ​ടെ ചെ​റി​യ ഏ​മാ​ൻ വെ​ടി​പൊ​ട്ടി​ച്ച​തും അ​വ​ൻ ക​ണ്ടു.

‘വി​പ്ല​വം ജ​യി​ക്ക​ട്ടെ’.

വെ​ടി​യു​ണ്ട ച​ങ്കി​ന് തൊ​ടും​മു​മ്പ് സ​ഖാ​വ് വി​ളി​ക്കു​ന്ന​ത് കേ​ട്ട് ദാ​സ​നും ചു​ണ്ട​ന​ക്കി.

‘വി​പ്ല​വം ജ​യി​ക്ക​ട്ടെ’

പാ​റ​പ്പു​റ​ത്തേ​ക്ക് മ​ല​ർ​ന്ന സ​ഖാ​വി​ന്റെ ക​ണ്ണു​ക​ൾ മ​ര​ത്തു​ഞ്ചി​ലി​രു​ന്ന ദാ​സ​നെ വ​ന്ന് തൊ​ട്ടു. അ​വ​ന​പ്പോ​ൾ മ​റ്റൊ​രു ഓ​ർ​മ​യു​ണ്ടാ​യി. അ​പ്പ​നും അ​മ്മ​യും മ​രി​ച്ച ദി​വ​സ​ത്തെ ഓ​ർ​മ. അ​ന്ന​വ​ന് പ്രാ​യം നാ​ല്. മീ​ന​ത്തി​ൽ വ​ള്ളി​യൂ​ര​മ്മ​യു​ടെ ഒ​പ്പ​ന​ച്ചാ​ട്ടം ക​ണ്ടി​രി​ക്കു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു. പെ​ട്ടെ​ന്ന് കു​ടി​യി​ലേ​ക്ക് മ​ട​ങ്ങാ​ൻ അ​മ്മ​ക്കൊ​രു ഉ​ൾ​വി​ളി​യു​ണ്ടാ​യി. ആ​മ്പ​റ​ന്നോ​നെ വി​ളി​ച്ച് കു​ഞ്ഞു​ദാ​സ​നെ ഒ​ക്ക​ത്തു​വെ​ച്ച് അ​വ​ൾ ഊ​രി​ലേ​ക്ക് മ​ട​ങ്ങി. പ​ന്തം​കൊ​ളു​ത്തി അ​യാ​ൾ മു​ന്നാ​ലെ ന​ട​ന്നു. പോ​കു​ന്ന വ​ഴി​ക്ക് കൊ​ല​കൊ​ല്ലി വ​ന്ന് ത​ട​സ്സം പ​റ​ഞ്ഞു. ദാ​സ​നെ ആ​മ​ത്താ​ളി​യു​ടെ ചി​ല്ല​യി​ൽ വെ​ച്ചി​ട്ട് അ​ച്ഛ​നും അ​മ്മ​യും ആ​ന​യ്ക്ക് കീ​ഴ്പ്പെ​ട്ടു. അ​ന്നു​തൊ​ട്ട് ഊ​രു​കാ​ർ​ക്ക് അ​വ​ൻ ആ​രു​മി​ല്ലാ​ത്ത ദാ​സ​നാ​യി!

നാ​ലാ​ഴ്ച മു​മ്പ് ഒ​രു രാ​ത്രി​യി​ൽ സ​ഖാ​വ് വ​ന്ന് കു​ടി​യി​ൽ ക​യ​റി. കേ​ട്ടി​ട്ടു​ണ്ട്. ആ​ദ്യ​മാ​യാ​ണ് കാ​ണു​ന്ന​ത്. മു​ഖ​ത്ത് വെ​ട്ടോം വെ​ളി​ച്ചോ​മു​ള്ള ദൈ​വ​ത്താ​നെ പോ​ലൊ​രു മ​നു​ഷ്യ​ൻ!

‘‘ആ​രു​മി​ല്ലാ​ത്ത ദാ​സ​ന​ല്ല നീ’’ ​ചു​ട്ട​കൊ​ടു​ത്ത വ​ള്ളി​ക്കാ​ച്ചി​ല് തി​ന്നു​ന്ന നേ​ര​ത്ത് സ​ഖാ​വ് പ​റ​ഞ്ഞു.

‘‘നി​ന​ക്ക് ഞാ​നു​ണ്ട്. പ്ര​സ്ഥാ​ന​മു​ണ്ട്’’.

അ​തു​വ​രെ അ​നു​ഭ​വി​ക്കാ​ത്ത എ​ന്തോ ഒ​ന്ന് ഉ​ള്ളി​ൽ പൊ​ടി​ച്ചു​യ​ർ​ന്ന​താ​യി ദാ​സ​ന​പ്പോ​ൾ തോ​ന്നി. വ​ലി​യൊ​രു ഭാ​രം ജീ​വി​ത​ത്തി​ൽ​നി​ന്നു​ത​ന്നെ ഒ​ഴി​ഞ്ഞ​തു​പോ​ലെ. ജീ​വ​നി​ല്ലാ​ത്ത സ​ഖാ​വി​നെ കൂ​ർ​മ്പ​ൻ തൊ​പ്പി​യി​ട്ട പൊ​ലീ​സു​കാ​ർ വ​ലി​ച്ചി​ഴ​ച്ച് അ​ങ്ങാ​ടി​യി​ലേ​ക്ക് കൊ​ണ്ടു​പോ​കു​ന്ന​ത് ക​ണ്ട​പ്പോ​ൾ ദാ​സ​ന് സ​ങ്ക​ടം വ​ന്നു….

2

കാ​ട്ടി​ലെ മ​ര​ങ്ങ​ളേ​ക്കാ​ൾ കൂ​ടു​ത​ൽ പൊ​ലീ​സു​കാ​ർ നാ​ട്ടി​ൽ മു​ള​ച്ചു​പൊ​ന്തി. കു​ടി​യാ​യ കു​ടി മു​ഴു​ക്കെ ഏ​മാ​ന്മാ​ര് നി​ര​ങ്ങി.​ആ​ണു​ങ്ങ​ളെ ത​ല്ലി. പെ​ണ്ണു​ങ്ങ​ളു​ടെ മ​ടി​ക്കു​ത്ത​ഴി​ച്ചു. മീ​ശ​പി​രി​ച്ച് പി​ള്ളാ​രെ എ​ടു​ത്തെ​റി​ഞ്ഞു.

അ​ത്ത​രം സാ​ഹ​ച​ര്യ​ങ്ങ​ളി​ൽ ആ​ധി​യും വ്യാ​ധി​യും കേ​റി പ​ല​രും നാ​ടു​വി​ടു​ന്ന ച​ട​ങ്ങു​ണ്ട്. തി​രു​നെ​ല്ലി​യി​ലും ത​കൃ​തി​യാ​യി നാ​ടു​വി​ട​ൽ ന​ട​ന്നു. പ​ക്ഷേ, ആ​രു​മി​ല്ലാ​ത്ത ദാ​സ​ന്‍റെ പോ​ക്ക്; അ​ങ്ങ​നെ​യൊ​ന്നാ​യി​രു​ന്നി​ല്ല. അ​തി​നൊ​രു ല​ക്ഷ്യ​മു​ണ്ട്! അ​തി​ഗൂ​ഢ​ല​ക്ഷ്യം!

എ​ഴു​ത്തും വാ​യ​ന​യും വ​ശ​മി​ല്ലാ​ഞ്ഞി​ട്ടും അ​വ​ന്‍റെ അ​ര​യി​ൽ ചെ​റി​യൊ​രു ബാ​ന​ർ ഒ​ളി​ച്ച് ക​യ​റി​യി​രു​ന്നു. കൊ​ല്ല​പ്പെ​ടു​ന്ന​തി​ന് ര​ണ്ട് രാ​ത്രി​ക​ൾ​ക്കു​മു​മ്പ്; ദാ​സ​ൻ ഊ​റ്റി​ക്കൊ​ടു​ത്ത മു​ള​ങ്കു​റ്റി വി​ള​ക്കി​ന്റെ വെ​ട്ട​ത്തി​രു​ന്ന്; വെ​ളു​ത്ത കോ​റ​ത്തു​ണി​യി​ൽ സ​ഖാ​വ് എ​ഴു​തി​യു​ണ്ടാ​ക്കി​യ ബാ​ന​ർ! ചു​വ​ന്ന് തു​ടു​ത്ത അ​ക്ഷ​ര​ങ്ങ​ളി​ൽ വി​ട​ർ​ന്നു​വ​രു​ന്ന​തെ​ന്താ​ണെ​ന്ന് ദാ​സ​ന് തി​രി​ഞ്ഞി​ല്ല. ചോ​ദി​ച്ചാ​ൽ പ​റ​ഞ്ഞ് ത​രു​മാ​യി​രു​ന്നു. പ​ക്ഷേ, ചോ​ദി​ച്ചി​ല്ല. മൂ​പ്പ​ര് എ​ഴു​തു​ന്ന​ത​ല്ലെ. ത​ങ്ങ​ൾ​ക്ക് വേ​ണ്ടി​യു​ള്ള​താ​വും ! അ​വ​ൻ അ​ങ്ങ​നെ വി​ചാ​രി​ച്ചു.

തി​രു​നെ​ല്ലി വി​ട്ടാ​ൽ വ​ള്ളി​യൂ​ർ​ക്കാ​വ്. പി​ന്നെ പ​ന​മ​രം. അ​തി​ന​പ്പു​റ​ത്തേ​ക്ക് ലോ​ക​മു​ണ്ടോ? അ​ത​റി​യാ​ത്ത ദാ​സ​നാ​ണ് ഒ​ന്ന​ര ദി​വ​സ​ത്തെ വ​ഴി​ദൂ​ര​മു​ള്ള ഏ​നാ​ദി തു​രു​ത്തി​ലേ​ക്ക് സാ​ഹ​സ​യാ​ത്ര ചെ​യ്യു​ന്ന​ത്. സ​ഖാ​വ് പ​റ​ഞ്ഞു​ള്ള അ​റി​വാ​ണ്. തു​രു​ത്തി​ൽ മാ​റി​മാ​റി നാ​ലു പൊ​ലീ​സു​കാ​ർ ജോ​ലി​യെ​ടു​ക്കു​ന്ന ഒ​രു ഔ​ട്ട് പോ​സ്റ്റു​ണ്ട്. അ​വി​ടെ ഇ​ടി​യ​നും മു​ടി​യ​നു​മാ​യ ഒ​രു നി​ക്ക​റേ​ഡു​ണ്ട്. ലാ​ടം പ​രീ​ത്! അ​യാ​ൾ കു​റ​ച്ചു​കാ​ലം പു​ൽ​പ്പ​ള്ളി ക്യാ​മ്പി​ലു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. ഇ​ടി​യും തൊ​ഴി​യു​മ​ല്ലാ​തെ വേ​റൊ​രു ജോ​ലി​യും ലാ​ടം അ​വി​ടെ ചെ​യ്ത​താ​യി രേ​ഖ​യി​ല്ല.

‘വി​പ്ല​വം തോ​ൽ​ക്ക​ട്ടെ’

അ​ങ്ങ​നെ വി​ളി​ക്കു​ന്ന​തു​വ​രെ സ​ഖാ​ക്ക​ളെ മ​ർ​ദി​ക്ക​ലാ​യി​രു​ന്നു അ​യാ​ളു​ടെ വി​നോ​ദം. അ​പ്ര​കാ​രം വി​ളി​ച്ചാ​ൽ ആ ​നി​മി​ഷം ഇ​ടി നി​ൽ​ക്കും. കൊ​ട്ടം​ചു​ക്കാ​ദി തൈ​ലം സൂ​ക്ഷി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്ന പ​ച്ച റ​ങ്കു​പെ​ട്ടി തു​റ​ക്കും. ത​ല്ലി​ന്‍റെ തോ​ത​നു​സ​രി​ച്ച് തൈ​ല​ക്കു​പ്പി​ക​ൾ കൊ​ടു​ത്ത് സ​ഖാ​ക്ക​ളെ ഇ​റ​ക്കി​വി​ടും. അ​താ​ണ് അ​യാ​ളു​ടെ രീ​തി.

പ​രീ​ത് സ്വ​ന്ത​മാ​യി ഒ​രു മ​ർ​ദ​ന​മു​റ വി​ക​സി​പ്പി​ച്ചെ​ടു​ത്തി​രു​ന്നു! ലാ​ട​മ​ടി! കൈ​കാ​ലു​ക​ൾ കൂ​ച്ചി​ക്കെ​ട്ടി ഇ​ര​യെ നാ​ൽ​ക്കാ​ലി ക​ണ​ക്ക് നി​ല​ത്തേ​ക്ക് മ​റി​ച്ചി​ട്ട് മ​ര​ക്ക​സേ​ര​യെ​ടു​ത്ത് അ​യാ​ളു​ടെ മു​ക​ളി​ലി​ടും. പ്ര​തി​യു​ടെ കാ​ൽ​ഭാ​ഗ​ത്തേ​ക്കു​തി​രി​ഞ്ഞ് പ​രീ​ത് ക​സേ​ര​യി​ൽ ഇ​രി​പ്പു​റ​പ്പി​ക്കും. തി​രി​യാ​നോ മ​റി​യാ​നോ ക​ഴി​യാ​തെ അ​ടി​യി​ലു​ള്ള​വ​ൻ ന​ട്ടം തി​രി​യു​മ്പോ​ൾ കാ​ൽ​വെ​ള്ള​യി​ലേ​ക്ക് നി​സ്സാ​ര​മ​ട്ടി​ൽ പ​രീ​ത് ലാ​ട​മ​ടി​ച്ച് ക​യ​റ്റും. അ​വ​സാ​ന പ്ര​യോ​ഗ​മെ​ന്ന നി​ല​യി​ലാ​ണ് അ​യാ​ള​ത് ചെ​യ്യാ​റ്. ഒ​ട്ടു​മി​ക്ക​വ​രും അ​തി​നു​മു​മ്പേ കീ​ഴ​ട​ങ്ങും.

പ​ക്ഷേ, ചോ​മ​നെ​ന്ന ഒ​രാ​ളു​മാ​ത്രം പി​ടി​ച്ചു​നി​ന്നു. അ​യാ​ളു​ടെ മു​ന്നി​ൽ ലാ​ടം മു​ട്ടു​മ​ട​ക്കി. ഗ​രു​ഡ​ൻ തൂ​ക്കി! ബെ​ഞ്ചി​ൽ കി​ട​ത്തി ഉ​രു​ട്ടി! കൈ​വെ​ള്ള​യി​ൽ ഗോ​ലി പ്ര​യോ​ഗം ന​ട​ത്തി! ന​ഖ​ത്തി​നി​ട​യി​ൽ മൊ​ട്ടു​സൂ​ചി കേ​റ്റി! ലിം​ഗ​ത്തി​ൽ പ​ച്ചീ​ർ​ക്കി​ലി തി​രു​കി! ര​ണ്ട് കാ​ലി​ലും ലാ​ടം ത​റ​ച്ചു!. പ​ക്ഷേ, എ​ങ്ങ​നൊ​ക്കെ പ​യ​റ്റി​യി​ട്ടും വി​പ്ല​വം തോ​ൽ​ക്കു​മെ​ന്ന് മാ​ത്രം ചോ​മ​ൻ സ​മ്മ​തി​ച്ചി​ല്ല. ചോ​ര​തു​പ്പി ലോ​ക്ക​പ്പി​ൽ മ​രി​ച്ചു​വീ​ണി​ട്ടും ലാ​ട​ത്തി​ന് അ​വ​ന്‍റെ മേ​ൽ ക​ലി​യ​ട​ങ്ങി​യി​ല്ല. ചോ​മ​ന്റെ ര​ക്ത​മെ​ടു​ത്ത് അ​യാ​ൾ ലോ​ക്ക​പ്പി​ന്റെ ഭി​ത്തി​യി​ൽ എ​ഴു​തി.

‘വി​പ്ല​വം തോ​ൽ​ക്ക​ട്ടെ’

തോ​റ്റു​പോ​യി​ട​ത്ത് ജോ​ലി ചെ​യ്യാ​ൻ പ​രീ​ത് ഒ​രു​ക്ക​മാ​യി​രു​ന്നി​ല്ല. സ്ഥ​ലം​മാ​റ്റം വാ​ങ്ങി പു​ൽ​പ്പ​ള്ളി വി​ട്ടു.

‘‘ത​ല്ലും ച​വി​ട്ടു​മൊ​ക്കെ എ​ല്ലാ പൊ​ലീ​സു​കാ​രും ചെ​യ്യും. അ​തു​കൊ​ണ്ട​ല്ല പ​രീ​തി​നെ പ്ര​സ്ഥാ​നം ഉ​ന്ന​മി​ട്ടി​രി​ക്കു​ന്ന​ത്. പാ​വ​പ്പെ​ട്ട പെ​ണ്ണു​ങ്ങ​ളെ ഉ​പ​ദ്ര​വി​ക്കു​ന്ന​തു​കൊ​ണ്ടാ’’. മു​ള​ന്ത​ണ്ടി​ന്റെ വെ​ളി​ച്ച​ത്തി​ൽ ബാ​ന​ർ എ​ഴു​തു​ന്ന നേ​ര​ത്ത് സ​ഖാ​വ്, ദാ​സ​നോ​ട് പ​റ​ഞ്ഞു. “എ​ല്ലാ സ്ത്രീ​ക​ളെ​യും അ​വ​ൻ ഉ​ന്നം​വെ​ക്കാ​റി​ല്ല. ഭ​ർ​ത്താ​വ് മ​രി​ക്കു​ക​യോ ഉ​പേ​ക്ഷി​ക്കു​ക​യോ ചെ​യ്ത പെ​ണ്ണു​ങ്ങ​ളെ​യാ​ണ് അ​വ​ന് വേ​ണ്ട​ത്. ഇ​നി ഇ​ഷ്ട​പ്പെ​ട്ട പെ​ണ്ണി​ന് ഭ​ർ​ത്താ​വു​ണ്ടെ​ങ്കി​ൽ അ​യാ​ളെ കൊ​ന്നി​ട്ട് അ​വ​ൻ ആ ​സ്ത്രീ​യെ ഉ​പ​ദ്ര​വി​ക്കും. പാ​വം ചോ​മ​നോ​ട് ആ ​റാ​സ്ക​ൽ ചെ​യ്ത​ത് അ​താ​ണ്”.

ബാ​ന​ർ എ​ഴു​തി​ത്തീ​ർ​ത്ത ശേ​ഷം സ​ഖാ​വ്, ദാ​സ​നോ​ട് ചോ​ദി​ച്ചു.

‘അ​ങ്ങ​നെ ഒ​രു​ത്ത​ൻ ജീ​വി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്ന​താ​ണോ നാ​ടി​ന് ന​ല്ല​ത്? ച​ത്തു​പോ​കു​ന്ന​താ​ണോ ന​ല്ല​ത്?’

‘‘കൊ​ല്ലു​ന്ന​ത്’’

അ​വ​ൻ പ​റ​ഞ്ഞു.

“അ​ടു​ത്താ​ഴ്ച ഏ​നാ​ദി​യി​ലേ​ക്ക് പോ​കാ​ൻ നേ​ര​ത്ത് ഞാ​ൻ വ​രും. അ​തു​വ​രെ ബാ​ന​ർ നീ ​സൂ​ക്ഷി​ക്ക്”. സ​ഖാ​വ്, ദാ​സ​ന്റെ തോ​ളി​ൽ ത​ട്ടി. “അ​വ​നെ ഉ​ന്മൂ​ല​നം ചെ​യ്തി​ട്ട് തു​രു​ത്തി​ൽ കെ​ട്ടാ​നു​ള്ള​താ​ണ്”.

ഏ​നാ​ദി​യി​ലേ​ക്ക് പോ​കാ​ൻ സ​ഖാ​വ് വ​ന്നി​ല്ല. ഇ​നി വ​രു​ക​യു​മി​ല്ല. എ​ങ്കി​ലും സ​ഖാ​വി​ന്റെ ആ​ഗ്ര​ഹം ന​ട​ക്കാ​തെ പോ​ക​രു​ത്.​ലാ​ടം പ​രീ​തി​നെ പോ​ലൊ​രു​ത്ത​നെ ഉ​ന്മൂ​ല​നം ചെ​യ്യാ​നു​ള്ള ക​രു​ത്തൊ​ന്നും ത​നി​ക്കി​ല്ല. പ​ക്ഷേ, ഈ ​കോ​റ​ത്തു​ണി; അ​ത​വ​ന്റെ മൂ​ക്കി​ൻ തു​മ്പി​ൽ താ​ൻ കെ​ട്ടും. ദാ​സ​ൻ ഉ​റ​പ്പി​ച്ചി​രു​ന്നു.

3

കാ​ള​വ​ണ്ടി​യും ക​ള്ള​വ​ണ്ടി​യും പി​ടി​ച്ച് ദാ​സ​ൻ ത​ല​യോ​ല​പ്പ​റ​മ്പ് എ​ന്ന ദേ​ശ​ത്തെ​ത്തി. ചോ​ദി​ച്ച​റി​ഞ്ഞ​പ്പോ​ൾ ഏ​നാ​ദി തു​രു​ത്തി​ലേ​ക്ക് വ​ഴി​യി​ല്ല!. വ​ള്ളം ക​യ​റ​ണം. രാ​ത്രി​യാ​വ​ട്ടെ. ടാ​ക്കീ​സി​ൽ പാ​തി​രാ​പ്പ​ടം ക​ഴി​ഞ്ഞ് പോ​കു​ന്ന​വ​രു​ടെ കൂ​ട്ട​ത്തി​ൽ വ​ഞ്ചി​യി​ൽ ക​യ​റി​പ്പ​റ്റ​ണം. ദാ​സ​ൻ ചെ​റു​പ​ട്ട​ണ​ത്തി​ൽ അ​ല​ഞ്ഞു​തി​രി​ഞ്ഞ് സ​മ​യം നീ​ക്കി. അ​ങ്ങോ​ട്ടു​മി​ങ്ങോ​ട്ടും നാ​ലു​ചു​വ​ട് വെ​ച്ചാ​ൽ തീ​രു​ന്ന ചെ​റി​യ ഒ​രു അ​ങ്ങാ​ടി അ​വി​ടെ ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. പ​ല​ത​രം ആ​ളു​ക​ൾ! പ​ല​ത​രം ച​ര​ക്കു​ക​ൾ! ദാ​സ​ൻ ക​ണ്ടു​ന​ട​ന്നു.

ച​ന്ത​യു​ടെ ഒ​ര​റ്റ​ത്തു​ള്ള ന​ദി​ക്ക​ര​യി​ൽ കൊ​ച്ചി​യി​ൽ നി​ന്നും ആ​ല​പ്പു​ഴ​യി​ൽ നി​ന്നു​മു​ള്ള കെ​ട്ടു​വ​ള്ള​ങ്ങ​ൾ വ​ന്ന​ടു​ക്കു​ന്നു. ഭാ​ര​മേ​റി​യ കെ​ട്ടു​ക​ൾ നി​സ്സാ​ര​മാ​യി തൊ​ഴി​ലാ​ളി​ക​ൾ ത​ല​യി​ലേ​റ്റു​ന്നു. കൈ​ക​ൾ താ​ഴേ​ക്കി​ട്ട് ആ​യാ​സ​ര​ഹി​ത​മാ​യി നീ​ണ്ട​പ​ട​വു​ക​ൾ താ​ണ്ടി മു​ക​ളി​ലെ​ത്തു​ന്നു.

ന​ടാ​ടെ​യാ​ണ് ഇ​ങ്ങ​നെ ഒ​രു കാ​ഴ്ച. ക​ട​വി​ൽ ഒ​രു​പാ​ട് നേ​രം അ​വ​നി​രു​ന്നു. അ​യ്യോ പാ​വം തോ​ന്നി​യി​ട്ടാ​വ​ണം, ഇ​ടി​യ​പ്പം വി​റ്റ് ന​ട​ന്ന കൈ​യ്യോ​മ്മ എ​ന്നൊ​രു സ്ത്രീ ​ദാ​സ​ന് വ​യ​റു​നി​റ​യെ തി​ന്നാ​ൻ കൊ​ടു​ത്തു. ആ​ദ്യ​മാ​യാ​ണ് അ​ങ്ങ​നെ ഒ​രു പ​ല​ഹാ​രം കാ​ണു​ന്ന​ത്. ആ​ർ​ത്തി​യോ​ടെ തി​ന്നു. ദാ​സ​ന് വി​ള​മ്പി​യ​തി​ന് പി​ന്നാ​ലെ അ​തു​വ​രെ​യി​ല്ലാ​ത്ത ക​ച്ച​വ​ട​ത്തി​ര​ക്ക് കൈ​യ്യോ​മ്മ​ക്ക് ഉ​ണ്ടാ​യി!. കൈ​ക്കു​ഴ നീ​ര് കെ​ട്ടു​ന്ന​തു​വ​രെ അ​ന്നേ​ദി​വ​സം അ​വ​ർ ഇ​ടി​യ​പ്പം ചു​ടു​ക​യും വി​ള​മ്പു​ക​യും ചെ​യ്തു!. എ​ല്ലാം ക​ഴി​ഞ്ഞ് ദാ​സ​ന്‍റെ കൈ​യി​ൽ നാ​ല​ണ വെ​ച്ചു​കൊ​ടു​ക്ക​ണ​മെ​ന്ന് അ​വ​ർ​ക്ക് ആ​ഗ്ര​ഹ​മു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. പ​ക്ഷേ ക​ഴി​ഞ്ഞി​ല്ല. തി​ര​ക്കി​നി​ട​യി​ൽ ഒ​ന്ന് പ​റ​യു​ക​പോ​ലും ചെ​യ്യാ​തെ അ​വ​ൻ പ​ടി​ഞ്ഞാ​റെ അ​ങ്ങാ​ടി​യി​ലേ​ക്ക് നീ​ങ്ങി​യി​രു​ന്നു.

‘‘വ​ല്ല ക​റു​ത്ത ഔ​ലി​യാ​യും ആ​യി​രു​ന്നി​രി​ക്കും. കി​ട​പ്പി​ലാ​യ കെ​ട്ടി​യ​വ​ന്റെ കാ​ര്യം പ​റ​യാ​മാ​യി​രു​ന്നു. പു​യ്യാ​പ്ല​മാ​രി​ല്ലാ​ത്ത പെ​ൺ​മ​ക്ക​ളു​ടെ കാ​ര്യം പ​റ​യാ​മാ​യി​രു​ന്നു’’. കൈ​യ്യോ​മ്മ സ​ങ്ക​ട​ത്തോ​ടെ വി​ചാ​രി​ച്ചു.

ഇ​രു​ട്ട് വീ​ണ​തോ​ടെ അ​വ​ൻ ക​ട​വി​ലേ​ക്ക് പോ​യി. ഇ​രു​മ്പു​കാ​ൽ​വി​ള​ക്കി​ൽ​നി​ന്ന് ഊ​റി​യൊ​ലി​ച്ച വെ​ളി​ച്ച​ത്തി​ൽ പു​ഴ​ക്ക​ര​യും ആ​ൽ​മ​ര​വും പൂ​മ​ല തൈ​ക്കാ​വും തെ​ളി​ഞ്ഞു​കി​ട​ന്നു. ത​ണു​ത്ത പു​ഴ​ക്കാ​റ്റി​നൊ​പ്പം കൂ​റ്റ​ൻ ആ​ൽ​മ​ര​ക്കൊ​മ്പി​ലേ​ക്ക് ദാ​സ​നും പൂ​ണ്ടു​ക​യ​റി. കാ​ലു​ക​ൾ മു​ക​ളി​ലാ​ക്കി ന​രി​ച്ചീ​റു​ക​ളും താ​ഴേ​ക്ക് ഞാ​ത്തി​യി​ട്ട് ദാ​സ​നും മ​ര​ച്ചി​ല്ല​യി​ൽ ഉ​റ​ക്കം​പി​ടി​ച്ചു. പാ​തി​രാ​പ്പ​ടം ക​ഴി​ഞ്ഞു​വ​ന്ന തു​രു​ത്തു​കാ​രു​ടെ തൊ​ണ്ട​യി​ൽ​നി​ന്ന് ഒ​ന്നി​ച്ച് പു​റ​പ്പെ​ട്ട കൂ​വ​ൽ ദാ​സ​നെ​യും അ​ക്ക​രെ​യു​ള്ള തോ​ണി​ക്കാ​ര​നെ​യും ഒ​രു​പോ​ലെ വി​ളി​ച്ചു​ണ​ർ​ത്തി. മാ​ന​ത്ത് മ​ഴ​ക്കോ​ളു​രു​ണ്ട് കൂ​ടി​യി​ട്ടു​ണ്ട്. കാ​ലു​ക​ളി​ല്ലാ​ത്ത ന​രി​ച്ചീ​റു​ക​ളെ​പ്പോ​ലെ മേ​ഘ​ങ്ങ​ൾ ക​റു​ത്ത പു​ത​പ്പി​നു​ള്ളി​ൽ ഉ​റ​ങ്ങി​ക്കി​ട​ന്നു. ഇ​രു​ട്ട് കു​ത്തി​പ്പൊ​ട്ടി​ച്ച് വ​ഞ്ചി വെ​ളി​ച്ച​ത്തി​ലേ​ക്ക് നീ​ന്തി​വ​രു​ന്ന​തു​ക​ണ്ട് ദാ​സ​ൻ മ​ര​ത്തി​ൽ നി​ന്നൂ​ർ​ന്നു.

സൂ​ചി​കു​ത്താ​നി​ട വ​ള്ള​ത്തി​ലു​ണ്ടാ​യി​ല്ല. തോ​ണി​ക്കാ​ര​ൻ ദാ​മു​വൊ​ഴി​ച്ച് ദാ​സ​നെ മ​റ്റാ​രും ശ്ര​ദ്ധി​ച്ചി​ല്ല. ഏ​നാ​ദി തു​രു​ത്തി​ലെ ഏ​റ്റ​വും തെ​മ്മാ​ടി​ക​ളാ​യ മ​നു​ഷ്യ​രെ കു​ത്തി​നി​റ​ച്ച വ​ഞ്ചി​യാ​ണ​തെ​ന്ന് അ​വ​ൻ ചി​ന്തി​ച്ചു. ബീ​ഡി വ​ലി​ച്ചും ചാ​രാ​യ മ​ണം വ​മി​പ്പി​ച്ചും അ​ശ്ലീ​ല ക​ഥ​ക​ൾ പ​റ​ഞ്ഞു​മാ​ണ് അ​വ​രു​ടെ നി​ൽ​പ്പ്. അ​ണി​യ​ത്ത് കൂ​ടു​ത​ൽ ഇ​രു​ട്ടു​വീ​ഴു​ന്ന ഭാ​ഗ​ത്തു​നി​ന്ന ര​ണ്ടാ​ളു​ക​ൾ ര​ഹ​സ്യം പ​റ​യു​ന്ന​ക​ണ​ക്ക് പ​ര​സ്പ​ര​മെ​ന്തൊ​ക്കെ​യോ കൈ​മാ​റു​ന്നു​ണ്ട്! ദാ​സ​ൻ ശ്ര​ദ്ധി​ച്ചു. സ​ഖാ​വി​ന്‍റെ ആ​ളു​ക​ളെ​പ്പോ​ലെ മു​ടി​യും താ​ടി​യും നീ​ട്ടി​വ​ള​ർ​ത്തി​യ ര​ണ്ട് ചെ​റു​പ്പ​ക്കാ​ർ!. വേ​ഷ​വും ച​ല​ന​വും എ​ല്ലാം അ​ങ്ങ​നെ ത​ന്നെ!. അ​വ​ൻ അ​വ​രി​ലേ​ക്ക് അ​ടു​ത്തു​നി​ന്നു. മൂ​ന്നാ​മ​തൊ​രു കാ​ത് ത​ങ്ങ​ൾ​ക്കി​ട​യി​ൽ മു​ള​ച്ചു​വ​രു​ന്ന​താ​യി സം​ശ​യി​ച്ച​പ്പോ​ൾ ചെ​റു​പ്പ​ക്കാ​ർ സം​സാ​രം നി​ർ​ത്തി. ആ​കാ​ശ​ത്തേ​ക്ക് പു​ക​യൂ​തി ഒ​രി​ക്ക​ലും പ​ര​സ്പ​രം ക​ണ്ടി​ട്ടി​ല്ലാ​ത്ത ര​ണ്ടു​പേ​രെ പോ​ലെ വേ​റി​ട്ടു​നി​ന്നു. സ​ഖാ​വി​ന്റെ ആ​ളു​ക​ൾ ത​ന്നെ. ദാ​സ​ൻ ഉ​റ​പ്പി​ച്ചു.

വ​ഞ്ചി ക​ട​വ് തൊ​ട്ടു. അ​വ​സാ​ന​മി​റ​ങ്ങി​യ ദാ​സ​നൊ​ഴി​ച്ച് ബാ​ക്കി എ​ല്ലാ​വ​രും വ​ള്ള​പ്പ​ടി​യി​ൽ പ​ണം വെ​ച്ചി​ട്ട് ഇ​റ​ങ്ങി​പ്പോ​യി.​സാ​ധാ​ര​ണ തെ​റി​യും ത​ള്ള​യ്ക്ക് വി​ളി​യു​മാ​ണ് ഈ ​നേ​ര​ത്ത് കൂ​ലി​യാ​യി കി​ട്ടാ​റു​ള്ള​ത്. ഇ​വ​ന്മാ​ർ​ക്കി​തെ​ന്ത് സം​ഭ​വി​ച്ചു? തോ​ണി​ക്കാ​ര​ൻ ദാ​മു അ​ന്ധാ​ളി​ച്ചു.

തീ​യെ​രി​ഞ്ഞ ചൂ​ട്ടു​ക​റ്റ​ക​ളു​ടെ വാ​ലി​ൽ തൂ​ങ്ങി ആ​ളു​ക​ൾ പ​ല​വ​ഴി​ക്ക് പി​രി​ഞ്ഞു. വ​ഞ്ചി​യി​ൽ ര​ഹ​സ്യം പ​റ​ഞ്ഞു​നി​ന്ന ചെ​റു​പ്പ​ക്കാ​ർ പ​ക്ഷേ ഇ​രു​ട്ടി​ലൂ​ടെ ച​ലി​ക്കാ​നാ​ണ് താ​ൽ​പ​ര്യ​പ്പെ​ട്ട​ത്. ദാ​സ​ൻ അ​വ​രു​ടെ പി​ന്നാ​ലെ കൂ​ടി. പി​ന്നി​ൽ ക​ണ്ണു​ക​ളു​ള്ള ജീ​വി​ക​ളെ​പ്പോ​ലാ​യി​ത്തീ​ർ​ന്ന യു​വാ​ക്ക​ൾ അ​വ​നി​ൽ നി​ന്ന​ക​ന്ന് പ​രി​ഭ്രാ​ന്ത​രാ​യി വേ​ഗ​ത്തി​ൽ ന​ട​ന്നു.

ഒ​രു​വ​ശം പു​ഴ. മ​റു​വ​ശം ആ​ൾ​പ്പൊ​ക്ക​മു​ള്ള കൂ​വ​ക്കാ​ട്. അ​ത്ത​ര​മൊ​രു പ്ര​ദേ​ശ​ത്താ​യി​രു​ന്നു അ​വ​ര​പ്പോ​ൾ ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്ന​ത്.

‘‘സ​ഖാ​ക്ക​ളെ’’ ഇ​രു​ട്ടി​ൽ പൂ​ർ​ണ​മാ​യി മു​ങ്ങി​യെ​ന്ന് ഉ​റ​പ്പി​ച്ച​തും ദാ​സ​ൻ അ​വ​രെ വി​ളി​ച്ചു. കേ​ൾ​ക്കാ​ത്ത മ​ട്ടി​ൽ അ​വ​ർ മു​ന്നോ​ട്ടു​നീ​ങ്ങി. “ലാ​ടം പ​രീ​തി​നെ അ​റി​യാ​മോ?”. ചോ​ദ്യം കേ​ട്ട് യു​വാ​ക്ക​ൾ നി​ന്നെ​ങ്കി​ലും മ​റു​പ​ടി പ​റ​ഞ്ഞി​ല്ല. പ​ക​രം ചെ​റു​പ്പ​ക്കാ​രി​ൽ ഒ​രു​വ​ന്‍റെ മു​ഷി​ഞ്ഞു​നാ​റി​യ കൈ​ലി​ത്തു​ണി വ​ന്ന് ദാ​സ​നെ മൂ​ടി. ചോ​ദ്യ​വും പ​റ​ച്ചി​ലു​മി​ല്ല. ഇ​ടി​യോ​ട് ഇ​ടി​യാ​യി​രു​ന്നു പി​ന്ന​ങ്ങോ​ട്ട്. ഇ​വ​ന്മാ​ർ എ​ന്തി​നാ​ണ് ത​ന്നെ​യി​ങ്ങ​നെ ത​ല്ലു​ന്ന​ത്? ദാ​സ​ന് മ​ന​സ്സി​ലാ​യി​ല്ല.

“അ​മേ​രി​ക്ക പ​റ​ഞ്ഞാ​ൽ നീ ​എ​ന്തും ചെ​യ്യു​മ​ല്ലെ?”

വ​ല​തു​കൈ​പ്പ​ത്തി പി​രി​ച്ചൊ​ടി​ച്ചു​കൊ​ണ്ട് ഒ​ന്നാ​മ​ൻ ചോ​ദി​ച്ചു. അ​മേ​രി​ക്ക​യോ? അ​തെ​ന്ത് സാ​ധ​നം? ദാ​സ​ൻ സം​ശ​യി​ച്ചു.

“വി​ളി​യെ​ടാ”. ര​ണ്ടാ​മ​ൻ ആ​വ​ശ്യ​പ്പെ​ട്ടു. ‘വി​പ്ല​വം ജ​യി​ക്ക​ട്ടെ’.

അ​തു​കേ​ട്ട​തും സ​ക​ല വേ​ദ​ന​ക​ളും ദാ​സ​നി​ൽ നി​ന്ന​ഴി​ഞ്ഞു​പോ​യി. പു​ളി​ച്ച് നാ​റു​ന്ന കൈ​ലി​ത്തു​ണി​ക്കു​ള്ളി​ൽ ന​റു​പു​ഞ്ചി​രി വി​രി​ഞ്ഞു. ശ​രീ​രം പൂ​ത്തു​ക​യ​റി.

‘വി​പ്ല​വം ജ​യി​ക്ക​ട്ടെ’

ദാ​സ​ൻ വി​ളി​ച്ചു! അ​ത്യു​ച്ച​ത്തി​ൽ വി​ളി​ച്ചു! നി​ർ​ത്താ​തെ വി​ളി​ച്ചു!

‘‘@*#*@ കൊ​ല​യ്ക്ക് കൊ​ടു​ത്ത്’’. ഒ​ന്നാ​മ​ൻ കൈ​ലി​ചു​രു​ട്ടി അ​വ​ന്‍റെ വാ​യി​ൽ ക​യ​റ്റി.

‘‘പ​തു​ക്കെ വി​ളി​ച്ചാ​ൽ പോ​രാ​ർ​ന്നോ​ടാ പ​ന്നീ’’

ര​ണ്ടാ​മ​ൻ അ​ടി​നാ​ഭി​ക്ക് ച​വി​ട്ടി. യു​വാ​ക്ക​ളു​ടെ ഭ​യം അ​സ്ഥാ​ന​ത്താ​യി​ല്ല.

വെ​റും നൂ​റു​മീ​റ്റ​ർ അ​ക​ല​ത്തി​ലു​ള്ള, ഔ​ട്ട് പോ​സ്റ്റ് വ​രാ​ന്ത​യി​ലെ ബെ​ഞ്ചി​ൽ കൂ​ർ​ക്കം​വ​ലി​ച്ച് ഉ​റ​ങ്ങു​ക​യാ​യി​രു​ന്ന ലാ​ടം പ​രീ​തി​നെ ദാ​സ​ന്‍റെ മു​ദ്രാ​വാ​ക്യം ത​ട്ടി​യു​ണ​ർ​ത്തി. ബെ​ഞ്ചി​ൽ ക​വ​ച്ചി​രു​ന്ന പ​രീ​തി​ന്‍റെ വാ​യി​ലേ​ക്ക് ഒ​രു ലോ​ഹ വി​സി​ൽ ചാ​ടി​ക്ക​യ​റി. നി​ർ​ത്താ​തെ​യു​ള്ള വി​സി​ല​ടി കേ​ട്ട യു​വാ​ക്ക​ൾ ഭ​യ​ന്ന് വി​ള​റി.

ഒ​രു​ത്ത​ൻ ദാ​സ​ന്‍റെ വാ​യി​ലേ​ക്ക് തി​രി​ക്ക് ന​ല്ല നീ​ള​മു​ള്ള ഒ​രു തോ​ട്ട തി​രു​കി. ര​ണ്ടാ​മ​ൻ തീ​പ്പെ​ട്ടി​യു​ര​ച്ചു.

“പ​രീ​ത​ല്ലെ​ങ്കി​ൽ പ​രീ​തി​ന്‍റെ ചാ​ര​ൻ”. തി​രി​യി​ൽ തീ​മു​ട്ടി​ച്ചു​കൊ​ണ്ട് അ​വ​ൻ ദാ​സ​ന്‍റെ ചെ​വി​യി​ൽ പ​റ​ഞ്ഞു. ‘സാ​മ്രാ​ജ്യ​ത്വം തു​ല​യ​ട്ടെ’

ഓ​രോ കു​പ്പി കൊ​ട്ടം​ചു​ക്കാ​ദി തൈ​ലം കൂ​ടി അ​വ​ന്‍റെ അ​ര​യി​ൽ തി​രു​കി​വെ​ച്ചി​ട്ട് ചെ​റു​പ്പ​ക്കാ​ർ പു​ഴ​ചാ​ടി നീ​ന്തി​മ​റ​ഞ്ഞു.

നീ​ള​ൻ ബാ​റ്റ​റി ടോ​ർ​ച്ചും തെ​ളി​ച്ച് ത​നി​ക്കു​നേ​രെ ഓ​ടി​വ​രു​ന്ന പൊ​ലീ​സു​കാ​രെ ക​ണ്ട് ദാ​സ​ൻ എ​ഴു​ന്നേ​റ്റു. എ​രി​യു​ന്ന തോ​ട്ട​യും ക​ടി​ച്ചൊ​രു​ത്ത​ൻ നി​വ​രു​ന്നു! കൊ​ടൂ​ര വി​പ്ല​വ​കാ​രി ത​ന്നെ! ലാ​ട​വും കൂ​ട്ട​രും പാ​തി​വ​ഴി​ക്ക് നി​ന്നു. വെ​ടി​മ​രു​ന്ന് ചു​വ​ച്ച വാ​യി​ൽ​നി​ന്ന് ദാ​സ​ൻ തോ​ട്ട വ​ലി​ച്ചൂ​രു​ന്ന​തു​ക​ണ്ട് പ​രീ​തി​ന്‍റെ കൂ​ടെ​യു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്ന​വ​ർ ടോ​ർ​ച്ചു​മാ​യി വ​ന്ന​വ​ഴി​ക്ക് തി​രി​ച്ചോ​ടി. ലാ​ടം പ​ക്ഷേ അ​ന​ങ്ങി​യി​ല്ല. നി​ന്നി​ട​ത്ത് നി​ന്നു. അ​യാ​ൾ​ക്ക് വേ​ണ്ട​ത് ശ​ത്രു​വി​ന്‍റെ മു​ഖ​മാ​ണ്. ഇ​രു​ട്ടി​ൽ സ്വ​ർ​ണ​ത്തു​ള്ളി​ക​ൾ തെ​റി​പ്പി​ക്കു​ന്ന തോ​ട്ട​ത്തി​രി​യു​ടെ വെ​ളി​ച്ച​ത്തി​ൽ അ​യാ​ൾ സൂ​ക്ഷി​ച്ച് നോ​ക്കി. പ​ക്ഷേ, മു​ഖം തി​രി​ഞ്ഞ് കി​ട്ടു​ന്ന​തി​നു​മു​മ്പ് ദാ​സ​നൊ​രു പ​ണി ചെ​യ്തു. ക​ത്തി​ക്ക​യ​റി വ​ന്ന തോ​ട്ട​ത്തി​രി വെ​ള്ള​ത്തി​ൽ മു​ക്കി കെ​ടു​ത്തി​യി​ട്ട് പു​ഴ​യി​ലേ​ക്ക് ചാ​ടി.

മു​ന്നോ​ട്ടു​വ​ന്ന ലാ​ടം പ​രീ​ത് അ​വ​ന്‍റെ പി​ന്നാ​ലെ ചാ​ടി​യി​ല്ല. പ​ക​രം മ​റ്റൊ​ന്ന് പ്ര​വ​ർ​ത്തി​ച്ചു. കെ​ട്ടു​കി​ട​ന്ന തോ​ട്ട വ​ഴി​യി​ൽ നി​ന്നെ​ടു​ത്തു. സൈ​നു​വി​നെ രു​ചി​ക്കാ​ൻ ദൈ​വം കൈ​വെ​ള്ള​യി​ൽ വെ​ച്ചു​ത​ന്ന അ​വ​സ​ര​മാ​ണി​ത്!. പാ​ഴാ​ക്കു​ന്ന​ത് ബു​ദ്ധി​മോ​ശ​മാ​ണ്. പ​രീ​ത് ചു​റ്റും നോ​ക്കി. പു​ഴ​യി​ൽ ചാ​ടി​യ​വ​ന്‍റെ പൊ​ടി​പോ​ലും കാ​ണാ​നി​ല്ല. ത​ന്‍റെ കൂ​ടെ​യു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്ന പേ​ടി​ത്തൂ​റി​ക​ൾ തി​രി​ഞ്ഞു​നോ​ക്കാ​തെ സ്റ്റേ​ഷ​ൻ ല​ക്ഷ്യ​മാ​ക്കി​യു​ള്ള ഓ​ട്ട​ത്തി​ലാ​ണ്. അ​യാ​ൾ തോ​ട്ട​ക്ക് വീ​ണ്ടും തീ​കൊ​ടു​ത്തു. എ​ന്നി​ട്ട് അ​ത് ഔ​ട്ട് പോ​സ്റ്റി​നു നേ​ർ​ക്ക് വ​ലി​ച്ചെ​റി​ഞ്ഞു.

ഇ​യാ​ളി​തെ​ന്താ​ണ് ചെ​യ്യു​ന്ന​ത്? പൊ​ന്ത​ക​ളു​ടെ മ​റ​പി​ടി​ച്ച് പു​ഴ​യി​ൽ കി​ട​ന്ന ദാ​സ​ന് ഒ​ന്നും മ​ന​സ്സി​ലാ​യി​ല്ല. എ​രി​യു​ന്ന തോ​ട്ട അ​ന്ത​രീ​ക്ഷ​ത്തി​ലൂ​ടെ നീ​ന്തി ദൂ​രേ​ക്ക് പോ​കു​ന്ന​തും ഓ​ടു​ന്ന പൊ​ലീ​സു​കാ​രു​ടെ മു​ക​ളി​ലൂ​ടെ പ​റ​ന്ന് ഔ​ട്ട് പോ​സ്റ്റി​നും അ​വ​ർ​ക്കും ഇ​ട​യി​ലാ​യി വീ​ഴു​ന്ന​തും അ​വ​ൻ ക​ണ്ടു. അ​തി​ഭീ​ക​ര​മാ​യ ഒ​ച്ച​യി​ൽ തു​രു​ത്ത് ഞെ​ട്ടി​വി​റ​ച്ചു. ഭൂ​ക​മ്പ​മാ​ണോ? പേ​ടി​ച്ചു​കൊ​ണ്ട് ആ​ളു​ക​ൾ ഉ​ണ​ർ​ന്നു. മു​ന്നി​ലു​ണ്ടാ​യ അ​ഗാ​ധ​ഗ​ർ​ത്ത​ത്തി​ന് മു​ന്നി​ൽ പൊ​ലീ​സു​കാ​ർ പ​ക​പ്പോ​ടെ നി​ന്നു. ഒ​രു​വ​ൻ അ​പ്പോ​ഴേ​ക്കും നി​ക്ക​റി​ൽ പെ​ടു​ത്തു​ക​ഴി​ഞ്ഞി​രു​ന്നു. പു​ക​യും തീ​യു​മ​ട​ങ്ങി​യ​പ്പോ​ൾ മ​റു​വ​ശ​ത്ത് തെ​ളി​ഞ്ഞു​വ​ന്ന ലാ​ടം​പ​രീ​ത് അ​വ​രോ​ട് പ​റ​ഞ്ഞു.

“ത​ല​ശ്ശേ​രി​യും പു​ൽ​പ്പ​ള്ളി​യും ക​ഴി​ഞ്ഞു. അ​ടു​ത്ത​ത് ഏ​നാ​ദി​യാ​ണ് സൂ​ക്ഷി​ച്ചോ”.

4

നി​ല​യി​ല്ലാ​ത്ത മ​ട്ടി​ൽ വീ​ശി​യ കാ​റ്റ് മേ​ഘ​പാ​ളി​ക​ളി​ൽ കു​ടു​ങ്ങി​ക്കി​ട​ന്ന പെ​രു​മ​ഴ കു​ലു​ക്കി താ​ഴെ​യി​ട്ടു. ഒ​ടി​ഞ്ഞ​കൈ​യും തൂ​ക്കി അ​ധി​കം നീ​ന്താ​ൻ ദാ​സ​ന് ക​ഴി​ഞ്ഞി​ല്ല. അ​വ​ൻ തി​രി​കെ തു​രു​ത്തി​ലേ​ക്കു​ത​ന്നെ ക​ര​പ​റ്റി. കൂ​വ​ക്കാ​ടി​ന്‍റെ ഉ​ള്ളി​ലേ​ക്ക് വ​ലി​ഞ്ഞു. കൂ​ടെ​യു​ള്ള​വ​ർ ഭ​യ​ന്ന് ഔ​ട്ട് പോ​സ്റ്റി​ലി​രു​ന്നി​ട്ടും ലാ​ടം പ​രീ​ത് അ​ട​ങ്ങി​യി​ല്ല. മ​ഴ​യ​ത്ത് ടോ​ർ​ച്ചും തെ​ളി​ച്ച് ശ​ത്രു​വി​നെ തേ​ടി അ​യാ​ൾ ന​ട​ന്നു. താ​ൻ തോ​ട്ട എ​റി​യു​ന്ന​ത് എ​ങ്ങാ​നും ക​ണ്ടി​ട്ടു​ണ്ടെ​ങ്കി​ൽ അ​വ​നെ ജീ​വ​നോ​ടെ വി​ടാ​ൻ ക​ഴി​യി​ല്ല.

കൂ​വ​ക്കാ​ടി​ന് ഒ​ര​ന്ത​മു​ണ്ടാ​യി​ല്ല. അ​ത് ഉ​ള്ളി​ൽ​നി​ന്ന് ഉ​ള്ളി​ലേ​ക്ക് ദാ​സ​നെ വ​ലി​ച്ചു​കൊ​ണ്ട് പോ​യി. നി​ക്ക​റ് പൊ​ലീ​സി​ന്‍റെ അ​റ്റം​കൂ​ർ​ത്ത തൊ​പ്പി​യെ അ​നു​സ്മ​രി​പ്പി​ക്കും​വി​ധം ത​ല​യെ​ടു​ത്തു​നി​ന്ന കൂ​വ​യി​ല​ക​ൾ ടോ​ർ​ച്ച് വെ​ട്ടം അ​വ​ന്റെ മേ​ലേ​ക്ക് തെ​റി​ക്കാ​തെ ത​ട​ഞ്ഞി​ട്ടു. ച​ളി​യി​ലും മ​ഴ​യി​ലും കു​തി​ർ​ന്ന ചേ​റ്റു​മ​ത്സ്യം ക​ണ​ക്കാ​യി ദാ​സ​ൻ.

ത​ട്ടു​ത​ട്ടാ​യി ച​രി​വു​ള്ള ഭൂ​മി​യി​ലാ​ണ് കൂ​വ​ക്കാ​ട് വ​ള​ർ​ന്നു​കേ​റി​യി​രി​ക്കു​ന്ന​ത്. താ​ഴെ പ്ര​ധാ​ന പു​ഴ​യി​ൽ​നി​ന്ന് പി​രി​ഞ്ഞ് പു​ല്ലാ​ന്തി​യാ​റെ​ന്ന കൈ​വ​രി ന​ദി തെ​ക്കോ​ട്ട് ഒ​ഴു​കു​ന്നു​ണ്ട്. അ​ങ്ങോ​ട്ടേ​ക്കു​പോ​കാ​തെ ഉ​യ​ര​മു​ള്ള നി​ലം ല​ക്ഷ്യ​മാ​ക്കി ചെ​ടി​ക്കാ​ലു​ക​ൾ വി​ട​ർ​ത്തി ഉ​ര​ഗ​ജീ​വി​യെ​പ്പോ​ലെ നീ​ന്തി​നീ​ന്തി അ​വ​ൻ മു​ക​ളി​ലേ​ക്കു​പോ​യി. ഏ​റ്റ​വും ഉ​യ​ർ​ന്ന ഭാ​ഗ​ത്ത് ഓ​ടി​ട്ട ഒ​രു ചെ​റി​യ കെ​ട്ടി​ടം വെ​ളി​ച്ചം പ്ര​സ​രി​പ്പി​ച്ച് നി​ൽ​ക്കു​ന്ന​ത് കാ​ഴ്ച​യി​ൽ പെ​ട്ടു. ലാ​ടം പ​രീ​തി​ന്‍റെ ഔ​ട്ട് പോ​സ്റ്റ്! ദാ​സ​ന്‍റെ ഉ​ള്ളു​തു​ടി​ച്ചു. മു​ൻ​വ​ശ​മൊ​ഴി​ച്ച് ബാ​ക്കി​ഭാ​ഗം മു​ഴു​വ​ൻ കൂ​വ​ക്കാ​ടു​ക​ളാ​ണ്. ബാ​ന​ർ കെ​ട്ടാ​ൻ പാ​ക​ത്തി​ൽ സ്റ്റേ​ഷ​നു​മു​ന്നി​ൽ മ​ര​ങ്ങ​ളു​മു​ണ്ട്. പ​ക്ഷേ, ഒ​ടി​ഞ്ഞ കൈ​വെ​ച്ച് മ​ര​ത്തി​ൽ ക​യ​റു​ന്ന​തെ​ങ്ങ​നെ? ദാ​സ​ൻ വി​ഷ​മി​ച്ചു. എ​ങ്കി​ലും തീ​രു​മാ​നി​ച്ചു. എ​ത്ര കാ​ല​മെ​ടു​ത്താ​ലും വേ​ണ്ടി​ല്ല വ​ന്ന കാ​ര്യം ന​ട​ത്താ​തെ മ​ട​ക്ക​മി​ല്ല.

നി​ർ​ത്താ​തെ പെ​യ്യു​ന്ന മ​ഴ​യി​ൽ കൂ​വ​ക്കാ​ട് അ​വ​ൻ പൂ​ർ​ണ​മാ​യി അ​രി​ച്ചു​പെ​റു​ക്കി. ഏ​താ​ണ്ട് ഔ​ട്ട് പോ​സ്റ്റി​ന്‍റെ പി​ൻ​ഭാ​ഗ​ത്താ​യി അ​വ​നൊ​രു താ​വ​ളം ക​ണ്ടെ​ത്തി. ഒ​രു കു​റു​ക്ക​ൻ മ​ട! അ​വ​റ്റ​ക​ളെ എ​റി​ഞ്ഞോ​ടി​ച്ച് ഗു​ഹ ദാ​സ​ൻ കൈ​യേ​റി. ന​ന​വു​ള്ള​തു​കൊ​ണ്ട് മ​ണ്ണി​ടി​ക്കാ​ൻ ബു​ദ്ധി​മു​ട്ട് ഉ​ണ്ടാ​യി​ല്ല. ചെ​റു​പ്പ​ത്തി​ൽ എ​ത്ര​യോ ഇ​ങ്ങ​നെ ചെ​യ്തി​രി​ക്കു​ന്നു. കു​ട്ടി​ക്കാ​ല​ത്തെ ക​ളി​പോ​ലെ ആ​സ്വ​ദി​ച്ച് ഒ​ടി​യാ​ത്ത കൈ​കൊ​ണ്ട് ഇ​രി​ക്കാ​നും കി​ട​ക്കാ​നും പാ​ക​ത്തി​ൽ ദാ​സ​ൻ ആ ​കു​റു​ക്ക​ൻ​മ​ട വ​ലു​താ​ക്കി​യെ​ടു​ത്തു. കൂ​വ​യി​ല​ക​ൾ ഒ​ടി​ച്ചു​നി​ര​ത്തി കി​ട​ക്ക​യും ഉ​ണ്ടാ​ക്കി. പി​ന്നെ സ്വ​സ്ഥ​മാ​യി​രു​ന്ന് ഒ​ടി​ഞ്ഞ കൈ​പ്പ​ത്തി​യി​ൽ ചെ​റു​പ്പ​ക്കാ​ർ അ​ര​യി​ൽ വെ​ച്ചു​ത​ന്ന കൊ​ട്ടം​ചു​ക്കാ​ദി പു​ര​ട്ടി ക​മ്പു​വെ​ച്ച് തോ​ർ​ത്തി​ന് കെ​ട്ടി. ന​ന​ഞ്ഞ ഉ​ടു​മു​ണ്ട് പി​ഴി​ഞ്ഞ് അ​തി​നു​ള്ളി​ൽ ചു​രു​ണ്ടു. ദാ​സ​ൻ സു​ഖ​മാ​യി ഉ​റ​ങ്ങി.

ലാ​ടം​പ​രീ​ത് ഒ​രു​പോ​ള ക​ണ്ണ​ട​ച്ചി​ല്ല. അ​ര​ക്കൈ ബ​നി​യ​നും കാ​ക്കി നി​ക്ക​റു​മി​ട്ട് ചു​രു​ട്ട് ക​ത്തി​ച്ച് ഔ​ട്ട് പോ​സ്റ്റ് വ​രാ​ന്ത​യി​ലൂ​ടെ അ​യാ​ൾ ന​ട​ന്നു. താ​ൻ തോ​ട്ട പൊ​ട്ടി​ച്ച​തി​ന് ഒ​രു ല​ക്ഷ്യ​മു​ണ്ട്. അ​തു മാ​റ്റി​നി​ർ​ത്തി​യാ​ൽ മ​റ്റൊ​ന്ന് ഉ​റ​പ്പാ​യി. ന​ക്സ​ലു​ക​ൾ ത​ന്റെ പി​ന്നാ​ലെ​യു​ണ്ട്! ത​ന്നെ അ​വ​ർ നോ​ട്ട​മി​ട്ടി​ട്ടു​ണ്ട്. ര​ഹ​സ്യ​പ്പോ​ലീ​സു​കാ​ർ ത​ന്ന സൂ​ച​ന കൃ​ത്യ​മാ​യി​രു​ന്നു. അ​പ്പോ​ൾ അ​ത​ത്ര കാ​ര്യ​മാ​യി എ​ടു​ത്തി​ല്ല. ഇ​നി​യി​പ്പോ​ൾ ത​ന്റെ ഉ​ദ്ദേ​ശ്യം ന​ട​ക്കു​ന്ന​തി​ന് ഒ​പ്പം​ത​ന്നെ അ​തി​നും ഒ​രു പ​രി​ഹാ​ര​മു​ണ്ടാ​വ​ണം. ഇ​ല്ലെ​ങ്കി​ൽ ത​ന്റെ വ​ണ്ടി അ​ധി​ക​മി​നി മു​ന്നോ​ട്ടോ​ടി​ല്ല. ദാ​സ​ന്‍റെ മു​ദ്രാ​വാ​ക്യം ആ​യി​ര​മാ​വ​ർ​ത്തി അ​യാ​ളു​ടെ ഉ​ള്ളി​ൽ മു​ഴ​ങ്ങി. ക​ല്ലി​ൽ കൊ​ത്തു​ന്ന ദൃ​ഢ​ത​യി​ൽ ആ ​സ്വ​രം ഓ​ർ​മ​യി​ൽ സൂ​ക്ഷി​ച്ചു​വെ​ക്കു​ക​യാ​ണ് അ​യാ​ൾ. തോ​റ്റ് തൊ​പ്പി​യി​ട്ടി​ട്ടും വി​പ്ല​വം സ്വ​പ്നം ക​ണ്ട് ന​ട​ക്കാ​ൻ ഇ​വ​നൊ​ക്കെ എ​ങ്ങ​നെ ധൈ​ര്യം കി​ട്ടു​ന്നു.

ഇ​ത്ര​വ​ലി​യ സം​ഭ​വം ഉ​ണ്ടാ​യി​ട്ടും ജ​മു​ക്കാ​ളം പു​ത​ച്ച് ഉ​റ​ങ്ങു​ന്ന വ​ർ​ക്കി ഏ​ഡി​നെ ച​വി​ട്ടി​യ​ര​ക്കാ​നു​ള്ള ദേ​ഷ്യം പ​രീ​തി​ലു​ണ്ടാ​യി. കു​ടും​ബ വ​ഴ​ക്കി​ന്റെ പേ​രു​പ​റ​ഞ്ഞ് ഔ​ട്ട്പോ​സ്റ്റി​ൽ സ്ഥി​ര താ​മ​സ​മാ​ക്കി​യ ആ​ളാ​ണ് ഏ​ഡ് വ​ർ​ക്കി. വീ​ടും കു​ടി​യും ഉ​പേ​ക്ഷി​ച്ച് ന​ട​ക്കു​ന്ന പോ​ർ​ക്ക്. പ​ത്ത് പ​ട്ടി​ക്ക് തി​ന്നാ​നു​ള്ള ഇ​റ​ച്ചി​യു​ണ്ട്. എ​ന്നി​ട്ട് കി​ട​ന്നു​റ​ങ്ങു​ന്ന​ത് ക​ണ്ടി​ല്ലേ. ഇ​വ​നൊ​ക്കെ വൃ​ത്തി​ക്ക് പ​ണി​യെ​ടു​ത്താ​ൽ തീ​രാ​വു​ന്ന ന​ക്സ​ലു​ക​ളേ​യു​ള്ളൂ ഈ ​നാ​ട്ടി​ൽ. പ​രീ​ത് പു​റ​ത്തേ​ക്കി​റ​ങ്ങി.

ഏ​നാ​ദി തു​രു​ത്തി​ൽ ഇ​ങ്ങ​നെ​യൊ​ന്ന് ഉ​ണ്ടാ​കു​മെ​ന്ന് സ്വ​പ്ന​ത്തി​ൽ പോ​ലും വി​ചാ​രി​ച്ചി​രു​ന്നി​ല്ല. തു​രു​ത്തി​നു​പു​റ​ത്ത് എ​ല്ലാ​യി​ട​ത്തും നാ​ട് ഭ​രി​ക്കു​ന്ന ചെ​ങ്കൊ​ടി​ക്കാ​രു​ണ്ട്. അ​വ​ന്മാ​ർ​ക്ക് സാ​ധി​ച്ചി​ട്ടി​ല്ല ഏ​നാ​ദി​യി​ൽ ഒ​രു ക​മ്മ​റ്റി ത​ട്ടി​ക്കൂ​ട്ടാ​ൻ. ആ​യി​ട​ത്താ​ണ് നാ​ലും മൂ​ന്നേ​ഴ് മ​ൽ​പ്പാ​ന്മാ​ര് ഖോ ​ഖോ വി​ളി​ച്ച് ന​ട​ക്കു​ന്ന ന​ക്സ​ൽ പ്ര​സ്ഥാ​നം കേ​റി​യി​പ്പോ​ൾ വി​ള​ഞ്ഞി​രി​ക്കു​ന്ന​ത്.

പു​ൽ​പ്പ​ള്ളി ക്യാ​മ്പി​ൽ നി​ന്ന് നേ​രെ വൈ​ക്ക​ത്തേ​ക്കാ​ണ് താ​ൻ പോ​ന്ന​ത്. അ​വി​ടെ ചി​ല​യി​ട​ത്ത് ന​ക്സ​ലു​ക​ളു​ടെ ശ​ല്യ​മു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. വേ​രോ​ടെ പി​ഴു​തി​ട്ടാ​ണ് ഒ​ര​വ​സ​രം ഒ​ത്തു​വ​ന്ന​പ്പോ​ൾ കേ​സും പു​ക്കാ​റു​മി​ല്ലാ​ത്ത ഈ ​കാ​ട്ടു​മു​ക്കി​ലേ​ക്ക് കു​ടി​യേ​റി​യ​ത്. ഇ​ടി​യും തൊ​ഴി​യു​മി​ല്ലാ​തെ തി​ന്ന് സു​ഖി​ക്കാ​ൻ പ​റ്റി​യ ഇ​ട​മാ​യി​രു​ന്നു തു​രു​ത്ത്. എ​ല്ലാം ന​ശി​ച്ചു.

രാ​വി​ലെ ത​ന്നെ വൈ​ക്ക​ത്തി​ന് ആ​ളെ വി​ട​ണം. സ​ർ​ക്കി​ൾ ഏ​മാ​നെ കാ​ര്യ​ങ്ങ​ൾ ധ​രി​പ്പി​ച്ച് കൂ​ടു​ത​ൽ പൊ​ലീ​സു​കാ​രെ വ​രു​ത്ത​ണം. എ​ന്നി​ട്ട് വേ​ണം ആ ​ഞാ​ഞ്ഞൂ​ൽ വി​പ്ല​വ​കാ​രി​യെ…… ശ​ത്രു​വി​നെ മ​ന​സ്സി​ലാ​വാ​ഹി​ച്ച് കൈ​ക​ൾ കൂ​ട്ടി​ത്തി​രു​മ്മി തു​രു​ത്ത് വി​റ​ക്കു​ന്ന ത​ര​ത്തി​ൽ ലാ​ടം പ​രീ​ത് ഒ​ന്ന​ല​റി. വ​ലി​യ നി​ല​വി​ളി​യോ​ടെ വ​ർ​ക്കി ഏ​ഡ് ബെ​ഞ്ചി​ൽ​നി​ന്ന് ത​റ​യി​ലേ​ക്ക് മ​റി​ഞ്ഞു.

5

സു​ന്ദ​ര​മാ​യ ബാ​ങ്കു​വി​ളി മു​ഴ​ങ്ങി. ദാ​സ​ൻ ക​ണ്ണ് തു​റ​ന്നു. ബാ​ങ്കു​വി​ളി​യു​ടെ ഉ​റ​വി​ടം അ​ടു​ത്ത് ത​ന്നെ​യാ​ണ്. ഊ​രി​ലാ​ണെ​ങ്കി​ൽ പു​ല​രി​വെ​ട്ടം ക​ണ്ണി​ൽ കു​ത്താ​തെ എ​ഴു​ന്നേ​ൽ​ക്കാ​റി​ല്ല. പ​തി​വ് തെ​റ്റി​ച്ചി​ല്ല. കാ​ലു​ക​ളാ​ട്ടി കി​ട​ന്നു​കൊ​ണ്ട് ത​ന്നെ അ​വ​ൻ പു​ക​വ​ലി​ച്ചു. അ​പ്പ​ൻ, അ​മ്മ, സ​ഖാ​വ്, ഊ​രു​കാ​ർ എ​റി​ഞ്ഞു​കൊ​ന്ന ക​ണ്ണി. ഓ​ർ​മ​ക​ൾ ഓ​രോ​ന്നാ​യി വ​ന്ന് അ​വ​നെ തൊ​ട്ടു. മൂ​ന്ന് മ​നു​ഷ്യ​രും ഒ​രു പെ​ൺ​നാ​യ​യും! മു​പ്പ​ത് വ​ർ​ഷ​ത്തെ ഭൂ​മി​വാ​സ​ത്തി​ൽ അ​ത്ര ന​ഷ്ട​ങ്ങ​ളേ ദാ​സ​ന് ഉ​ള്ളൂ. ഒ​രാ​ൾ​ക്ക് ക​ര​യാ​ൻ അ​തു​ത​ന്നെ ധാ​രാ​ളം.

കൂ​വ​ക്കാ​ടി​ന് മു​ക​ളി​ൽ സൂ​ര്യ​ൻ മു​ള​ച്ചു. ഇ​ല​ക​ൾ മ​റ​പി​ടി​ച്ചി​ട്ടും വെ​യി​ലി​ന്‍റെ പൊ​ട്ടും​പൊ​ടി​പ്പും ദാ​സ​ന്‍റെ മു​ഖ​ത്ത് വീ​ണു. പു​ല​രി​ച്ചാ​യം ക​ല​ർ​ന്നൊ​ഴു​കി​യ പു​ല്ലാ​ന്തി​യാ​റി​ന്‍റെ ക​ര​യി​ൽ അ​വ​ൻ പ്ര​ഭാ​ത​കൃ​ത്യ​ങ്ങ​ൾ ക​ഴി​ച്ചു. പ​ള്ളി​യും മ​ദ്റ​സ​യും കാ​ണാം. കൂ​വ​ക്കാ​ടി​ന്‍റെ പ​ടി​ഞ്ഞാ​റ് അ​തി​രി​ലാ​ണ് ആ ​ചെ​റി​യ കെ​ട്ടി​ട​ങ്ങ​ൾ. വ​യ​റ് കാ​ളു​ന്നു​ണ്ട്. ദാ​സ​ന്‍റെ ക​ണ്ണു​ക​ൾ അ​ങ്ങി​ങ്ങാ​യി നി​ൽ​ക്കു​ന്ന മ​ര​ച്ചി​ല്ല​ക​ൾ ക​യ​റി​യി​റ​ങ്ങി. തീ​റ്റ​ക്കാ​യ ത​രു​ന്ന ഒ​ന്നു​മി​ല്ല. പ​ച്ച​ക്ക് തി​ന്നാ​ൽ കൂ​വ വ​യ​റി​ന് പി​ടി​ക്കാ​റി​ല്ല. തൂ​റി മെ​ഴു​കും. പ​ള്ളി​പ്പ​റ​മ്പ് നോ​ക്കാം. വ​ല്ല​തും കി​ട്ടും. ചെ​ടി​ക​ൾ​ക്കി​ട​യി​ലൂ​ടെ നൂ​ണ്ട് ദാ​സ​ൻ അ​ങ്ങോ​ട്ട് പോ​യി.

ഓ​ടു​പാ​കി​യ, അ​ര​ഭി​ത്തി​ക്ക് മു​ക​ളി​ലേ​ക്ക് പ​ല​ക​യ​ടി​ച്ച മ​ദ്റ​സ​യു​ടെ പി​ന്നി​ലാ​ണ് ചെ​ന്നു​പെ​ട്ട​ത്. ഒ​രു നി​മി​ഷ​ത്തേ​ക്ക് അ​മ്പ​ര​ന്ന് പോ​യി. ആ​ദ്യം തോ​ന്നി ചീ​വി​ടു​ക​ളു​ടെ കൂ​ട്ട​ക്ക​ര​ച്ചി​ലാ​ണെ​ന്ന്. പി​ന്നെ തോ​ന്നി കു​റു​ക്ക​ന്മാ​രു​ടെ ഓ​രി​വി​ളി​യാ​ണെ​ന്ന്. അ​മ്മ​ട്ടി​ലാ​ണ് ഡ​സ​ൻ ക​ണ​ക്ക് പി​ള്ളേ​ര് തൊ​ണ്ട​യി​ട്ട് അ​ല​ക്കു​ന്ന​ത്. വി​ശ​പ്പ് മ​റ​ന്ന ദാ​സ​ൻ പ​ല​ക വി​ട​വി​ലൂ​ടെ നോ​ക്കി. നീ​ള​മു​ള്ള മു​റി മ​ധ്യ​ത്തി​ൽ പ​കു​ത്ത് ര​ണ്ട് ക്ലാ​സ് മു​റി​ക​ളാ​യി തി​രി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്നു. തി​രി​വി​ന് മ​റ​ക​ളൊ​ന്നു​മി​ല്ല. പ്രാ​യ​വ്യ​ത്യാ​സം അ​നു​സ​രി​ച്ച് കു​ട്ടി​ക​ൾ പു​റം​തി​രി​ഞ്ഞ് ഇ​രി​ക്കു​ന്നു​വെ​ന്ന് മാ​ത്രം. വ​ലി​യ കു​ട്ടി​ക​ൾ​ക്ക് അ​ഭി​മു​ഖ​മാ​യി വ​ല്യു​സ്താ​ദും കൊ​ച്ചു​കു​ട്ടി​ക​ൾ​ക്ക് അ​ഭി​മു​ഖ​മാ​യി കൊ​ച്ചു​സ്താ​ദും ര​ണ്ട​റ്റ​ങ്ങ​ളി​ലാ​യി നി​ൽ​ക്കു​ന്നു. മു​ഖാ​മു​ഖം കാ​ണ​ത്ത​ക്ക ത​ര​ത്തി​ൽ നി​ന്ന് ഉ​സ്താ​ദു​മാ​ർ വാ​ശി​ക്ക് അ​ല​റ​ന്നു. കു​ട്ടി​ക​ൾ അ​തേ​റ്റ് അ​ല​റു​ന്നു. ദാ​സ​ൻ ചെ​റി​യ ക്ലാ​സി​ന്‍റെ ഭാ​ഗ​ത്തേ​ക്ക് നീ​ങ്ങി.

‘അ​ലി​ഫ്’

ക​രി​ച്ചാ​യ​മ​ടി​ച്ച ഭി​ത്തി​യി​ൽ നീ​ള​ത്തി​ൽ ഒ​രു വ​ര​വ​ര​ച്ച്; പ്ര​ത്യേ​ക താ​ള​ത്തി​ലും ഈ​ണ​ത്തി​ലു​മാ​യി കൊ​ച്ചു​സ്താ​ദ് അ​ല​റി. ‘അ’ ​പ​റ​യു​മ്പോ​ൾ വി​ല്ലു​പോ​ലെ കു​നി​യു​ന്ന ഉ​സ്താ​ദ് ‘ഫ്’ ​പ​റ​യു​മ്പോ​ൾ അ​മ്പെ​യ്ത​പോ​ലെ നി​വ​രു​ന്നു. ഈ​ണ​വും താ​ള​വും തെ​റ്റാ​തെ കു​ട്ടി​ക​ൾ അ​തേ​റ്റ് പി​ടി​ക്കു​ന്നു. ആ​ദ്യ​മാ​യാ​ണ് അ​വ​നൊ​രു ക്ലാ​സു​മു​റി കാ​ണു​ന്ന​ത്. ഒ​രേ​സ​മ​യം ദാ​സ​ന് ര​സ​വും വ്യ​സ​ന​വു​മു​ണ്ടാ​യി. സ​ങ്ക​ടം മ​റി​ക​ട​ക്കാ​നാ​വ​ണം ഉ​സ്താ​ദ് പ​ഠി​പ്പി​ക്കു​ന്ന​ത് കു​ട്ടി​ക​ൾ​ക്കൊ​പ്പം അ​വ​നും മ​നഃ​പ്പാ​ഠ​മാ​ക്കാ​ൻ തോ​ന്നി. ബോ​ർ​ഡി​ൽ അ​യാ​ൾ വ​ര​ക്കു​ന്ന ഓ​രോ അ​ക്ഷ​ര​വും ഒ​ടി​യാ​ത്ത ചൂ​ണ്ടു​വി​ര​ൽ കൊ​ണ്ട് പ​ല​ക​ഭി​ത്തി​യി​ൽ അ​വ​നും വ​ര​ച്ചു...​ബാ​അ്, താ​അ്, ഥാ​അ്…

28 അ​റ​ബി അ​ക്ഷ​ര​ങ്ങ​ളി​ലേ​ക്ക് അ​ത​ങ്ങ​നെ നീ​ണ്ടു​പോ​യി.

‘‘ദാ​സ​ൻ’’

വ​ല്യു​സ്താ​ദ് ത​ന്‍റെ പേ​രു​പ​റ​യു​ന്ന​ത് കേ​ട്ട് അ​വ​ന്‍റെ ശ്ര​ദ്ധ അ​ങ്ങോ​ട്ട് പോ​യി. അ​ബ്ദു​ല്ല എ​ന്ന പേ​രി​ന്‍റെ അ​ർ​ഥം മു​തി​ർ​ന്ന കു​ട്ടി​ക​ൾ​ക്ക് പ​റ​ഞ്ഞു​കൊ​ടു​ക്കു​ക​യാ​ണ് അ​യാ​ൾ.

“ഉ​സ്താ​ദെ” ഒ​രു വി​രു​ത​ൻ എ​ഴു​ന്നേ​റ്റു​നി​ന്ന് അ​വ​ന്‍റെ സം​ശ​യം ചോ​ദി​ച്ചു. “തെ​ങ്ങ് കേ​റു​ന്ന ദാ​സ​ൻ ചേ​ട്ട​നെ അ​പ്പോ അ​ബ്ദു​ല്ല ചേ​ട്ട​നെ​ന്ന് വി​ളി​ക്കാ​മോ?”

“ഹ​മു​ക്കി​ത്ത​രം പ​റ​യു​ന്നോ ബ​ലാ​ലെ”. വ​ല്യു​സ്താ​ദ് അ​വ​ന്‍റെ ചെ​വി പി​ഴി​ഞ്ഞു. “അ​ർ​ഥം ഒ​ന്നാ​ന്നെ​ന്നു​വെ​ച്ച് ന​മ്മു​ടെ അ​ബ്ദു​ല്ല​യ​ല്ല അ​വ​രു​ടെ ദാ​സ​ൻ. തി​രി​ച്ചും അ​ങ്ങ​നെ ത​ന്നെ. അ​വ​രു​ടെ ദാ​സ​ന​ല്ല ന​മ്മു​ടെ അ​ബ്ദു​ല്ല. മ​ന​സ്സി​ലാ​യോ?”

ഉ​സ്താ​ദു​മാ​ർ​ക്കു​ള്ള ഭ​ക്ഷ​ണ​വു​മാ​യി മു​ട​ന്തു​ള്ള ഒ​രു മ​നു​ഷ്യ​ൻ അ​പ്പോ​ൾ വ​ന്നി​ല്ലാ​യി​രു​ന്നെ​ങ്കി​ൽ പ​യ്യ​ന്‍റെ ചെ​വി വ​ല്യു​സ്താ​ദി​ന്‍റെ കൈ​യി​ൽ ഇ​രു​ന്നേ​നെ എ​ന്ന് ദാ​സ​ന് തോ​ന്നി. മു​ഴു​വ​ൻ ക്ലാ​സും കൊ​ച്ചു​സ്താ​ദി​നെ ഏ​ൽ​പി​ച്ച​ശേ​ഷം ഭ​ക്ഷ​ണ​ക്കാ​ര​ന്‍റെ പി​ന്നാ​ലെ മൂ​പ്പ​ര് പോ​യി. അ​ഴി​ഞ്ഞു​പോ​യ വി​ശ​പ്പ് ദാ​സ​നെ തി​രി​കെ ജീ​വി​ത​ത്തി​ലേ​ക്ക് വി​ളി​ച്ചു. ശ​ബ്ദ​മു​ണ്ടാ​ക്കാ​തെ അ​വ​നും ഉ​സ്താ​ദു​മാ​രു​ടെ മു​റി​യു​ടെ ഭാ​ഗ​ത്തേ​ക്ക് നീ​ങ്ങി.

മു​ട​ന്ത​ൻ വെ​ച്ചി​ട്ടു​പോ​യ നാ​ല് പാ​ത്ര​ങ്ങ​ളും വ​ല്യു​സ്താ​ദ് തു​റ​ക്കു​ന്ന​ത് ദാ​സ​ൻ ക​ണ്ടു. ത​ട​വു​ചാ​ടി​യ​വ​ന്റെ വെ​പ്രാ​ള​വു​മാ​യി കൂ​വ​ക്കാ​ട്ടി​ലേ​ക്ക് പാ​ഞ്ഞ നാ​ട​ൻ കോ​ഴി​ക്ക​റി മ​ണം ഞൊ​ടി​നേ​രം കൊ​ണ്ട് കാ​ടി​നു​ള്ളി​ൽ നി​ന്നൊ​രു ക​രി​മ്പൂ​ച്ച​യെ വ​ലി​ച്ച് പു​റ​ത്തേ​ക്കി​ട്ടു. ചെ​റി​യ പു​ലി​ക്കു​ഞ്ഞി​ന്‍റെ വ​ലു​പ്പ​മു​ള്ള ഒ​ന്ന്! ആ ​ജീ​വി അ​ന്തം​വി​ട്ട് ദാ​സ​നെ നോ​ക്കി. ഭ​യ​പ്പെ​ട്ട​ത് സം​ഭ​വി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്നു. ഭൂ​മി​യി​ൽ ത​നി​ക്കു​ള്ള ശ​ത്രു​വും സൃ​ഷ്ടി​ക്ക​പ്പെ​ട്ട് ക​ഴി​ഞ്ഞി​രി​ക്കു​ന്നു! ഏ​കാ​ധി​പ​ത്യം ഇ​ള​കി തു​ട​ങ്ങി​യി​രി​ക്കു​ന്നു. ഭാ​വി​യി​ൽ ത​നി​ക്ക് ശ​ക്ത​നാ​യ എ​തി​രാ​ളി​യാ​കാ​ൻ സ​ക​ല സാ​ധ്യ​ത​ക​ളു​മു​ള്ള ഒ​രു​ത്ത​നാ​ണി​വ​ൻ. ദാ​സ​ന്റെ വി​ള​റി​യ ശ​രീ​രം മു​ഴു​വ​നാ​യി അ​ള​ന്നു​കൊ​ണ്ട് പൂ​ച്ച ചി​ന്തി​ച്ചു. തോ​റ്റ് പി​ന്മാ​റു​ക​യി​ല്ലെ​ന്ന സൂ​ച​ന കൊ​ടു​ക്കാ​ൻ വേ​ണ്ടി മാ​ത്രം ദാ​സ​നെ നോ​ക്കി മു​ര​ണ്ടു. എ​ന്നി​ട്ട് ഭ​ക്ഷ​ണ​മു​റി​യു​ടെ വാ​തി​ൽ​ക്ക​ലേ​ക്ക് കാ​ഴ്ച കി​ട്ടു​ന്ന ത​ര​ത്തി​ൽ നീ​ങ്ങി​നി​ന്നു.

വ​ല്യു​സ്താ​ദ് ര​ണ്ട് പാ​ത്ര​ങ്ങ​ളി​ലെ​യും പ​ത്തി​രി എ​ണ്ണു​ക​യാ​ണ്. ര​ണ്ടി​ലും പ​തി​ന​ഞ്ച്! അ​യാ​ളു​ടെ മു​ഖം മാ​റു​ന്ന​ത് ദാ​സ​ൻ ക​ണ്ടു. അ​ടു​ത്ത പ​ണി ക​റി നോ​ക്ക​ലാ​യി​രു​ന്നു. ഒ​രേ വ​ലു​പ്പ​ത്തി​ൽ മു​മ്മൂ​ന്ന് ക​ഷ​ണം! ഓ​രോ കോ​ഴി​ക്കാ​ൽ സ​ഹി​തം! വ​ല്യു​സ്താ​ദ് ചു​റ്റും നോ​ക്കി. ഭാ​ഗ്യം. എ​ന്ന​ത്തെ​യും പോ​ലെ ഇ​ന്നും പൂ​ച്ച മാ​ത്ര​മേ​യു​ള്ളൂ. കൊ​ച്ചു​സ്താ​ദി​ന്‍റെ പാ​ത്ര​ത്തി​ൽ​നി​ന്ന് ര​ണ്ട് പ​ത്തി​രി ചാ​റി​ൽ മു​ക്കി എ​ന്തോ ഉ​ച്ച​രി​ച്ചു​കൊ​ണ്ട് ഒ​രു പാ​ത്ര​ത്തി​ലി​ട്ട് പൂ​ച്ച​ക്ക് കൊ​ടു​ത്തു. അ​തേ​വാ​ക്കി​ന്‍റെ അ​ക​മ്പ​ടി​യി​ൽ മൂ​ന്ന് പ​ത്തി​രി​യും കൊ​ച്ചു​സ്താ​ദി​ന്‍റെ കോ​ഴി​ക്കാ​ലും മൂ​പ്പ​രു​ടെ വ​യ​റ്റി​ലേ​ക്കും പോ​യി. പ​ഴ​യ പ്ര​സ​രി​പ്പി​ലേ​ക്ക് വ​ല്യു​സ്താ​ദി​ന്‍റെ മു​ഖം തി​രി​ച്ചു​വ​ന്നു. അ​യാ​ളു​ടെ മ​ന്ത്ര​ണ​ത്തി​ൽ നി​ന്ന് ബി​സ്… എ​ന്നു​മാ​ത്രം അ​വ​ന് തി​രി​ഞ്ഞു​കി​ട്ടി.

ക​ണ്ട​ങ്കാ​ളി​യു​ടെ വ​യ​റ്റി​ൽ ദാ​സ​നാ​യി ജ​നി​ക്ക​ണ്ട ഒ​രു കാ​ര്യ​വും ത​നി​ക്കി​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു. പ​ത്തി​രി നു​ണ​ഞ്ഞ് ത​ന്നെ നോ​ക്കു​ന്ന പൂ​ച്ച​യോ​ട് അ​വ​ന് എ​ന്തെ​ന്നി​ല്ലാ​ത്ത അ​സൂ​യ തോ​ന്നി. ഇ​നി ഈ ​മേ​ഖ​ല​യി​ൽ ക​ണ്ടേ​ക്ക​രു​തെ​ന്ന മ​ട്ടി​ൽ ദാ​സ​നെ​യൊ​ന്ന് ത​ട്ടി​യി​ട്ട് ഉ​സ്താ​ദ് ഇ​ട്ടു​കൊ​ടു​ത്ത അ​സ്ഥി ക​ടി​ച്ചെ​ടു​ത്ത് പൂ​ച്ച കാ​ട്ടി​ലേ​ക്ക് വ​ലി​ഞ്ഞു.

ദാ​സ​നും കേ​ട്ടു! വ​ല്യു​സ്താ​ദും കേ​ട്ടു! എ​വി​ടെ​യോ എ​ന്തോ വി​ളി​ച്ച് പ​റ​യു​ന്നു. ഒ​പ്പം ക​ട​ലി​ര​മ്പു​ന്ന ക​ണ​ക്ക് ഒ​ച്ച​യു​മു​ണ്ട്. പ​ല​ക​ഭി​ത്തി​യി​ൽ ചൂ​ര​ലോ​ടി​ച്ച് ഉ​സ്താ​ദ് മു​റി​യി​ൽ നി​ന്ന് പു​റ​ത്തേ​ക്കോ​ടി. ചൂ​ര​ൽ ശ​ബ്ദം കു​ട്ടി​ക​ളു​ടെ ബ​ഹ​ളം നി​ല​പ്പി​ച്ചു. എ​ല്ലാ​വ​ർ​ക്കു​മൊ​പ്പം ദാ​സ​നും കേ​ൾ​വി കൂ​ർ​പ്പി​ച്ചു.

‘മാ​ന്യ​മ​ഹാ​ജ​ന​ങ്ങ​ളു​ടെ ശ്ര​ദ്ധ​ക്ക്. പൊ​ലീ​സ് ഔ​ട്ട് പോ​സ്റ്റി​ന് നേ​ർ​ക്കു​ണ്ടാ​യ ന​ക്സ​ൽ ആ​ക്ര​മ​ണ​ത്തെ തു​ട​ർ​ന്ന് ബ​ഹു​മാ​ന​പ്പെ​ട്ട ജി​ല്ലാ മ​ജി​സ്ട്രേ​റ്റി​ന്റെ ഉ​ത്ത​ര​വ് പ്ര​കാ​രം ഇ​ന്നേ​ദി​വ​സം മു​ത​ൽ ഏ​നാ​ദി ദേ​ശ​ത്ത് സെ​ക്ഷ​ൻ 144 നി​ല​വി​ൽ വ​ന്നി​രി​ക്കു​ന്നു. അ​ഞ്ചോ അ​തി​ല​ധി​ക​മോ ആ​ളു​ക​ൾ കൂ​ട്ടം ചേ​രു​ക​യോ, പൊ​തു​യോ​ഗം, പ്ര​ക​ട​നം…’

ത​ന്നെ ബാ​ധി​ക്കു​ന്ന കാ​ര്യ​മ​ല്ലെ​ന്ന ധാ​ര​ണ​യി​ൽ ബാ​ക്കി കേ​ൾ​ക്കാ​ൻ ദാ​സ​ൻ നി​ന്നി​ല്ല. നേ​രെ ഭ​ക്ഷ​ണ മു​റി​യി​ലേ​ക്ക് ക​യ​റി. വ​ല്യു​സ്താ​ദി​ന്‍റെ പാ​ത്രം തു​റ​ന്ന് ബി​സ്..​എ​ന്ന് ഉ​ച്ച​രി​ച്ച് പ​ത്തി​രി​യും കോ​ഴി​ക്ക​റി​യും വെ​ടി​പ്പി​ന് തി​ന്നു. പി​ന്നെ കു​റ​ക്ക​ൻ​മ​ട​യി​ൽ പോ​യി​ക്കി​ട​ന്ന് സു​ഖ​മാ​യി അ​വ​നു​റ​ങ്ങി.

6

പൊ​ലീ​സി​ന്‍റെ റൂ​ട്ട് മാ​ർ​ച്ച് പ​ള്ളി​ക്ക് മു​ന്നി​ലെ​ത്തി. ര​ണ്ട് ജ​ങ്കാ​റി​ൽ കൊ​ള്ളാ​വു​ന്ന​ത്ര​യും പൊ​ലീ​സ് തു​രു​ത്തി​ൽ ഇ​റ​ങ്ങി​യി​ട്ടു​ണ്ട്. ഏ​റ്റ​വും മു​ന്നി​ൽ ലാ​ടം പ​രീ​ത്. തൊ​ട്ടു​പി​ന്നി​ൽ സൈ​ക്കി​ളി​ൽ വെ​ച്ചു​കെ​ട്ടി​യ അ​നൗ​ൺ​സ്മെ​ന്‍റ്. പി​റ​കെ മാ​ർ​ച്ച്. ലാ​ടം മാ​ത്രം പ​ള്ളി​ക്ക് മു​ന്നി​ൽ നി​ന്നു. ക​വാ​ത്ത് മു​ന്നോ​ട്ടു​പോ​യി. അ​യാ​ൾ​ക്ക് വ​ല്യു​സ്താ​ദി​നെ പ​രി​ച​യ​മു​ണ്ട്. തു​രു​ത്തി​ൽ ചാ​ർ​ജെ​ടു​ത്ത ദി​വ​സം ത​ന്നെ അ​യാ​ൾ വ​ന്ന് അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തെ ക​ണ്ടി​രു​ന്നു. ഒ​രു ഉ​റു​ക്ക് മ​ന്ത്രി​പ്പി​ച്ച് അ​ര​യി​ൽ കെ​ട്ട​ലാ​യി​രു​ന്നു ഉ​ദ്ദേ​ശ്യം.

‘‘ഉ​റ​ക്ക​ത്തി​ൽ എ​ഴു​ന്നേ​റ്റ് ന​ട​ക്കും. ഉ​സ്താ​ദ് ഒ​രേ​ല​സ്സ് ഓ​തി​ത്ത​ര​ണം.’’

മീ​ശ തെ​റു​ത്തു​ക​യ​റ്റി ലാ​ടം പ​റ​ഞ്ഞു.

‘‘അ​തി​നി​പ്പ ഉ​റു​ക്കൊ​ന്നും വേ​ണ്ട. ശൈ​ത്വാ​ൻ ചു​റ്റാ​ണ്. പേ​ടി​ക്ക​ണ്ട കാ​ര്യ​മി​ല്ല’’. ഉ​സ്താ​ദ് ല​ഘൂ​ക​രി​ച്ചു. ‘ഒ​രാ​യ​ത്ത് പ​റ​ഞ്ഞ് ത​രാം. കി​ടു​ക്കു​മ്പ നെ​ഞ്ച​ത്തൂ​തി​യാ മ​തി’’.

‘‘അ​ങ്ങ​ന​ല്ല. പേ​ടി​ക്ക​ണ്ട കാ​ര്യ​മു​ണ്ട്’’. പ​രീ​ത് വി​ഷ​യ​ത്തി​ലേ​ക്ക് ക​ട​ന്നു. ‘‘ആ ​കൊ​ണ​ച്ച ന​ട​പ്പ് ന​ട​ക്കു​മ്പോ തു​ണി ഉ​ടു​ക്കാ​ൻ എ​നി​ക്ക് തോ​ന്നാ​റി​ല്ല. മാ​ത്ര​വ​ല്ല ന​ട​പ്പ് ചെ​ന്ന് അ​വ​സാ​നി​ക്കു​ന്ന​ത് ഒ​റ്റ​ക്ക് താ​മ​സി​ക്കു​ന്ന ഏ​തേ​ലും പെ​ണ്ണി​ന്‍റെ പൊ​രേ​ലാ​രി​ക്കും. തു​രു​ത്തി​ലു​മു​ണ്ട​ല്ലോ വി​ധ​വ​ക​ളും കെ​ട്ടി​യോ​ന്മാ​ര് ഇ​ട്ടി​ട്ട് പോ​യ​വ​ളു​മാ​രും. ന​ട​പ്പ് പാ​തി​രാ​ക്കാ​ണേ​ലും ആ​രെ​ങ്കി​ലും ക​ണ്ടു​പോ​യാ​ൽ നി​ങ്ങ​ളു​ടെ ഉ​റു​ക്ക് അ​രേ​ലു​ണ്ടേ​ല് അ​വ​ർ​ക്ക് കാ​ര്യം മ​ന​സ്സി​ലാ​കു​മ​ല്ലോ. നാ​ട്ടു​കാ​ർ​ക്കി​ട​യി​ൽ വെ​റു​തെ എ​ന്തി​നാ തെ​റ്റി​ദ്ധാ​ര​ണ ഉ​ണ്ടാ​ക്കു​ന്നെ’’.

ഉ​സ്താ​ദി​ന് കാ​ര്യം തി​രി​ഞ്ഞു. ഉ​റു​ക്ക​ല്ല പ​ത്തു​കി​ത്താ​ബ് അ​പ്പ​ടി കെ​ട്ടി​ക്കൊ​ടു​ത്താ​ലും ഈ ​ശൈ​ത്വാ​ൻ ഒ​തു​ങ്ങാ​ൻ പോ​കു​ന്നി​ല്ല. ഇ​ടി​ച്ച് പ​രി​പ്പെ​ടു​ക്കു​ന്ന​വ​ന​ല്ലെ. മ​റു​ത്ത് പ​റ​യാ​ൻ പ​റ്റി​ല്ല​ല്ലോ. കൊ​ടു​ത്തു ഒ​രു വെ​ള്ളി​യു​റു​ക്ക്!

ലാ​ടം പ​റ​ഞ്ഞ​ത് നേ​രാ​യി​രു​ന്നു. ഏ​ല​സ്സ് കെ​ട്ടി കൃ​ത്യം ര​ണ്ടി​ന്‍റ​ന്ന്; അ​ന്തി​ക്കു​രു​ട​ൻ ചേ​ക്കു​വ​ന്‍റെ വീ​ട്ടി​ൽ​നി​ന്ന് ന​ട്ട​പ്പാ​തി​ര നേ​ര​ത്ത് ദ​ജ്ജാ​ല് കൂ​വു​ന്ന ക​ണ​ക്കൊ​രു നി​ല​വി​ളി നാ​ട്ടു​കാ​ര് കേ​ട്ടു. ഓ​ടി​ക്കൂ​ടി​യ​വ​ർ വി​ര​ണ്ടു​പോ​യി. പൊ​ള്ളി പ​രു​വ​ക്കേ​ടാ​യ ജ​ന​നേ​ന്ദ്രി​യം പൊ​ത്തി​പ്പി​ടി​ച്ച് ക്രൂ​ര​ന്മാ​രി​ൽ ക്രൂ​ര​നാ​യി പേ​രെ​ടു​ത്ത പ​രീ​ത് ഏ​മാ​ൻ മ​ണ്ണി​ൽ കി​ട​ന്ന് ഉ​രു​ളു​ന്നു. നൂ​ൽ​ബ​ന്ധ​മെ​ന്ന നി​ല​യി​ൽ വ​ല്യു​സ്താ​ദ് മ​ന്ത്രി​ച്ച വെ​ള്ളി​യു​റു​ക്ക് മാ​ത്ര​മു​ണ്ട് ലാ​ട​ത്തി​ന്‍റെ ത​ടി​യി​ൽ. ഇ​രു​ട്ടു​കൊ​ണ്ട് ക​ണ്ണെ​ഴു​തി​യ കു​രു​ട​ൻ ചേ​ക്കു തി​ണ്ണ​യി​ൽ കു​ത്തി​യി​രി​പ്പു​ണ്ട്. അ​യാ​ളു​ടെ മൊ​ഴി​ചൊ​ല്ല​പ്പെ​ട്ട മ​ക​ൾ സൈ​നു ഏ​മാ​ന്‍റെ സ​മീ​പ​മു​ണ്ട്. കൊ​ഴു​ത്തു​ര​ണ്ട വ​ല​തു​കാ​ൽ ലാ​ടം പ​രീ​തി​ന്‍റെ നെ​ഞ്ചി​ലു​റ​പ്പി​ച്ച് നി​ന്ന് വ​ട​ക്ക​ൻ പു​ക​ല ഞെ​ട്ട് ചു​ണ്ണാ​മ്പ് ചേ​ർ​ത്ത് കൈ​വെ​ള്ള​യി​ലി​ട്ട് ഞ​ര​ടു​ക​യാ​ണ് അ​വ​ൾ. സൈ​നു അ​ല്ലെ​ങ്കി​ലും അ​ങ്ങ​നെ​യാ​ണ്. ഇ​ബ് ലീ​സ് വി​ള​യാ​ൻ ചെ​ന്നാ​ലും എ​ടു​ത്തി​ട്ട​ല​ക്കും.

അ​വ​ളെ​പ്പോ​ലൊ​രു സു​ന്ദ​രി​യെ തു​രു​ത്ത് ക​ണ്ടി​ട്ടി​ല്ല. ഇ​നി​യൊ​ട്ട് കാ​ണാ​നും പോ​കു​ന്നി​ല്ല. അ​സാ​ധാ​ര​ണ​മാ​യ അം​ഗ​ലാ​വ​ണ്യം. ത​ങ്ക​പ്പാ​ളി​യു​ടെ നി​റം. അ​ള​വി​ല​ധി​കം തു​ടി​പ്പു​ള്ള അ​വ​യ​വ​ങ്ങ​ൾ. ഗ​വേ​ഷ​ക​രു​ടെ സ​വി​ശേ​ഷ​ശ്ര​ദ്ധ പ​തി​ഞ്ഞി​രു​ന്നെ​ങ്കി​ൽ ഉ​റ​ക്ക​മി​ല്ലാ​ത്ത പു​രു​ഷ​കേ​സ​രി​ക​ളു​ടെ ദേ​ശ​മെ​ന്ന നി​ല​യി​ൽ ഏ​നാ​ദി​യു​ടെ പേ​ര് ച​രി​ത്ര​ത്തി​ൽ അ​ട​യാ​ള​പ്പെ​ടു​മാ​യി​രു​ന്നു.

സൗ​ന്ദ​ര്യ​ധാ​മ​ങ്ങ​ൾ വാ​ഴു​ന്ന നാ​ടു​ക​ളി​ൽ അ​വ​ര​റി​യാ​തെ ത​ന്നെ നി​സ്തു​ല​മാ​യ ചി​ല സാ​മൂ​ഹി​ക പ​രി​ഷ്ക​ര​ണ​ങ്ങ​ൾ യു​വാ​ക്ക​ളെ കേ​ന്ദ്രീ​ക​രി​ച്ച് ന​ട​ക്കാ​റു​ണ്ട്.

സൈ​നു​വി​ന് കു​ളി​തെ​റ്റു​ന്ന കാ​ലം നോ​ക്കി​യി​രു​ന്ന​തു​പോ​ലെ തു​രു​ത്തി​ലെ ചെ​റു​പ്പ​ക്കാ​ർ​ക്കി​ട​യി​ലും അ​ങ്ങ​നെ ചി​ല മാ​റ്റ​ങ്ങ​ളു​ണ്ടാ​യി.​തെ​ങ്ങു​ക​യ​റ്റം, പു​ഴ​പ്പ​ണി, ക​ക്ക​നീ​റ്റ്, ക​ള്ള​വാ​റ്റ് തു​ട​ങ്ങി​യ തൊ​ഴി​ലു​ക​ളി​ലും കു​ണു​ക്ക് ചെ​വി​യി​ൽ തൂ​ക്കു​ന്ന ചീ​ട്ടു​ക​ളി, മ​ണ്ണി​ൽ ക​ളം വ​ര​ച്ച് ഞ​വു​ണി​ക്ക എ​റി​ഞ്ഞു​ള്ള എ​ട്ടും​കു​റ്റി, അ​ശ്ലീ​ല​ക​ഥ​ക​ളു​ടെ നി​ർ​മാ​ണം, കു​ളി​ക്ക​ട​വി​ലെ പൊ​ന്ത​ക​ളി​ലു​ള്ള ഒ​ളി​ച്ചി​രി​പ്പ് തു​ട​ങ്ങി​യ വി​നോ​ദ​ങ്ങ​ളി​ലും മാ​ത്രം പ്രാ​ഗ​ത്ഭ്യ​മു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്ന യു​വ​തു​ർ​ക്കി​ക​ളു​ടെ ഇ​ട​യി​ൽ​നി​ന്ന് ക​വി​ക​ളെ​യും ക​ഥാ​കാ​ര​ന്മാ​രെ​യും ചി​ന്ത​ക​രെ​യും വി​ഷാ​ദ​രോ​ഗി​ക​ളെ​യും സൈ​നു വാ​ർ​ത്തെ​ടു​ത്തു. വി​ശേ​ഷ നാ​ളു​ക​ളി​ൽ അ​വ​ൾ​ക്കു​വേ​ണ്ടി ഗാ​ന​സ​ദ​സ്സു​ക​ളും ല​ഘു​നാ​ട​ക​ങ്ങ​ളും അ​വ​രു​ടെ ഭാ​ഗ​ത്ത് നി​ന്നു​ണ്ടാ​യി. ഭാ​വി​യി​ൽ എ​ണ്ണ​മി​ല്ലാ​ത്ത ചും​ബ​ന​പു​ഷ്പ​ങ്ങ​ൾ വി​രി​യേ​ണ്ട ചു​ണ്ടു​ക​ളി​ൽ ക​ട്ട​ൻ​ബീ​ഡി​ക്ക് പ​ക​രം വെ​ളു​ത്ത സി​ഗ​ര​റ്റു​ക​ൾ പ്ര​ത്യ​ക്ഷ​പ്പെ​ട്ടു.

ഏ​നാ​ദി​യി​ൽ ഏ​കാ​ധ്യാ​പ​ക വി​ദ്യാ​ല​യം സ്ഥാ​പി​ക്കു​ക വ​ഴി സ​ർ​വാ​ദ​ര​ണീ​യ​നും സ​ർ​വ​വി​ജ്ഞാ​ന​കോ​ശ​വു​മാ​യി തീ​ർ​ന്ന സാ​ത്വി​ക​നാ​ണ് ഉ​ക്ക​ണ്ട​ൻ മാ​ഷ്. ത​നി​ക്ക് ന​ൽ​കു​ന്ന സ്നേ​ഹ​ബ​ഹു​മാ​ന​ങ്ങ​ൾ​ക്ക് പ്ര​തി​ഫ​ല​മെ​ന്നോ​ണം ജ്ഞാ​ന​പോ​ഷി​ണി എ​ന്ന​പേ​രി​ൽ അ​ദ്ദേ​ഹം ഒ​രു വാ​യ​ന​ശാ​ല നാ​ട്ടു​കാ​ർ​ക്ക് സ​മ്മാ​നി​ക്കു​ക​യു​ണ്ടാ​യി.

എ​പ്പോ​ഴും കി​ട​ന്നു​റ​ങ്ങു​ന്ന ലൈ​ബ്രേ​റി​യ​ന്റെ​യും മാ​ഷി​ന്‍റെ​യും അ​ല്ലാ​തെ മൂ​ന്നാ​മ​തൊ​രു മ​നു​ഷ്യ​ഗ​ന്ധം കൊ​തി​ച്ചു​മു​ര​ടി​ച്ച വാ​യ​ന​ശാ​ല​യി​ലേ​ക്ക് ഒ​രു സു​പ്ര​ഭാ​ത​ത്തി​ൽ സൈ​നു ക​യ​റി​ച്ചെ​ന്ന് അം​ഗ​ത്വ​മെ​ടു​ത്തു. ആ ​ഒ​റ്റ​ക്കാ​ര​ണ​ത്താ​ൽ പു​സ്ത​ക പ്രേ​മി​ക​ളു​ടെ നീ​ണ്ട​നി​ര നാ​ട്ടി​ലു​ണ്ടാ​യി. സു​ന്ദ​രി​യാ​യ പെ​ണ്ണി​നു​വേ​ണ്ടി ലോ​ക​ത്ത് എ​ന്തൊ​ക്കെ സം​ഭ​വി​ക്കു​മോ അ​ത​ത്ര​യും തു​രു​ത്തി​ലും സം​ഭ​വി​ച്ചു. സ്വ​പ്ന​ങ്ങ​ളു​ണ്ടാ​യി! മ​ത്സ​ര​ങ്ങ​ളു​ണ്ടാ​യി! കു​ശു​മ്പും കു​ന്നാ​യ്മ​ക​ളു​മു​ണ്ടാ​യി! ത​ർ​ക്ക​ങ്ങ​ളും ചി​ല്ല​റ ദ്വ​ന്ദ​യു​ദ്ധ​ങ്ങ​ളു​മു​ണ്ടാ​യി!

മു​ടി​ചീ​കാ​തെ​യും ക​ക്ഷ​ത്തി​ലും പി​ൻ​ക​ഴു​ത്തി​ലും കു​ട്ടി​ക്യൂ​റ പൗ​ഡ​ർ പൂ​ശാ​തെ​യും ചെ​റു​പ്പ​ക്കാ​ർ വീ​ടി​ന് പു​റ​ത്തി​റ​ങ്ങാ​താ​യി. പ​ട്ടി​ണി കി​ട​ന്നും ചി​ല്ല​റ മോ​ഷ​ണ​ങ്ങ​ളി​ൽ ഏ​ർ​പ്പെ​ട്ടും മ​സ്ലീ​ൻ കൈ​ലി​ക​ൾ പ​റി​ച്ചെ​റി​യാ​നും ബെ​ൽ​ബോ​ട്ടം പാ​ന്‍റ് ധ​രി​ക്കാ​നും തു​രു​ത്തി​ലെ മി​ടു​ക്ക​ന്മാ​ർ​ക്ക് ക​ഴി​ഞ്ഞു. ബെ​ൽ​ബോ​ട്ടം തു​ന്നാ​ൻ വ​ശ​മു​ള്ള ടെ​യ് ല​ർ ഏ​നാ​ദി​യി​ൽ ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നി​ല്ല. വൈ​ക്കം പ​ട്ട​ണ​ത്തി​ൽ​നി​ന്ന് അ​തി​ന് യോ​ഗ്യ​നാ​യ ഒ​രാ​ളെ അ​വ​ർ ക​ണ്ടെ​ത്തി. ‘ടി​പ് ടോ​പ്പ് ചെ​ട്ടി​യാ​ർ’ എ​ന്നാ​യി​രു​ന്നു നി​ന്നു​തി​രി​യാ​ൻ സ​മ​യ​മി​ല്ലാ​ത്ത ആ ​തു​ന്ന​ൽ​ക്കാ​ര​ന്റെ പേ​ര്. കൂ​ൾ​ഗ്ലാ​സ് വെ​ച്ച് ബെ​ൽ​ബോ​ട്ടം ത​യ്ക്കു​ന്ന സു​ന്ദ​ര​നും അ​ത്യാ​ധു​നി​ക ജീ​വി​ത​രീ​തി​ക​ൾ പി​ന്തു​ട​രു​ന്ന​വ​നു​മാ​യ അ​യാ​ൾ ദ്വീ​പി​ലേ​ക്ക് വ​രാ​ൻ കൂ​ട്ടാ​ക്കി​യി​ല്ല. ഒ​രു പാ​ന്റി​ന് ര​ണ്ട് പാ​ന്റി​ന്റെ കൂ​ലി യു​വാ​ക്ക​ൾ വാ​ഗ്ദാ​നം ചെ​യ്തു. വ​ഴ​ങ്ങി​യി​ല്ല.

‘‘ഭ​ക്ഷ​ണം, താ​മ​സം, മ​ദ്യ​പാ​നം, അ​ഭി​സാ​രി​കാ സ​ന്ദ​ർ​ശ​നം, ക​ട വാ​ട​ക. അ​ങ്ങ​നെ എ​ന്തൊ​ക്കെ ചെ​ല​വ് സാ​റി​നു​ണ്ടോ അ​ത് മു​ഴു​ക്കെ ഞ​ങ്ങ​ളേ​ൽ​ക്കും’’.

ഏ​ക​സ്വ​ര​ത്തി​ൽ അ​വ​ർ പ​റ​ഞ്ഞു. സാ​റെ​ന്ന അ​ഭി​സം​ബോ​ധ​ന​യി​ൽ മ​ന​സ്സ് ചാ​ഞ്ചാ​ടി​യെ​ങ്കി​ലും തു​രു​ത്തി​ലെ തൊ​ണ്ട​ളി​ഞ്ഞ ദു​ർ​ഗ​ന്ധം പ്ര​സ​രി​പ്പി​ച്ച് നി​ൽ​ക്കു​ന്ന ക​ൾ​ട്ട് കോ​ല​ങ്ങ​ൾ അ​യാ​ളെ പി​ന്തി​രി​പ്പി​ച്ചു.

‘‘ടി​പ് ടോ​പ്പ് ചെ​ട്ടി​യാ​ർ വെ​റും കൂ​റ​യാ​ന്നാ​ണോ നി​ന്റേ​ക്കെ വി​ചാ​രം. പോ​യി പ​ണി നോ​ക്കി​നെ​ടാ ചെ​റ്റ​ക​ളെ’’.

ബെ​ൽ​റ്റ് വീ​ശി അ​യാ​ൾ ചെ​റു​പ്പ​ക്കാ​രെ ആ​ട്ടി​യോ​ടി​ച്ചു. സൈ​നു​വി​ന്റെ താ​രോ​ദ​യം താ​ടി​യും മു​ടി​യു​മു​ള്ള ചി​ന്ത​ക​നാ​ക്കി മാ​റ്റി​യ ഒ​രു​വ​ൻ ആ ​കൂ​ട്ട​ത്തി​ൽ ഉ​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. ര​ണ്ട് ക​വി​ത​ക​ൾ എ​ഴു​തി അ​വ​ളു​ടെ മു​റ്റ​ത്ത് ഇ​ടു​ക​യും ചെ​യ്തി​ട്ടു​ണ്ട് അ​വ​ൻ. എ​ന്ന​ന്നേ​ക്കു​മാ​യി ഒ​രു ബെ​ൽ​ബോ​ട്ടം തു​ന്ന​ൽ​ക്കാ​ര​നെ തു​രു​ത്തി​ന് സ​മ്മാ​നി​ക്കാ​ൻ​പോ​ന്ന, അ​ൽ​പം സാ​ഹ​സി​ക​ത നി​റ​ഞ്ഞ ഒ​രാ​ശ​യം മി​ടു​ക്ക​നാ​യ അ​വ​ന്റെ ത​ല​യി​ൽ മി​ന്നി. അ​തി​ൻ​പ്ര​കാ​രം രാ​ത്രി ക​ട​യ​ട​ച്ച് സൈ​ക്കി​ളി​ൽ വീ​ട്ടി​ലേ​ക്ക് പോ​വു​ക​യാ​യി​രു​ന്ന ടി​പ് ടോ​പ്പ് ചെ​ട്ടി​യാ​രെ ചെ​റു​പ്പ​ക്കാ​ർ അ​നു​ധാ​വ​നം ചെ​യ്തു.

പ​റ്റി​യ സ്ഥ​ല​മെ​ത്തി​യ​പ്പോ​ൾ സൈ​ക്കി​ള​ട​ക്കം അ​യാ​ളെ പൊ​ക്കി അ​വ​ന്മാ​ര് വ​ള്ള​ത്തി​ലി​ട്ടു. ഏ​നാ​ദി ല​ക്ഷ്യ​മാ​ക്കി പാ​ഞ്ഞെ​ങ്കി​ലും നേ​രം പു​ല​രു​വോ​ളം തോ​ണി ക​ട​വ് തൊ​ട്ടി​ല്ല. പു​ഴ​യി​ൽ ത​ന്നെ ഒ​ഴു​കി ന​ട​ന്നു. സൈ​നു മു​റ്റ​മ​ടി​ക്കാ​ൻ ഇ​റ​ങ്ങു​ന്ന സ​മ​യം ക​ണ​ക്കാ​ക്കി ദ്വീ​പി​ലേ​ക്ക് വ​ള്ള​മ​ടു​ത്തു. പി​ന്നെ ന​ട​ന്ന​ത് ച​രി​ത്രം! യു​വാ​ക്ക​ൾ ഇ​റ​ങ്ങു​ന്ന​തി​ന് മു​മ്പേ ചെ​ട്ടി​യാ​ർ ക​ര ച​വി​ട്ടി. പ​റ​ന്നി​റ​ങ്ങു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു എ​ന്നാ​ണ് പി​ൽ​ക്കാ​ല​ത്ത് ആ​ളു​ക​ൾ അ​തി​നെ​പ്പ​റ്റി പ​റ​ഞ്ഞ​ത്. അ​ടു​ത്ത പ​ക​ലി​ൽ അ​ങ്ങാ​ടി​യി​ൽ സ്ഥാ​പി​ക്ക​പ്പെ​ട്ട ‘ടി​പ് ടോ​പ്പ് ടെ​യ്ലേ​ഴ്സ്’ എ​ന്ന ത​ക​ര ബോ​ർ​ഡി​ന് കീ​ഴി​ലി​രു​ന്ന് അ​യാ​ൾ ബെ​ൽ​ബോ​ട്ടം അ​ടി തു​ട​ങ്ങി. അ​തും ഒ​രു പാ​ന്‍റി​ന് അ​ര​ക്കൂ​ലി ഈ​ടാ​ക്കി!

ആ​ല​പ്പു​ഴ​ക്കാ​ര​നു​മാ​യി മ​ക​ളു​ടെ വി​വാ​ഹം നി​ശ്ച​യി​ക്കു​ന്ന​ത് വ​രെ കു​രു​ട​ൻ ചേ​ക്കു​വി​നെ​പ്പോ​ലെ യു​വാ​ക്ക​ളു​ടെ സ്നേ​ഹ​ബ​ഹു​മാ​ന​ങ്ങ​ൾ ഏ​റ്റു​വാ​ങ്ങി​യ മ​റ്റൊ​രു പി​താ​വ് ദ്വീ​പി​ലു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നി​ല്ല. കാ​ണു​ന്ന മാ​ത്ര​യി​ൽ എ​ഴു​ന്നേ​റ്റ് നി​ന്നും ശ​ബ്ദം താ​ഴ്ത്തി സം​സാ​രി​ച്ചും അ​യാ​ളെ അ​വ​ർ ആ​ദ​രി​ച്ചു. സി​ഗ​ര​റ്റു​ക​ളു​ടെ പാ​തി​ജീ​വ​നു​ക​ൾ വി​ല ഗൗ​നി​ക്കാ​തെ ച​വി​ട്ടി​ക്കെ​ടു​ത്തി. അ​ങ്ങാ​ടി​യി​ൽ ചേ​ക്കു പ​റ​യു​ന്ന അ​ഭി​പ്രാ​യ​ങ്ങ​ളെ മു​ൻ​പി​ൻ നോ​ക്കാ​തെ പി​ന്താ​ങ്ങി. നി​ർ​ബ​ന്ധ​പൂ​ർ​വം ചാ​യ​യും പ​രി​പ്പ് വ​ട​യും ക​ഴി​പ്പി​ച്ചു. സ്വ​ന്തം ചെ​ല​വി​ൽ വൈ​ക്ക​ത്ത് പോ​യി വാ​ങ്ങി​ക്കൊ​ണ്ടു​വ​രു​ന്ന അ​ന്തി​ക്കു​രു​ടി​നു​ള്ള തു​ള്ളി മ​രു​ന്ന് പ​ര​സ്യ​മാ​യി അ​യാ​ളു​ടെ ക​ണ്ണി​ലി​റ്റി​ച്ചു​കൊ​ടു​ത്തു. ചേ​ക്കു​വി​ന്റെ വ​ല​യി​ൽ കു​രു​ങ്ങു​ന്ന ആ​റ്റു​മീ​നു​ക​ൾ പൊ​ന്നും വി​ല​ക്ക് വാ​ങ്ങി ത​ങ്ങ​ളു​ടെ വ​രു​മാ​ന സ്രോ​ത​സ്സി​ന്റെ വ​ർ​ധ​ന​വ് ബോ​ധ്യ​പ്പെ​ടു​ത്തി. ചീ​ട്ടു​ക​ളി തോ​ൽ​ക്കു​ന്ന സ​മ​യ​ങ്ങ​ളി​ൽ ചേ​ക്കു​വി​ന്റെ കാ​തു​ക​ളി​ൽ തൂ​ങ്ങി​യാ​ടേ​ണ്ട മ​ച്ചി​ങ്ങ കു​ണു​ക്കു​ക​ൾ വാ​ങ്ങി ചെ​റു​പ്പ​ക്കാ​ർ ത​ങ്ങ​ളു​ടെ കാ​തു​ക​ളി​ൽ തൂ​ക്കി. എ​ല്ലാം പ​ക്ഷേ വെ​റു​തെ​യാ​യി. ആ​ല​പ്പു​ഴ​ക്കാ​ര​ൻ പ​ണ​ക്കാ​ര​ൻ പ​യ്യ​ൻ അ​വ​ളു​ടെ ക​ഴു​ത്തി​ൽ താ​ലി​വെ​ച്ചു.

സൈ​നു​വി​ന്‍റെ ക​ല്യാ​ണം ബെ​ൽ​ബോ​ട്ട​ക്കാ​ർ​ക്കി​ട​യി​ൽ ചി​ല്ല​റ നാ​ശ​ന​ഷ്ട​ങ്ങ​ളു​ണ്ടാ​ക്കി. നാ​ല് മൈ​ത്താ​ണ്ടി​ക​ൾ നാ​ടു​വി​ട്ടു!. മൂ​ന്നു പോ​ഴ​ന്മാ​ർ ആ​ല​പ്പു​ഴ​ക്കാ​ര​ന്റെ പേ​രെ​ഴു​തി​യ കു​റി​പ്പ് പോ​ക്ക​റ്റി​ലി​ട്ട് ആ​ത്മ​ഹ​ത്യ ചെ​യ്തു!. വേ​റൊ​രു​ത്ത​ൻ എ​ത്ര​കു​ളി​ച്ചി​ട്ടും മ​തി​വ​രാ​തെ ശി​ഷ്ട​കാ​ലം പു​ഴ​യി​ൽ ത​ന്നെ ചെ​ല​വ​ഴി​ക്കാ​ൻ തീ​രു​മാ​നി​ച്ചു!

ഒ​റ്റ​രാ​ത്രി നീ​ണ്ട ദാ​മ്പ​ത്യ​മാ​യി​രു​ന്നു സൈ​നു​വി​ന്‍റേ​ത്. നാ​ട്ടു​കാ​ർ​ക്കി​ട​യി​ൽ അ​തി​നെ​ച്ചൊ​ല്ലി പ​ല ക​ഥ​ക​ൾ പ്ര​ച​രി​ച്ചി​രു​ന്നു. ഏ​ഴ് ക​ട​ൽ ക​ട​ന്നു​വ​ന്ന ക​രി​ജി​ന്നു​ക​ളു​ടെ രാ​ജാ​വ് കാ​മി​ച്ചി​രു​ന്ന പെ​ണ്ണാ​യി​രു​ന്ന​ത്രെ സൈ​നു! രാ​ത്രി​ക​ളി​ൽ ഇ​ട​ക്കി​ട​ക്ക് അ​വ​ൾ​ക്ക് അ​പ​സ്മാ​ര​മി​ള​കു​ന്ന​ത് അ​തു​കൊ​ണ്ടാ​ണ​ത്രെ!. ആ​ദ്യ​രാ​ത്രി അ​വ​ളെ കാ​ത്ത് മ​ണി​യ​റ​യി​ലി​രു​ന്ന ആ​ല​പ്പു​ഴ​ക്കാ​ര​നെ ക​റു​ത്ത ജി​ന്നു​ക​ളെ​ടു​ത്ത് പു​ഴ​ക്ക് അ​ക്ക​രെ കൊ​ണ്ടു​വെ​ച്ചെ​ന്ന് ഒ​രു ക​ഥ!. അ​ത​ല്ല രാ​ത്രി​കാ​ല​ങ്ങ​ളി​ൽ ക​ട​ലി​ന​ടി​യി​ലു​ള്ള ജി​ന്ന് കൊ​ട്ടാ​ര​ത്തി​ൽ മ​റ്റേ​പ്പ​ണി​ക്ക് പോ​കാ​റു​ള്ള അ​വ​ളെ മ​ണി​യ​റ​യി​ൽ കാ​ണാ​തെ പു​യ്യാ​പ്ല പി​ണ​ങ്ങി​പ്പോ​യെ​ന്ന് മ​റ്റൊ​രു ക​ഥ!

സൈ​നു​വി​നെ ചു​റ്റി പ​ട​ക്ക​പ്പെ​ട്ട നൂ​റാ​യി​രം ക​ഥ​ക​ളി​ൽ ചെ​റു​പ്പ​ക്കാ​ർ കൂ​ടു​ത​ൽ വി​ശ്വ​സി​ക്കാ​ൻ ഇ​ഷ്ട​പ്പെ​ടു​ന്ന ക​ഥ ഇ​ങ്ങ​നെ​യാ​യി​രു​ന്നു. ആ​ദ്യ​രാ​ത്രി പി​റ​ന്ന​പ​ടി സൈ​നു​വി​നെ ക​ണ്ട മാ​ത്ര​യി​ൽ ആ​ല​പ്പു​ഴ മ​ണ​വാ​ള​ൻ സ​ർ​വാം​ഗം ത​ള​ർ​ന്നു​പോ​യി! വി​യ​ർ​ത്തു! ശ്വാ​സം​വി​ല​ങ്ങി ! മ​റ്റൊ​ന്നി​നും നി​ൽ​ക്കാ​തെ അ​വ​ളു​ടെ കാ​ൽ​ക്ക​ൽ വെ​ള്ളി​ത്തു​ട്ട് വെ​ച്ച് തൊ​ഴു​തി​ട്ട് പു​ഴ നീ​ന്തി​യ​ത്രെ!

അ​വ​ളെ കെ​ട്ടാ​ൻ പി​ന്നെ​യും യു​വാ​ക്ക​ൾ മോ​ഹി​ച്ചു. പ്രേ​മം പ​റ​യാ​ൻ മ​ത്സ​രി​ച്ചു.

‘‘ക​രി​ജി​ന്ന് കാ​മി​ക്കു​ന്ന പെ​ണ്ണാ​ടാ സൈ​നൂ. ജി​ന്നി​നെ തോ​ൽ​പ്പി​ച്ച് പോ​റ്റാ​ൻ നി​ന്നെ​ക്കൊ​ണ്ട് ഒ​ക്കെ പ​റ്റു​വോ’’. കാ​മു​ക​രോ​ട് അ​വ​ൾ ചോ​ദി​ച്ചു. ‘‘ക​ണ്ട​ല്ലോ ആ​ല​പ്പു​ഴ​ക്കാ​ര​ന്‍റെ അ​വ​സ്ഥ’’.

പ​ല​രും ജി​ന്നി​നെ പേ​ടി​ച്ച് പി​ന്നെ ആ ​വ​ഴി​ക്ക് ചെ​ന്നി​ല്ല. പ്രേ​മ​മ​ല്ലേ. എ​ന്ത് ക​ണ്ണും മൂ​ക്കും? എ​ന്ത് ജി​ന്ന് ? മാ​ന്യ​മാ​യി നി​ര​സി​ച്ചി​ട്ടും വീ​ണ്ടും പി​ന്നാ​ലെ ചെ​ന്നു ചി​ല​ർ. ചേ​ക്കു​വി​ന്‍റെ ത​ള്ള​യി​ൽ നി​ന്ന് വ​ശ​ത്താ​ക്കി​യ സൈ​നു​വി​ന്‍റെ മ​ർ​മ്മ മു​റ​ക​ളു​ടെ ചൂ​ട​റി​യേ​ണ്ടി​വ​ന്നു അ​ത്ത​ര​ക്കാ​ർ​ക്ക് പ്രേ​മം ഉ​ള്ളി​ലൊ​തു​ക്കി ജീ​വി​ക്കാ​ൻ. ഒ​രു​ത്ത​നെ​പ്പോ​ലും കൂ​സാ​തെ തൊ​ണ്ട് ത​ല്ലി​യും ക​യ​റ് പി​രി​ച്ചും അ​ങ്ങ​നൊ​ക്കെ ത​ന്നി​ഷ്ട​ത്തി​ന് ജീ​വി​ച്ചു​പോ​ന്ന അ​വ​ളു​ടെ മു​റ്റ​ത്താ​ണ് പാ​തി​രാ​ത്രി ഉ​ടു​തു​ണി​യി​ല്ലാ​തെ പ​രീ​ത് ചെ​ന്നു​കേ​റി​യ​ത്.

ലാ​ട​ത്തി​ന്‍റെ നെ​ഞ്ച​ത്തു​നി​ന്ന് സൈ​നു​വി​നെ പി​ടി​ച്ച് മാ​റ്റാ​നോ ത​ട​സ്സം പ​റ​യാ​നോ ആ​രും ധൈ​ര്യ​പ്പെ​ട്ടി​ല്ല. ഒ​ടു​ക്കം വ​ല്യു​സ്താ​ദ് നേ​രി​ട്ട് ഹാ​ജ​രാ​യി. ‘‘മ​നഃ​പൂ​ർ​വ​ല്ല മോ​ളെ, ശൈ​ത്വാ​ൻ ചു​റ്റി​ച്ച് കൊ​ണ്ടു​വ​രു​ന്ന​താ​ണ്. ക​ണ്ടി​ല്ലേ ഉ​റു​ക്ക്. ഒ​രു ത​വ​ണ​ത്തേ​ക്ക് പൊ​രു​ത്ത​പ്പെ​ട്’’. ഉ​സ്താ​ദ് അ​പേ​ക്ഷി​ക്കേ​ണ്ടി​വ​ന്നു അ​വ​ൾ കാ​ലെ​ടു​ക്കാ​ൻ.

ലാ​ടം പ​ക്ഷേ തു​രു​ത്ത് വി​ട്ടി​ല്ല. ഏ​റ്റ മാ​ന​ഹാ​നി​യു​ടെ തോ​ത​നു​സ​രി​ച്ച് അ​താ​യി​രു​ന്നു ചെ​യ്യേ​ണ്ടി​യി​രു​ന്ന​ത്. എ​ന്നാ​ൽ, ഉ​ണ്ടാ​യ​ത് മ​റ്റൊ​ന്നാ​യി​രു​ന്നു. ഏ​തോ നാ​ട്ടി​ൽ കി​ട​ന്ന അ​യാ​ളേ​ക്കാ​ൾ വൃ​ത്തി​കെ​ട്ട കു​റെ ബ​ന്ധു​മി​ത്രാ​ദി​ക​ൾ അ​ടു​ത്ത ദി​വ​സം തു​രു​ത്തി​ലെ​ത്തി. വ​ല്യു​സ്താ​ദി​നെ മ​ധ്യ​സ്ഥ​നാ​ക്കി പ​രീ​തും ബ​ന്ധു​ക്ക​ളും കു​രു​ട​ൻ ചേ​ക്കു​വി​ന്റെ വീ​ട്ടി​ൽ​ചെ​ന്ന് അ​ന്ത​സ്സാ​യി പെ​ണ്ണ് ചോ​ദി​ച്ചു. കാ​ശ് അ​ങ്ങോ​ട്ട്. പെ​ണ്ണ് ഇ​ങ്ങോ​ട്ട്. ലാ​ട​ത്തി​ന്‍റെ പ​ക്ഷം​പി​ടി​ച്ച് വ​ല്യു​സ്താ​ദ് പ​ട്ടി​ണി​ക്കാ​ര​ൻ ചേ​ക്കു​വി​നെ പ്ര​ലോ​ഭി​പ്പി​ച്ചു. സൈ​നു സ​മ്മ​തി​ച്ചി​ല്ല. അ​പ​മാ​നി​ച്ച് ഇ​റ​ക്കി​വി​ട്ടു.

‘‘പെ​ണ്ണ് മാ​ത്രാ​ണ് നീ. ​വെ​റും പെ​ണ്ണ്. ഒ​രു രാ​ത്രി ന​ന്‍റെ കൂ​ടെ കി​ട​ക്കാ​ണ്ട് ലാ​ടം പ​രീ​ത് തു​രു​ത്ത് വി​ടൂ​ല്ല. കു​റി​ച്ച് വെ​ച്ചോ​ളി​ൻ’’

പോ​കും മു​മ്പ് നാ​ട്ടാ​ര് കേ​ൾ​ക്കെ അ​വ​ളെ അ​യാ​ൾ വെ​ല്ലു​വി​ളി​ച്ചു. സൈ​നു​വി​ന്‍റെ മ​റു​പ​ടി ച​വ​ച്ച് തു​പ്പി​യ ഒ​രു​കു​ത്ത് പു​ക​ല​ച്ചാ​റാ​യി​രു​ന്നു. അ​തു​പ​ക്ഷേ വീ​ണ​ത് വ​ല്യു​സ്താ​ദി​ന്‍റെ അ​ത്ത​റ് പൂ​ശി​യ വെ​ള്ള​ക്കു​പ്പാ​യ​ത്തി​ലാ​യി​രു​ന്നു!

ആ ​വ​ക പ​രി​ച​യ​ങ്ങ​ളും സ്നേ​ഹ​ബ​ഹു​മാ​ന​ങ്ങ​ളും ഇ​പ്പോ​ഴും ത​ന്നോ​ട് സൂ​ക്ഷി​ക്കു​ന്നു​ണ്ടാ​വും എ​ന്ന ധൈ​ര്യ​ത്തി​ൽ വ​ല്യു​സ്താ​ദ് ലാ​ട​ത്തി​നോ​ട് ചോ​ദി​ച്ചു.

‘‘144 പ്ര​ഖ്യാ​പി​ച്ചാ ഓ​ത്തി​ന് പ്ര​ശ്ന​മു​ണ്ടോ?’’

‘‘പ്ര​ശ്ന​മി​ല്ല’’. പ​രീ​ത് പ​റ​ഞ്ഞു.‘‘​പ​ക്ഷേ അ​ഞ്ചി​ല​ധി​കം കു​ട്ടി​ക​ൾ പാ​ടി​ല്ല’’.

‘‘അ​മ്പ​തി​ല​ധി​ക​മു​ണ്ട്’’

‘‘ന​ട​ക്കൂ​ല്ല’’.

‘‘കു​ട്ടി​ക​ള​ല്ലെ’’

‘‘കു​ട്ടി വ​ള​ർ​ന്നാ​ണ് തോ​ട്ട​യെ​റി​ഞ്ഞ ഒ​രു എ​മ്പോ​ക്കി ഉ​ണ്ടാ​യ​ത്’’.

‘‘ജു​മ്ആ​യോ? നാ​ളെ വെ​ള്ളി​യാ​ണ്.’’

‘‘ആ​ള് കൂ​ടു​ന്ന ഒ​ന്നും ന​ട​ക്കൂ​ല്ല’’.

‘‘വ​യ​റ്റു​പി​ഴ​പ്പ് മു​ട​ക്ക​രു​ത്’’

വ​ല്യു​സ്താ​ദ് വി​യ​ർ​ത്തു. ആ ​വി​യ​ർ​പ്പാ​യി​രു​ന്നു ലാ​ട​ത്തി​ന് വേ​ണ്ടി​യി​രു​ന്ന​തും.

‘‘മു​ട​ങ്ങാ​തി​രി​ക്കാ​ൻ ഒ​രു പ​രൂ​ഷ​യു​ണ്ട് ’’. ന​ക്സ​ലി​നെ ക​ണ്ടെ​ത്താ​നും സൈ​നു​വി​ന്‍റെ കൂ​ടെ കി​ട​ക്കാ​നും തു​രു​ത്താ​കെ താ​ൻ ന​ട​ത്താ​ൻ പോ​കു​ന്ന പു​ത്ത​ൻ പ​രീ​ക്ഷ​ണ​ത്തി​ന് പ​ള്ളി​മു​റ്റ​ത്ത് പ​രീ​ത് തു​ട​ക്ക​മി​ട്ടു. അ​യാ​ൾ പ​റ​ഞ്ഞു.

‘‘അ​ത് പാ​സ്സാ​യാ​ൽ ഓ​ത്തും ന​ട​ക്കും ജു​മാ​യും ന​ട​ക്കും’’

‘‘എ​ന്ത് പ​രൂ​ഷ?’’

‘‘ഞാ​ൻ വി​ളി​ക്കു​ന്ന​ത് നി​ങ്ങ​ള് ര​ണ്ടും ഏ​റ്റ് വി​ളി​ക്ക​ണം’’. ലാ​ടം ആ​വ​ശ്യ​പ്പെ​ട്ടു. ‘‘ഉ​സ്താ​ദു​മാ​ര് മാ​ത്ര​ല്ല മ​ഹ​ല്ലി​ലെ മു​ഴു​വ​ൻ ആ​ണു​ങ്ങ​ളും വി​ളി​ക്ക​ണം. അ​തും ഒ​റ്റ​യ്ക്കൊ​റ്റ​യ്ക്ക്’’

‘‘തെ​റി​യും വൃ​ത്തി​കേ​ടു​മാ​യി​രി​ക്കും’’.

പ​രീ​തി​ന്‍റെ സ്വ​ഭാ​വം വെ​ച്ച് ഉ​സ്താ​ദ് സം​ശ​യി​ച്ചു. ‘‘ആ​ന്നെ​ങ്കി​ൽ എ​ന്നേം കൊ​ച്ചു​സ്താ​ദി​നേം ഒ​ഴി​വാ​ക്കി താ​യോ. ബാ​ക്കി​യു​ള്ളോ​രെ​ക്കൊ​ണ്ട് വി​ളി​പ്പി​ച്ച് ത​രാം’’

‘‘വി​ളി​പ്പി​ച്ചൊ​ണ്ടാ​ക്കാ​ൻ എ​നി​ക്ക​റി​യാം. ഉ​സ്താ​ദ് നാ​ളെ എ​ല്ലാ​വ​നേം പ​ള്ളീ​ല് ഒ​ന്ന് വ​രു​ത്തി ത​ന്നാ മ​തി’’. ലാ​ടം പ​റ​ഞ്ഞു. ‘‘ഇ​പ്പ നി​ങ്ങ​ള് ര​ണ്ടാ​ളും ദോ ​ഇ​ങ്ങ​നെ വി​ളി’’

ത​ലേ​രാ​ത്രി​യി​ലെ ദാ​സ​ന്‍റെ മു​ദ്രാ​വാ​ക്യം അ​ണു​വി​ട ഈ​ണ​വും താ​ള​വും തെ​റ്റാ​തെ ചെ​റി​യ മാ​റ്റം വ​രു​ത്തി പ​രീ​ത് വി​ളി​ച്ചു.

‘വി​പ്ല​വം തോ​ൽ​ക്ക​ട്ടെ’.

ചാ​ടി​ക്ക​യ​റി വി​ളി​ക്കാ​ൻ പോ​യ കൊ​ച്ചു​സ്താ​ദി​ന്‍റെ വാ​യ വ​ല്യു​സ്താ​ദ് പൊ​ത്തി.

‘‘പൊ​ന്ന് ബ​ലാ​ലെ ആ ​വാ​ക്ക് ഹ​റാ​മാ​ണ്. വാ ​കൊ​ണ്ട് പ​റ​യാ​ൻ പാ​ടി​ല്ല. കാ​ഫി​റാ​കും ജ്ജ് ’’.

​വി​പ്ല​വം എ​ന്ന് ഉ​ച്ച​രി​ക്കാ​നാ​ണ് അ​യാ​ൾ ഭ​യ​ക്കു​ന്ന​ത്. താ​ൻ ചെ​യ്യു​ന്ന​തു​പോ​ലെ ചെ​യ്യാ​ൻ പ​റ​ഞ്ഞ് കൊ​ച്ചു​സ്താ​ദി​നെ വി​ല​ക്കി​യി​ട്ട് ഈ​ണ​വും താ​ള​വും തെ​റ്റാ​തെ അ​ത്യു​ച്ച​ത്തി​ൽ അ​യാ​ൾ മു​ദ്രാ​വാ​ക്യം മ​റ്റൊ​രു ത​ര​ത്തി​ൽ വി​ളി​ച്ചു.

‘‘ഹ​മു​ക്കി​ത്ത​രം തോ​ൽ​ക്ക​ട്ടെ’’.

പ​രീ​ത് സ​മ്മ​തി​ച്ചി​ല്ല. ലാ​ടം ത​റ​ച്ച ബൂ​ട്ട് അ​യാ​ളു​ടെ പെ​രു​വി​ര​ലി​ൽ അ​മ​ർ​ത്തി. വ​ലി​യ വാ​യെ വ​ല്യു​സ്താ​ദ് അ​ല​റി.

‘വി​പ്ല​വം തോ​ൽ​ക്ക​ട്ടെ’

കൊ​ച്ചു​സ്താ​ദും വി​ളി​ച്ചു.

ലാ​ടം​പ​രീ​തി​ന്‍റെ രോ​മ​ങ്ങ​ൾ എ​ഴു​ന്നു​വ​ന്നു. ദേ​ഹ​ത്ത് ചെ​റു​കു​മി​ള​ക​ൾ കൂ​മ്പി. ഓ​ത്തി​നും വെ​ള്ളി ന​മ​സ്കാ​ര​ത്തി​നും അ​നു​മ​തി ന​ൽ​കി​യി​ട്ട് മാ​ർ​ച്ചി​ന് പി​ന്നാ​ലെ അ​യാ​ൾ പാ​ഞ്ഞു.

‘‘അ​യ്യ​ഞ്ചി​ന്‍റെ പ​ത്ത് ബെ​ഞ്ചാ​ക്കി കു​ട്ടി​ക​ളെ ഇ​രു​ത്തി​വേ​ണം ട്ടോ ​ഓ​ത്ത് ന​ട​ത്താ​ൻ, ജു​മാ​യും അ​ങ്ങ​നെ ത​ന്നെ.’’

പോ​കും​മു​മ്പ് അ​യാ​ൾ ഓ​ർ​മി​പ്പി​ച്ചു.

തു​രു​ത്തി​ന്‍റെ നാ​ലു​ദി​ക്കി​ലും റൂ​ട്ട് മാ​ർ​ച്ച് ചെ​ന്നു. ക​വാ​ത്തി​ന്‍റെ വ​ര​വ് അ​നു​സ​രി​ച്ച് പാ​ത​യോ​ര​ങ്ങ​ളും ക​വ​ല​ക​ളും വി​ജ​ന​മാ​യി കൊ​ണ്ടി​രു​ന്നു.

വീ​ടു​ക​ളു​ടെ വാ​തി​ലു​ക​ളി​ലും ജ​ന​ലു​ക​ളി​ലും ഭ​യ​ത്തി​ന്‍റെ കൊ​ളു​ത്തു​ക​ൾ വീ​ണു.

മാ​ധ്യ​മം ആ​ഴ്ച​പ്പ​തി​പ്പി​ന്റെ ല​ക്കം 1489ൽ ​തു​ട​രും