ഓൺലോകം

ഇന്നെന്റെ കിഴക്കേ ചില്ലിൽ

വെളിച്ചത്തിന്റെ ആദ്യ കീറ്

വീണപ്പോൾ

രാവിന്റെ നീലിമയിൽ

പുലരി

രഹസ്യം പോലെ

ഇറങ്ങിവന്നു.

പുൽചുണ്ടുകളിൽ

മഞ്ഞുതുള്ളികൾ

ആകാശനീലിമയിൽ

നനഞ്ഞുനിന്നു.

അപ്പോഴേക്കും

കാഴ്ചകളുടെ പകൽ

വിരൽത്തുമ്പിൽ

തുറന്നിരുന്നു.

ഒന്ന്

മറ്റൊന്നിനെ

തൊട്ടുവിളിച്ചു.

മിന്നിയും മറഞ്ഞും

ചിത്രശകലങ്ങൾ

പുഴയിൽ ഇലകളെപ്പോലെ

ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

മുറ്റത്തെ മാവിൻചോട്ടിൽ

പൂവിന്റെ മണവുമായി

ഒരു ഇളംകാറ്റ് വന്നു,

എത്തിനോക്കി നിന്നു.

ഇലകൾക്കിടയിൽ

ഒരു പൊൻനൂൽ

പകലിനെ

നെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു.

ഞാനത് കണ്ടില്ല.

ചുമരിൽ

നിഴലിന്റെ പാടുകൾ

നീണ്ടുപോയി.

അറിയാതെ

എന്റെ ദിവസവും

കടന്നുപോയി.

സന്ധ്യയുടെ ചുവപ്പ്

വിളറിയൊരു മേഘം

മായ്ച്ചുകളഞ്ഞു.

പുറത്ത്

പകലിന്റെ അവസാന നൂലിഴയും

അഴിഞ്ഞുപോയി.

അകത്ത്

നിറങ്ങൾ

ഒന്നൊന്നായി

വീണുകൊണ്ടിരുന്നു.

പെട്ടെന്ന്

ഉള്ളിൽ

നിശ്ശബ്ദമായൊരു ഇടം

തുറന്നു.

അവിടെ

മറന്നുവെച്ചൊരു വാക്ക്

എന്നെ കാത്തിരുന്നു.

ഞാനൊന്ന് തൊട്ടപ്പോൾ

ഉള്ളിൽ നിന്നൊരു വരി

വിരിഞ്ഞു.

ഞാനപ്പോൾ

എന്നിലേക്ക് മടങ്ങി.