സ്മാർട്ട്‌ഫോണില്ല, ഇന്റർനെറ്റില്ല! ഓർമയുണ്ടോ 90-കളിലെ ഈ ട്രെൻഡുകൾ?

ഇന്ന് ഒരു ദിവസം മൊബൈൽ ഫോൺ കൈയിലില്ലെങ്കിൽ പലർക്കും എന്തോ നഷ്ടപ്പെട്ടതുപോലെയാണ്. പാട്ടുകേൾക്കാനും സിനിമ കാണാനും സുഹൃത്തുക്കളോട് സംസാരിക്കാനും പുതിയ കാര്യങ്ങൾ അറിയാനുമെല്ലാം വിരൽത്തുമ്പിൽ സൗകര്യങ്ങളുണ്ട്. എന്നാൽ ഇതൊന്നുമില്ലാതിരുന്ന ഒരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു. അന്നും സന്തോഷത്തിന് കുറവുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഒരുപക്ഷേ ഇന്നത്തേക്കാൾ ആവേശകരമായിരുന്നു അന്നത്തെ പല ചെറിയ കാര്യങ്ങളും!

പുതിയ വാരികയുടെ വരവിനായി വായനശാലയിൽ കാത്തിരുന്നത്, ഇഷ്ടപ്പെട്ട പാട്ട് കാസറ്റിൽ റെക്കോർഡ് ചെയ്ത് സൂക്ഷിച്ചത്, കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം വൈകുന്നേരം ഗ്രൗണ്ടിലിറങ്ങിയത്, ദൂരെയുള്ള ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ കത്തിനായി ദിവസങ്ങളോളം കാത്തിരുന്നത്... ഇതൊക്കെ ഇന്നത്തെ തലമുറയ്ക്ക് കേൾക്കുമ്പോൾ കൗതുകം തോന്നുന്ന കാര്യങ്ങളായിരിക്കും. എന്നാൽ 90-കളിൽ വളർന്നവർക്ക് ഇതെല്ലാം ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു.ഇന്ന് ഒരു ക്ലിക്കിൽ ലഭിക്കുന്ന പല സന്തോഷങ്ങൾക്കും അന്ന് ചെറിയ കാത്തിരിപ്പുകളും അധ്വാനവുമുണ്ടായിരുന്നു. ആ കാത്തിരിപ്പുകൾക്കുപോലും ഒരു പ്രത്യേക രസമുണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെയെങ്കിൽ, സ്മാർട്ട്ഫോണും ഇന്റർനെറ്റും ജീവിതം കീഴടക്കുന്നതിന് മുമ്പുള്ള നമ്മുടെ നാടുകളിലെ ആ പഴയ ട്രെൻഡുകളിലൂടെ ഒന്ന് സഞ്ചരിച്ചാലോ?

90-കളിലെ മറക്കാനാകാത്ത അഞ്ച് ട്രെൻഡുകൾ

1. വായനശാലകൾ: അന്നത്തെ സാമൂഹിക മാധ്യമങ്ങൾ!

ഇന്ന് പുതിയ വാർത്തകളും വിശേഷങ്ങളും അറിയാൻ ആളുകൾ സമൂഹമാധ്യമങ്ങളിൽ കയറുമ്പോൾ, 90-കളിൽ വായനശാലകളും ഗ്രന്ഥശാലകളുമായിരുന്നു നാട്ടിലെ പ്രധാന വിവരകേന്ദ്രങ്ങൾ. പത്രങ്ങളും ആനുകാലികങ്ങളും വായിക്കാൻ മാത്രമല്ല, സുഹൃത്തുക്കളെ കാണാനും നാട്ടിലെ വിശേഷങ്ങൾ പങ്കുവെക്കാനും ആളുകൾ അവിടെയെത്തിയിരുന്നു.

പുതിയ വാരിക എത്തുന്ന ദിവസത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്നതും ആദ്യം വായിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതുമൊക്കെ പതിവായിരുന്നു. ഓണം, വിഷു വിശേഷാൽ പതിപ്പുകൾക്കായി പ്രത്യേക കാത്തിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. കുട്ടികൾക്ക് ബാലഭൂമി, ബാലമംഗളം, പൂമ്പാറ്റ തുടങ്ങിയ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളായിരുന്നു പ്രിയപ്പെട്ടവ. പുതിയ ലക്കം കൈയിൽ കിട്ടിയാൽ അതിലെ കഥകളും ചിത്രങ്ങളും വായിച്ചുതീർക്കാനുള്ള ആവേശം വേറെതന്നെ!

2. കാസറ്റുകളും വാക്ക് മാനും

ഇന്ന് ഇഷ്ടപ്പെട്ട പാട്ട് കേൾക്കാൻ മൊബൈലിൽ തിരഞ്ഞാൽ മതി. എന്നാൽ 90-കളിൽ പാട്ടുകൾ ആസ്വദിക്കാൻ കാസറ്റുകൾ വലിയൊരു ആവേശമായിരുന്നു. സംഗീത കമ്പനികളുടെ കാസറ്റുകൾ വാങ്ങുന്നതും വീട്ടിലെ ടേപ്പ് റെക്കോർഡറിൽ കേൾക്കുന്നതും പതിവായിരുന്നു.ഇഷ്ടപ്പെട്ട പാട്ടുകൾ മാത്രം തിരഞ്ഞെടുത്ത് ഒരു ഒഴിഞ്ഞ കാസറ്റിൽ റെക്കോർഡ് ചെയ്ത് സ്വന്തമായി പാട്ടുകളുടെ ശേഖരമുണ്ടാക്കുന്നവരുമുണ്ടായിരുന്നു. ഇതായിരുന്നു അന്നത്തെ മിക്സ് ടേപ്പ് സംസ്കാരം. ഡ്യൂവൽ ഡെക്ക് ടേപ്പ് റെക്കോർഡർ ഉള്ള വീടുകളിൽ കാസറ്റ് പകർത്തുന്നതും വലിയൊരു കൗതുകമായിരുന്നു.വാക്ക്മാൻ കൈവശമുള്ളവർക്ക് കൂട്ടത്തിൽ പ്രത്യേക സ്റ്റൈലുണ്ടായിരുന്നു. ചെവിയിൽ ഹെഡ്‌ഫോൺ വെച്ച് ഇഷ്ടപ്പെട്ട പാട്ടുകൾ കേട്ട് നടക്കുന്നത് അന്നത്തെ ചെറുപ്പക്കാരുടെ സ്വപ്നം കൂടിയായിരുന്നു.

3. ബുള്ളറ്റും ആർഎക്സ് 100-ഉം; റോഡിലെ താരങ്ങൾ!

90-കളിൽ ചില വാഹനങ്ങൾക്ക് നാട്ടിൽ പ്രത്യേക ആരാധകവൃന്ദമുണ്ടായിരുന്നു. റോയൽ എൻഫീൽഡ് ബുള്ളറ്റ്, രാജ്ദൂത്, യമഹ ആർഎക്സ് 100 എന്നിവയുടെ ശബ്ദം കേട്ടാൽ തന്നെ വാഹനം ഏതാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നവരുണ്ടായിരുന്നു.ബജാജ് ചേതക്കും വെസ്പ സ്കൂട്ടറുകളും നിരത്തുകളിൽ ശ്രദ്ധേയമായിരുന്നു. വാഹനങ്ങളുടെ രൂപത്തിലും ശബ്ദത്തിലും മാത്രമല്ല, അവയുടെ അലങ്കാരത്തിലും ചെറുപ്പക്കാർക്ക് വലിയ താൽപര്യമുണ്ടായിരുന്നു.ബൈക്കുകളിൽ വർണാഭമായ സ്റ്റിക്കറുകൾ ഒട്ടിക്കുക, മഡ്ഗാർഡിൽ റിഫ്ലക്ടറുകൾ ഘടിപ്പിക്കുക, ഇഷ്ടപ്പെട്ട പേരുകളോ ചിഹ്നങ്ങളോ പതിപ്പിക്കുക തുടങ്ങിയവ അന്നത്തെ വാഹനപ്രേമികളുടെ ഇഷ്ടവിനോദങ്ങളായിരുന്നു. ഇന്നത്തെ കസ്റ്റമൈസേഷൻ ട്രെൻഡുകളുടെ പഴയകാല രൂപങ്ങളെന്ന് ഇതിനെ വിശേഷിപ്പിക്കാം.

 4. വൈകുന്നേരമായാൽ ഗ്രൗണ്ടിൽ ഉത്സവം!

ഇന്ന് കുട്ടികളുടെ ഒഴിവുസമയം മൊബൈൽ ഗെയിമുകളും വീഡിയോകളും കൈയടക്കുമ്പോൾ, 90-കളിൽ വൈകുന്നേരമായാൽ നാട്ടിലെ മൈതാനങ്ങൾ കുട്ടികളെക്കൊണ്ട് നിറയുമായിരുന്നു.കുട്ടിയും കോലും, ഗോലി കളി, ഏഴുകല്ല്, ഫുട്ബാൾ, ക്രിക്കറ്റ്, വോളിബാൾ, കബഡി തുടങ്ങി കളികൾക്ക് കുറവുണ്ടായിരുന്നില്ല. കൂട്ടുകാരെ വിളിച്ചുകൂട്ടി ടീമുണ്ടാക്കുന്നതും കളിക്കിടെ ചെറിയ പിണക്കങ്ങളുണ്ടാകുന്നതും വീണ്ടും ഒന്നിച്ച് കളിക്കുന്നതുമെല്ലാം ആ കാലത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. 

വായനശാലകളിലും ക്ലബ്ബുകളിലും ടെലിവിഷനിൽ ക്രിക്കറ്റ്, ഫുട്ബാൾ മത്സരങ്ങൾ കാണാൻ ആളുകൾ ഒത്തുകൂടിയിരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് ഇന്ത്യയുടെ മത്സരം വരുമ്പോൾ നാട്ടിലെ ആവേശം വേറൊരു തലത്തിലായിരുന്നു. ഇന്നത്തെപ്പോലെ ഓരോരുത്തർക്കും സ്വന്തം ഫോണിൽ മത്സരം കാണാൻ കഴിയാത്തതിനാൽ ഒരുമിച്ചിരുന്നുള്ള ആ കാഴ്ചയ്ക്കും പ്രത്യേക സന്തോഷമുണ്ടായിരുന്നു.

5. കത്തുകൾക്കും പെൻ ഫ്രണ്ട്സിനും കാത്തിരുന്ന കാലം!

ഇന്ന് ഒരു സന്ദേശം അയച്ചാൽ നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ മറുപടി ലഭിക്കും. എന്നാൽ 90-കളിൽ ദൂരെയുള്ള സുഹൃത്തുക്കളുമായി ബന്ധം നിലനിർത്താൻ കത്തുകളായിരുന്നു പ്രധാന മാർഗങ്ങളിലൊന്ന്.പോസ്റ്റ്കാർഡുകളും ഇൻലൻഡ് ലെറ്ററുകളും എയ്റോഗ്രാമുകളും ഉപയോഗിച്ച് ആളുകൾ പരസ്പരം കത്തുകളെഴുതി. കത്ത് അയച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ മറുപടി വരാൻ ദിവസങ്ങളോ ആഴ്ചകളോ കാത്തിരിക്കേണ്ടിവരും. പോസ്റ്റ്മാൻ വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ തനിക്കുള്ള കത്തുണ്ടോ എന്ന് ആകാംക്ഷയോടെ നോക്കുന്നവരും കുറവായിരുന്നില്ല.മാസികകളിലും പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിലും വരുന്ന മേൽവിലാസങ്ങൾ വഴി പരിചയമില്ലാത്തവരുമായി സൗഹൃദം സ്ഥാപിക്കുന്ന പെൻ ഫ്രണ്ട്സ് രീതിയും അന്ന് ജനപ്രിയമായിരുന്നു. കത്തുകളിലൂടെ പുതിയ സുഹൃത്തുക്കളെ കണ്ടെത്തുകയും അവരുടെ നാടിനെയും ജീവിതത്തെയും കുറിച്ച് അറിയുകയും ചെയ്യുന്നത് വലിയൊരു അനുഭവമായിരുന്നു.

90-കളിലെ ജീവിതത്തിന് ഇന്നത്തേതുപോലുള്ള സൗകര്യങ്ങളൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. വിവരങ്ങൾ അറിയാനും വിനോദം കണ്ടെത്താനും സുഹൃത്തുക്കളുമായി ബന്ധപ്പെടാനുമെല്ലാം കൂടുതൽ സമയം വേണ്ടിവന്നു. എന്നാൽ ആ കാത്തിരിപ്പുകൾക്കും കൂടിച്ചേരലുകൾക്കും അനുഭവങ്ങൾക്കും ഇന്നും മായാത്തൊരു മധുരമുണ്ട്. ഇന്ന് ലോകത്തിന്റെ ഏതു കോണിലുള്ള ആളുമായും നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ സംസാരിക്കാം. എന്നാൽ ഒരേ നാട്ടിലെ സുഹൃത്തുക്കൾ വൈകുന്നേരം മൈതാനത്ത് ഒത്തുകൂടുന്ന കാഴ്ചകൾ പല സ്ഥലങ്ങളിലും കുറഞ്ഞു. കാസറ്റുകൾക്ക് പകരം സംഗീത ആപ്പുകളും കത്തുകൾക്ക് പകരം സന്ദേശങ്ങളും വായനശാലകൾക്ക് പകരം ഡിജിറ്റൽ വായനയും എത്തി. സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ കടന്നുവരവിനും മുമ്പ്​, മനുഷ്യ ബന്ധങ്ങൾക്കും കൊച്ചു കൊച്ചു സന്തോഷങ്ങൾക്കും ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഭംഗിയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു കാലഘട്ടമായിരുന്നു 90കൾ.വാടകയ്ക്കെടുക്കുന്ന സൈക്കിളിൽ 'കത്രികപ്പൂട്ട്' ഇട്ട് പഠിച്ച മുറിവുകൾ നിറഞ്ഞ കുട്ടിക്കാലമായിരുന്നു അന്നത്തെ ആവേശം.