ഫുട്ബോളിന്റെ ലോക ഭൂപടത്തിൽ ചില കളിക്കാർക്ക് സ്വന്തം രാജ്യത്തിന്റെ ജേഴ്സി കേവലമൊരു അലങ്കാരമല്ല. മറിച്ച് ദശലക്ഷക്കണക്കിന് മനുഷ്യരുടെ പ്രാർത്ഥനകളും നെഞ്ചിലെ വറ്റാത്ത പ്രതീക്ഷകളും തുന്നിച്ചേർത്ത വലിയൊരു നിയോഗമാണ്. ലിവർപൂൾ ജേഴ്സിയിൽ യൂറോപ്യൻ പ്രതിരോധക്കോട്ടകളെല്ലാം തല്ലിത്തകർത്ത്, റെക്കോർഡുകളുടെ സിംഹാസനത്തിൽ വാഴുമ്പോഴും, കൈറോയിലെ തെരുവുകളിൽ മുഹമ്മദ് സലാഹ് എന്ന പേര് പലപ്പോഴും വലിയൊരു വിങ്ങലായിരുന്നു.
അബൂട്രിക്കയും സംഘവും അടക്കിഭരിച്ച, തുടർച്ചയായി മൂന്ന് വട്ടം ആഫ്രിക്കൻ വൻകരയുടെ സിംഹാസനത്തിൽ ഈജിപ്റ്റിന്റെ ചെങ്കൊടി പാറിച്ച ആ പഴയ 'സുവർണ്ണ തലമുറ'യ്ക്ക് പോലും സാധിക്കാതെ പോയ ലോകകപ്പ് എന്ന സ്വപ്നത്തിലേക്ക് ഈജിപ്തിനെ കൈപിടിച്ചു നടത്തേണ്ട ബാധ്യത മുഴുവൻ വിധി കാത്തുവെച്ചത് സലാഹിന്റെ തോളിലായിരുന്നു. എന്നാൽ, ആ കിരീടമില്ലാത്ത രാജകുമാരന്റെ യാത്രകൾ ഒട്ടും എളുപ്പമായിരുന്നില്ല. സ്നേഹത്തിനും നിരാശയ്ക്കുമിടയിലെ കനൽവഴികളിലൂടെയാണ് അയാൾ തന്റെ കരിയർ ജീവിച്ചുതീർത്തത്. ക്ലബ്ബ് ഫുട്ബോളിലെ രാജാവായി വാഴുമ്പോഴും സ്വന്തം നാട്ടുകാരുടെ ആവലാതികൾക്ക് മുന്നിൽ അയാൾ പലപ്പോഴും കുറ്റക്കാരനായി നിന്നു കൊടുക്കേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട്. ഈജിപ്തിനെ ലോകകപ്പിന്റെ വലിയ വേദിയിലേക്ക് നയിച്ചിട്ടും, പരിക്കും നിർഭാഗ്യങ്ങളും കാരണം പ്രതീക്ഷിച്ച വിജയം നേടാനാകാതെ പോയപ്പോഴൊക്കെ ആരാധകരുടെ നിരാശ മുഴുവൻ സലാഹ് എന്ന ഒറ്റ മനുഷ്യനിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. പെനാൽറ്റി ഷൂട്ടൗട്ടുകളുടെ വലിയ സമ്മർദ്ദങ്ങളിൽ കാലിടറിയപ്പോഴും, പരിക്കേറ്റ് തളർന്നപ്പോഴും വിട്ടുകൊടുക്കാൻ അയാൾ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. എങ്കിലും, 'അബൂട്രിക്ക' എന്ന പഴയ ഇതിഹാസത്തിന്റെ കളിമിടുക്കുമായി സലാഹിനെ അളക്കാൻ ശ്രമിച്ച ആരാധകർക്ക് മുന്നിൽ, താൻ ആരാണെന്ന് തെളിയിക്കാൻ അയാൾക്ക് വിധി ഒരുക്കിവെച്ചത് അതിശക്തമായ പരീക്ഷണങ്ങളായിരുന്നു.
വിമർശനങ്ങൾക്കും തർക്കങ്ങൾക്കും ഒടുവിൽ പുതിയ കോച്ച് ഹൊസ്സാം ഹസ്സന് കീഴിൽ സലാഹ് വീണ്ടും ഈജിപ്ത് ജേഴ്സിയിൽ അവതരിച്ചപ്പോൾ അതൊരു പുതിയ വസന്തത്തിന്റെ തുടക്കമായിരുന്നു. പരിക്കിന്റെ വേദനകളെയും കരിയറിലെ പ്രതിസന്ധികളെയും കാൽക്കീഴിലാക്കിക്കൊണ്ട്, അസാധ്യമായ വീര്യത്തോടെ അയാൾ തന്റെ രാജ്യത്തെ വിജയങ്ങളിലേക്ക് നയിച്ചു. പരിക്കിന്റെ അസ്വസ്ഥതകൾക്കിടയിലും ഗ്രൗണ്ടിൽ ചോരനീരാക്കി കളിച്ച് ഈജിപ്തിനെ അദ്ദേഹം നയിച്ചപ്പോൾ, ഫുട്ബോൾ ലോകം ഒന്നടങ്കം ആ ചുവന്ന ജേഴ്സിക്കാരനെ നോക്കി അത്ഭുതപ്പെട്ടു. പഴയ ഇതിഹാസങ്ങൾ പോലും ആ പുതിയ തലമുറയുടെ പോരാട്ടവീര്യത്തെ എഴുന്നേറ്റു നിന്ന് കൈയടിക്കുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് സലാഹ് തന്റെ ടീമിനെ വളർത്തിയെടുത്തു.
ഒടുവിൽ 2026-ന്റെ വലിയ ലോകകപ്പ് വേദിയിൽ നിലവിലെ ചാമ്പ്യന്മാരായ അർജന്റീനയോട് പൊരുതിത്തോറ്റ് ഈജിപ്ത് കണ്ണീരോടെ പുറത്താകുമ്പോൾ, ആ കിരീടമില്ലാത്ത രാജകുമാരൻ ഒരിക്കൽക്കൂടി നിരാശയോടെ തന്റെ കാണികളെ നോക്കിയിട്ടുണ്ടാകാം. എങ്കിലും, ഒരു വലിയ യുദ്ധം ജയിച്ച സംതൃപ്തിയോടെ മാത്രമേ സലാഹിന് ഇനി ഈജിപ്ഷ്യൻ ജേഴ്സി അഴിച്ചുവെക്കാനാകൂ. കാരണം, ഈജിപ്തിന്റെ ഫുട്ബോൾ ചരിത്രത്തിൽ ഇന്നേവരെ ഒരു തലമുറയ്ക്കും സാധിക്കാത്ത വലിയൊരു അത്ഭുതമാണ് അയാൾ അവിടെ എഴുതിച്ചേർത്തത്. ലോകകപ്പിന്റെ ചരിത്രത്തിലാദ്യമായി ഈജിപ്തിനെ ഒരു നോക്കൗട്ട് ഘട്ടത്തിലേക്ക്, പിന്നീട് പ്രീ-ക്വാർട്ടറിന്റെ അഭിമാന വേദിയിലേക്ക് കൈപിടിച്ചുയർത്തിയത് മുഹമ്മദ് സലാഹ് എന്ന ഈ ഒറ്റ മനുഷ്യന്റെ നിശ്ചയദാർഢ്യമായിരുന്നു. കിരീടത്തിന്റെ തിളക്കമില്ലാതെ മടങ്ങുമ്പോഴും, തോറ്റുപോയ ഒരു കൂട്ടം മനുഷ്യർക്ക് ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ നേട്ടം സമ്മാനിച്ചാണ് അയാൾ പടിയിറങ്ങുന്നത്.
രാജ്യം മുഴുവൻ തന്നെ എക്കാലത്തെയും മികച്ച ഇതിഹാസമെന്ന് വാഴ്ത്തുമ്പോഴും, 'ഈജിപ്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ താരം ആരാണ്' എന്ന ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ സലാഹ് ഇന്നും വിനയത്തോടെ ആ പഴയ പത്താം നമ്പറുകാരൻ അബൂട്രിക്കയുടെ പേര് മാത്രമേ പറയാറുള്ളൂ. കാരണം, സലാഹിന് നന്നായറിയാം, താൻ കാൽക്കലാക്കിയത് ലോകത്തെ വലിയ ക്ലബ്ബ് റെക്കോർഡുകൾ മാത്രമായിരിക്കാം, എന്നാൽ വരുംതലമുറയ്ക്കായി താൻ ബാക്കിവെക്കുന്നത് നൈൽ നദിയുടെ തീരത്ത് ഒരിക്കലും വറ്റാത്ത വലിയൊരു പ്രതീക്ഷയും സ്വപ്നവുമാണ്. ഈജിപ്ഷ്യൻ ജനതയുടെ ഹൃദയമിടിപ്പായി സലാഹ് ഓരോ വട്ടവും ബൂട്ട് കെട്ടി ഇറങ്ങിയ ആ നാളുകളെ ഗാലറികൾ ഇനി ആദരവോടെ മാത്രമേ ഓർക്കൂ. കാരണം അയാൾ വെറുമൊരു കളിക്കാരനായിരുന്നില്ല. വീണുപോയേക്കാവുന്ന ഒരു ജനതയെ മുഴുവൻ ചരിത്രത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിലേക്ക് തോളിലേറ്റിയ കാവൽക്കാരനായിരുന്നു!.
വായനക്കാരുടെ അഭിപ്രായങ്ങള് അവരുടേത് മാത്രമാണ്, മാധ്യമത്തിേൻറതല്ല. പ്രതികരണങ്ങളിൽ വിദ്വേഷവും വെറുപ്പും കലരാതെ സൂക്ഷിക്കുക. സ്പർധ വളർത്തുന്നതോ അധിക്ഷേപമാകുന്നതോ അശ്ലീലം കലർന്നതോ ആയ പ്രതികരണങ്ങൾ സൈബർ നിയമപ്രകാരം ശിക്ഷാർഹമാണ്. അത്തരം പ്രതികരണങ്ങൾ നിയമനടപടി നേരിടേണ്ടി വരും.