ക്ലാസ്സിൽ അടങ്ങിയിരിക്കാത്ത, അധ്യാപകൻ പറയുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കാതെ വികൃതികൾ ഒപ്പിക്കുന്ന, വലിയ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്ന കുട്ടികൾ എന്നും അധ്യാപകർക്ക് തലവേദനയാണ്. രക്ഷിതാക്കളെ സ്കൂളിലേക്ക് വിളിച്ചുവരുത്തും, മറ്റു കുട്ടികളുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് വഴക്കുപറയും... ചുരുക്കത്തിൽ, യഥാർഥ പ്രശ്നങ്ങളെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നതിനു പകരം കുട്ടികളുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തി കുട്ടികളുടെ ആത്മവിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെടുത്തി ഉത്കണ്ഠയിലേക്ക് തള്ളിവിടും. എ.ഡി.എച്ച്.ഡി (അറ്റൻഷൻ ഡെഫിസിറ്റ് ഹൈപ്പർ ആക്ടിവിറ്റി ഡിസോർഡർ) അനുഭവിക്കുന്നവരാണ് ഇത്തരം കുട്ടികൾ. അടങ്ങിയിരിക്കാൻ കഴിയാത്ത കുട്ടികൾക്ക് എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാവുമെന്നാണ് പൊതുവിലയിരുത്തൽ. എന്നാൽ അടങ്ങിയിരിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു കുട്ടി ഒരു ദിവസം ലോകത്തെ മാറ്റിമറിച്ചേക്കാമെന്ന് ന്യൂറോസർജൻ ഡോ. അരുൺ ഉമ്മൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു. തന്റെ ഫേസ്ബുക്ക് പോസ്റ്റിലൂടെയാണ് ഡോക്ടർ ഇത്തരം കുട്ടികളുടെ രക്ഷിതാക്കളും അധ്യാപകരും നിർബന്ധമായി വായിച്ചിരിക്കേണ്ട കുറിപ്പ് പങ്കുവെച്ചിരിക്കുന്നത്.
എന്താണ് എ.ഡി.എച്ച്.ഡി?
എ.ഡി.എച്ച്.ഡി (അറ്റൻഷൻ ഡെഫിസിറ്റ് ഹൈപ്പർ ആക്ടിവിറ്റി ഡിസോർഡർ) എന്നത് ബുദ്ധിശക്തിയുടെ അഭാവമോ, മടിയോ, മോശം രക്ഷാകർതൃത്വമോ അല്ല. ഇതൊരു ന്യൂറോ ഡെവലപ്മെന്റൽ അവസ്ഥയാണ്; ഇതിൽ തലച്ചോറ്, ശ്രദ്ധ, പ്രേരണകൾ, പ്രചോദനം, പ്രവർത്തന നിലകൾ എന്നിവ വ്യത്യസ്തമായി പ്രോസസ്സ് ചെയ്യുന്നു. ശുദ്ധമായ മലയാളത്തിൽ ഇതിനെ 'പിരിപിരിപ്പ്' എന്ന് വിളിക്കാം.എ.ഡി.എച്ച്.ഡി കുട്ടികൾ പലപ്പോഴും താൽപ്പര്യമില്ലാത്ത ജോലികളിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നവരായിരുക്കും. അതായത് ദീർഘനേരം നിശ്ചലമായി ഇരിക്കുക, ദീർഘമായ നിർദ്ദേശങ്ങൾ പാലിക്കുക എന്നിവക്ക് കഴിയില്ല.
എന്നിരുന്നാലും മണിക്കൂറുകളോളം ഒരു റോബോട്ട് നിർമ്മിക്കുക, സൂപ്പർഹീറോകളെ വരയ്ക്കുക, സംഗീതം പ്ലേ ചെയ്യുക, കോഡിങ് ചെയ്യുക തുടങ്ങിയവയിൽ ശ്രദ്ധ ചെലവഴിച്ചേക്കാം. "അവർക്ക് ശ്രദ്ധിക്കാൻ കഴിയില്ല എന്നതല്ല പ്രശ്നം, അവരുടെ തലച്ചോറ് വ്യത്യസ്തമായി ശ്രദ്ധിക്കുന്നുവെന്നതാണ് പ്രശ്നം." ഡോക്ടർ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
ഇത്തരെ കുട്ടികളെക്കുറിച്ച് "ഇത്തിരി നേരം ഒന്ന് അടങ്ങിയിരിക്കാൻ പോലും അവന് കഴിയില്ലേ?" എന്ന് ബന്ധക്കളും ത്സ അയൽക്കാരും ആശങ്കയോടെ ചോദിക്കുന്നു. കുട്ടി പതുക്കെ തന്നിൽ എന്തോ കുഴപ്പമുണ്ടെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു. പക്ഷേ ആ കുട്ടി ഒട്ടും തകർന്നിട്ടില്ലെങ്കിലോ? അവന്റെ തലച്ചോറ് വ്യത്യസ്തമായി വയർ ചെയ്താൽ എന്തുചെയ്യും? എന്നാൽ പലപ്പോഴും ആരും ചോദിക്കാത്ത മറ്റൊരു ചോദ്യമുണ്ട്: "ഈ കുട്ടിയുടെ മനസ്സ മറ്റുള്ളവരേക്കാൾ വ്യത്യസ്തമായ രീതിയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നതാകുമോ?".എ.ഡി.എച്ച്.ഡി കുട്ടികളുടെ രക്ഷിതാക്കളും അധ്യാപകരും ഇങ്ങനെ ചിന്തിക്കണമെന്ന് ഡോക്ടർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.
സൈക്കിൾ ബ്രേക്കുകളുള്ള ഫെരാരി ബ്രെയിൻ
വിദഗ്ധർ പലപ്പോഴും ADHDയെ “സൈക്കിൾ ബ്രേക്കുകളുള്ള ഒരു ഫെരാരി”യോട് ഉപമിക്കാറുണ്ട്. തലച്ചോറ് ശക്തവും, സർഗ്ഗാത്മകവും, ഊർജ്ജസ്വലവും, വേഗതയുള്ളതുമാണ്. ആശയങ്ങൾ വേഗത്തിൽ എത്തിച്ചേരുന്നു. ഇവരുടെ ജിജ്ഞാസയ്ക്കും ഭാവനയ്ക്കും പരിധികളില്ല. പുതിയ ചോദ്യങ്ങളും പുതിയ ആശയങ്ങളും പുതിയ സാധ്യതകളും നിരന്തരം മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നു. എന്നിരുന്നാലും ആ അവിശ്വസനീയമായ മാനസിക ഊർജ്ജത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതും നയിക്കുന്നതും ബുദ്ധിമുട്ടാണ്.
ഇതിന്റെ ഫലം?
മാതാപിതാക്കൾ പലപ്പോഴും കുഴപ്പങ്ങൾ കാണുന്നു. എന്നാൽ ആ കുഴപ്പത്തിനുള്ളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന അസാധാരണമായ സാധ്യതകൾ ഉണ്ടാകാം എന്നാൽ അവ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നില്ല. കുട്ടിയുടെ വൈകാരിക വേദന ആരും കാണാതെ പോവുന്നു.
അടങ്ങി ഇരിക്ക്, വള വള സംസാരം നിർത്ത, ഒന്ന് ശ്രദ്ധിക്ക്, സ്ഥിരം മറവി എന്തുകൊണ്ടാണ് എന്നിങ്ങനെ നെഗറ്റാവ് ചോദ്യങ്ങളാണ് കുട്ടി വളർന്ന് വരുമ്പോൾ അഭിമുഖീകരിക്കുക. കാലക്രമേണ ഇത് അവരിൽ വൈകാരിക മുറിവുകളായി മാറിയേക്കാം.ഗവേഷണങ്ങൾ കാണിക്കുന്നത് പല എ.ഡി.എച്ച്.ഡി കുട്ടികളും താഴ്ന്ന ആത്മാഭിമാനം, ഉത്കണ്ഠ, പരാജയബോധം എന്നിവയുമായി പൊരുതുന്നുവെന്നാണ്. ഈ അവസ്ഥയ്ക്ക് കാരണം അവർക്ക് കഴിവില്ലാത്തതുകൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് വ്യത്യസ്തമായി തലച്ചോറ് പ്രവർത്തിക്കുന്ന കുട്ടികളുമായി അവരെ നിരന്തരം താരതമ്യം ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ടാണ്. ചിലപ്പോൾ എ.ഡി.എച്ച്.ഡിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളി വൈകല്യമല്ല. അതിനെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള തെറ്റിദ്ധാരണയാണ്.
നിങ്ങൾ പരിഹരിക്കേണ്ട ഒരു പ്രശ്നമല്ല. മനസ്സിലാക്കേണ്ട ഒരു വ്യക്തിയാണ്
ഓരോ എ.ഡി.എച്ച്.ഡി കുട്ടിക്കും ഒരു സന്ദേശം അത്യാവശ്യമാണ്: "നിങ്ങൾ പരിഹരിക്കേണ്ട ഒരു പ്രശ്നമല്ല. മനസ്സിലാക്കേണ്ട ഒരു വ്യക്തിയാണ്." ശരിയായ പിന്തുണയും മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശവും ലഭിക്കുമ്പോൾ, എ.ഡി.എച്ച്.ഡി ഒരു വെല്ലുവിളി മാത്രമല്ല, ഒരു വലിയ ശക്തിയായി മാറാനും കഴിയും. എ.ഡി.എച്ച്.ഡി ഉള്ള പല കുട്ടികളും അസാധാരണമായ സർഗ്ഗാത്മകത, ശക്തമായ പ്രശ്നപരിഹാര കഴിവുകൾ, ഉയർന്ന ഊർജ്ജ നിലകൾ, ജിജ്ഞാസ, നവീകരണം, റിസ്ക് ഏറ്റെടുക്കാനുള്ള കഴിവ്, സംരംഭക ചിന്ത, പ്രതിരോധശേഷി, അവർ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന വിഷയങ്ങളിൽ അമിത ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കൽ എന്നിവ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു.
എ.ഡി.എച്ച്.ഡിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സ്വഭാവവിശേഷങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിച്ച പുതുചിന്തകർ, സംരംഭകർ, കലാകാരന്മാർ, കായികതാരങ്ങൾ, സ്രഷ്ടാക്കൾ എന്നിവർ ചരിത്രത്തിൽ തങ്ങളുടെ വ്യക്തിമുദ്ര പതിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവരുടെ വിജയം തങ്ങളുടെ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഇല്ലാതാക്കുന്നതിലൂടെയായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് അവ എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കണമെന്ന് പഠിച്ചതിലൂടെയാണെന്നും . ഡോ. അരുൺ ഉമ്മൻ നിർദേശിക്കുന്നു.
നിയന്ത്രിക്കുകയല്ല; ശരിയായ ദിശയിൽ നയിക്കണം
എ.ഡി.എച്ച്.ഡി ഉള്ള ഒരു കുട്ടിയെ കൈകാര്യം ചെയ്യുകയെന്നത് അവനെ നിയന്ത്രിക്കുക എന്നതല്ല; മറിച്ച് അവന്റെ പ്രത്യേകതകളെ മനസ്സിലാക്കുകയും ശരിയായ ദിശയിൽ നയിക്കുകയും ചെയ്യുകയെന്നതാണ്. പെരുമാറ്റപരമായ തന്ത്രങ്ങൾ, മാതാപിതാക്കളുടെ പിന്തുണ, അധ്യാപകരുടെയും സ്കൂളിന്റെയും സഹകരണം, അനുയോജ്യമായ വിദ്യാഭ്യാസയിടപെടലുകൾ എന്നിവ ഒരുമിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുമ്പോഴാണ് എ.ഡി.എച്ച്.ഡിയുടെ മാനേജ്മെന്റ് ഏറ്റവും ഫലപ്രദമാകുന്നത്. കുട്ടിയുടെ ശക്തികളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും വെല്ലുവിളികളെ ക്ഷമയോടെയും സ്ഥിരതയോടെയും കൈകാര്യം ചെയ്യുകയും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. ലക്ഷണങ്ങൾ പഠനത്തെയും ദൈനംദിന ജീവിതത്തെയും ഗൗരവമായി ബാധിക്കുന്ന ചില പ്രത്യേക സാഹചര്യങ്ങളിൽ മാത്രമാണ് വിദഗ്ധരുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം മരുന്നുകൾ ആവശ്യമായി വരുന്നത്.
അംഗീകരിക്കുക, പ്രശംസിക്കുക
എ.ഡി.എച്ച്.ഡി ഉള്ള ഒരു കുട്ടിയെ സഹായിക്കുന്നതിലെ ആദ്യപടി വ്യക്തമായ പ്രതീക്ഷകളും സ്ഥിരതയുള്ള ദിനചര്യയും രൂപപ്പെടുത്തുകയെന്നതാണ്. കുട്ടിക്ക് എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടതെന്നും എപ്പോഴാണ് ചെയ്യേണ്ടതെന്നും വ്യക്തത നൽകുന്ന ഒരു ക്രമബദ്ധമായ അന്തരീക്ഷം അവനിൽ ആത്മവിശ്വാസവും നിയന്ത്രണബോധവും വളർത്താൻ സഹായിക്കും.
മാതാപിതാക്കളും അധ്യാപകരും തെറ്റുകൾ മാത്രം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നതിന് പകരം, നല്ല ശ്രമങ്ങളെയും ചെറിയ പുരോഗതികളെയും പോലും അംഗീകരിക്കുകയും പ്രശംസിക്കുകയും ചെയ്യണം. പോസിറ്റീവ് ബലപ്പെടുത്തൽ കുട്ടിയുടെ ആത്മവിശ്വാസം വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും നല്ല ശീലങ്ങൾ രൂപപ്പെടുത്താൻ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും. വ്യായാമം, ശ്രദ്ധ-പ്രേരണ നിയന്ത്രണം, മാനസികാവസ്ഥ എന്നിവ മെച്ചപ്പെടുത്താൻ സഹായിക്കുന്നതിനാൽ, പതിവ് ശാരീരിക പ്രവർത്തനങ്ങൾ വളരെ പ്രയോജനകരമാണ്.
എ.ഡി.എച്ച്.ഡി ഉള്ള കുട്ടികൾക്ക് പെരുമാറ്റചികിത്സ (Behavior Therapy) പലപ്പോഴും വളരെ പ്രയോജനകരമാണ്. സ്വന്തം പെരുമാറ്റം മനസ്സിലാക്കാനും നിയന്ത്രിക്കാനും, കാര്യങ്ങൾ ക്രമീകരിച്ച് ചെയ്യാനുമുള്ള കഴിവുകൾ വളർത്തിയെടുക്കാനും, വികാരങ്ങളെ ആരോഗ്യകരമായി കൈകാര്യം ചെയ്യാനും, മറ്റുള്ളവരുമായി മികച്ച രീതിയിൽ ഇടപഴകാനുമുള്ള സാമൂഹിക നൈപുണ്യങ്ങൾ വികസിപ്പിക്കാനുമെല്ലാം ഈ ചികിത്സ സഹായിക്കുന്നു. അതോടൊപ്പം, എ.ഡി.എച്ച്.ഡിയെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ മനസ്സിലാക്കാനും കുട്ടിയുടെ പ്രത്യേക ആവശ്യങ്ങളോട് ഫലപ്രദമായി പ്രതികരിക്കാനും മാതാപിതാക്കൾക്കും പരിശീലനവും മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശവും നൽകാറുണ്ട്. കുട്ടിയുടെ വെല്ലുവിളികളെ ശരിയായ കാഴ്ചപ്പാടോടെ കാണാനും വീട്ടിൽ കൂടുതൽ പിന്തുണയും സ്ഥിരതയും നൽകാനുമുള്ള ഈ അറിവ് കുടുംബത്തെ സഹായിക്കുന്നു.
മിതമായതോ കഠിനമായതോ ആയ എ.ഡി.എച്ച്.ഡിയുടെ ലക്ഷണങ്ങളുള്ള കുട്ടികൾക്ക് മരുന്നുകൾ ഡോക്ടർ ശുപാർശ ചെയ്തേക്കാം. ഈ മരുന്നുകൾക്ക് ശ്രദ്ധ ഗണ്യമായി മെച്ചപ്പെടുത്താനും ഹൈപ്പർ ആക്ടിവിറ്റി കുറയ്ക്കാനും അക്കാദമിക് പ്രകടനം മെച്ചപ്പെടുത്താനും കഴിയും.
പ്രതിഭകളും അനന്തമായ സാധ്യതകളും
ഏറ്റവും പ്രധാനമായി, എ.ഡി.എച്ച്.ഡിയുടെ ചികിത്സ ലക്ഷണങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങരുത്. ഓരോ കുട്ടിയുടെയും പ്രത്യേക കഴിവുകളും ശക്തികളും സർഗ്ഗാത്മകതയും ആത്മവിശ്വാസവും തിരിച്ചറിഞ്ഞ് അവയെ വളർത്തിയെടുക്കുന്നതിലും അതേ പ്രാധാന്യം നൽകണം. ഓരോ എ.ഡി.എച്ച്.ഡി കുട്ടിയുടെയും ഉള്ളിൽ കണ്ടെത്തപ്പെടാൻ കാത്തിരിക്കുന്ന പ്രത്യേക പ്രതിഭകളും അനന്തമായ സാധ്യതകളും ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ശരിയായ പിന്തുണയും പ്രോത്സാഹനവും ലഭിക്കുമ്പോൾ, അവർ അവരുടെ വെല്ലുവിളികളെ മറികടക്കുക മാത്രമല്ല, സ്വന്തം കഴിവുകളുടെ ഉയരങ്ങളിലേക്ക് വളരുകയും ചെയ്യും.
മാതാപിതാക്കൾ അറിയേണ്ടത്
1. ബലഹീനതകളിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത് നിർത്തുക
മിക്ക എ.ഡി.എച്ച്.ഡി കുട്ടികൾക്കും അവരുടെ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ആരും പറഞ്ഞുകൊടുക്കേണ്ടതില്ല. അവർക്ക് വേണ്ടത്, അവരുടെ ഉള്ളിലെ അസാധാരണമായ കഴിവുകളും സാധ്യതകളും തിരിച്ചറിഞ്ഞ് വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരാളെയാണ്.അവരുടെ ശക്തികൾ കണ്ടെത്തുക. കല, കായികം, സംഗീതം, കഥപറച്ചിൽ, സാങ്കേതികവിദ്യ, നേതൃത്വം തുടങ്ങിയവയിൽ ഏതെങ്കിലും ഒരു മേഖലയിൽ തിളങ്ങുന്ന ഒരു കുട്ടി ജീവിതത്തിന്റെ മറ്റെല്ലാ മേഖലകളിലേക്കും വ്യാപിക്കുന്ന ആത്മവിശ്വാസം വികസിപ്പിക്കുന്നു.
2. ഫലങ്ങൾ മാത്രമല്ല, പരിശ്രമത്തെയും പ്രശംസിക്കുക
"എന്തുകൊണ്ടാണ് നിങ്ങൾക്ക് 70 മാർക്ക് മാത്രം ലഭിച്ചത്?" എന്ന് പറയുന്നതിനുപകരം: "നിങ്ങൾ എത്ര കഠിനാധ്വാനം ചെയ്തുവെന്നതിൽ എനിക്ക് അഭിമാനമുണ്ട്." എന്ന് പറയുക. ശ്രമം തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ ആത്മവിശ്വാസം വളരുന്നു.
3. സമ്മർദ്ദം സൃഷ്ടിക്കാതെ ഘടന സൃഷ്ടിക്കുക
എ.ഡി.എച്ച് തലച്ചോറുകൾ ദിനചര്യകളിൽ അഭിവൃദ്ധി പ്രാപിക്കുന്നു. ലളിതമായ ഷെഡ്യൂളുകൾ, കാഴ്ചയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ഓർമ്മപ്പെടുത്തലുകൾ, പ്രവചനാതീതമായ ദൈനംദിന ശീലങ്ങൾ എന്നിവ കുഴപ്പങ്ങൾ കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു. നിയന്ത്രണമല്ല, പിന്തുണ നൽകുന്നതായി തോന്നണം.
4. ശാരീരിക പ്രവർത്തനങ്ങൾ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക
എ.ഡി.എച്ച്.ഡിക്കുള്ള ഏറ്റവും ശക്തമായ പ്രകൃതിദത്തമാർഗ്ഗങ്ങളിലൊന്നാണ് വ്യായാമം. ഓട്ടം, നീന്തൽ, സൈക്ലിംഗ്, ഫുട്ബോൾ, ആയോധനകലകൾ, നൃത്തം എന്നിവയിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കൽ, മാനസികാവസ്ഥ, ആത്മനിയന്ത്രണം എന്നിവ മെച്ചപ്പെടുത്താൻ സഹായിക്കുന്നു. ചലനം എ.ഡി.എച്ച്.ഡി തലച്ചോറിനുള്ള മികച്ച മരുന്നാണ്.
5. വലിയ ജോലികൾ ചെറിയ ഘട്ടങ്ങളാക്കി മാറ്റുക
ഒരു വലിയ ജോലി അസാധ്യമായി തോന്നാം. എന്നാൽ അതിനെ ചെറിയ ഘട്ടങ്ങളാക്കി മാറ്റുമ്പോൾ അത് സാധ്യമാകുന്നു. ഓരോ ചെറിയ വിജയവും ആത്മവിശ്വാസം വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും അടുത്ത ചുവടുവെയ്പ്പിനുള്ള പ്രചോദനം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.
6. അമിതമായ സ്ക്രീൻ എക്സ്പോഷർ പരിമിതപ്പെടുത്തുക
ചെറിയദൈർഘ്യമുള്ള വീഡിയോകളും നിരന്തരമായ ഡിജിറ്റൽ ഉത്തേജനവും ശ്രദ്ധ ഒരു കാര്യത്തിൽ നിലനിർത്താനുള്ള കുട്ടിയുടെ കഴിവിനെ കൂടുതൽ ദുർബ്ബലപ്പെടുത്താം. അതുകൊണ്ട്, കുട്ടികളെ സ്ക്രീനുകൾക്കപ്പുറമുള്ള ലോകവുമായി കൂടുതൽ ഇടപഴകാൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കണം. ഔട്ട്ഡോർ കളികൾ, പുസ്തകവായന, കലാപരമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ, ഹോബികൾ, പ്രകൃതിയെയും ചുറ്റുപാടുകളെയും നേരിട്ട് അനുഭവിച്ചറിയാനുള്ള അവസരങ്ങൾ എന്നിവ ശ്രദ്ധയും ഏകാഗ്രതയും വളർത്തുന്നതിനൊപ്പം ജിജ്ഞാസയും സർഗ്ഗാത്മകതയും പരിപോഷിപ്പിക്കാനും സഹായിക്കും.
7. അവരുടെ സുരക്ഷിതയിടമാക്കുക
ഓരോ കുട്ടിക്കും അവരിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തി ആവശ്യമാണ്. എ.ഡി.എച്ച്.ഡി കുട്ടികൾ അവരുടെ മാതാപിതാക്കൾ തങ്ങളുടെ പക്ഷത്താണെന്ന് അറിയുമ്പോൾ, അവർ ശ്രദ്ധേയമായി പ്രതിരോധശേഷിയുള്ളവരായി മാറുന്നു.ഒരു ചിത്രശലഭം അതിന്റെ കൊക്കൂണിൽ നിന്ന് പുറത്തുവരുമ്പോൾ തീവ്രമായി പോരാടുന്നു. കാര്യങ്ങൾ എളുപ്പമാക്കാൻ ആരെങ്കിലും കൊക്കൂൺ മുറിച്ചാൽ, ചിത്രശലഭത്തിന് ഒരിക്കലും പറക്കാനുള്ള ശക്തി ലഭിക്കുന്നില്ല.
എ.ഡി.എച്ച്.ഡി കുട്ടികളും ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ നേരിടുന്നു. എന്നാൽ ആ പോരാട്ടങ്ങൾക്ക് പ്രതിരോധശേഷി, സർഗ്ഗാത്മകത, പൊരുത്തപ്പെടൽ, ദൃഢനിശ്ചയം എന്നിവ വളർത്താൻ കഴിയും. എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും നീക്കം ചെയ്യുകയല്ല, സ്നേഹത്തോടെയും ധാരണയോടെയും ആ തടസ്സങ്ങളിലൂടെ അവരെ നയിക്കുക എന്നതാണ് ലക്ഷ്യം.
അസാധാരണ പതിപ്പാകാൻ സഹായിക്കണം
എ.ഡി.എച്ച്.ഡി വളരെ സാധാരണമായ ഒരു അവസ്ഥയാണ്, ഏകദേശം 8-10 ശതമാനം കുട്ടികൾ ഈ വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്നു. എ.ഡി.എച്ച്.ഡി രോഗനിർണ്ണയം ഒരു സ്വപ്നത്തിന്റെ അവസാനമല്ല. ഒരു അദ്വിതീയ തലച്ചോറിനെ മനസ്സിലാക്കുന്നതിന്റെ തുടക്കമാണിത്. തോമസ് എഡിസൺ, മൈക്കൽ ഫെൽപ്സ്, റിച്ചാർഡ് ബ്രാൻസൺ, വിൽ സ്മിത്ത്, ലിയോനാർഡോ ഡാവിഞ്ചി, വിൻസ്റ്റൺ ചർച്ചിൽ, അലക്സാണ്ടർ ഗ്രഹാം ബെൽ, ജസ്റ്റിൻ ടിംബർലേക്ക് തുടങ്ങിയ നിരവധി വിജയകരമായ ആളുകൾക്ക് എ.ഡി.എ.ച്ച്ഡി സ്വഭാവവിശേഷങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നതായി വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
നിങ്ങളുടെ കുട്ടിക്ക് എഡിഎച്ച്ഡി ഉണ്ടെങ്കിൽ, "എന്റെ കുട്ടിയെ എങ്ങനെ സാധാരണമാക്കാം?" എന്നിങ്ങനെ ചോദിക്കുന്നതിനു പകരം "എന്റെ കുട്ടിയെ അവരുടെ ഏറ്റവും അസാധാരണമായ പതിപ്പാകാൻ ഞാൻ എങ്ങനെ സഹായിക്കും?" എന്നാണ് ചോദിക്കേണ്ടത്. കാരണം ചിലപ്പോൾ ഇന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ ഏറ്റവും പ്രയാസമുള്ള കുട്ടികൾ നാളെ ലോകത്തെ മാറ്റുന്ന ആളുകളായി മാറുന്നു- ഡോ. അരുൺ ഉമ്മൻ എഴുതുന്നു.
വായനക്കാരുടെ അഭിപ്രായങ്ങള് അവരുടേത് മാത്രമാണ്, മാധ്യമത്തിേൻറതല്ല. പ്രതികരണങ്ങളിൽ വിദ്വേഷവും വെറുപ്പും കലരാതെ സൂക്ഷിക്കുക. സ്പർധ വളർത്തുന്നതോ അധിക്ഷേപമാകുന്നതോ അശ്ലീലം കലർന്നതോ ആയ പ്രതികരണങ്ങൾ സൈബർ നിയമപ്രകാരം ശിക്ഷാർഹമാണ്. അത്തരം പ്രതികരണങ്ങൾ നിയമനടപടി നേരിടേണ്ടി വരും.