കോൻ?

ഇ​റ​ക്ക​മി​റ​ങ്ങി​വ​രു​ന്ന ബ​സി​ന്‍റെ ജ​നാ​ല​ച്ചി​ല്ലി​ലൂ​ടെ പു​റ​ത്തേ​ക്ക് ക​ണ്ണും ന​ട്ടി​രി​ക്കു​ക​യാ​ണ് മ​നു. കാ​ഴ്ച​ക​ള്‍ കാ​ണാ​നൊ​ന്നു​മ​ല്ല, തൊ​ട്ട​രി​കി​ലു​ള്ള​വ​രു​ടെ​യൊ​ന്നും മു​ഖ​ത്ത് നോ​ക്കാ​തി​രി​ക്കാ​ൻ മ​റ്റെ​വി​ടേ​ക്കോ മു​ഖം തി​രി​ച്ചു​വെ​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്നു​വെ​ന്ന് മാ​ത്രം. അ​തി​നു സ​മ്മ​തി​ക്കാ​തെ, അ​ടു​ത്തി​രി​ക്കു​ന്ന​യാ​ള്‍ ചോ​ദി​ക്കു​ന്നു, ‘എ​വി​ടേ​ക്കാ?’

മ​നു ഏ​താ​നും നി​മി​ഷ​ങ്ങ​ള്‍ ക​ഴി​ഞ്ഞാ​ണ് മ​റു​പ​ടി പ​റ​ഞ്ഞ​ത്. ‘കോ​ഴി​ക്കോ​ട്. പി​ന്നെ അ​വി​ടു​ന്ന് ട്രെ​യി​നി​ൽ തി​രു​വ​ന​ന്ത​പു​ര​ത്തേ​ക്ക്.’ ബ്രേ​ക്കി​ന്‍റെ​യും ആ​ക്സി​ലി​ന്‍റെ​യും കാ​ടി​ന്റെ​യും ശ​ബ്ദ​ങ്ങ​ള്‍. ‘തി​രു​വ​ന​ന്ത​പു​ര​ത്താ​ണോ വീ​ട്? സെ​ക്ര​​ട്ടേ​റി​യ​റ്റി​ലാ​ണോ ജോ​ലി? അ​തോ പ​രീ​ക്ഷാ​ഭ​വ​നി​ലോ?’

‘തി​രു​വ​ന​ന്ത​പു​ര​ത്തൊ​ന്നു​മ​ല്ല. ഇ​വി​ടെ വെ​ള്ളാ​ര്‍മ​ല സ്‌​കൂ​ളി​ലാ​ണ് ജോ​ലി ചെ​യ്യു​ന്ന​ത്. പ്യൂ​ണാ​യി​ട്ട്. തി​രു​വ​ന​ന്ത​പു​ര​ത്ത് ചി​ല കാ​ര്യ​ങ്ങ​ള്‍ ശ​രി​യാ​ക്കാ​നാ​യി​ട്ട് പോ​വു​ക​യാ​ണ്.’ ഇ​ത്ര​യും പ​റ​ഞ്ഞി​ട്ട് മ​നു വീ​ണ്ടും പു​റ​ത്തേ​ക്ക് നോ​ക്കി വി​ദൂ​ര​ത​ക​ള്‍ തി​ര​യാ​ൻ തു​ട​ങ്ങി.ച​ക്ര​വാ​ള​ത്തി​ൽ ചു​വ​പ്പ് മാ​ഞ്ഞു​തു​ട​ങ്ങി​യി​രി​ക്കു​ന്നു. ചു​വ​പ്പി​ൽ നി​ന്ന് അ​ത് ക​ടും മ​ഞ്ഞ​യി​ലേ​ക്കോ ഓ​റ​ഞ്ചി​ലേ​ക്കോ മാ​റു​ന്ന​ത് എ​ന്ന് നോ​ക്കു​മ്പോ​ഴേ​ക്ക് ഇ​രു​ട്ട് പ​ര​ന്നു​ക​ഴി​ഞ്ഞു. മ​നു ക​ണ്ണു​ക​ള​ട​ച്ച് കാ​ഴ്ച​ക​ള്‍ കാ​ണാ​ൻ തു​ട​ങ്ങി.

‘ഇ​ത്ര നേ​ര​ത്തേ ഉ​റ​ങ്ങു​മോ? ക്ഷീ​ണം കൊ​ണ്ടാ​യി​രി​ക്കു​മ​ല്ലേ? അ​തോ സം​സാ​രി​ക്കു​വാ​ൻ മ​ടി​യാ​യി​ട്ടാ​ണോ?’ അ​ടു​ത്തി​രി​ക്കു​ന്ന​യാ​ള്‍ ചോ​ദി​ച്ച​പ്പോ​ള്‍ മ​നു ക​ണ്ണു​തു​റ​ന്നു. ‘ഞാ​ൻ സം​സാ​രി​ച്ചാ​ൽ നി​ങ്ങ​ള്‍ക്ക് ഉ​റ​ങ്ങാ​ൻ ക​ഴി​യി​ല്ല.’ ‘അ​ല്ലെ​ങ്കി​ലും ഇ​ത്ര നേ​ര​ത്തേ ഉ​റ​ങ്ങി​യി​ട്ടെ​ന്തി​നാ​ണ്. നി​ങ്ങ​ള് സം​സാ​രി​ക്ക് ഭാ​യ്.’

മ​നു അ​ൽ​പം തി​രി​ഞ്ഞി​രു​ന്ന് അ​യാ​ളു​ടെ ക​ണ്ണു​ക​ളി​ലേ​ക്ക് നോ​ക്കി. ‘ന​മ്മ​ളി​പ്പോ​ള്‍ ചു​ര​മി​റ​ങ്ങി​ക്കൊ​ണ്ടി​രി​ക്കു​ന്ന ഈ ​ബ​സ് ബ്രേ​ക്ക് പോ​യി നേ​രെ കാ​ണു​ന്ന ആ ​കൊ​ക്ക​യി​ലേ​ക്ക് മ​റി​ഞ്ഞ് ന​മ്മ​ളെ​ല്ലാം താ​ഴേ​ക്ക് പോ​കു​ന്ന​ത് ഒ​ന്ന് ആ​ലോ​ചി​ച്ചു നോ​ക്ക്. മു​ന്നി​ലെ സീ​റ്റു​ക​ളി​ലി​രി​ക്കു​ന്ന നി​ങ്ങ​ളു​ടെ കു​ടും​ബം അ​ട​ക്കം എ​ല്ലാ​വ​രും താ​ഴേ​ക്ക് താ​ഴേ​ക്ക് പോ​കു​ന്നു. ഇ​ട​യി​ൽ നി​ങ്ങ​ള്‍ മാ​ത്രം പു​റ​ത്തേ​ക്ക് തെ​റി​ച്ച് ഒ​രു മ​ര​ക്കൊ​മ്പി​ൽ ത​ങ്ങി​ക്കി​ട​ക്കു​ന്നു...’

അ​യാ​ള്‍ വി​ഭ്രാ​ന്തി​യോ​ടെ മ​നു​വി​നെ നോ​ക്കി. ‘നി​ങ്ങ​ള്‍ക്ക് ഭ്രാ​ന്താ​ണോ? ന​ല്ല​തൊ​ന്നും പ​റ​യാ​നി​ല്ലെ​ങ്കി​ൽ മി​ണ്ടാ​തെ​യി​രി​ക്കു​ന്ന​ത് ത​ന്നെ​യാ​ണ് ന​ല്ല​ത്.’ ‘എ​നി​ക്ക് ഭ്രാ​ന്താ​വേ​ണ്ട​താ​യി​രു​ന്നു, ക​ഴി​ഞ്ഞ ജൂ​ലൈ 30ന് ​എ​ന്‍റെ വീ​ട്ടു​കാ​രും നാ​ട്ടു​കാ​രും ഒ​ന്നി​ച്ച് അ​ങ്ങ​നെ താ​ഴേ​ക്ക് താ​ഴേ​ക്ക് പോ​യി. ഞാ​ൻ മാ​ത്രം ഒ​രു മ​ര​ക്കൊ​മ്പി​ലെ​ന്ന​പോ​ലെ ബാ​ക്കി​യാ​യി.’

അ​യാ​ള്‍ കു​റെ​നേ​രം ഒ​ന്നും പ​റ​യാ​ൻ ക​ഴി​യാ​തെ സ്‌​ത​ബ്‌​ധ​നാ​യി ഇ​രു​ന്നു. ബ​സ് ചു​ര​മി​റ​ങ്ങി​ക്കൊ​ണ്ടി​രു​ന്നു.‘ജൂ​ലൈ 30! അ​ന്ന​ത്തെ ഉ​രു​ള്‍പൊ​ട്ട​ലു​ണ്ടാ​യ സ്ഥ​ല​ത്തെ സ്കൂ​ളി​ലാ​ണ​ല്ലേ നി​ങ്ങ​ള്‍?’ മ​നു ഒ​ന്നും പ​റ​ഞ്ഞി​ല്ല. ക​ണ്ണീ​രി​ല്ലാ​തെ ക​ര​ഞ്ഞു. വാ​ക്കു​ക​ളി​ല്ലാ​തെ സം​സാ​രി​ച്ചു. അ​യാ​ള്‍ കേ​ട്ടി​രി​ക്കു​ക​യും ക​ണ്ണീ​ര്‍ വാ​ര്‍ക്കു​ക​യും ചെ​യ്തു.

ക​രി​ന്ത​ണ്ട​ന്‍ വ​ഴി​കാ​ണി​ച്ചു ക​യ​റി​വ​ന്ന വ​ഴി​ക​ളി​ലൂ​ടെ താ​ഴേ​ക്കി​റ​ങ്ങു​ക​യാ​ണ് ആ​ന​വ​ണ്ടി. മൂ​പ്പ​നെ ബ്രി​ട്ടീ​ഷു​കാ​ര്‍ കൊ​ന്ന​ത് മ​ന​സ്സി​ലാ​ക്കാം. അ​യാ​ളെ ന​മ്മ​ള്‍ ച​ങ്ങ​ല​യി​ലാ​ക്കി​യി​രി​ക്കു​ന്ന​ത് എ​ന്തി​നാ​ണ്? ആ​ളു​ക​ള്‍ അ​വി​ടെ പൂ​ജി​ക്കു​ക​യും വ​ഴി​പാ​ടു​ക​ള​ർ​പ്പി​ക്കു​ക​യും ചെ​യ്യു​ന്ന​ത് ക​രി​ന്ത​ണ്ട​നു വേ​ണ്ടി​യോ ച​ങ്ങ​ല​ക്കു വേ​ണ്ടി​യോ? അ​ടി​വാ​ര​ത്തെ​ത്തി​യ​പ്പോ​ള്‍ അ​യാ​ള്‍ വീ​ണ്ടും മൗ​നം മു​റി​ച്ചു.

‘തി​രു​വ​ന​ന്ത​പു​ര​ത്ത് എ​ന്ത് ക​ട​ലാ​സാ​ണ് ശ​രി​യാ​ക്കാ​നു​ള്ള​ത്?’ ‘അ​ത്, പു​തി​യ വോ​ട്ട​ര്‍പ​ട്ടി​ക​യി​ലും എ​ന്‍റെ പേ​രി​ല്ല. ബ​ന്ധു​ക്ക​ളു​ടെ​യും പേ​രി​ല്ല. രേ​ഖ​ക​ളെ​ല്ലാം വീ​ടി​ന്‍റെ​യും വീ​ട്ടു​കാ​രു​ടെ​യു​മൊ​പ്പം കൊ​ക്ക​യി​ലേ​ക്കെ​ന്ന​പോ​ലെ താ​ഴേ​ക്ക് പോ​യി. ഞാ​നും എ​ന്‍റെ ആ​ധാ​ര്‍കാ​ര്‍ഡും മാ​ത്രം ബാ​ക്കി​യാ​യി.’

മ​നു ഒ​രു മ​ര​ക്കൊ​മ്പി​ൽ തൂ​ങ്ങി​ക്കി​ട​ന്നാ​ണ് അ​ത് പ​റ​യു​ന്ന​തെ​ന്ന് അ​യാ​ള്‍ക്ക് തോ​ന്നി. പി​ന്നെ ഇ​രു​വ​ര്‍ക്കും അ​ങ്ങോ​ട്ടു​മി​ങ്ങോ​ട്ടും ഒ​ന്നും പ​റ​യാ​ൻ ക​ഴി​ഞ്ഞി​ല്ല. മ​നു ക​ണ്ണ​ട​ച്ചി​രി​ക്കു​ക​യാ​ണ്. ഉ​റ​ങ്ങു​ക​യാ​ണോ? മ​നു സം​സാ​രി​ച്ച​തി​നു ശേ​ഷം അ​യാ​ള്‍ക്ക് പി​ന്നെ ഉ​റ​ങ്ങാ​ൻ പ​റ്റി​യി​ല്ല. മ​നു ക​ണ്ണ​ട​ച്ചി​രു​ന്ന​പ്പോ​ള്‍, രേ​ഖ​ക​ള്‍ ശ​രി​യാ​ക്കാ​ൻ ക​ഴി​ഞ്ഞ ത​വ​ണ തി​രു​വ​ന​ന്ത​പു​ര​ത്ത് പോ​യ ദി​വ​സം മ​ന​സ്സി​ൽ വ​ന്നു. പ​ഴ​യ മ​ട്ടി​ലു​ള്ള പു​തി​യ കെ​ട്ടി​ടം. ശീ​തീ​ക​രി​ച്ച മു​റി​യി​ലെ മേ​ശ​ക്കു പി​ന്നി​ലെ ക​റ​ങ്ങു​ന്ന ക​സേ​ര​യി​ലി​രു​ന്ന്, ഗോ​സാ​യി ഓ​ഫി​സ​ര്‍ വെ​റ്റി​ല​ക്ക​റ​യു​ള്ള മ​ല​യാ​ള​ത്തി​ൽ ചോ​ദി​ച്ചു.

‘വോ​ട്ട​ര്‍പ​ട്ടി​ക​യി​ൽ പേ​രി​ല്ലെ​ങ്കി​ലും മ​നു​വെ​ന്തി​നാ പേ​ടി​ക്കു​ന്ന​ത്? പു​തി​യ പൗ​ര​ത്വ​ത്തി​ന് അ​പേ​ക്ഷി​ക്കാ​മ​ല്ലോ...’ ‘അ​ങ്ങ​നെ പ​റ്റു​മോ?’ ‘പ​റ്റു​മ​ല്ലോ. മ​നു​വി​ന്‍റെ ആ​ധാ​ര്‍കാ​ര്‍ഡി​ങ്ങു താ... ​ഞാ​നൊ​ന്ന് നോ​ക്ക​ട്ടെ.’

ഗോ​സാ​യി ആ​ധാ​ര്‍കാ​ര്‍ഡ് വാ​ങ്ങി ആ​ദ്യം സാ​ധാ​ര​ണ മ​ട്ടി​ലും പി​ന്നെ പെ​ട്ടെ​ന്ന് ഗൗ​ര​വ​ത്തി​ലും നോ​ക്കി. അ​യാ​ളു​ടെ മു​ഖം മാ​റി. ക​ട​മ്മ​നി​ട്ട ക​വി​ത​യി​ലെ ആ ​ഗോ​സാ​യി ഇ​യാ​ളാ​ണോ? അ​യാ​ളു​ടെ പു​രി​കം വി​ല്ലു​പോ​ലെ വ​ള​യു​ക​യും അ​യാ​ളി​ൽ നി​ന്നും ഒ​രു മു​ര​ള​ൽ ശ​ബ്ദം പു​റ​പ്പെ​ടു​ക​യും ചെ​യ്തു.

‘തൂ... ​കോ​ൻ? മ​നൂ ഹേ... ​യാ മാ​നു?’ നീ ​മ​നു​വോ മാ​നു​വോ? വെ​ള്ളാ​ര്‍മ​ല സ്കൂ​ളി​ന്‍റെ ര​ണ്ടു​വ​ശ​ത്തു​കൂ​ടി ഒ​ഴു​കി​പ്പോ​യ മ​ണ്ണും ച​ളി​യും​പോ​ലെ അ​യാ​ളു​ടെ ചു​ണ്ടി​ന്‍റെ ര​ണ്ട​റ്റ​ത്തു​കൂ​ടി​യും വെ​റ്റി​ല​ച്ചാ​ര്‍ ഒ​ലി​ച്ചി​റ​ങ്ങി. ‘ഗോ​സാ​യി​യെ​ത്ത​ന്നെ​യാ​ണോ ഇ​ത്ത​വ​ണ​യും കാ​ണാ​ൻ പോ​കു​ന്ന​ത്?’ അ​ടു​ത്തി​രി​ക്കു​ന്ന​യാ​ൾ മ​നു​വി​നോ​ട് ചോ​ദി​ച്ചു.

മ​നു, ത​ന്റെ ഹൃ​ദ​യം തു​റ​ന്നാ​ണോ ഇ​രി​ക്കു​ന്ന​തെ​ന്നും ഉ​ള്ളി​ലെ ശ​ബ്ദ​ങ്ങ​ൾ പു​റ​ത്തേ​ക്ക് കേ​ൾ​ക്കു​ന്നു​ണ്ടോ എ​ന്നും വേ​വ​ലാ​തി​പ്പെ​ട്ടു. ബ​സി​ന്റെ ജ​നാ​ല​യി​ലൂ​ടെ അ​ക​ത്തേ​ക്ക് വ​രു​ന്ന​ത് മ​ഴ​ച്ചാ​റ​ലോ മ​ഞ്ഞു​തു​ള്ളി​ക​ളോ? അ​തി​ന് വെ​റ്റി​ല​ച്ചാ​റി​ന്റെ മ​ണ​മു​ണ്ടോ? ബ​സ് കൊ​ടു​വ​ള്ളി​യെ​ത്തി. ഓ​മ​ശ്ശേ​രി ആ​ശു​പ​ത്രി​യി​ലെ ആം​ബു​ല​ൻ​സ് ലൈ​റ്റും സൈ​റ​നു​മി​ടാ​തെ പ​തി​യെ പോ​കു​ന്നു. ആ​രാ​യി​രി​ക്കും മ​രി​ച്ച​ത്? മ​രി​ച്ച​യാ​ള്‍ അ​ന്തി​മ​പ​ട്ടി​ക​യി​ൽ പേ​രു​ള്ള​യാ​ളോ പേ​രി​ല്ലാ​ത്ത​യാ​ളോ?

കോ​ഴി​ക്കോ​ട് സ്റ്റാ​ൻ​ഡി​ൽ എ​ത്താ​റാ​യ​പ്പോ​ൾ അ​ടു​ത്തി​രി​ക്കു​ന്ന​യാ​ളോ​ട് മ​നു ചോ​ദി​ച്ചു. ‘അ​തി​രി​ക്ക​ട്ടെ, നി​ങ്ങ​ളു​ടെ പേ​രൊ​ക്കെ പ​ട്ടി​ക​യി​ൽ ഉ​ണ്ട​ല്ലോ അ​ല്ലേ..?’ അ​യാ​ൾ പ​റ​ഞ്ഞു. ‘അ​തി​ന്, എ​ന്റെ പേ​രെ​ന്താ​ണ്!’

.