സ്കൂൾ പച്ച
വൈക്കിങ് വിക്ടറി@40
  • സുല്‍ഹഫ്
  • 11:45 AM
  • 10/08/2016

പത്തോ ഇരുപതോ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ മനുഷ്യന്‍ ചൊവ്വാ ഗ്രഹത്തെയും കീഴടക്കുമെന്നാണ് ശാസ്ത്രലോകം പറയുന്നത്. ഭാവിയില്‍ ചൊവ്വയില്‍ കോളനികള്‍ വരെ സ്ഥാപിക്കുമെന്ന നമ്മുടെ സ്വപ്നം യാഥാര്‍ഥ്യമാകാന്‍ ഇനി അധികം കാലമൊന്നും വേണ്ടെന്നാണ് ഈ രംഗത്തെ ഗവേഷകര്‍ പറയുന്നത്. ഭൂമിയെപ്പോലത്തെന്നെ മനുഷ്യന് വാസയോഗ്യമാകത്തക്കവിധം ചൊവ്വയെ എങ്ങനെ മെരുക്കിയെടുക്കാമെന്നതു സംബന്ധിച്ച് വലിയ അന്വേഷണങ്ങളാണ് പോയ വര്‍ഷങ്ങളില്‍ നടന്നത്. 
മനുഷ്യന്‍ ചന്ദ്രനില്‍ കാലുകുത്തിയ കഥ നാം ഒരുപാട് തവണ കേട്ടതാണ്. പല ഘട്ടങ്ങള്‍ താണ്ടിയാണ് ആ നേട്ടം കൈവരിച്ചത്. ചൊവ്വയുടെ  കാര്യത്തിലും സ്ഥിതി അതുതന്നെയാണ്. 50 വര്‍ഷത്തിലേറെയായി കൃത്രിമോപഗ്രഹങ്ങളും ലാന്‍ഡറുകളും റോബോട്ടുകളുമെല്ലാം നാം ചുവന്ന ഗ്രഹമെന്നറിയപ്പെടുന്ന ചൊവ്വയിലേക്ക് അയച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. നൂറുകണക്കിന് കൃത്രിമോപഗ്രഹങ്ങളും പത്തിലധികം റോബോട്ടുകളും ചൊവ്വയെ ലക്ഷ്യമിട്ട് ഇതിനകം വിക്ഷേപിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇതില്‍നിന്നെല്ലാം ലഭിച്ച വിവരങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് ചൊവ്വയില്‍ മനുഷ്യനെ അയക്കുന്നതു സംബന്ധിച്ച് നമുക്ക് കൃത്യമായ ധാരണയുണ്ടായത്. 
ചൊവ്വാ പര്യവേക്ഷണങ്ങളുടെ ഗതിയത്തെന്നെ മാറ്റിയത് അമേരിക്കയുടെ ബഹിരാകാശ ഗവേഷണ ഏജന്‍സിയായ നാസ വിക്ഷേപിച്ച വൈക്കിങ് വാഹനങ്ങളായിരുന്നു. അതിനു മുമ്പ് ചൊവ്വയിലേക്ക് ഏതാനും ഉപഗ്രഹങ്ങള്‍ അമേരിക്കയും സോവിയറ്റ് യൂനിയനും അയച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും അവയൊന്നും ചൊവ്വയുടെ ഉപരിതലത്തില്‍ ഇറങ്ങിയിരുന്നില്ല. ചൊവ്വയുടെ ഭ്രമണപഥത്തിലത്തെി ആ ഗ്രഹത്തിന്‍െറ വിവിധ ചിത്രങ്ങള്‍ പകര്‍ത്തുകയാണ് അവയൊക്കെ പ്രധാനമായും ചെയ്തത്. അതില്‍നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു വൈക്കിങ്. ഈ ഉപഗ്രഹത്തിന്‍െറ ഒരു ഭാഗം (ലാന്‍ഡര്‍) ഗ്രഹത്തിന്‍െറ ഉപരിതലത്തില്‍ തൊട്ടു. മനുഷ്യനിര്‍മിതമായ ഒരു വസ്തു ചൊവ്വയുടെ ഉപരിതലത്തില്‍ ഇറക്കാനുള്ള ആദ്യ ശ്രമം വൈക്കിങ് പദ്ധതിയിലൂടെ വിജയിച്ചു. വൈക്കിങ്ങിന്‍െറ വിജയത്തിന് ഇപ്പോള്‍ 40 വയസ്സ്. 

വൈക്കിങ്
അമേരിക്കയുടെ ചരിത്രത്തിലത്തെന്നെ ഏറ്റവും ചെലവേറിയ ഒരു പദ്ധതികൂടിയായിരുന്നു വൈക്കിങ്. ഇന്നത്തെ കണക്കനുസരിച്ച് 380 കോടി ഡോളറാണ് ഇതിന്‍െറ ചെലവ്. ഈ ദൗത്യത്തിന്‍െറ ഭാഗമായി രണ്ട് വാഹനങ്ങളാണ് ചൊവ്വയിലേക്കയച്ചത്: വൈക്കിങ്-1ഉം വൈക്കിങ്-2ഉം. ഈ വാഹനങ്ങള്‍ക്ക് ഓര്‍ബിറ്റര്‍, ലാന്‍ഡര്‍ എന്നിങ്ങനെ രണ്ട് ഭാഗങ്ങളുണ്ട്. ചൊവ്വയുടെ ഭ്രമണപഥത്തില്‍ കറങ്ങി ഗ്രഹത്തെ നിരീക്ഷിക്കുക എന്നതാണ് ഓര്‍ബിറ്ററിന്‍െറ ദൗത്യം. ലാന്‍ഡര്‍ ഗ്രഹത്തിലിറങ്ങി നിരീക്ഷണങ്ങള്‍ നടത്തും. രണ്ടും ഒന്നിച്ചായിരിക്കും വിക്ഷേപിക്കുക. ചൊവ്വയുടെ ഭ്രമണപഥത്തിലത്തെിയ ശേഷം ഈ രണ്ട് വാഹനങ്ങളും വേര്‍പ്പെടും. ഏറെ ശ്രമകരമായ ഈ ദൗത്യം ശാസ്ത്രലോകം ഏറെ ആകാംക്ഷയോടെയാണ് വീക്ഷിച്ചത്.  
1975 ആഗസ്റ്റ് 20ന് വൈക്കിങ്-1ഉം സെപ്റ്റംബര്‍ ഒമ്പതിന് വൈക്കിങ്-2ഉം വിക്ഷേപിച്ചു. തൊട്ടടുത്ത വര്‍ഷം ജൂണ്‍ 19ന് വൈക്കിങ്-1ഉം ആഗസ്റ്റ് ഏഴിന് വൈക്കിങ്-2ഉം ചൊവ്വയുടെ ഭ്രമണപഥത്തിലത്തെി. ഉടന്‍ തന്നെ, അവ പ്രവര്‍ത്തനവും ആരംഭിച്ചു. ഒരു മാസം ഇങ്ങനെ പ്രവര്‍ത്തിച്ചതിന് ശേഷമാണ് ലാന്‍ഡറുകള്‍ക്ക് ഇറങ്ങാനുള്ള സ്ഥലം നിശ്ചയിച്ചത്. വൈക്കിങ്-1ന്‍െറ ലാന്‍ഡര്‍ ജൂലൈ 20നും വൈക്കിങ്-2ന്‍േറത്  സെപ്റ്റംബര്‍ മൂന്നിനുമാണ് ചൊവ്വയുടെ ഉപരിതലത്തില്‍ ഇറങ്ങിയത്. 
മുമ്പ് നടന്ന ദൗത്യങ്ങളൊക്കെയും ചൊവ്വയുടെ ചിത്രങ്ങള്‍ പകര്‍ത്തുന്നതിലാണ് കാര്യമായും ശ്രദ്ധിച്ചത്. വൈക്കിങ്ങും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നില്ല. എന്നാല്‍, ഗ്രഹത്തിന്‍െറ കൂടുതല്‍ വ്യക്തതയുള്ള  ചിത്രം നമുക്ക് ലഭിച്ചത് വൈക്കിങ്ങില്‍നിന്നാണ്. ഒപ്പം, ചൊവ്വയുടെ അന്തരീക്ഷത്തെപ്പറ്റിയും ഗ്രഹത്തിന്‍െറ ഉപരിതല ഘടനയെക്കുറിച്ചുമെല്ലാം വിശദമായ പഠനവും വൈക്കിങ് ദൗത്യത്തിലൂടെ സാധ്യമായി. ചുവന്ന ഗ്രഹത്തില്‍ ജീവന്‍െറ സാന്നിധ്യം തേടിയുള്ള ആദ്യ അന്വേഷണം നടത്തിയതും ഈ പദ്ധതിയായിരുന്നു.

വൈക്കിങ്ങിന് ശേഷം
വൈക്കിങ്ങിനുശേഷം, മാര്‍സ് പാത്ത്ഫൈന്‍ഡറാണ് നാസ വിക്ഷേപിച്ച മറ്റൊരു പ്രധാന വാഹനം.  1996 ഡിസംബറില്‍ വിക്ഷേപിച്ച ഈ വാഹനം 97 ജൂലൈ നാലിന്  ചൊവ്വയിലെ ആരസ് വാലിസ് എന്ന പ്രദേശത്ത് ഇറങ്ങി. മുന്‍ ദൗത്യങ്ങളില്‍നിന്ന് ലഭിച്ച വിവരങ്ങളനുസരിച്ച് പണ്ടെന്നോ പ്രളയജലമൊഴുകിയ പ്രദേശമാണ് ഇതെന്നു തോന്നിയതിനാലാണ് ഈ സ്ഥലം തെരഞ്ഞെടുത്തത്. 
പാത്ത്ഫൈന്‍ഡറിന്‍െറ മുഖ്യ ഘടകം സ്വയം പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന  സോജേര്‍ണര്‍ എന്ന റോവര്‍ (റോബോട്ടിക് വാഹനം) ആയിരുന്നു. ഇത് മാതൃ വാഹനത്തില്‍നിന്ന് വേറിട്ട് ചുറ്റും സഞ്ചരിച്ച് ആവശ്യമായ സാമ്പ്ളുകള്‍ ശേഖരിച്ചു. ചില പാറകളെ സൂക്ഷ്മ പരിശോധനക്കു വിധേയമാക്കി.  പാത്ത്ഫൈന്‍ഡറിന്‍െറ പ്രാഥമിക പരിശോധനയില്‍ത്തന്നെ ചൊവ്വയില്‍ അതിപുരാതനകാലത്ത് ജലമുണ്ടായിരുന്നതിന്‍െറ അടയാളങ്ങള്‍ തെളിഞ്ഞുകണ്ടു.  ഇപ്പോള്‍ ദ്രവരൂപത്തിലുള്ള ജലം അവിടെ കാണുന്നില്ല. മണ്ണിനടിയിലോ ധ്രുവപ്രദേശങ്ങളിലോ ഈ ജലം ഉറഞ്ഞുകൂടി ഹിമരൂപത്തില്‍ കണ്ടേക്കാം.  
വിവിധ തരംഗദൈര്‍ഘ്യങ്ങളില്‍ ചിത്രങ്ങളെടുക്കുവാന്‍ കഴിയുന്ന ഒരു സ്റ്റീരിയോസ്കോപിക് കാമറ പാത്ത്ഫൈന്‍ഡറില്‍ ഘടിപ്പിച്ചിരുന്നു. പാത്ത്ഫൈന്‍ഡര്‍ ശേഖരിച്ച വിവരങ്ങളില്‍നിന്ന് ചൊവ്വയുടെ ഭ്രമണം, കാലാവസ്ഥ, ഉപരിതലത്തിന്‍െറ പ്രത്യേകതകള്‍, പാറകളുടെയും മണ്ണിന്‍െറയും രാസഘടന, അവയിലടങ്ങിയ ധാതുക്കള്‍ തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളില്‍ കുറെയൊക്കെ വ്യക്തത കൈവന്നിട്ടുണ്ട്. പാത്ത്ഫൈന്‍ഡര്‍ തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരാതെ, ചൊവ്വയില്‍ ഇറങ്ങിയ സ്ഥലത്തുതന്നെ കാള്‍ സാഗന്‍ മെമ്മോറിയല്‍ സ്റ്റേഷന്‍ എന്ന പേരില്‍ നിലനിര്‍ത്തിയിരിക്കുകയാണ്.   
 പാത്ത് ഫൈന്‍ഡറിനുശേഷം, ഒട്ടേറെ വാഹനങ്ങള്‍ ചൊവ്വയുടെ ഉപരിതലത്തില്‍ ഇറങ്ങി.  മാര്‍സ് എക്സ്പ്ളൊറേഷന്‍ റോവര്‍, ഫീനിക്സ്, മാര്‍സ് സയന്‍സ് ലബോറട്ടറി തുടങ്ങിയവ ഉദാഹരണം. അതിനെല്ലാം വഴികാട്ടിയായത് വൈക്കിങ് ആയിരുന്നു.  
 

മാരിനറും മാര്‍സും
ചൊവ്വാ പര്യവേക്ഷണത്തിന്‍െറ വിജയഗാഥ ആരംഭിക്കുന്നത് മാരിനര്‍ 4ലൂടെയാണ്.  1964 നവംബര്‍ 28നായിരുന്നു മാരിനര്‍ 4ന്‍െറ വിജയ വിക്ഷേപണം. തൊട്ടടുത്ത വര്‍ഷം ജൂലൈ 14ന് ഈ വാഹനം പകര്‍ത്തിയ ചിത്രങ്ങള്‍ ചൊവ്വാപര്യവേക്ഷണത്തിലെ നാഴികക്കല്ലുകളാണ്. ചൊവ്വയിലെ റേഡിയേഷന്‍ ബെല്‍റ്റുകളെയും മാരിനര്‍4 തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഇതോടെ, ഈ ബെല്‍റ്റുകളെ അതിജീവിക്കുന്ന തരത്തില്‍ ചൊവ്വയിലേക്കയക്കുന്ന വാഹനങ്ങളെ രൂപകല്‍പന ചെയ്യാനും സാധിച്ചു. മാരിനര്‍ ശ്രേണിയിലെ അടുത്ത ചൊവ്വാ വാഹനം മാരിനര്‍ 6ആയിരുന്നു. 1969ഫെബ്രുവരിയിലായിരുന്നു വിക്ഷേപണം. മാര്‍ച്ചില്‍ മാരിനര്‍ 7ഉം വിക്ഷേപിച്ച് നാസ അത്ഭുതം സൃഷ്ടിച്ചു. രണ്ട് പദ്ധതികളും വിജയമായിരുന്നു. മാരിനര്‍6 ചൊവ്വയുടെ 75 ചിത്രങ്ങള്‍ ഭൂമിയിലേക്കയച്ചപ്പോള്‍  126 ചിത്രങ്ങള്‍ മാരിനര്‍ 7പകര്‍ത്തി. ചുവന്ന ഗ്രഹത്തിന്‍െറ 20 ശതമാനം മേഖലയും ഈ രണ്ട് വാഹനങ്ങളില്‍ ഘടിപ്പിച്ച ക്യാമറയില്‍ പതിഞ്ഞിരുന്നു. എന്നാല്‍, രണ്ട് വര്‍ഷം കഴിഞ്ഞ് വിക്ഷേപിച്ച മാരിനര്‍ 8ന്‍െറ വിക്ഷേപണം പരാജയപ്പെട്ടുവെങ്കിലും മാരിനര്‍ 9 വിജയിക്കുക മാത്രമല്ല, ഏഴായിരത്തിലധികം ചിത്രങ്ങള്‍ പകര്‍ത്തുകയും ചെയ്തു.  സോവിയറ്റ് യൂനിയന്‍െറ ചൊവ്വാ ദൗത്യം ആദ്യഗമായി വിജയിച്ചത് 1971ലാണ്. മാര്‍സ് 3 ആയിരുന്നു വാഹനം. എട്ടു മാസം പ്രവര്‍ത്തിച്ചുവെങ്കിലും വളരെക്കുറഞ്ഞ ഡാറ്റ മാത്രമാണ് ഈ വാഹനത്തിന് ഭൂമിയിലേക്കയക്കാന്‍ സാധിച്ചത്. രണ്ട് വര്‍ഷം കഴിഞ്ഞ് വിക്ഷേപിച്ച മാര്‍സ് 4 പരാജയപ്പെട്ടു. ഏതാനും ദിവസങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം വിക്ഷേപിച്ച മാര്‍സ് 5 ദൗത്യം വിജയിച്ചു.