വളര്‍ന്നു വലുതാകുമ്പോള്‍ ആരാകാനാണ് ഇഷ്ടം എന്ന ചോദ്യം കേള്‍ക്കാത്ത ഏതെങ്കിലും സ്കൂള്‍ കുട്ടിയുണ്ടാകുമോ? ഇല്ളെന്ന് തന്നെയാകും മറുപടി. ഡോക്ടര്‍, എന്‍ജിനീയര്‍, വക്കീല്‍, പൈലറ്റ്, ശാസ്ത്രജ്ഞന്‍ തുടങ്ങി ‘ആരാകണം’ എന്നതിനുള്ള മറുപടി പട്ടിക നീളും. എന്നാല്‍, വലുതാകുമ്പോള്‍ എനിക്കൊരു ജേണലിസ്റ്റ്് ആകണമെന്ന് പറയുന്നവര്‍ പതിനായിരത്തില്‍ ഒന്നോ രണ്ടോ പേര്‍ മാത്രമാണ്. വഴികാട്ടികളായ അധ്യാപകരും മാതാപിതാക്കളും കുട്ടികളോട് പത്രപ്രവര്‍ത്തകര്‍ ആയിത്തീരണം എന്നു പറയുന്നതും അധികം കേള്‍ക്കാനിടയില്ല. എന്നാല്‍, എല്ലാവരും എല്ലാ ദിവസവും പത്രം വായിക്കുന്നുണ്ട്. അതിനു പിന്നിലെ തൊഴില്‍ ജീവിതങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞുകൊടുക്കാന്‍ ആരുമില്ല. ജേണലിസം, ജേണലിസ്റ്റ്, പത്രപ്രവര്‍ത്തനം എന്നൊന്നും കുട്ടികള്‍ അവരുടെ പഠനകാലത്ത്  കേള്‍ക്കാത്തതും അറിയാത്തതുമാകാം  ഈ ഒരു തൊഴില്‍ മേഖലയില്‍ വരണമെന്ന ആഗ്രഹം ഇല്ലാതിരിക്കാന്‍ കാരണം.
ആര് ചോദിച്ചില്ളെങ്കിലും ‘മാധ്യമം’ കുട്ടികളോട് ഈ ചോദ്യം ചോദിച്ചു. ‘ആര്‍ക്കൊക്കെ പത്രപ്രവര്‍ത്തകരാകണം?’ ജേണലിസത്തിന്‍െറ സാഹസികതയും  വാര്‍ത്തകള്‍ കണ്ടെത്തി പൊതുജനത്തെ അറിയിക്കുന്നതിന്‍െറ ആത്മസംതൃപ്തിയും സ്വന്തമാക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ച് കുറെ കുട്ടികളെത്തി. പരിശീലനത്തിനൊടുവില്‍  അവരെല്ലാം മാധ്യമം ലിറ്റില്‍ ജേണലിസ്റ്റുകള്‍ ആയിത്തീര്‍ന്നു. മറ്റു കുട്ടികള്‍ക്ക് സ്വപ്നം കാണാന്‍ കഴിയാത്ത ഒരിടത്ത് ചെന്ന് വാര്‍ത്തകള്‍ തയാറാക്കാനുള്ള ഭാഗ്യവും ഇവര്‍ക്ക് ലഭിച്ചു. അങ്ങനെ ഈ വര്‍ഷത്തെ ശിശുദിന സമ്മാനമായി  ഇന്ത്യന്‍ നേവിയുടെ യുദ്ധക്കപ്പലിലേക്ക് ലിറ്റില്‍ ജേണലിസ്റ്റുകള്‍ക്കായി ‘മാധ്യമം’ ഒരുക്കിയ സ്വപ്ന യാത്രാ വിശേഷങ്ങളിതാ...

രാവിലെ 9.00
കൊച്ചി പുല്ളേപ്പടിയിലെ ‘മാധ്യമം’ യൂനിറ്റ് ഓഫിസില്‍ ആദ്യ സംഗമം. ആത്മവിശ്വാസം തുളുമ്പുന്ന കണ്ണുകളുമായി ഞങ്ങള്‍ കൊച്ചു കൂട്ടുകാര്‍ ഒത്തുചേര്‍ന്നു. ഒപ്പം മക്കളെയോര്‍ത്തു അഭിമാനം കൊള്ളുന്ന മനസ്സുമായി ഞങ്ങള്‍ ലിറ്റില്‍ ജേണലിസ്റ്റുകളുടെ മാതാപിതാക്കളും. സംസ്ഥാനത്തിന്‍െറ വിവിധ പ്രദേശങ്ങളിലെ സ്കൂളുകളില്‍ നിന്നുമുള്ളവരായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ സംഘം.

രാവിലെ 9.30
‘മാധ്യമം’ ഒരുക്കിയ ബസില്‍ കൊച്ചി നേവല്‍ ബേസിലേക്ക്. പത്തു മിനിറ്റ് യാത്രക്കൊടുവില്‍ നേവല്‍ ബേസിന്‍െറ പ്രവേശ കവാടത്തില്‍ അല്‍പനേരം. കാത്തിരിപ്പിനിടയില്‍ ‘മാധ്യമം’ എഡിറ്റര്‍ ഒ. അബ്ദുറഹ്മാന്‍ ബസിനകത്തെത്തി ഞങ്ങളില്‍ പത്രപ്രവര്‍ത്തനത്തിന്‍െറ ആവേശം നിറച്ചു. ഒപ്പം കഥാകൃത്ത്  പി.കെ. പാറക്കടവും ഒപ്പമെത്തി ആത്മവിശ്വാസം പകര്‍ന്നു.

രാവിലെ 10.00
പരിചയപ്പെടുത്തലുകള്‍ക്കും സുരക്ഷാ പരിശോധനക്കും ശേഷം അകത്തേക്ക്. മുന്നോട്ടു നീങ്ങുന്നതിനിടെ അത്യാധുനിക മെഷിന്‍ ഗണ്ണുമായി സദാ ജാഗരൂകനായി നില്‍ക്കുന്ന സൈനികന്‍. വൃത്തിയായും ചിട്ടയായും ഒരുക്കിയ പൂന്തോട്ടങ്ങളില്‍  നിരവധി ഓഫിസുകളും അനേകം യുദ്ധ ഉപകരണങ്ങളും കൗതുകക്കാഴ്ചയായി. വിശാലമായ നടപ്പാതകളില്‍ നേവി ഉദ്യോഗസ്ഥര്‍. വിവിധ ഓഫിസുകളിലേക്ക് സൈനിക ചിട്ടയോടെ നടന്നുനീങ്ങുന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥര്‍ ഒക്കെ അവിടെ കാണാമായിരുന്നു.
ട്രാവന്‍കൂര്‍ ജെട്ടിക്ക് പരിസരത്തെ പാര്‍ക്കിങ് ഏരിയയില്‍ ബസ് വന്നു നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഇല പൊഴിഞ്ഞ ആല്‍മരത്തിന്‍െറ മനോഹാരിതക്കപ്പുറത്ത് ഇളം നീല പശ്ചാത്തലത്തില്‍ രണ്ട് മൂന്നു യുദ്ധക്കപ്പലുകള്‍ നങ്കൂരമിട്ടു കിടക്കുന്നു. അതിശയമായിരുന്നു ആദ്യം, പേടിപ്പെടുത്തുന്ന അതിശയം. കാണുന്തോറും കണ്ണുകളില്‍നിന്നും മനസ്സിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറുന്ന ആവേശം.

രാവിലെ 10.10
കടലിലേക്കൊരു നീളന്‍ പാലം. അതിനപ്പുറം ഞങ്ങള്‍ക്കായി  കാത്ത് കിടക്കുന്ന ഐ.എന്‍.എസ് കൃഷ്ണ എന്ന പടക്കപ്പല്‍. തലേന്നുവരെ കടല്‍ക്കൊള്ള തടയുന്നതിന് ലക്ഷദ്വീപിന് സമീപം കടലില്‍ കറങ്ങുകയായിരുന്നു ഈ സുന്ദരിക്കപ്പല്‍. അവള്‍ക്കുചുറ്റും ഇന്ത്യന്‍ നേവിയുടെ തന്നെ മറ്റു കപ്പലുകളും നങ്കൂരമിട്ടിരുന്നു. അവയോടുചേര്‍ന്ന് ടഗ് എന്നറിയപ്പെടുന്ന ചെറിയ ബോട്ടുകളും. പുറങ്കടലിലേക്ക് പോകാനൊരുങ്ങുന്ന കപ്പലുകളെ തള്ളാന്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നവയാണ് ടഗുകള്‍. ടഗുകളുടെ ചുറ്റും ടയറുകള്‍ കെട്ടിത്തൂക്കിയത്  കാണാം. കപ്പലില്‍ വന്നിടിക്കുമ്പോള്‍ കേടുപാടുകള്‍ സംഭവിക്കാതിരിക്കാനാണ്  ടയറുകള്‍ കെട്ടിവെച്ചിരിക്കുന്നത്. ചാരനിറത്തിലുള്ള വലിയകപ്പല്‍, ചുവരില്‍ ചാരിവെച്ച നീളന്‍ ഗോവണി. അതു കയറി ചെന്നുചേരുന്നിടത്ത് നിറഞ്ഞ ചിരിയുമായി ഈ രാജ്യത്തിന്‍െറ കാവല്‍ഭടന്മാര്‍. ഇടപ്പള്ളി സെന്‍റ് ജോര്‍ജ് സ്കൂളിലെ പൂര്‍വ വിദ്യാര്‍ഥിയും ഐ.എന്‍.എസ് കൃഷ്ണയിലെ  ലെഫ്റ്റനന്‍റ് കമാന്‍ഡറുമായ ശ്രീഹരി പെട്ടെന്ന് ഞങ്ങളുമായി ചങ്ങാത്തത്തിലായി. പിന്നെ അദ്ദേഹത്തിനൊപ്പം കപ്പല്‍ നടന്നു കണ്ടു.
വന്നു കയറുന്നിടത്ത് നീളന്‍ കുഴലുള്ള വലിയൊരു പീരങ്കി. ചുവന്ന ഇരുമ്പ് അടപ്പ് ഉപയോഗിച്ച്  ഇതിന്‍െറ വായ അടച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇരുവശത്തും ഉന്നം നോക്കാനുള്ള സംവിധാനം. തൊട്ടു പിറകില്‍ കപ്പലിന്‍െറ നടുഭാഗത്തായാണ് കപ്പിത്താന്‍െറ നിയന്ത്രണ മുറി. പീരങ്കിക്കു ചുറ്റുംനിന്ന് ഞങ്ങള്‍ ചിത്രങ്ങളെടുത്തു.
കപ്പലിന്‍െറ തുഞ്ചത്ത് കൂടി കടലിലേക്ക് ഒഴുകിക്കിടക്കുന്ന ചങ്ങലക്കൂട്ടം കണ്ടപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ ലിറ്റില്‍ ജേണലിസ്റ്റുകള്‍ക്ക് വലിയ സംശയം. ഇങ്ങേയറ്റത്ത് ഈ ചങ്ങല വലിച്ചു കയറ്റാനുള്ള വലിയ ചക്രം പോലുള്ള സംവിധാനം. വിന്‍റിലാസ് എന്നാണ് ഇതിന്‍െറ പേരെന്ന് ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ പറഞ്ഞുതന്നു. വലിയ നങ്കൂരങ്ങള്‍ വലിച്ചു കയറ്റാനാണ്  ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നതെന്ന് അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചു. രണ്ടിലധികം പേര്‍ ചേര്‍ന്ന് വേണം ഈ ചക്രം തിരിക്കാന്‍. അത്രയും അധ്വാനംവേണ്ട ജോലിയാണിത്. കപ്പലിനോട് ചേര്‍ന്ന് സിമന്‍റ് തിട്ടക്കും കപ്പലിനുമിടക്ക്  വെള്ളത്തില്‍ കറുത്ത റബ്ബര്‍ കൊണ്ടുള്ള ഭീമന്‍ സിലിണ്ടര്‍ കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നൂറിലധികം വീപ്പകള്‍ ഒന്നിച്ചു ചേര്‍ത്താലുള്ള വലുപ്പമുണ്ടതിന്. വായു നിറഞ്ഞു വെള്ളത്തില്‍ പൊന്തിക്കിടക്കുന്ന അതിനു ചുറ്റും നിറയെ ടയറുകള്‍ കെട്ടിയിട്ടിട്ടുണ്ട്. ഫെന്‍റര്‍ എന്ന പേരിലാണ് ഇത് അറിയപ്പെടുന്നത്. കായലില്‍ വേലിയിറക്കവും വേലിയേറ്റവും ഉണ്ടാകുമ്പോള്‍ കപ്പല്‍ ആടിയുലയാന്‍ സാധ്യതയുണ്ട്. അപ്പോള്‍ ജെട്ടിയുടെ സിമന്‍റ് തിട്ടയില്‍ കപ്പല്‍ ചുവര് വന്നിടിക്കാതിരിക്കാനുള്ള മുന്‍കരുതലാണിത്.

രാവിലെ 10.30
കപ്പലിന്‍െറ ഒരു വശത്ത് കൂടി അപ്പുറത്തുള്ള ഹെലിപ്പാഡിലേക്ക് ലെഫ്റ്റനന്‍റ് കമാന്‍ഡര്‍ക്കൊപ്പം വരാന്തയിലൂടെ വരി വരിയായി നടന്നു. തൊട്ടപ്പുറത്ത് യുദ്ധോപകരണങ്ങള്‍ നിറച്ചുവെച്ച മറ്റൊരു കപ്പല്‍. മെഷിന്‍ ഗണ്ണേന്തിയ രണ്ട് സൈനികര്‍ അതിനകത്ത് ഉലാത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവര്‍ക്കെല്ലാം ഞങ്ങള്‍ ലിറ്റില്‍ ജേണലിസ്റ്റുകള്‍ വക ഓരോ സല്യൂട്ട്. തിരികെ കിട്ടിയത് ഹൃദയം നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയുടെ സല്യൂട്ട്. പിന്നീട് വിശാലമായ ഹെലിപ്പാഡിലേക്കാണ് ഞങ്ങള്‍ എത്തിയത്. എന്നാല്‍, ഹെലികോപ്ടറുകളൊന്നും  ഇല്ലായിരുന്നു. കപ്പലിന്‍െറ തുഞ്ചത്ത് നേവിയുടെ പതാക പാറിക്കളിക്കുന്നു. അവിടെനിന്നു കടലിലേക്ക് വിശാലമായ കാഴ്ച. കടലും ആകാശവും നേര്‍ത്ത നീലയുടെ നിറഭേദങ്ങള്‍കൊണ്ട് അതിരിടുന്ന കാഴ്ച അതിമനോഹരം.
കപ്പലിലേക്ക് വ്യോമയാനങ്ങള്‍ വരുന്നതും മറ്റും മുന്‍കൂട്ടി കണ്ടെത്തുന്നതിനുള്ള റഡാര്‍ സംവിധാനവും ലെഫ്റ്റനന്‍റ് കമാന്‍ഡര്‍ ശ്രീഹരി കാണിച്ചു തന്നു. അല്‍പസമയം അവിടെ ചെലവഴിച്ച ശേഷം കപ്പലിനകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
കപ്പലിന് പുറത്തെ കൊടും ചൂടില്‍ നിന്നൊരു രക്ഷപ്പെടല്‍ കൂടിയായിരുന്നുവത്. ചെറിയ ഇടനാഴികളും താഴെ നിലകളിലേക്കുള്ള കുത്തനെയുള്ള ഗോവണികളും നിറഞ്ഞ ഉള്‍ഭാഗം. തണുപ്പ് നിറഞ്ഞ അന്തരീക്ഷം. കപ്പലിന്‍െറ ചരിത്രവും പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളും വഴികാട്ടിയായ   ലെഫ്റ്റനന്‍റ് കമാന്‍ഡര്‍ വിവരിച്ചു. കപ്പലിന്‍െറ ചിത്രങ്ങളും ചെറിയ മാതൃകകളും ഒരുക്കി വെച്ചിരുന്നു. പരിശീലനത്തിനുവേണ്ടിയാണ് ഈ കപ്പല്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നതെന്ന് അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കി. അകത്തെ കാഴ്ചകളില്‍ സൈനികരുടെ മുറികളും അടുക്കളയും കണ്ടു. എന്‍ജിന്‍ റൂമിലേക്കുള്ള ഇറക്കം അല്‍പം സാഹസികമായിരുന്നു. അപകടം പിടിച്ച പണിയാണ് പത്രപ്രവര്‍ത്തനമെന്നു ഞങ്ങള്‍ ആത്മഗതം പറഞ്ഞത് അല്‍പം ഉറക്കെയായിപ്പോയി. അതിനെക്കാള്‍ സാഹസികമാണ് കടലിലെ ഈ സൈനികരുടെ ജോലിയെന്ന് ഞങ്ങള്‍ തിരുത്തുകയും ചെയ്തു.
കുത്തനെയുള്ള ഗോവണിപ്പടികള്‍ ഇറങ്ങി ചെന്നത് എന്‍ജിന്‍ റൂമിലാണ്. കടലിനടിയിലാണ് നിങ്ങളിപ്പോള്‍ നില്‍ക്കുന്നതെന്ന് ലെഫ്റ്റനന്‍റ് കമാന്‍ഡര്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ആദ്യം പേടിയൊക്കെ തോന്നി, ചിലര്‍ ശ്വാസം നീട്ടിവലിച്ചു. എന്‍ജിനിലെ ചൂട് നിറഞ്ഞ ആവിക്കകത്തു കുറച്ചുനേരം നിന്നു. ഏഴുതട്ടുകള്‍ ഉള്ള കപ്പലിന്‍െറ പകുതി ആഴം ഞങ്ങള്‍ നടന്നിറങ്ങി. കൂട്ടുകാരേ, ഇത്രയും സാഹസികവും വിസ്മയകരവുമായ ഒരു യാത്ര നമ്മുടെ ജീവിതത്തില്‍ ഇനി കിട്ടുമോ എന്നാണ് സംശയം. അറിയുന്തോറും ആഴത്തിലേക്ക് വലിക്കുന്ന വിസ്മയം തന്നെയാണ് കടലും കപ്പലും, താഴേക്ക് പോകുന്തോറും ചൂട് ഉയര്‍ന്നുകൊണ്ടിരുന്നു പിന്നെ ഞങ്ങള്‍ വേഗം മുകളിലേക്ക് കയറി.

രാവിലെ 10.45
ബ്രിഡ്ജ്
കപ്പലിനെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന കപ്പിത്താന്‍െറ മുറിക്ക് പറയുന്ന പേരാണിത്. അതിസുരക്ഷാ മേഖലയാണിത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇവിടെ ഫോട്ടോഗ്രഫി പാടില്ളെന്ന് നേവി ഓഫിസര്‍മാര്‍ പറഞ്ഞിരുന്നു. ‘ഓഫിസര്‍ ഓഫ് ദ വാച്ച്’ എന്ന പേരില്‍ അറിയപ്പെടുന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥനാണ് ഇവിടെ കാര്യങ്ങള്‍ നിയന്ത്രിക്കുക. കപ്പലിന്‍െറ ദിശാവേഗം നിയന്ത്രിക്കുന്നത് ഈ മുറിയില്‍ ഇരുന്നുകൊണ്ടാണ്. ദിക്കറിയാനുള്ള കാന്തിക വടക്കുനോക്കിയന്ത്രവും മറ്റുള്ളവരോട് സംവദിക്കാനുള്ള സംവിധാനങ്ങളും ഇവിടെയുണ്ട്. ഇതിനോട് ചേര്‍ന്നാണ് കപ്പിത്താന്‍െറ കിടപ്പുമുറിയും സജ്ജീകരിച്ചിട്ടുള്ളത്.

രാവിലെ 10.55
കപ്പിത്താന്‍െറ മുറിയില്‍ നില്‍ക്കുമ്പോഴാണ് അപൂര്‍വ സൗഭാഗ്യം പോലെ ആ വിവരമെത്തുന്നത്. ഒന്നും രണ്ടും ലോക യുദ്ധങ്ങളില്‍ പോരാടി വീര മൃത്യു വരിച്ച ധീര ജവാന്മാരെ അനുസ്മരിക്കുന്ന നിമിഷത്തിലേക്ക് ലിറ്റില്‍ ജേണലിസ്റ്റുകള്‍ക്കും ക്ഷണം! അഭിമാനംകൊണ്ട് ഞങ്ങള്‍ എല്ലാവരും പെട്ടെന്ന് അത്യാവേശത്തിലായി. വിവരം വന്നു പറഞ്ഞ സൈനിക ഉദ്യോഗസ്ഥനൊപ്പം ഹെലിപാഡിലേക്ക് നടന്നു. അവിടെ പാറി ക്കളിക്കുന്ന നേവിപതാകക്കുമുന്നില്‍ കപ്പലിലെ സൈനികര്‍ അവരുടെ ഒൗദ്യോഗിക വേഷം ധരിച്ച് അച്ചടക്കത്തോടെ നിലയുറപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. തൊട്ടു പിറകില്‍ ‘മാധ്യമം’ കുടുംബാംഗങ്ങള്‍. ഡിഫന്‍സ് പി.ആര്‍.ഒ കമാന്‍ഡര്‍ റോയി ഫ്രാന്‍സിസ് ചടങ്ങിനെക്കുറിച്ച് ചെറു വിവരണം നല്‍കി. എല്ലാ വര്‍ഷവും നവംബര്‍ മാസത്തിലെ രണ്ടാം ഞായറാഴ്ചയാണ് ഈ അനുസ്മരണം നടന്നുവരുന്നത്. അന്ന് രാവിലെ കൃത്യം 11ന് ലോകത്ത് മുഴുവന്‍ നാവികരും കപ്പലിന്‍െറ ഡെക്കില്‍ ഒന്നിച്ചുകൂടി രണ്ടുമിനിറ്റ് നിശ്ശബ്ദരായി ആദരവോടെ നില്‍ക്കും.
ഐ.എന്‍.എസ് കൃഷ്ണക്കൊപ്പം  ചുറ്റുമുള്ള കപ്പലുകളിലും സൈനികര്‍ അണിനിരന്നിരുന്നു. കമാന്‍ഡര്‍ റോയി ഫ്രാന്‍സിസ് വിവരിക്കുന്നതിനിടയില്‍ കരയില്‍നിന്നും അത്യുച്ചത്തില്‍ ഒരു സൈറണ്‍! തീരത്ത് നങ്കൂരമിട്ടിരുന്ന കപ്പലുകളിലെ ഡെക്കില്‍ നാവികസേനാംഗങ്ങള്‍ പെട്ടെന്ന് അറ്റന്‍ഷനായി നിന്നു. ഉടന്‍ ഒരു സേനാംഗം ഉച്ചത്തില്‍ വിസിലൂതി. എല്ലാവരും നിശ്ശബ്ദരായി തലയില്‍നിന്നും തൊപ്പിയൂരി. രണ്ട് നിമിഷങ്ങള്‍ക്കൊടുവില്‍ അടുത്ത ഒരു സൈറണ്‍ കൂടി! കപ്പലിലെ പതാകയെ സാക്ഷിനിര്‍ത്തി ജവാന്മാരുടെ ഓര്‍മകള്‍ക്കുമുന്നില്‍ സേനാംഗങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം ഞങ്ങള്‍ ലിറ്റില്‍ ജേണലിസ്റ്റുകളും കുടുംബാംഗങ്ങളും അഭിമാനത്തോടെ സല്യൂട്ട് ചെയ്തു. നമുക്കുവേണ്ടി മരിച്ചുവീണ സൈനികര്‍ക്കുവേണ്ടി ഞങ്ങള്‍ രണ്ടുതുള്ളി കണ്ണീര്‍ പൊഴിച്ചു.  
ഞങ്ങള്‍ക്കായി സൈനികര്‍  സ്നേഹവിരുന്ന് ഒരുക്കിയിരുന്നു. വെയിലും ആവേശയാത്രയും തെല്ല് തളര്‍ത്തിയ ഞങ്ങളിലേക്ക് സൈനികരുടെ വിരുന്ന് ആവേശമായി. ഒടുവില്‍,  ഞങ്ങളുടെ മാധ്യമസംഘത്തിന്‍െറ സ്നേഹോപഹാരം ഐ.എന്‍.എസ് കൃഷ്ണയുടെ എക്സിക്യൂട്ടിവ് ഓഫിസറും ലെഫ്. കമാന്‍ഡറുമായ സന്തോഷ് കൈമളിനും ഡിഫന്‍സ് പി.ആര്‍.ഒ കമാന്‍ഡര്‍ റോയി ഫ്രാന്‍സിസിനും സമ്മാനിച്ചു. ദക്ഷിണ നാവിക മേധാവി ഫ്ളാഗ് ഓഫിസര്‍ റിയര്‍ അഡ്മിറല്‍ സുശീല്‍കുമാറിനുള്ള ഉപഹാരവും സമ്മാനിച്ചശേഷം, ഞങ്ങള്‍ ഐ.എന്‍.എസ് കൃഷ്ണയുടെ വക സ്നേഹ സമ്മാനവും ഏറ്റുവാങ്ങി സൈനികരോടും കപ്പലിനോടും യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി. ഇനിയൊരിക്കല്‍ കൂടി ഈ കപ്പലിലെത്താന്‍ കഴിഞ്ഞേക്കുമോ എന്നറിയില്ല. എങ്കിലും ജീവിതകാലം മുഴുവന്‍ ഓര്‍ത്തിരിക്കാവുന്ന ഓര്‍മകളുമായിട്ടാണ് ഞങ്ങള്‍ കൃഷ്ണയോട് യാത്രപറഞ്ഞിറങ്ങിയത്.