ഇന്നും മഞ്ഞുകാലമെന്നാൽ നീയാണ്

  • ഒരു വിസ്മയ യാത്രാക്കുറിപ്പ്

ലേഖിക

അ​യാ​ൾ​ക്കൊ​പ്പ​മാ​ണ് ആ ​മ​ഞ്ഞു​കാ​ല​ത്ത് ഇ​സ​ബെ​ല്‍ മേ​യു​ടെ ഓ​ർ​മ​ക​ള്‍ പൂ​ത്തു നി​ൽ​ക്കു​ന്ന മ​ല​നി​ര​ക​ളി​ലേ​ക്ക് യാ​ത്ര​പോ​വു​ന്ന​ത്. ഏ​റെ വ​ർ​ഷ​ങ്ങ​ൾ​ക്കു ശേ​ഷം വീ​ണ്ടു​മൊ​രു ദൂ​ര യാ​ത്ര. എ​ത്ര​യോ നാ​ടു​ക​ള്‍ ക​ട​ന്നു പോ​യി​ട്ടു​ണ്ടെ​ങ്കി​ലും അ​ത്ര​യും​കാ​ല​ത്തെ യാ​ത്ര​ക​ള്‍പോ​ലെ ആ​യി​രു​ന്നി​ല്ല​ത്. പ്ര​ണ​യ മ​ന്ദാ​ര​ങ്ങ​ള്‍ പൂ​ത്തു​നി​ൽ​ക്കു​ന്ന വി​ശ്വാ​സ​ങ്ങ​ളു​ടെ ചൂ​ട​ന്‍ കു​പ്പാ​യം അ​യാ​ള്‍ എ​നി​ക്കു​മീ​തെ പു​ത​പ്പി​ച്ചി​രു​ന്നു. 
സ്നേ​ഹ​രാ​ഹി​ത്യ​ങ്ങ​ള്‍ ത​രി​ശാ​ക്കി തീ​ർ​ത്ത ജീ​വി​ത​ത്തി​ലേ​ക്ക് ഭ​ദ്ര​മാ​യ സ്നേ​ഹ​ത്തി​െ​ൻ​റ ഇ​ല​യു​ടു​പ്പു​ക​ളും ക​രു​ത​ലി​െ​ൻ​റ പു​രു​ഷ ഗ​ന്ധ​വു​മാ​യ് അ​യാ​ള്‍ ക​ട​ന്നു വ​രു​മ്പോ​ള്‍ ഇ​യാ​ള്‍ എ​ക്കാ​ല​ത്തേ​ക്കും എ​െ​ൻ​റ ആ​ത്മാ​വി​െ​ൻ​റ നി​ശ്വാ​സ​ങ്ങ​ളെ മു​റി​പ്പെ​ടു​ത്താ​തെ കാ​ത്തു​സൂ​ക്ഷി​ക്കു​മെ​ന്ന വി​ശ്വാ​സം ജീ​വി​ത​ത്തെ അ​തി​െ​ൻ​റ ഉ​ന്മാ​ദ​ങ്ങ​ളു​ടെ വി​ഭി​ന്ന നി​റ​മു​ള്ള ആ​കാ​ശ​ങ്ങ​ളി​ലേ​ക്ക് എ​ടു​ത്തു​യ​ർ​ത്തി​യി​രു​ന്നു.
പു​ല​ർ​കാ​ലം ഞ​ങ്ങ​ൾ​ക്കു​മീ​തെ കു​ങ്കു​മം പൊ​ഴി​ച്ചി​രു​ന്നു. ചാ​റ്റ​ൽ​മ​ഴ​ത്തു​ള്ളി​ക​ള്‍ പു​ൽ​നാ​മ്പു​ക​ളി​ല്‍ സ്ഫ​ടി​ക ഭാ​ര​മാ​യി നി​ഴ​ലി​ച്ചി​രു​ന്നു. കു​ള​വാ​ഴ​ക​ൾ​ക്കി​ട​യി​ല്‍നി​ന്നും കു​ള​ക്കോ​ഴി​ക​ള്‍ ത​ല​നീ​ട്ടി തു​ട​ങ്ങി​യി​രു​ന്നു. തോ​ണി​ക​ളു​ടെ കെ​ട്ട​ഴി​ച്ച് വെ​ള്ള​ത്തി​ലേ​ക്ക്‌ നി​ര​ക്കി​യി​റ​ക്കി തു​ട​ങ്ങി​യി​രു​ന്നു. പാ​യ​ല്‍ പ​ച്ച​ക​ളെ വ​ക​ഞ്ഞു മാ​റ്റി​ക്കൊ​ണ്ട് ടൂ​റി​സ്​​റ്റ്​ ബോ​ട്ടു​ക​ള്‍ നീ​ങ്ങി​ത്തു​ട​ങ്ങി​യി​രു​ന്നു. പ്ര​കൃ​തി​ക്ക്, ഈ ​പു​ഴ​ക്ക്, കാ​യ​ലി​ന് ഭൂ​ത​കാ​ല വി​ഷാ​ദ​ങ്ങ​ളെ മു​ഴു​വ​ന്‍ ഒ​റ്റ​ചി​റ​കി​ല്‍ എ​ടു​ത്തു​യ​ർ​ത്തി മേ​ഘ​ങ്ങ​ളി​ലേ​ക്ക് കു​ട​ഞ്ഞെ​റി​യാ​ന്‍ മാ​ത്ര​മു​ള്ള വി​സ്മ​യി​പ്പി​ക്കു​ന്ന സൗ​ന്ദ​ര്യ​മു​ണ്ടെ​ന്നു തോ​ന്നി. കാ​യ​ലു​ക​ൾ​ക്കും  പു​ഴ​ക​ൾ​ക്കും  അ​ഭി​മു​ഖ​മാ​യി നി​ല​കൊ​ള്ളു​ന്ന താ​മ​സ​സ്ഥ​ല​ത്തെ ക​ണ്ണാ​ടി​വീ​ട്ടി​ലെ ജാ​ല​ക​വി​രി​ക​ള്‍ നീ​ക്കി ഞാ​ന്‍ പു​റ​ത്തേ​ക്കു​നോ​ക്കി.
എ​ന്നെ കാ​ത്തു​നി​ൽ​ക്കു​ന്ന​തെ​ന്ന പോ​ലെ ത​ല​യാ​ട്ടി വ​ര​വേ​ൽ​ക്കു​ന്ന മ​ര​ങ്ങ​ള്‍, പ​ല നി​റ​ങ്ങ​ളി​ല്‍ പൂ​ക്ക​ളു​ടെ താ​ല​മേ​ന്തി പ​ച്ചി​ല​ക്കാ​ടു​ക​ള്‍, ദൂ​രെ ക​ട​ലി​ര​മ്പം. കാ​ലാ​വ​സ്ഥ മാ​റി​യ​തു കൊ​ണ്ടാ​വ​ണം ചെ​റു​ചൂ​ട് വ​ന്നു​തു​ട​ങ്ങി നെ​റ്റി​യി​ല്‍ അ​വ​ന്‍  കോ​ട്ട​ന്‍ ന​ന​ച്ചി​ട്ടു. മു​റി​യി​ലെ കെ​റ്റ​ലി​ല്‍ ഉ​ണ്ടാ​ക്കി​യ ചൂ​ടു​വെ​ള്ള​ത്തി​ല്‍ കാ​പ്പി ഉ​ണ്ടാ​ക്കി​ത്ത​ന്നു. അ​വ​നെ​െ​ൻ​റ അ​ഴി​ഞ്ഞു കി​ട​ക്കു​ന്ന മു​ടി​യി​ല്‍ ത​ലോ​ടി. 
“നീ​യു​ള്ള​പ്പോ​ള്‍ എ​ല്ലാം സു​ന്ദ​ര​മാ​ണ്... സ​ന്തോ​ഷ​മ​ല്ലാ​തെ മ​റ്റൊ​ന്നും ബാ​ക്കി​യാ​വു​ന്നി​ല്ല.”
എ​നി​ക്കെ​ന്തോ ക​ണ്ണു​ക​ള്‍ നി​റ​ഞ്ഞു വ​ന്നു. ചൂ​ട് കാ​പ്പി​യു​ടെ ആ​വി വീ​ണെ​ന്ന പോ​ലെ എെ​ൻ​റ ക​ണ്ണു​ക​ള്‍ നീ​റി. ഭൂ​ത​കാ​ലം ഒ​രു മു​ള്ള​ൻ​പ​ന്നി​യെ പോ​ലെ എ​നി​ക്ക് മീ​തെ മു​ള്ളു​ക​ള്‍ തെ​റി​പ്പി​ച്ചു, കു​ത്തി നോ​വി​ച്ചു. അ​നാ​ഥ​മാ​യി പ​നി​ച്ചു​കി​ട​ന്ന രാ​ത്രി​ക​ള്‍. ആ​രും ചേ​ർ​ത്തു പി​ടി​ക്കാ​നി​ല്ലാ​ത്ത ഹോ​സ്​​റ്റ​ൽ മു​റി​ക​ൾ, ന​ഗ​ര ജീ​വി​ത​ങ്ങ​ള്‍. എ​ല്ലാ​വ​രും ഉ​ണ്ടെ​ന്ന് ലോ​കം മൊ​ത്തം ആ​ണ​യി​ട്ടു പ​റ​യു​മ്പോ​ഴും ആ​രു​മി​ല്ലെ​ന്ന് തീ​ർ​ച്ച​പ്പെ​ടു​ത്തി​യ ആ​ശു​പ​ത്രി ദി​വ​സ​ങ്ങ​ള്‍. മ​ര​ണ​ത്തെ മു​ഖാ​മു​ഖം ക​ണ്ട എ​ത്ര​യോ ദി​വ​സ​ങ്ങ​ള്‍. ചു​മ​ച്ചും ക​ര​ഞ്ഞും പ​നി ശ​രീ​ര​ത്തെ പൊ​ള്ളി​ക്കു​മ്പോ​ള്‍ അ​മ്മ​യെ ഓ​ർ​ത്തു ക​ര​ഞ്ഞ ഗൃ​ഹാ​തു​ര​ത​ക​ള്‍.
 


“വ​യ്യെ​ങ്കി​ല്‍ ക​ട​ല്‍ കാ​ണാ​ന്‍ ഇ​ന്നു പോ​േ​ക​ണ്ട ’’. അ​വ​ന്‍ നെ​റ്റി​യി​ല്‍ ത​ലോ​ടി അ​ഴി​ഞ്ഞു കി​ട​ന്ന മു​ടി ഒ​തു​ക്കി​വെ​ച്ചു.
“പോ​ണം”, പാ​തി കു​ടി​ച്ച കാ​പ്പി​യു​ടെ ക​പ്പു ഞാ​ന​വ​നു​നേ​രെ നീ​ട്ടി. മ​റു​ത്തൊ​ന്നും പ​റ​യാ​തെ പാ​തി കു​ടി​ച്ച കാ​പ്പി കോ​പ്പ അ​വ​ന്‍ ചു​ണ്ടോ​ടു​ചേ​ർ​ത്തു. ക​ട​ലി​നോ​ട്, മ​ല​ക​ളോ​ട്, മ​ഴ​യോ​ട്, നി​റ​ങ്ങ​ളോ​ട് എ​നി​ക്കു​ള്ള ഭ്ര​മ​ങ്ങ​ള്‍ അ​വ​നോ​ളം ആ​ര​റി​ഞ്ഞു. പു​റ​ത്തി​റ​ങ്ങും മു​േ​മ്പ വീ​ണ്ടും അ​വ​ന്‍ പ്ര​ണ​യ​ത്തി​െ​ൻ​റ ഗ​ന്ധ​മു​ള്ള ആ ​ചൂ​ടു​കു​പ്പാ​യം എ​നി​ക്കു മീ​തേ​ക്ക്‌ വി​രി​ച്ചി​ട്ടു. നെ​റു​ക​യി​ല്‍ ഉ​മ്മ​വെ​ച്ചു. നെ​റു​ക​യി​ല്‍ അ​വ​ന്‍ ത​രു​ന്ന ചും​ബ​ന​ത്തോ​ളം മ​റ്റൊ​ന്നും ഈ ​ലോ​ക​ത്തെ​ന്നെ സു​ര​ക്ഷി​ത​യാ​ക്കി​യി​രു​ന്നി​ല്ല. സു​ര​ക്ഷി​ത​മാ​യ അ​ഭ​യ​കേ​ന്ദ്രം ഒ​രു​കാ​ല​ത്തും എ​നി​ക്ക് സ്വ​ന്ത​മാ​യി​രു​ന്നി​ല്ല എ​ന്ന​തു​കൊ​ണ്ടാ​വും ജീ​വി​ത​ത്തി​െ​ൻ​റ ഏ​റ്റ​ത്തി​ലും ഇ​റ​ക്ക​ത്തി​ലും ക​രു​ത​ലി​െ​ൻ​റ ത​ണു​പ്പു​ള്ള ആ ​വി​ര​ലു​ക​ളെ മു​റു​കെ പി​ടി​ച്ച​ത്. 
“ഇ​വ​നോ’’? എ​ന്ന സം​ശ​യ​ത്തി​െ​ൻ​റ  സൂ​ചി​മു​ന​ക​ള്‍ നീ​ണ്ടു വ​രു​മ്പോ​ള്‍ “ അ​തെ ഇ​വ​ന്‍ ത​ന്നെ ’’ എ​ന്ന് നി​സ്സം​ശ​യം ആ ​ചോ​ദ്യ​ങ്ങ​ളു​ടെ കൊ​ക്ക് പി​ള​ർ​ത്തി​ക്ക​ള​ഞ്ഞ​ത്. 
പു​റ​ത്ത് സ​ജി ചേ​ട്ട​ന്‍ കാ​ത്തു നി​ന്നി​രു​ന്നു. ഞ​ങ്ങ​ള്‍ ഒ​രു​മി​ച്ച്​ ഇ​രു​ള്‍ വീ​ണു​തു​ട​ങ്ങി​യ മ​ണ​ല്‍പ​ര​പ്പു​ക​ളി​ലൂ​ടെ ക​ട​ൽ​ക്ക​ര​യി​ലേ​ക്ക് ന​ട​ന്നു. ചു​റ്റും ക​ട​ല്‍ കാ​ണാ​ന്‍ വ​ന്ന​വ​രു​ടെ ഇ​ര​മ്പ​ല്‍ ദൂ​രെ നി​ന്നും ചീ​റി അ​ടു​ക്കു​ന്ന തി​ര​ക​ളെ​ക്കാ​ള്‍ ഉ​യ​ർ​ന്നു കേ​ൾ​ക്കാ​മാ​യി​രു​ന്നു. ചു​റ്റും മി​ഠാ​യി വി​ൽ​പ​ന​ക്കാ​രു​ടെ, ചാ​യ വി​ൽ​പ​ന​ക്കാ​രു​ടെ കൈ​നീ​ട്ട​ലു​ക​ള്‍. സ​ന്ധ്യ മു​റു​കി തു​ട​ങ്ങി​യി​രു​ന്നു. മ​ണ​ൽ​പ​ര​പ്പി​ൽ സ​ന്ധ്യ പെ​യ്തു തു​ട​ങ്ങി​യ ക​ട​ൽ​നി​റ​ങ്ങ​ളി​ലേ​ക്ക്​ ക​ണ്ണു​പാ​യി​ച്ച് ഞ​ങ്ങ​ള്‍ ഇ​രു​ന്നു. 
എ​ത്ര​യെ​ത്ര അ​പ​രി​ചി​ത മു​ഖ​ങ്ങ​ളാ​ണ് ചു​റ്റി​ലും... ഇ​വ​രി​ലൊ​ക്കെ എ​ത്ര​യെ​ത്ര ജീ​വി​ത​ങ്ങ​ള്‍... എ​ത്ര​യെ​ത്ര സ​ന്തോ​ഷ​ങ്ങ​ള്‍... സ​ന്താ​പ​ങ്ങ​ള്‍... ഓ​രോ മു​ഖ​ങ്ങ​ൾ​ക്കു  പി​ന്നി​ലും ന​മ്മ​ള​റി​യാ​ത്ത എ​ത്ര​യെ​ത്ര ക​ഥ​ക​ള്‍... അ​ടു​ത്തു​ള്ള ത​ട്ടു​ക​ട​ക്കാ​ര​ന്‍ ഞ​ങ്ങ​ളെ ചു​റ്റി​പ്പ​റ്റി കു​റേ​വ​ട്ടം ന​ട​ന്നു. വ​റു​ത്ത ക​ല്ലു​മ്മ​ക്കാ​യ ഇ​ട്ടു​ണ്ടാ​ക്കി​യ ക​പ്പ​യു​ടെ രു​ചി പ​റ​ഞ്ഞു കൊ​തി​പ്പി​ച്ചു. വാ​ഴ​യി​ല​യി​ല്‍ പൊ​തി​ഞ്ഞ പ​ല പ​ല വി​ഭ​വ​ങ്ങ​ള്‍ വാ​ങ്ങി ക​ട​ല്‍ കാ​റ്റി​​െ​ൻ​റ ത​ണു​പ്പ് അ​റി​ഞ്ഞു​കൊ​ണ്ട് മ​ത്സ​രി​ച്ചു ക​ഴി​ച്ചു തീ​ർ​ത്തു. ക​ട​യി​ലെ പ്രാ​യ​മാ​യ മ​നു​ഷ്യ​നൊ​പ്പം ചേ​ർ​ന്നു​നി​ന്ന് ഫോ​ട്ടോ എ​ടു​ത്തു. “ഇ​നി​യും വ​ര​ണം”. അ​യാ​ളു​ടെ ചി​രി​യി​ല്‍ ഗ്രാ​മ​ത്തി​െ​ൻ​റ നി​ഷ്​​ക​ള​ങ്ക​ത തൂ​വി വീ​ഴു​ന്ന നി​ലാ​വു​പോ​ലെ കാ​ണാ​മാ​യി​രു​ന്നു.
 


മ​ട​ക്ക​യാ​ത്ര​യി​ല്‍ ക​ണ്ടു അ​ടു​ത്തു​ള്ള അ​മ്പ​ല​ത്തി​ലേ​ക്കു​ള്ള ഘോ​ഷ​യാ​ത്ര. അ​വ​െ​ൻ​റ കൈ​യി​ല്‍ അ​നു​വാ​ദ​ത്തി​നെ​ന്ന​പോ​ലെ ഞാ​ന്‍ മു​റു​കെ പി​ടി​ച്ചു. മു​ഖ​ത്തേ​ക്ക് ഒ​രു നി​മി​ഷം ത​ന്നെ നോ​ക്കി​നി​ന്ന് ക​ഴു​ത്തി​നു കീ​ഴേ​ക്ക്‌ വീ​ണു​കി​ട​ന്ന മ​ഫ്ല​ര്‍കൊ​ണ്ട് ചെ​വി മൂ​ടി​ക്കെ​ട്ടി​ത്ത​ന്ന് ചേ​ർ​ത്തു  പി​ടി​ച്ചു​കൊ​ണ്ട് ആ​ൾ​ക്കൂ​ട്ട​ങ്ങ​ൾ​ക്കു  ന​ടു​വി​ലൂ​ടെ.
ചു​റ്റും വ​ള​ക്ക​ച്ച​വ​ട​ക്കാ​ര്‍... പൂ ​വി​ൽ​പ​ന​ക്കാ​ര്‍... മ​ല​രും മ​ധു​ര​വും വി​ൽ​ക്കു​ന്ന​വ​ർ. ചു​റ്റും നി​റ​യു​ന്ന നെ​യ്യി​െ​ൻ​റ​യും ക​ർ​പ്പൂ​ര​ത്തി​െ​ൻ​റ​യും ച​ന്ദ​ന​ത്തി​രി​യു​ടെ​യും ഗ​ന്ധം. അ​മ്പ​ല​ത്തോ​ടു ചേ​ർ​ന്നു​ള്ള ഹാ​ളി​ല്‍നി​ന്നും ഭ​ര​ത​നാ​ട്യ സം​ഗീ​ത​ത്തി​െ​ൻ​റ നാ​ദം. ആ​വി​യി​ല്‍ പു​ഴു​ങ്ങി​യ ചോ​ളം ക​ഴി​ച്ചു​കൊ​ണ്ട് ബ​ഹ​ള​ങ്ങ​ൾ​ക്കി​ട​യി​ലൂ​ടെ കാ​ഴ്​​ച​ക​ള്‍ ക​ണ്ട് ഞ​ങ്ങ​ള്‍ അ​വി​ടെ​നി​ന്ന്​ പു​റ​ത്തു​ക​ട​ന്നു. 
തൊ​ട്ട​ടു​ത്തു​ള്ള പ​ള്ളി​ക്കു​മു​ന്നി​ൽ പു​ൽ​ക്കൂ​ട്​ കെ​ട്ടു​ന്ന യു​വാ​ക്ക​ള്‍, കു​ട്ടി​ക​ള്‍. പ​ള്ളി​ക്കു​ചു​റ്റ​ം നി​റ​യെ സ്വ​ർ​ണ​പ്ര​ഭ. പ​ള്ളി​യി​ല്‍നി​ന്നും ഇ​റ​ങ്ങി അ​ര മ​ണി​ക്കൂ​റി​ന​കം എ​െ​ൻ​റ ദേ​ഹ​ത്തെ ചൂ​ട് ക്ര​മാ​തീ​ത​മാ​യി ഉ​യ​ർ​ന്നു  ഞാ​ന്‍ വി​റ​ച്ചു തു​ട​ങ്ങി. നെ​റ്റി പ​ഴു​ത്ത​പോ​ലെ ത​ല​വേ​ദ​ന. ചെ​വി​യി​ല്‍ മ​ണി​യ​നീ​ച്ച​ക​ള്‍ മൂ​ളും​പോ​ലെ... മു​റി​യി​ല്‍ എ​ത്തു​മ്പോ​ള്‍ ത​ണു​പ്പ​ടി​ച്ച് തൊ​ണ്ട അ​ട​ഞ്ഞി​രു​ന്നു. ഉ​മി​നീ​രു​പോ​ലും ഇ​റ​ക്കാ​ന്‍ പ​റ്റാ​ത്ത​പോ​ലെ. ആ ​രാ​ത്രി എ​നി​ക്കു ക​ഠി​ന​മാ​യി പ​നി​ച്ചു. പു​ത​പ്പി​നും മീ​തെ ദേ​ഹ​ത്തി​െ​ൻ​റ ചൂ​ട് ഉ​യ​ർ​ന്നു. ഭ്രാ​ന്തു പി​ടി​ച്ച​വ​ളെ പോ​ലെ ഞാ​ന്‍ പി​ച്ചും​പേ​യും പു​ല​മ്പി. മു​റി​യി​ലേ​ക്ക് വ​ന്നു​വീ​ഴു​ന്ന നി​ലാ​വി​െ​ൻ​റ വെ​ട്ട​ത്തെ​പോ​ലും കാ​ണാ​ത്ത വി​ധം എ​​െ​ൻ​റ കാ​ഴ്​​ച​യു​ടെ ഇ​രു​പു​റ​ങ്ങ​ളി​ലും ത​ല​യി​ണ​ക​ള്‍ കൊ​ണ്ട് ചേ​ർ​ത്ത​ട​ച്ചു. ആ ​രാ​വ് പു​ല​രു​വോ​ളം ഉ​റ​ങ്ങാ​തെ എ​നി​ക്ക​വ​ന്‍ കാ​വ​ല്‍ ഇ​രു​ന്നു. ന​ന​ഞ്ഞ തു​ണി നെ​റ്റി​യി​ല്‍ മാ​റി​മാ​റി ഇ​ട്ടും ടൈ​ഗ​ര്‍ ബാം ​നെ​റ്റി​യി​ല്‍ ത​ട​വി​യും ക​രു​ത​ലി​െ​ൻ​റ ഈ​ർ​പ്പം  പി​ഴി​ഞ്ഞി​ട്ടു. 
“സാ​ര​മി​ല്ല... രാ​വി​ലെ ത​ന്നെ ഹോ​സ്പി​റ്റ​ലി​ല്‍ പോ​കാം” എ​ന്ന് ക​വി​ള​ത്ത് ത​ട്ടി. 
പി​റ്റേ​ന്ന് രാ​വി​ലെ ഹോ​സ്പി​റ്റ​ലി​ല്‍ ഇ​ൻ​ജ​ക്​​ഷ​ന്‍ ഭ​യ​ന്നി​രി​ക്കു​ന്ന എ​െ​ൻ​റ കൈ​യി​ല്‍ മു​റു​കെ പി​ടി​ച്ച്​ ഡോ​ക്​​ട​റോ​ട് പ​റ​ഞ്ഞു. 
“അ​വ​ൾ​ക്ക്​ ഇ​ൻ​ജ​ക്​​ഷ​ന്‍ വേ​ണ്ട. മ​രു​ന്ന് മ​തി.” ഡോ​ക്​​ട​ര്‍ അ​വ​നെ നോ​ക്കി ചി​രി​ച്ചു. 
കാ​പ്പി​ത്തോ​ട്ട​ങ്ങ​ൾ​ക്കും  ഏ​ലം പൂ​ത്ത വ​ഴി​ക​ൾ​ക്കു​മി​ട​യി​ലൂ​ടെ വീ​ണ്ടും യാ​ത്ര. ക്ഷീ​ണി​ച്ചു തു​ട​ങ്ങി​യ എ​ന്നെ മ​ടി​യി​ലേ​ക്കു നീ​ക്കി​ക്കി​ട​ത്തി. മ​യ​ക്കം ക​ണ്ണു​ക​ളി​ല്‍ ഈ​യ​ല്‍ ചി​റ​കു​വീ​ശി അ​ടു​ക്കു​മ്പോ​ള്‍ ജീ​വി​ത​ത്തി​ലെ ഏ​റ്റ​വും മ​നോ​ഹ​ര​മാ​യ ഒ​രു വാ​ച​കം എ​െ​ൻ​റ ചെ​വി​യി​ലേ​ക്ക് സം​ഗീ​തം പോ​ലെ വ​ന്നു​വീ​ണു. അ​തെ​െ​ൻ​റ കാ​തി​ലൂ​ടെ ഹൃ​ദ​യ​ത്തെ തൊ​ട്ടു. ഞാ​ന​തി​ല്‍ മ​തി​വ​രാ​തെ ചും​ബി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടേ​യി​രു​ന്നു. 
 

താഴ് വരയിൽ മേയുന്ന ആടുകൾ
 


“സ​ജി ചേ​ട്ടാ... ഇ​വ​ള്‍ എ​െ​ൻ​റ പു​ണ്യ​മാ​ണ്.”​ഉ​റ​ക്ക​ത്തി​ല്‍ എ​ന്ന​പോ​ലെ ഞാ​ന്‍ അ​വ​െ​ൻ​റ കൈ​ക​ളി​ലേ​ക്ക്​ ഒ​ന്നു​കൂ​ടി നീ​ങ്ങി​ക്കി​ട​ന്നു. ദേ​വാ​സു​ര​ത്തി​ലെ ഭാ​നു​മ​തി​യെ ഒാ​ർ​മ വ​ന്നു. 
വൈ​കീ​ട്ട് വ​ര​യാ​ടു​ക​ള്‍ മേ​യാ​ന്‍ ഇ​റ​ങ്ങു​ന്ന കൂ​റ്റ​ന്‍ മ​ല​ക​ൾ​ക്കു​മീ​തേ​ക്ക്​ ഞ​ങ്ങ​ള്‍ യാ​ത്ര തു​ട​ർ​ന്നു . എ​െ​ൻ​റ ശ​രീ​ര​ത്തി​ലെ വേ​ന​ല​പ്പോ​ള്‍ പാ​തി ശ​മി​ച്ചി​രു​ന്നു. അ​വ​െ​ൻ​റ ഫ്രെ​യി​മു​ക​ളി​ലേ​ക്ക് പ​ല​വ​ട്ടം ഞാ​ന്‍ ക​ട​ന്നു​ചെ​ന്നു. കൂ​ട്ടം​കൂ​ട്ട​മാ​യി മേ​ഞ്ഞു നീ​ങ്ങു​ന്ന വ​ര​യാ​ടു​ക​ള്‍... കീ​ഴ്​​ക്കാം തൂ​ക്കാ​യ പാ​റ​ക​ള്‍... പാ​റ​ക​ൾ​ക്കു​മീ​തെ ചി​ത്ര​ത്തു​ന്ന​ലു​ക​ള്‍ പോ​ലെ പാ​യ​ല്‍ പ​ച്ച​ക​ള്‍... പു​ൽ​മേ​ടു​ക​ൾ​ക്കി​ട​യി​ൽ പ​ല നി​റ​ങ്ങ​ളി​ല്‍ പേ​ര​റി​യാ​ത്ത പൂ​ക്ക​ള്‍ ത​ല കു​മ്പി​ട്ടു നൃ​ത്തം ചെ​യ്യു​ന്നു... ചി​ല​ത് ഇ​ളം​വെ​യി​ലി​ല്‍ സൂ​ര്യ​ന് നേ​ർ​ക്ക്​ ‌ മു​ഖം നി​വ​ർ​ത്ത​ു​ന്നു. ചി​ല​ത് ഇ​ളം​കാ​റ്റി​ല്‍ ചു​മ​ല്‍ കു​ലു​ക്കു​ന്നു. ജീ​വ​നു​ള്ള പൂ​ക്ക​ള്‍. സ​ന്തോ​ഷം വ​രു​മ്പോ​ള്‍ ഹൃ​ദ​യം നൃ​ത്തം ചെ​യ്യാ​റി​ല്ലേ...? ക​ണ്ണെ​ത്താ​ത്ത ഉ​യ​ര​ത്തി​ല്‍ നി​ന്നു​ള്ള പാ​റ​ക്കെ​ട്ടു​ക​ളി​ല്‍നി​ന്നും കീ​ഴേ​ക്ക്‌ മ​ണ്ണി​െ​ൻ​റ വ​യ​റു​കീ​റി ഒ​ഴു​കു​ന്ന ഉ​റ​വ​ക​ള്‍... ഭൂ​മി മ​ണ്ണി​ന​ടി​യി​ല്‍ ഒ​ളി​പ്പി​ച്ചു വെ​ച്ച മ​ഴ​ന​ന​വു​ക​ളു​ടെ വി​ത്തു​ക​ള്‍ പൊ​ട്ടി​ച്ച് മ​ല​യ​ടി​വാ​ര​ങ്ങ​ളി​ലേ​ക്ക് ക​ല്ലു​ക​ളി​ല്‍ ത​ട്ടി​വീ​ണ് കു​ളി​ര് തെ​റി​പ്പി​ച്ചും പ​ത​ഞ്ഞു വീ​ണും പി​ന്നെ​യും പി​ന്നെ​യും... അ​തി​ല്‍ മു​ഖം ക​ഴു​കു​ന്ന സ​ഞ്ചാ​രി​ക​ള്‍... കൊ​ടും ത​ണു​പ്പു​ള്ള ജ​ല​നാ​രു​ക​ള്‍... മ​ല​യി​ലേ​ക്കു മ​ഞ്ഞു പെ​യ്തു തു​ട​ങ്ങി... കാ​ഴ്​​ച​ക​ൾ​ക്കു നി​റം മ​ങ്ങി​ത്തു​ട​ങ്ങി. മ​ഴ പെ​യ്യും​പോ​ലെ വീ​ണ്ടും മ​ഞ്ഞു വീ​ഴ്​​ച.
ബാ​ഗി​ലെ കൂ​മ​ന്‍തൊ​പ്പി ധ​രി​പ്പി​ച്ച് ഷാ​ള്‍ ക​ഴു​ത്തി​നു​ചു​റ്റും പു​ത​പ്പി​ച്ചു എ​െ​ൻ​റ കൈ​ക​ളി​ല്‍ പി​ടി​ച്ച്​ അ​വ​ന്‍ താ​ഴേ​ക്കി​റ​ങ്ങി ഓ​രോ ക​ല്ലു​ക​ള്‍ ക​വ​ച്ചു വെ​ക്കു​മ്പോ​ഴും ക​രു​ത​ലി​െ​ൻ​റ കാ​ർ​ക്ക​ശ്യ ശ​ബ്​​ദ​ത്തോ​ടെ “ ശ്ര​ദ്ധി​ച്ച് ശ്ര​ദ്ധി​ച്ച് ’’ എ​ന്ന് ശ​കാ​രി​ച്ചു. വെ​ള്ള​മ​ന്ദാ​ര​ങ്ങ​ൾ പോ​ലെ ചു​റ്റി​ലും മ​ഞ്ഞു പൂ​ത്തു​നി​ൽ​ക്കു​ന്നു... ഓ​ക്കു മ​ര​ങ്ങ​ളി​ലേ​ക്ക് പ​റ​ന്നി​റ​ങ്ങു​ന്ന വെ​ള്ളി മേ​ഘ​ങ്ങ​ൾ... ബു​ദ്ധ​സ​ന്യാ​സി​ക​ളെ പോ​ലെ മ​ല​യി​റ​ങ്ങു​ന്ന മ​ഴ​ക്കാ​റ്റ്... പ്ര​ണ​യ​ത്തി​െ​ൻ​റ ഊ​ഷ്മ​ള ഗ​ന്ധ​ങ്ങ​ളി​ല്‍ ചി​ല​ത്. 
മ​ല​യ​ടി​വാ​ര​ത്ത് തെ​ളി​ഞ്ഞൊ​ഴു​കു​ന്ന പു​ഴ. അ​തി​നു സ​മീ​പം ചെ​റു കെ​ട്ടു​ക​ളാ​യി ക്യാ​ര​റ്റ് വി​ൽ​ക്കു​ന്ന​വ​ർ. നാ​ലാ​യി കീ​റി​യ ക​ക്കി​രി​ക്ക​യി​ല്‍, മാ​ങ്ങ​യി​ല്‍, കൈ​ത​ച്ച​ക്ക​യി​ല്‍, പേ​ര​ക്ക​യി​ല്‍ ഉ​പ്പും മു​ള​കും തേ​ച്ചു വി​ൽ​ക്കു​ന്ന​വ​ര്‍. ഓ​രോ കെ​ട്ടു വാ​ങ്ങി അ​വി​ടു​ന്ന് വീ​ണ്ടും ഇ​റ​ങ്ങി. പ്ര​കൃ​തി​യു​ടെ ആ ​അ​ഭൗ​മ​സൗ​ന്ദ​ര്യ​ത്തി​നു മേ​ലെ ന​നു​ത്തൊ​രു ക​റു​ത്ത പു​ത​പ്പ് മെ​ല്ലെ നീ​ങ്ങി​ത്തു​ട​ങ്ങു​മ്പോ​ഴാ​ണ് ‘‘ എ​ലേ​ന​ർ ഇ​സ​ബെ​ല്‍ മേ’’  ​ഉ​റ​ങ്ങു​ന്ന പ​ള്ളി​മേ​ട​യി​ലേ​ക്ക് ഞ​ങ്ങ​ളു​ടെ യാ​ത്ര തു​ട​ങ്ങു​ന്ന​ത്.
 


ഇ​രു​ട്ട് തേ​യി​ല​ക്കാ​ടു​ക​ൾ​ക്കു മീ​തെ​യ​പ്പോ​ള്‍ ക​റു​ത്ത ചാ​യം​പൂ​ശി​യി​രു​ന്നു. കാ​റ്റി​ന് അ​പ​രി​ചി​ത​മാ​യ പൂ​ക്ക​ളു​ടെ വാ​സ​ന. മ​ര​ങ്ങ​ളി​ല്‍ ഇ​തു​വ​രെ ക​ണ്ടി​ട്ടി​ല്ലാ​ത്ത പ​ക്ഷി​ക​ള്‍. ജീ​വ​െ​ൻ​റ അ​പ​രി​ചി​ത ശ​ബ്​​ദ​ങ്ങ​ൾ... തൊ​ട്ട​ടു​ത്തെ​ത്തി​യ ക്രി​സ്മ​സി​െ​ൻ​റ പ്ര​ഭ​യേ​റ്റെ​ന്നോ​ണം ന​ക്ഷ​ത്ര വി​ള​ക്കു​ക​ളി​ൽ നൂ​റ്റാ​ണ്ടു​ക​ളു​ടെ പ​ഴ​ക്ക​മേ​റു​ന്ന, കു​ന്നി​ൻ​പു​റ​ത്തെ ആ ​പ​ള്ളി വ​ല്ലാ​തെ നി​റ​ങ്ങ​ളി​ൽ തി​ള​ങ്ങി. പ്ര​ണ​യം തു​ളു​മ്പു​ന്ന ക​ണ്ണു​ക​ളോ​ടെ അ​വ​ൻ പ​റ​ഞ്ഞു​ത​ന്ന ക​ഥ​ക​ളി​ലെ, ഇ​സ​ബെ​ൽ മേ ​എ​ന്ന പ്ര​ണ​യി​നി എ​ന്തോ എ​െ​ൻ​റ​യു​ള്ളി​ൽ ഒ​രു ചി​ത്ര​ത്തു​ന്ന​ല്‍ തു​ട​ങ്ങി​യി​രു​ന്നു. 
പ​ള്ളി​ക്കു​ള്ളി​ലേ​ക്കു​ള്ള ഓ​രോ ചു​വ​ടി​ലും ഞാ​ൻ ഇ​സ​ബെ​ലി​നെ ശ്വ​സി​ച്ചു. ഇ​സ​യെ അ​ട​ക്കി​യ കു​ന്നും​പു​റ​ത്ത് പി​ന്നീ​ടാ​ണ് ആ ​പ​ള്ളി വ​ന്ന​തെ​ന്നും, അ​തു കൊ​ണ്ടു​ത​ന്നെ അ​വ​ളാ പ​ള്ളി ക​ണ്ടി​ട്ടി​ല്ലെ​ന്നും അ​റി​യാ​ഞ്ഞി​ട്ട​ല്ല. ആ​ഗ്ര​ഹ​ങ്ങ​ൾ തീ​രാ​തെ മ​രി​ച്ച ആ​ത്മാ​ക്ക​ൾ ഭൂ​മി​യി​ലേ​റ്റ​വും ഇ​ഷ്​​ട​മു​ള്ള ഇ​ട​ങ്ങ​ളി​ൽ ആ​രും കാ​ണാ​തെ ജീ​വി​ക്കു​ന്നു​ണ്ടാ​വു​മെ​ന്നു പ​റ​ഞ്ഞ് ചേ​ർ​ത്തു​പി​ടി​ക്കു​മ്പോ, അ​വ​നെ​ന്നേ​ക്കാ​ൾ കൂ​ടു​ത​ൽ ഇ​സ​ബെ​ലി​നെ പ്ര​ണ​യി​ക്കു​ന്നെ​ന്ന് എ​നി​ക്കു​തോ​ന്നി. പ​ള്ളി​ക്കു​ള്ളി​ലെ നൂ​റ്റാ​ണ്ട് പ​ഴ​ക്ക​മു​ള്ള  പി​യാ​നോ​യി​ൽ ഓ​ർ​മ​ക​ൾ തു​രു​മ്പു​പി​ടി​ച്ചു തു​ട​ങ്ങി​യി​രു​ന്നു.‘‘ സൈ​ല​ൻ​റ്​ നൈ​റ്റ്...​ഹോ​ളി നൈ​റ്റ് ’’... അ​ൾ​ത്താ​ര​യു​ടെ ഒ​രു വ​ശ​ത്ത് ഗാ​യ​ക​സം​ഘം ക​രോ​ൾ ഗാ​ന​ങ്ങ​ൾ പാ​ടു​ന്നു. പ​ള്ളി നി​റ​യെ പ​ല​നി​റ​ത്തി​ൽ ന​ക്ഷ​ത്ര വി​ള​ക്കു​ക​ൾ. ബ​ലൂ​ണു​ക​ൾ... മ​ഞ്ഞ്...  എ​നി​ക്ക് വ​ല്ലാ​തെ സ​ങ്ക​ടം​വ​ന്നു. ഇ​സ​ബെ​ലും ഹെ​ൻ​റി​യും ആ​രും കാ​ണാ​തെ അ​വി​ടെ​യു​ണ്ടെ​ന്ന് ഞാ​ൻ വി​ശ്വ​സി​ച്ചു. മ​ഞ്ഞു പോ​ലെ വി​ശു​ദ്ധ​മാ​യൊ​രു പ്ര​ണ​യം നൂ​റ്റാ​ണ്ടു​ക​ൾ​ക്കി​പ്പു​റ​ത്തു നി​ന്ന് ഞാ​ൻ ശ്വ​സി​ച്ചു. വി​റ​ക്കു​ന്ന എ​ന്നെ ചേ​ർ​ത്തു പി​ടി​ച്ച അ​വ​നി​ൽ ഞാ​ൻ ഹെ​ൻ​റി​യെ ക​ണ്ടു... എ​െ​ൻ​റ ക​ണ്ണു​നി​റ​ഞ്ഞു... 
ഇ​സ​ബെ​ൽ, നീ ​തൊ​ട്ടു​പോ​യ വ​ഴി​ക​ൾ... നി​ന്നെ ശ്വ​സി​ച്ച കാ​റ്റ്... ! 
ഹെ​ൻ​റി നൈ​റ്റ്, ഈ ​ദേ​വാ​ല​യ​ത്തി​ലി​രു​ന്ന് നീ​യ​വ​ളു​ടെ വി​ര​ലു​ക​ളെ കോ​ർ​ത്തു​പി​ടി​ച്ചി​ട്ടു​ണ്ടാ​വ​ണം... ദേ​വാ​ല​യ​മ​ണി​ക​ള​പ്പോ​ൾ പ്ര​ണ​യ​ത്തി​െ​ൻ​റ സ​ങ്കീ​ർ​ത്ത​നം മു​ഴ​ക്കി​യി​രി​ക്ക​ണം... ക​ൽ​ഭി​ത്തി​ക​ളോ​ട് ചേ​ർ​ന്നു മ​യ​ങ്ങു​ന്ന പൊ​ടി​പി​ടി​ച്ച പി​യാ​നോ​യി​ൽ, ഒ​രു ദി​വ്യ​ബ​ലി​ക്ക​പ്പു​റം അ​ൾ​ത്താ​ര​യി​ലെ വീ​ഞ്ഞു​പാ​ത്ര​ത്തി​ല​പ്പോ​ൾ സോ​ള​മ​െ​ൻ​റ പ്ര​ണ​യ​വീ​ഞ്ഞ് ഉ​ൻ​മാ​ദ​ത്താ​ൽ പ​ത​ഞ്ഞൊ​ഴു​കി​യി​ട്ടു​ണ്ടാ​വ​ണം... 
 


ഇ​ന്ന്, കു​ന്തി​രി​ക്ക​പ്പു​ക​യി​ൽ കാ​സ​യും പീ​ലാ​സ​യും തൂ​വി​പ്പോ​യ ആ ​നി​ലാ​വി​െ​ൻ​റ ന​ക്ഷ​ത്ര​ക്ക​ണ്ണു​ക​ൾ തി​ര​യു​ന്നു​ണ്ടാ​വ​ണം... മ​ര​ങ്ങ​ൾ പെ​യ്യു​മ്പോ​ൾ വെ​ള്ളാ​രം​ക​ല്ലു​ക​ൾ ചു​റ്റി​ലും വി​ത​റി​യ പാ​തി​യ​ട​ർ​ന്ന ക​ൽ​ക്കു​രി​ശി​നി​ട​യി​ലൂ​ടെ നൂ​റ്റാ​ണ്ടു​ക​ൾ​ക്കി​പ്പു​റ​വും നി​െ​ൻ​റ പി​ൻ​വി​ളി​കേ​ട്ട് മ​ഞ്ഞു​ക​ണ​ങ്ങ​ൾ ചും​ബി​ച്ചു കി​ട​ക്കു​ന്ന ക​ല്ല​റ​ക്കു​മീ​തെ വീ​ണ ക​രി​യി​ല​ക​ൾ പി​ട​ഞ്ഞി​ട്ടു​ണ്ടാ​വ​ണം... 
ഇ​സ​ബെ​ൽ... ഏ​തോ ഡി​സം​ബ​റി​ൽ, താ​ഴ്വാ​ര​മാ​കെ ത​ണു​ത്തു​റ​ഞ്ഞ് നി​ൽ​ക്കു​മ്പോ​ൾ നി​െ​ൻ​റ പ്ര​ണ​യ​ത്തിെ​ൻ​റ ജ​ല​നാ​രു​ക​ൾ ഊ​ർ​ന്നി​റ​ങ്ങി​യ ആ ​വ​ഴി​ക​ളി​ലൂ​ടെ​യു​ള്ള എ​െ​ൻ​റ യാ​ത്ര​ക​ളു​ടെ ദു​രൂ​ഹ സ​ഞ്ചാ​ര​ങ്ങ​ള്‍. ഞ​ങ്ങ​ൾ നി​ങ്ങ​ളെ ശ്വ​സി​ക്കു​ക​യാ​ണ് ഇ​വി​ടെ... ഈ ​രാ​ത്രി മ​ഞ്ഞി​ൽ... 
പ​ള്ളി​ക്കു പി​ന്നി​ലെ പൂ​ക്ക​ൾ​ക്കി​ട​യി​ലാ​ണ് ഇ​സ​ബെ​ല്‍ മേ ​ഉ​റ​ങ്ങു​ന്ന​ത്. ചു​റ്റും നി​റ​ഞ്ഞു കൂ​ടി നി​ൽ​ക്കു​ന്ന ചെ​ടി​ക​ള്‍, പൂ​വു​ക​ൾ. അ​തി​നു മീ​തെ മ​ഞ്ഞ​നി​റ​ത്തി​ൽ​പൂ​പൊ​ഴി​ക്കു​ന്ന ഏ​തോ മ​രം. പു​ല്ലു​മേ​ല്‍ പ​ട​ർ​ന്നു​ക​യ​റു​ന്ന മു​ല്ല​വ​ള്ളി​ക​ള്‍.
“ പ​ക​ല്‍ വ​ന്നാ​ല്‍ കൂ​ടു​ത​ല്‍ കാ​ര്യ​ങ്ങ​ള്‍ പ​റ​ഞ്ഞു ത​രാ​ന്‍ സാ​ധി​ക്കും. അ​വ​രു​മാ​യി ബ​ന്ധ​പ്പെ​ട്ട കു​റേ കാ​ഴ്​​ച​ക​ളും കാ​ണാം. രാ​ത്രി​യ​ത് സാ​ധ്യ​മ​ല്ല. അ​ങ്ങോ​ട്ട് ക​യ​റാ​ൻ വി​ല​ക്കു​ണ്ട്.” സെ​ക്യൂ​രി​റ്റി ഓ​ർ​മ​പ്പെ​ടു​ത്തി.​ദൂ​രെ നി​ന്നൊ​രു കൊ​മ്പ​െ​ൻ​റ ചി​ന്നം​വി​ളി മു​ഴ​ങ്ങി.
“ അ​വ​ന്‍ എ​ല്ലാ​ദി​വ​സ​വും ഇ​തേ​വ​ഴി വ​രു​ന്ന​താ​ണ്. ആ​രെ​യും ഉ​പ​ദ്ര​വി​ക്കാ​തെ ഈ ​പ​ള്ളി​മു​റ്റ​ത്തൂ​ടെ  ഇ​റ​ങ്ങി​പ്പോ​കും. ’’ എ​നി​ക്ക​തി​ശ​യം തോ​ന്നി.
“ എ​ന്താ​യാ​ലും ഇ​നി​യി​വി​ടെ നി​ൽ​ക്ക ണ്ട. ​ആ​ന​യാ​ണ്, വി​ശ്വ​സി​ക്കാ​ന്‍ കൊ​ള്ളി​ല്ല.” സ​ജി ചേ​ട്ട​ന്‍ ഓ​ർ​മ​പ്പെ​ടു​ത്തി.
 

ഹണി ഭാസ്ക്കരൻ
 


ആ ​രാ​ത്രി, ആ​ന​ക​ളു​ടെ ചി​ന്നം​വി​ളി​ക​ള്‍ കേ​ട്ട​ു​കൊ​ണ്ട് കാ​ടി​െ​ൻ​റ മ​ധ്യ​ത്തി​ല്‍, തേ​യി​ല​ക്കാ​ടു​ക​ളു​ടെ​യും സി​ൽ​വ​ർ ഓ​ക്ക് മ​ര​ങ്ങ​ളു​ടെ​യും ഇ​ട​യി​ൽ അ​സ്ഥി തു​ള​ക്കു​ന്ന കൊ​ടും ത​ണു​പ്പി​ല്‍. പി​റ്റേ​ന്ന് പ​ല മ്യൂ​സി​യ​ങ്ങ​ളി​ലേ​ക്കു​ള്ള യാ​ത്ര. ച​രി​ത്രാ​ന്വേ​ഷ​ണം. കോ​ള​നി കാ​ല​ത്തെ ഭ​ര​ണ​ത്തി​െ​ൻ​റ പാ​ടു​ക​ള്‍വീ​ണ എ​ത്ര​യെ​ത്ര കെ​ട്ടി​ട​ങ്ങ​ള്‍. മൂ​ന്നാ​റി​ലെ ഓ​രോ മ​ൺ​ത​രി​ക്കും കാ​ല​ങ്ങ​ളു​ടെ ക​ഥ​ക​ൾ പ​റ​യാ​നു​ണ്ടാ​വും.
വൈ​കീ​ട്ട് മൂ​ന്നാ​റി​നോ​ട് ത​ൽ​ക്കാ​ലം വി​ട​പ​റ​ഞ്ഞ് കാ​ടി​നും പു​ഴ​ക​ൾ​ക്കും മ​ധ്യ​ത്തി​ലൂ​ടെ​യു​ള്ള യാ​ത്ര. പെ​രി​യാ​റി​െ​ൻ​റ മ​ധ്യ​ത്തി​ലൂ​ടെ വ​ഞ്ചി​യി​ല്‍. ത​ല പോ​യ മ​ര​ങ്ങ​ളി​ല്‍ കൂ​ടു​കൂ​ട്ടു​ന്ന പ​ക്ഷി​ക​ള്‍... ദാ​ഹം മാ​റ്റാ​ന്‍ പു​ഴ​യു​ടെ തീ​ര​ത്ത​ടു​ക്കു​ന്ന ആ​ന​ക്കൂ​ട്ട​ങ്ങ​ള്‍. ത​ടാ​ക​ത്തി​െ​ൻ​റ വ​ശ​ത്ത് കാ​ടി​നു​ള്ളി​ൽ രാ​ജാ​വി​െ​ൻ​റ വേ​ന​ൽ​ക്കാ​ല വ​സ​തി. മ​നോ​ഹ​ര​മാ​യ ആ ​പ​ടു​കൂ​റ്റ​ൻ വ​സ​തി​യു​ടെ പ​ട​വു​ക​ൾ ത​ടാ​ക​ത്തി​ലേ​ക്കി​റ​ങ്ങി​നി​ൽ​ക്കു​മ്പോ​ലെ​ത​ന്നെ, പ​ഴ​യൊ​രു കാ​ല​ത്തി​െ​ൻ​റ ഓ​ർ​മ​ക​ൾ തെ​ല്ലും മ​ങ്ങ​ലി​ല്ലാ​തെ ഇ​ന്നി​െ​ൻ​റ കാ​ഴ്ച​ക​ളി​ലേ​ക്ക് ഇ​റ​ങ്ങി വ​രു​ന്നു... മ​നു​ഷ്യ​ര്‍ എ​റി​ഞ്ഞു കൊ​ടു​ക്കു​ന്ന ക​ട​ല കൊ​റി​ച്ചു​കൊ​ണ്ട് കു​ട്ടി​ക്ക​ര​ണം മ​റി​യു​ന്ന കു​ര​ങ്ങ​ന്മാ​ര്‍... ചി​ല​യി​ട​ങ്ങ​ളി​ൽ കാ​ടി​െ​ൻ​റ ചാ​ര​നി​റ​ത്തി​നൊ​പ്പം തി​രി​ച്ച​റി​യാ​നാ​വാ​തെ ചേ​ർ​ന്നു നി​ൽ​ക്കു​ന്ന ഒ​റ്റ​യാ​ൻ... കൂ​ട്ടം​കൂ​ട്ട​മാ​യി മേ​യാ​ന്‍ ഇ​റ​ങ്ങു​ന്ന കാ​ട്ടു​പോ​ത്തു​ക​ള്‍, മ്ലാ​വു​ക​ള്‍. തൂ​വെ​ള്ള മേ​ഘ​ങ്ങ​ൾ​ക്കൊ​പ്പം ഒ​ട്ടും ഭാ​ര​മി​ല്ലാ​തെ ജീ​വി​തം പ​റ​ന്നു ന​ട​ക്കു​ക​യാ​ണെ​ന്നെ​നി​ക്കു തോ​ന്നി. 
 


സ​ന്ധ്യ​യോ​ടെ ഇ​ടു​ങ്ങി​യ വ​ഴി​ക്ക​പ്പു​റം, മ​നോ​ഹ​രി​യാ​യി ഒ​രു​ങ്ങി ത​ല​യു​യ​ർ​ത്തി നി​ൽ​ക്കു​ന്ന താ​മ​സ​സ്ഥ​ല​ത്തേ​ക്ക്. കു​ന്നി​ൻ പു​റ​ത്തു​ള്ള ആ ​ക​ണ്ണാ​ടി വീ​ട്ടി​ല്‍രാ​ത്രി ഞ​ങ്ങ​ൾ ക​ഴി​ക്കാ​നാ​യി റി​സോ​ർ​ട്ടി​ന് താ​ഴ​ത്തെ റ​സ്‌​റ്റോ​റ​ൻ​റി​ലേ​ക്ക്​ നീ ​ങ്ങി. പു​റ​ത്ത് ദീ​പ​ങ്ങ​ളി​ൽ കു​ളി​ച്ചു​നി​ൽ​ക്കു​ന്ന മ​നോ​ഹ​ര​മാ​യ വ​ലി​യ പൂ​ന്തോ​ട്ടം. ചു​റ്റു​മു​ള്ള മ​ര​ങ്ങ​ളി​ലെ​ല്ലാം പ​ല ത​രം​ന​ക്ഷ​ത്ര വി​ള​ക്കു​ക​ൾ... ക്രി​സ്മ​സ് ട്രീ... ​ബ​ലൂ​ണു​ക​ൾ... ഇ​ട​ക്കി​ടെ ചെ​റി​യ കു​ടി​ലു​ക​ൾ​പോ​ലെ പു​ല്ലു​മേ​ഞ്ഞ്  ഒ​രു​ക്കി​യ ഭി​ത്തി​ക​ള്‍ ഇ​ല്ലാ​ത്ത മ​നോ​ഹ​ര​മാ​യ മു​ള​വീ​ടു​ക​ള്‍. മു​ള​യി​ല്‍ തീ​ർ​ത്ത ചാ​രു ബ​ഞ്ചു​ക​ള്‍. മ​ൺ​കൂ​ജ​ക​ളി​ല്‍ നി​റ​ച്ചു വെ​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്ന ഇ​ളം വാ​സ​ന​യു​ള്ള പൂ​ക്ക​ള്‍.​മ​ഞ്ഞ് മാ​യും​പോ​ലെ അ​വ​െ​ൻ​റ ക​ണ്ണു​ക​ളി​ൽ പു​ഞ്ചി​രി​യു​ടെ വെ​യി​ൽ തെ​ളി​യു​ന്ന​ത് ഞാ​ൻ ക​ണ്ടു... ശേ​ഷം മ​ഞ്ഞും ത​ണു​പ്പും അ​വ​നും ഞാ​നും മാ​ത്ര​മാ​യി.​പ​ശ്ചാ​ത്ത​ല​ത്തി​ൽ ഒ​രു പ്ര​ണ​യ ഗാ​നം മു​ഴ​ങ്ങി. ശേ​ഷം അ​വ​രൊ​രു​ക്കി​യ ക്യാ​മ്പ്​ ഫ​യ​ർ...  പ്ര​ണ​യ​ഗ​ന്ധം ക​ത്തി​യു​യ​ർ​ന്ന് അ​വി​ടെ​ങ്ങും പ​ട​ർ​ന്നു. പി​റ്റേ​ന്ന് യാ​ത്ര​ക​ഴി​ഞ്ഞ് അ​വ​നൊ​പ്പം മ​ട​ങ്ങു​മ്പോ​ള്‍ മൊ​ബൈ​ല്‍ സ്ക്രീ​നി​ല്‍ ഞാ​ന്‍ കു​റി​ച്ചി​ട്ടു.
ഈ ​മ​ര​ത്തി​ൽ​നി​ന്ന് അ​വ​സാ​ന​ത്തെ ഇ​ല​യും പൊ​ഴി​യും​മു​മ്പേ വേ​ന​ൽ വ​റു​തി​യി​ലേ​ക്കൊ​രു പു​തു​മ​ഴ പെ​യ്യും. വ​ര​ണ്ട നി​ല​ങ്ങ​ളി​ൽ​നി​ന്നും ചി​ത​ലു​ക​ൾ സ്വ​പ്ന​ങ്ങ​ളെ വ​ഹി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടു​പോ​കും. വേ​രു​ക​ൾ​ക്കി​ട​യി​ലൂ​ടൊ​രു ഉ​റ​വ​യു​ടെ പൊ​ക്കി​ൾ​ച്ചു​ഴി വ​ലി​ഞ്ഞു പൊ​ട്ടും. മ​ര​ണ​ഗാ​ന​ത്തി​ന് ഒ​രു​നി​മി​ഷം മു​മ്പേ മ​ണ്ണി​െ​ൻ​റ​നാ​ഭി​യി​ൽ​നി​ന്നും വെ​ളി​ച്ച​ത്തി​ലേ​ക്കൊ​രു വി​ത്തു​പൊ​ട്ടി​യ​ട​രും. ജ്വ​രം പി​ടി​ച്ച ദി​ന​ങ്ങ​ൾ​ക്ക് മം​ഗ​ളം നേ​ർ​ന്നു​കൊ​ണ്ട് വ​ർ​ഷ​കാ​ല​ത്തി​െ​ൻ​റ കാ​ലൊ​ച്ച ക​രി​യി​ല​ക​ൾ പ​റ​ത്തി ക​ട​ന്നു വ​രും. ശ​വ​ഘോ​ഷ​യാ​ത്ര വൈ​കു​മ്പോ​ൾ പ​രു​ന്തു​ക​ൾ മാ​ത്രം ചി​റ​കു കു​ഴ​ഞ്ഞു​വീ​ഴും. ജ​ന്മാ​ന്ത​ര​ങ്ങ​ൾ​ക്ക​പ്പു​റ​ത്തേ​ക്കും പ്ര​ണ​യ​ത്തി​െ​ൻ​റ​യും ര​തി​യു​ടെ​യും സു​വി​ശേ​ഷം​പാ​ടാ​ൻ ഒ​രു ചി​ല്ല ആ​കാ​ശ​ത്തി​ലേ​ക്ക് മി​ഴി​ക​ൾ നീ​ർ​ത്തി നി​ൽ​ക്കും. വെ​യി​ലി​ൻ അ​ഴി​ക​ളി​ൽ പ​റ്റി​പ്പി​ടി​ച്ച ക​ണ്ണീ​രി​െ​ൻ​റ ക​റ​യി​ലേ​ക്ക് മ​ഞ്ഞും മ​ഴ​യും മാ​റി​മാ​റി പെ​യ്യും. വ​ടു​ക്ക​ളോ​രോ​ന്നും മാ​ഞ്ഞു​മാ​ഞ്ഞു പോ​വും. ജീ​വി​ത​ത്തെ കാ​ലം എ​ഴു​തി വെ​ക്കു​ന്ന​തെ​പ്പോ​ഴും അ​ങ്ങ​നെ​യാ​ണ്!

“ന​മ്മു​ടെ പ്ര​ണ​യം പി​റ​ന്ന​ത്‌ 
ചു​മ​രു​ക​ൾ​ക്ക്​ പു​റ​ത്താ​യി​രു​ന്നു
ഇ​രു​ട്ട​ത്തും കാ​റ്റ​ത്തു​മാ​യി​രു​ന്നു
വെ​റും മ​ണ്ണി​ലാ​യി​രു​ന്നു
അ​തു​കൊ​ണ്ട​ല്ലേ,
വേ​രി​നും പൂ​വി​നും ചേ​റി​നും
നി​െ​ൻ​റ പേ​ര​റി​യാ​മെ​ന്നാ​യ​തും.” 
            – (പാ​ബ്ലോ നെ​രൂ​ദ). l

COMMENTS