12:30:26
25 Oct 2014
Saturday
Facebook
Google Plus
Twitter
Rssfeed

സഖാ ബാവാ നീണാള്‍ വാഴട്ടെ

അശീതിയുടെ അയലത്തെത്തിയിരിക്കുന്നു അന്ത്യോഖ്യയുടെയും കിഴക്കൊക്കെയുടെയും പാത്രിയാര്‍ക്കീസും സുറിയാനിസഭയുടെ പരമാധ്യക്ഷനുമായ മോറാന്‍ മോര്‍ ഇഗ്നാത്തിയോസ് സഖാ. 1933 ഏപ്രില്‍ 21ന് ജനിച്ചു. പോയവാരം എണ്‍പതാം വയസ്സിലേക്ക് കടന്നു.

ക്രൈസ്തവസഭ ഇന്നത്തെ ഘടന കൈവരിച്ചത് ക്രിസ്തു സ്വര്‍ഗാരോഹണം ചെയ്ത് നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടാണ്. അതിനുമുമ്പ് പുനരുത്ഥാനംചെയ്ത ഗുരുവിന്റെ ഓര്‍മയില്‍ ആവേശംകൊള്ളുകയും ആസന്നമായ ലോകാവസാനം പ്രത്യാശയോടെ കാത്തിരിക്കുകയുംചെയ്ത ശിഷ്യന്മാരും അവരുടെ അനുയായികളും തങ്ങള്‍ അനുഭവിക്കുന്ന ആധ്യാത്മികതയുടെ ഹര്‍ഷോന്മാദം പങ്കിട്ട് കാലംകഴിച്ചുവന്നു. അന്നത്തെ നേതാക്കള്‍ സിംഹാസനാരൂഢരായിരുന്നു എന്ന് പിന്‍തലമുറകളാണ് പറഞ്ഞത്.

ഒന്നിലധികം വ്യക്തികള്‍ ഒത്തുവരുമ്പോള്‍ ഒരാള്‍ നേതാവാകുന്നത് സ്വാഭാവികം. ആ വ്യക്തികളെ ഗുരുസ്ഥാനീയനായ മറ്റൊരാള്‍ വിളിച്ചുചേര്‍ക്കുമ്പോള്‍ അതിലൊരാളെ ഒന്നാമനായി കരുതുന്നതും സ്വാഭാവികം. അത് ഏറ്റവും പ്രായംകൂടിയ ആളാവണമെന്നില്ല. ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ ബുദ്ധിയും പ്രാഗല്ഭ്യവും ഉള്ള ആള്‍ ആവണമെന്നുമില്ല. ക്രിസ്തുവിന്റെ ശിഷ്യന്മാരില്‍ ഒന്നാമനായി കരുതപ്പെടുന്നത് പത്രോസാണ്. എല്ലായിടത്തും പത്രോസിനാണ് പ്രാമുഖ്യം. എന്നുവെച്ച് പത്രോസ് വൈദികനും ഇതര ശിഷ്യര്‍ കപ്യാന്മാരും ആണ് എന്ന് ധരിക്കുന്നത് ശരിയല്ല. 12 പേര്‍ 12 വഴിക്കല്ല പോകേണ്ടത്. ഒരേ വഴിയിലാവണം യാത്ര. അതിന് ഒരു നേതാവ് വേണം. വെസ്റ്റ് മിനിസ്റ്റര്‍ സമ്പ്രദായത്തിലെ പ്രധാനമന്ത്രിയെപോലെയുള്ള പ്രഥമസ്ഥാനമാണ് അത്. അമേരിക്കന്‍ പ്രസിഡന്റിന്റേത് പോലെയുള്ളതല്ല.

പില്‍ക്കാലത്ത് റോമാ ചക്രവര്‍ത്തി ക്രിസ്തുമതത്തെ, സാമ്രാജ്യത്തിലെ ഐക്യദാര്‍ഢ്യം ഉറപ്പിക്കാനുള്ള അടിസ്ഥാനശിലകളില്‍ ഒന്നായി കണ്ടു. മതം അത്ര വളര്‍ന്നിരുന്നു അതിനകം. രക്തസാക്ഷികളുടെ നിണമാണ് സഭയെ വളര്‍ത്തിയത് എന്ന ആലങ്കാരിക പ്രസ്താവനയുടെ അര്‍ഥം അതാണ്. ആദ്യത്തെ മൂന്നു നൂറ്റാണ്ടുകളില്‍ ചക്രവര്‍ത്തിമാര്‍ മാറിമാറി പീഡനങ്ങള്‍ അഴിച്ചുവിട്ടു. വിശ്വാസികള്‍ വാളെടുത്തല്ല വിജയിച്ചത്. എങ്കിലും, നീറോ സെന്റ് പോളിനെ വധിച്ചതിനെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോള്‍ ബാര്‍ക്ളേ എഴുതുമ്പോലെ ഇന്ന് മനുഷ്യര്‍ മക്കള്‍ക്ക് പോള്‍ എന്നും നായ്ക്കള്‍ക്ക് നീറോ എന്നും പേരിടുന്നു. അതാണ് രക്തസാക്ഷികളുടെ സമ്പാദ്യം എക്കാലത്തും.

ഏതായാലും ബുദ്ധിമാനായ കോണ്‍സ്റ്റന്റൈന്‍ രണ്ട് കാര്യങ്ങള്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു. ഒന്ന്, ക്രിസ്തുമതം കുപ്പിയിലടക്കാനാവാത്ത ഭൂതംകണക്കെ വളര്‍ന്നിരിക്കുന്നു. രണ്ട്, ആ മതത്തില്‍ ഒരുപാട് തര്‍ക്കങ്ങളുള്ളത് പരിഹരിക്കാതിരുന്നാല്‍ അവരുടെ തൃക്കുന്നത്തുസിമ്മനാരികളും പിറവം കത്തീഡ്രല്‍ പ്രഖ്യാപനങ്ങളും ഒതുക്കാന്‍ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സമയവും വിഭവശേഷിയും കളയേണ്ടിവരും. രണ്ടു പക്ഷികളെ കൊല്ലാന്‍ പോന്ന ഒരു വെടിയുടെ ഒച്ചയാണ് പിന്നെ നാം ചരിത്രത്തില്‍ തിരിച്ചറിയുന്നത്. ചക്രവര്‍ത്തി ആകാശത്തില്‍ കുരിശടയാളം കാണുന്നു. കുരിശിനാല്‍ താന്‍ ജയിക്കും എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നതായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. 300 കൊല്ലംമുമ്പ് ക്രിസ്തുവിനെ തറച്ച കുരിശ് തേടി ചക്രവര്‍ത്തിയുടെ അമ്മ തീര്‍ഥയാത്ര തുടങ്ങുന്നു, ക്രിസ്തുമതം ഔദ്യോഗികമതമായി അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നു.
അതോടെ, ഒരു വലിയ ജനവിഭാഗത്തിന്റെ പിന്തുണ കിട്ടി. എന്നാല്‍, അവരുടെ നേതാക്കളുടെ ഞാനോ നീയോ തര്‍ക്കങ്ങള്‍ രൂക്ഷമായി. അക്കാലത്ത് ആരും ആരുടെയും കീഴിലായിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് അധികാരംകൊണ്ട് കീഴ്പ്പെടുത്താനായിരുന്നില്ല ഈ മത്സരങ്ങള്‍. ദൈവപുത്രന്‍ ദൈവമല്ല എന്നൊരാള്‍. രണ്ടും ഒന്നാണെന്ന് മറ്റൊരാള്‍. ദൈവത്തിന് ദൈവ പുത്രനെക്കാള്‍ പ്രായവും പ്രതാപവും കൂടും എന്ന് ഒരാള്‍. അപ്പനും മകനും ഒരേ പ്രായം എന്ന് മറ്റൊരാള്‍. പെസഹാപ്പെരുന്നാള്‍ യഹൂദന്മാര്‍ ആചരിക്കുമ്പോലെത്തന്നെ തീയതിപ്രകാരം വേണം എന്ന് ഒരു കൂട്ടര്‍. ക്രിസ്തു ആചരിച്ച വര്‍ഷത്തിലെ തീയതിയാവണം എല്ലാകൊല്ലവും എന്ന് വേറെ ചിലര്‍. സ്നാനപ്പെട്ട് ക്രിസ്ത്യാനിയായ വ്യക്തി 'ആയാറാം ഗയാറാം' ആയാല്‍ മടങ്ങിയെത്തുമ്പോള്‍ വീണ്ടും സ്നാനം വേണമോ വേണ്ടേ; മറ്റൊരു ചോദ്യം. ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞു തീര്‍ക്കാന്‍ ഒരു സംവിധാനം വേണം എന്ന് വേലിയിലിരുന്നതെടുത്ത് കഴുത്തില്‍ ചുറ്റിയ ചക്രവര്‍ത്തി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അദ്ദേഹം ഒരു മെത്രാന്‍ സമിതി വിളിച്ചുചേര്‍ത്തു. സുന്നഹദോസ് എന്ന് പേര്.

സ്വന്തംനിലക്ക് ചക്രവര്‍ത്തി പറഞ്ഞിട്ട് അലക്സാന്‍ട്രിയ നഗരത്തിലെ മെത്രാന്‍ അലക്സന്ത്രയോസും പണ്ഡിതനായ അറിയോസും തമ്മില്‍ നിസ്സാരമെന്ന് ചക്രവര്‍ത്തി കരുതിയ വഴക്ക് തീര്‍ക്കാനായില്ല. 'വേദശബ്ദരത്നാകരം' (കേരള ഭാഷാ ഇന്‍സ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് പ്രസിദ്ധീകരണം) എന്ന കൃതിയില്‍ നിഖ്യാസുന്നഹദോസ് ' എന്ന ശീര്‍ഷകം വായിച്ചാല്‍ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും 'പുന്നാരമോനേ' എന്നുവിളിച്ച കഥകള്‍ അറിയാം! യോഗംചേര്‍ന്നത് നിഖ്യ എന്ന നഗരത്തില്‍. അന്ത്യോഖ്യയിലെ മെത്രാനായിരുന്നുഅധ്യക്ഷന്‍. ചില സെഷനുകളില്‍ റോമിലെ മെത്രാന്റെ പ്രതിനിധിയും. റോം, അലക്സാന്‍ട്രിയ, അന്ത്യോഖ്യ എന്നിവ ആയിരുന്നല്ലോ പ്രധാന നഗരങ്ങള്‍. അലക്സാന്‍ട്രിയക്കാരന്‍ തര്‍ക്കത്തില്‍ കക്ഷിയാണ്. അതുകൊണ്ട്, മറ്റു രണ്ടുപേര്‍ക്ക് ചക്രവര്‍ത്തി അവസരം നല്‍കിയിരിക്കണം. ഏതായാലും വലിയ തര്‍ക്കങ്ങള്‍ തീര്‍ന്നു. യോജിക്കാത്തവര്‍ ചരിത്രത്തിന്റെ വിളപ്പില്‍ശാലകളിലായി. മേലില്‍ തലവേദന കുറക്കാന്‍ ചക്രവര്‍ത്തി മൂന്നു പാത്രിയര്‍ക്കേറ്റുകള്‍ രൂപപ്പെടുത്തി. സാമ്രാജ്യത്തിലെ മൂന്നു പ്രധാന നഗരങ്ങള്‍ എന്നതായിരുന്നു പരിഗണന എന്നതിന് തെളിവ് നാലാമതൊന്ന് വന്നപ്പോഴും അത് ചക്രവര്‍ത്തിയുടെ പുതിയ ആസ്ഥാനം ആയിരുന്നു എന്നതും യേശുക്രിസ്തുവുമായി നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെട്ട യരുശലേം ഈ പട്ടികയില്‍ ഇടം കണ്ടില്ല എന്നതും ആണ്.

ക്രമേണ ഈ നഗരങ്ങള്‍ പാരമ്പര്യം അവകാശപ്പെടാന്‍ തുടങ്ങി. മലയാളനാട്ടിലെ സുറിയാനിക്കാരില്‍ പകുതിയെങ്കിലും മാര്‍ത്തോമ്മാശ്ലീഹാ മാര്‍ഗം കൂട്ടിയവരുടെ സന്തതിപരമ്പര എന്ന് പറയുമ്പോലെ ഒരു കണക്ക്. പത്രോസ് അന്ത്യോഖ്യയില്‍ ദീര്‍ഘകാലം താമസിച്ചു. അവിടെവെച്ചാണ് ക്രിസ്തുവിശ്വാസികളെ ക്രിസ്ത്യാനികള്‍ എന്ന് വിളിച്ചത് എന്നീ കാരണങ്ങളാല്‍ അന്ത്യോഖ്യയും പത്രോസ് രക്തസാക്ഷി ആയ പട്ടണം എന്ന നിലയില്‍ റോമും ആ പാരമ്പര്യം അവകാശപ്പെട്ടു. അഞ്ചാംനൂറ്റാണ്ടില്‍ അന്ത്യോഖ്യയും റോമും തെറ്റി. തിരുവനന്തപുരം മെത്രാനും കൊയിലാണ്ടിമെത്രാനും തെറ്റിയാല്‍ കൊയിലാണ്ടി ഔട്ടാവും. അതുതന്നെ അന്ത്യോഖ്യക്ക് സംഭവിച്ചു. പോരെങ്കില്‍ ഇസ്ലാം വന്നതോടെ അവിടെയുള്ള ക്രിസ്ത്യാനികളൊക്കെ പുതിയ വേദം അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇപ്പോള്‍ അന്ത്യോഖ്യയില്‍ ക്രിസ്ത്യാനികളേ ഇല്ല. എങ്കിലും പഴയ പാരമ്പര്യം നിലനില്‍ക്കുന്നു. ആസ്ഥാനം ഡമസ്കസ് ആണ് കഴിഞ്ഞ അര നൂറ്റാണ്ടിലേറെയായി. ഇനിയെത്രകാലം അവിടെ തുടരും എന്നത് പിറകെ അറിയാം. തുര്‍ക്കിയിലെ ഹാഗിയസോഫിയ പോലെ ഡമസ്കസിനടുത്തുള്ള മാറാസദനായയും കൈമോശം വരുമോ എന്ന് സംശയിക്കാന്‍ ചരിത്രം പഠിച്ചവരെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതാണല്ലോ വര്‍ത്തമാനകാല സത്യം.

എണ്‍പതിലേക്ക് കടക്കുന്ന സഖാ പാത്രിയാര്‍ക്കീസ് വാഴ്ച ആരംഭിച്ചിട്ട് ഇത് മുപ്പത്തിരണ്ടാം സംവത്സരമാണ്. പോയ സഹസ്രാബ്ദങ്ങളിലൊട്ടാകെ പരതിയാല്‍ ഇതിലേറെ ദീര്‍ഘമായ കാലം ആ സിംഹാസനത്തില്‍ ഇരുന്നവരുടെ എണ്ണം ആറുമാത്രം ആണ്. അതില്‍ തന്നെ ഇഗ്നാത്തിയോസ് നൂറാനോ നിഖ്യാസുന്നഹദോസ് സഭാശ്രേണി നിശ്ചയിക്കുന്നതിന് മുമ്പുള്ളയാളാണ്. 'മനംതിരിഞ്ഞ് ഈ ശിശുവിനെ പോലെ ആവുക' എന്ന് ക്രിസ്തു പറഞ്ഞത് ഇഗ്നാത്തിയോസിനെ തൊട്ടുകൊണ്ടാണ് എന്നാണ് പാരമ്പര്യം. രണ്ടാം സഹസ്രാബ്ദത്തില്‍ അത്താനാസിയോസ് ഢക (1091 - 1129), മഹാനായ മിഖായേല്‍ (1166 - 99), ഗബ്രിയേല്‍ (1349 - 87), എഴുത്തുകാരനായ പീലക്സീനോസ് (1387 - 1421), ഹിദായത്തുള്ള (1597 - 1639) എന്നിവരെ കാണുന്നു. അതായത് കഴിഞ്ഞ നാനൂറ് വര്‍ഷത്തിനിടെ ഇത്ര ദീര്‍ഘമായി സഭയെ അലങ്കരിച്ച മറ്റൊരു പാത്രിയാര്‍ക്കീസ് ഉണ്ടായിട്ടില്ല. നവതി കടന്നുകിട്ടിയാല്‍ റെക്കോഡ്! അതിന് ഈശ്വരന്‍ സംഗതിയാക്കട്ടെ, ആമീന്‍.

1980ല്‍ സഖാബാവാ സ്ഥാനം ഏല്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഇന്ത്യന്‍സഭയെ പ്രതിനിധാനംചെയ്ത് പ്രസംഗിച്ചത് ഞാനായിരുന്നു. അന്ന് വിദൂരസ്ഥമായിരുന്ന ഇരുപത്തിയൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലേക്ക് സഭയെ നയിക്കുവാനുള്ള നിയോഗമാണ് പുതിയ പാത്രിയാര്‍ക്കീസിനുള്ളത് എന്ന് പ്രസംഗത്തില്‍ പറഞ്ഞത് ബോധിച്ച സഖാബാവാ 'ംല ാൗtെേമേഹസ' എന്ന് പറഞ്ഞാണ് കൈ മുത്തിച്ചുകൊണ്ട് പതിവനുസരിച്ചുള്ള യാത്രാനുമതി ആ വേദിയില്‍ നല്‍കിയത്. പിറ്റേന്നും പിന്നെ അടുത്ത വര്‍ഷവും സുദീര്‍ഘ സംഭാഷണങ്ങള്‍. അതിന്റെ തുടര്‍ച്ചയെന്നവണ്ണം 1982ല്‍ ഒന്നരമാസവും 84ല്‍ ഒരു മാസവും അടുത്ത സഹവാസം. 1996 വരെ ആണ്ടില്‍ ഒന്നും രണ്ടും വട്ടം നേരിട്ട് കാണും. ഒരു യാത്രക്കും പണം ചെലവായില്ല. എല്ലാം ബാവയുടെ ചെലവ്. ഡമസ്കസില്‍ ഷെറട്ടണിലും മെറിഡിയനിലും താമസം. എല്ലാമാസവും ഇവിടത്തെ കാര്യങ്ങള്‍ എഴുതി അറിയിക്കും. അവിടെ ചെല്ലുമ്പോള്‍ അവിടത്തെ കാര്യങ്ങളില്‍ പോലും എന്റെ അഭിപ്രായം ചോദിക്കും. ഇപ്പോള്‍ പടുകൂറ്റന്‍ ആസ്ഥാനം പണിതിരിക്കുന്ന മാറാസദനായ തരിശുഭൂമി ആയിരുന്ന കാലത്ത് ഇതുകണ്ട ഒരേയൊരിന്ത്യക്കാരന്‍ ഞാനായിരുന്നു. പിന്നെ അവിടെ ഒരു ചെറിയ ഫാം ഹൗസ് ഉണ്ടാക്കിയപ്പോള്‍ പല പകലുകള്‍ ഞങ്ങള്‍ അവിടെ ചെലവഴിച്ചു. ആയിരത്തഞ്ഞൂറ് സംവത്സരങ്ങളിലെ അഭിപ്രായ വ്യത്യാസങ്ങള്‍ക്ക് അന്ത്യം കുറിക്കാന്‍ ബാവായും ഭാഗ്യസ്മരണാര്‍ഹനായ 'വാഴ്ത്തപ്പെട്ട ജോണ്‍പോള്‍' എന്ന മാര്‍പാപ്പയും തമ്മില്‍ കണ്ടപ്പോഴും
1996നുശേഷം യാത്രകള്‍ കുറഞ്ഞു. കൂടിക്കാഴ്ചകള്‍ വിരളമായി. അത് ഇവിടെ വിവരിക്കേണ്ട കാര്യമല്ല. ആസാദിന്റെ ആത്മകഥപോലെ എഴുതിവെച്ചുകൊള്ളാം മരിച്ച് മുപ്പത് കൊല്ലം കഴിഞ്ഞ് അച്ചടിക്കാന്‍. എന്നാല്‍, വ്യക്തി ബന്ധം ഒരിക്കലും മുറിഞ്ഞില്ല. മാസത്തിലൊരിക്കല്‍ ഫോണില്‍ സംസാരിക്കും. ഇവിടെ എന്നെ ചിരിച്ചുകാണിച്ചിട്ട് അവിടെ ബാവായോട് ഏഷണി പറയുന്നവരുടെ കഥകളൊക്കെ ബാവാ പറഞ്ഞുതരും. ഒരു പാത്രിയാര്‍ക്കീസിനോട് പറയാവുന്ന തരം തമാശകള്‍ ഞാന്‍ പറയും. ഒരുപാത്രിയാര്‍ക്കീസിന് ചിരിക്കാവുന്നത് പോലെ ബാവാ ചിരിക്കും. പാത്രിയാര്‍ക്കീസിന് പറയാവുന്ന തമാശ ബാവായും പറയും. ഞാന്‍ ചിരിച്ചുകൂടാ. ബാറെക് മോര്‍ എന്നാണ് പ്രതികരണം. നാട്ടിലാരും ഇതൊന്നും അറിഞ്ഞില്ല. ഒടുവില്‍ തിരുവനന്തപുരത്ത് ടൗണ്‍ഹാളില്‍ എന്റെ സപ്തതി ആഘോഷിച്ചപ്പോള്‍ സംഘാടകര്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടത് സന്ദേശം; ബാവാ അയച്ചത് സന്ദേശവും സഭയുടെ പരമോന്നത ബഹുമതിയും - നമ്മുടെ സര്‍ക്കാറിന്റെ 'ഭാരത രത്നം' പോലെ - നല്‍കി ഒപ്പം താമസിക്കുന്ന ആര്‍ച്ചുബിഷപ്പിനെയും. ആ വാത്സല്യത്തിനുമുന്നില്‍ ഞാന്‍ സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിക്കുന്നു.

ബാവായുടെ സംഭാവനകള്‍ വിലയിരുത്താന്‍ ഒരു ഗ്രന്ഥം ചമക്കേണ്ടിവരും. എങ്കിലും, ഒറ്റവാക്യത്തില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ സഭയെ ഇരുപത്തിയൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന് സജ്ജമാക്കി ഈ ബാവാ എന്ന് ചരിത്രകാരന്മാര്‍ രേഖപ്പെടുത്താതിരിക്കയില്ല എന്ന് പറയണം. സഭ വളര്‍ന്നു. സംഖ്യയിലല്ല, സ്വഭാവത്തില്‍. ലോകസഭാ കൗണ്‍സിലിന്റെ അധ്യക്ഷനായി ഉയര്‍ന്നു ഈ പാത്രിയാര്‍ക്കീസ്. അമേരിക്കയില്‍ ഉന്നതപഠനം നടത്തിയ ആദ്യത്തെ പാത്രിയാര്‍ക്കീസിന്റെ കീഴിലുള്ള മെത്രാന്മാരില്‍ ഭൂരിഭാഗവും റോമിലും ലുവെയ്നിലും ആതന്‍സിലും പഠിച്ചിറങ്ങിയ പണ്ഡിതന്മാരാണിന്ന്. പാശ്ചാത്യനാടുകളില്‍ കുടിയേറിയവര്‍ പൗരസ്ത്യ സംസ്കാരത്തിന് നല്‍കുന്ന സവിശേഷ പ്രാധാന്യം ബാവാ നയിച്ച അജപാലന ശുശ്രൂഷയുടെ വിജയമാണ്. എപ്പോഴും ബാവാ പറയും, ഇന്‍ശാ അല്ലാഹ്. അതാണ് അവിടുത്തെ വിജയരഹസ്യവും.


നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍

ഇവിടെ കൊടുക്കുന്ന അഭിപ്രായങ്ങള്‍ മാധ്യമത്തിന്റെ അഭിപ്രായമാവണമെന്നില്ല.
Please Note:
അഭിപ്രായങ്ങള്‍ മലയാളത്തിലോ ഇംഗ്ലീഷിലോ എഴുതുക. മംഗ്ലീഷില്‍ എഴുതുന്ന അഭിപ്രായങ്ങള്‍ പോസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നതല്ല. അവഹേളനപരവും വ്യക്തിപരമായ അധിക്ഷേപങ്ങളും അശ്ളീല പദപ്രയോഗങ്ങളും ദയവായി ഒഴിവാക്കുക.
comments powered by Disqus